ΤΑ ΣΙΝΕΜΑ (ΜΕΡΟΣ Ι)

 

               ΤΑ ΣΙΝΕΜΑ(ΜΕΡΟΣ 1)

Λένε πως με τον ερχομό του κινηματογράφου  πέθανε το Θέατρο.

Λένε ακόμη ότι με τον ερχομό της τηλεόρασης(και του βίντεο αργότερα και του ντιβιντι κ.λ.π.)  πέθανε το σινεμά.

Να προσθέσω ότι με τον ερχομό των σουπερμάρκετ  πέθαναν οι κινηματογραφικές αίθουσες.

Αλλά το σινεμά και το θέατρο είναι τέχνες και δεν πρόκειται να πεθάνουν αλλά οι αίθουσες πάνε περίπατο.

Και μαζί με τις αίθουσες  χάθηκαν και οι σχέσεις που φιλοξενούνταν μέσα τους.

Οι παρέες και οι οικογένειες  που κατάλληλα ντυμένοι περνούσαν κάποιο χρόνο στο σινεμά, αντάλλασσαν απόψεις και εντυπώσεις για το έργο, διασκέδαζαν η απολάμβαναν ένα αναψυκτικό.

Αλλά όχι μόνο αυτοί.

Οι αίθουσες των σινεμά φιλοξενούσαν διάφορα «δρώμενα».

Πολιτιστικά: Θεατρικές  παραστάσεις ,συναυλίες ,παραστάσεις καραγκιόζη, ομιλίες.

Πολιτικά: Προγραμματικές παρουσιάσεις, συνδικαλιστικές και σωματειακές συναθροίσεις

Αθλητικά: Αγώνες  κάτς.

Και όχι μόνο:

Το σκότος του σινεμά επέτρεπε(ίσως και επέβαλε) αθώες ρομαντικές επαφές αλλά και ένοχες και ο χώρος προσφέρονταν και για κάποιο «υπνάκι» στα κλεφτά αλλά και άλλες «παράνομες» συνευρέσεις.

Αλλά θα αποφύγω να γίνω παραπάνω «μελό» μια κι αυτά ανήκουν σε «Χρόνια που περνούν και δεν ξαναγυρνούν»

Θα προσπαθήσω  να καταγράψω τους σινεμάδες που παρακολουθούσαμε, «όσο άπλωνε το πόδι μας» στη περιοχή μας.

Η ερευνά και καταγραφή βέβαια δεν είναι πρωτογενής απλά εγώ  προσθέτω μερικές προσωπικές πινελιές.

Πηγή :ΟΙ κινηματογράφοι που αγαπήσαμε. ΜΑΝΟΣ ΓΑΙΤΑΝΟΣ.

Και ας καταγράψουμε πρώτ’απ’όλα του σινεμάδες της περιοχής μας στα ορια του Δ.Ιλιου.

1)ΔΙΑΝΑ

 Ιδομενέως και Αγ.Βαρβάρας.

 Σινεμά 800 θέσεων χειμερινός και τα καλοκαίρια με συρόμενη οροφη.

Λειτούργησε από το 1970 εως 1991.Μετα από πολλά χρόνια διακοπής το 2000 περίπου έκανε ένα νέο ξεκίνημα με έργα πρώτης προβολής.Αλλά γρήγορα έκλεισε και έγινε ένα ωραίο σουπερμαρκετ Μαρινόπουλος(σήμερα Σκλαβενίτης).

Στη Διάνα είχα δεί τον Λώρενς της Αραβίας

2)ΑΣΤΕΡΙ

Φιλοκτήτου και Νέστορος

Χειμερινός στο Ισόγειο και καλοκαιρινός στην ταράτσα.

Σινεμά 500 θέσεων από το 1965 έως 1986

Το 1993 έγινε Δημοτικός Θερινός σινεμά και μέχρι σήμερα βάζει κάποια εργάκια που βλέπονται απολαμβάνοντας από ψηλά και τον έναστρο ουρανό.Το Ισόγειο έγινε μαγαζιά.

3)ΑΛΣΟΣ

Ιφιγενείας και Καλυψούς, μέσα στο «Αλσος».Είχε 900 θέσεις και είταν θερινός Από το 1963 έως 1983 μετά έγινε «φαγαδικο» και κατέληξε πολυκατοικία.Εβλεπες ένα εργάκι και μετά εκεί κοντα για πίτσα η κάποιο γλυκό.

4)ΑΣΤΡΟΝ

Φωλοπούλου 22 όπου και η ομώνυμη στάση του λεωφορείου.

Διπλός σινεμάς  χειμερινός(1000 Θέσεων) και στο διπλανό οικόπεδο θερινός.Ο χειμερινός είχε και εξώστη .Τα καθίσματα βελούδινα μπορντό

Από το 1963 έως 1974

Σήμερα υπέκυψε στο My market.

Στον θερινό απόλαυσα πολλές ταινίες του «μασίστα» αλλά και ελληνικές κωμωδίες

5)ΛΙΖΕΤΑ

Πριαμου

Το σινεμά της γειτονίας μας. Ιδρυτές και ιδιοκτήτες οι Αδελφοι Σκρέκη(Κώστας και Λουκάς) που από «γελαδάρηδες» γίναν σινεφίλ.

Είχε 1000 θέσεις και λειτούργησε από το 1958 έως το 1990 Υπέκυψε και έγινε πολυκατοικία.

Πολλές ελληνικές κωμωδίες και λαικές απογευματινές Παρασκευής με 4,5 δραχμές.

Την περίοδο 1975-1980 είδα πολλά αποσπάσματα έργων μισής  ώρας απολαμβάνοντας τις καλοκαιρινές νύχτες και λιγότερο τα έργα.

6)ΙΛΙΟΝ

Κύπρου και Διστόμου

Θερινό σινεμά προς Αγ Αναργύρους 700 θέσεων από το 1962 έως 1969(δεν άντεξε πολύ)

Δεύτερης διαλογής ταινίες.  «φρανκο και Τσιτσο» και τα ρέστα.

 

7) ΡΙΤΑ

( Αλαμάνας;δεν θυμάμαι)

Θερινός 800 θέσεων από το 1968 έως1975.Εχει γίνει κατοικία

8)ΡΟΖΑ

Πολυδέυκους&Ανδ.Παπανδρέου

Θερινός 800 θέσεων  από το 1955 έως 1967.Μάλλον έγινε κατοικία.

8) ΟΛΥΜΠΙΑ

Πρωτεσιλάου και Δαναών

800 θέσεων από το 1955 έως 1967.Πολυκατοικία

9)ΑΓΓΕΛΟΣ

Πετρουπόλεως και Σοφούλη Διαρκούς λειτουργείας με συρόμενη οροφή Περίοδος λειτουργείας 1968-1976 Μεγάλος σινεμάς 1400 θεσεων εμβληματικός υπέκυψε και έγινε Σουπερμαρκετ

10)ΒΙΚΤΩΡΙΑ

Αγ Νικολάου και Κρυσταλλοπηγής

Διαρκούς λειτουργείας με συρόμενη οροφή 1000 θέσεων από 1966-1988

Άλλο ένα σουπερμάρκετ.

Ας πούμε ότι τελειώσαμε με το ΙΛΙΟΝ Αν κάποιος έχει και άλλα στοιχεία ας τα δώσει η αν υπάρχει κάποιο λάθος η παράλειψη.

Ας πάμε τώρα στους Αγ.Αναργύρους που έιχαν και αυτοί αρκετους σινεμάδες.

Ελπίζω να τους πιάσουμε όλους.

ΑΓΙΟΙ ΑΝΑΡΓΥΡΟΙ

1)ΝΤΑΛΙΑ(Αγ.Αναργύρων και Επτανήσου)Μετά τις δεύτερες Γραμμές.

 

Ενας  πολύ παλιός σινεμάς  που ανοιξε το 1949 Είχε 850 θέσεις είταν θερινός και στα πλαινά οι τοίχοι γεμάτοι γιασεμιά.

Στη Ντάλια είδα το πρώτο εργο του Τζειμς Μποντ.

Εκλεισε το 1976.Σήμερα είναι ακόμη οικόπεδο με πολυγωνική κάτοψη.

 

2)ΟΡΦΕΑΣ(Μέρλα και Δημοκρατίας)

Χειμερινός σινεμάς μικρός (400 θέσεις) που η τοίχοι και η οροφή ειταν επενδεδυμένοι με αυγουλιέρες(ίσως  έτσι πίστευε ο ιδιοκτήτης ότι έχει ηχομόνωση)Λειτούργησε από το 1956 έως 1971.Οταν έκλεισε μετατράπηκε σε κέντρο διασκέδασης.

Σαν ενθύμιο έχω κάποιο έργο με τον Κερκ Ντάγκλας (δεν θυμάμαι αν είταν ο Σπάρτακος) σίγουρα όμως θυμάμαι τα «σπαγκέτι» που πρωτοείδα εκεί.

3)ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ (Αγ.Αναργύρων και Β.Παύλου) απέναντι από το σχολείο του 1^ου Δημοτικού.

Είταν θερινός, μόνο 250-300 θέσεων.Λειτούργησε από το 1967 έως το 1980 Κατεδαφίστηκε.

4)ΑΙΝΤΑ (Κονδύλη και Β.Αλεξάνδρου) Θερινός 350 θέσεων από το 1966 έως το 1975.Μετά μετατράπηκε σε βιοτεχνικό χώρο.

5)ΑΘΗΝΑ (Σ.Βενιζέλου και Σόλωνος)Διαρκούς λειτουργίας με πλαινά ανοίγματα.

Ειχε 500 θέσεις από το 1962 έως το 1998.Το 2000 έκανε μια νέα αρχή με έργα πρώτης προβολής και μετά υπέκυψε πολύ γρήγορα.

Το τελευταίο έργοι που είδα στην Αθηνά είταν το «Γάμος αλά Ελληνικά)

6)ΛΙΝΤΟ (Σ. Βενιζέλου και Λαρίσης) λίγο πιο πάνω από την ΑΘΗΝΑ .

Ειταν διαρκούς λειτουργίας με 700 θέσεις και η ζωή του από το 1965 έως 1976.Μετά έγινε σουπερμάρκετ.

Ειταν ο ναός του Ελληνικού και ξένου χάρντ κόρ με αυθεντικές (και αυτοσχέδιες!)τσόντες.

Στον ναό συνέρρεαν πλήθη πιστών και από Επαρχεία (Λεβαδειά, Αργος, θήβα, Χαλκίδα και άλλων περιφερειών.Όλο αυτό το πλήθος είταν πρωταγωνιστής διαφόρων δρώμενων σχολιασμων, επιδοκιμασιών και αποδοκιμασιων όταν η πλοκή το απαιτούσε.

7)ΟΝΑΡ-ΜΑΡΙΑ ΕΛΕΝΑ (Αγ. Παρασκευής-Ανάκασα).Από το 1965 μέχρι και σήμερα  σαν Δημοτικός  λειτουργεί χειμερινός και θερινός.Στην αρχή το όνομα του είταν ΜΑΡΙΑ-ΕΛΕΝΑ όταν τον πήρε ο Δήμος το ονόμασε ΟΝΑΡ αλλά κατόπιν διαμαρτυριών κόλλησε και το ΜΑΡΙΑ ΕΛΕΝΑ.

 

Ας πάμε τώρα μια βόλτα στο ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ.Το Περιστέρι σαν πολυπληθής Δήμος είχε περίπου 40 σινεμάδες αληθινή κινηματογραφουπολη!

Σήμερα έχουν μέινει 2 που λειτουργουν ένας ιδιωτικός και ένας Δημοτικός.

Φυσικά δεν μπορούμε να αναφερθούμε σε όλους αλλά  μόνο σε λίγους ως εκεί  που «άπλωνε το πόδι μας»

 

 

 

 

 

 

ΜΑΡΓΑΡΙΤΑΡΙΑ

 

                                              ΜΑΡΓΑΡΙΤΑΡΙΑ  

  

Είναι   πολύ εύκολο να εντοπίσεις  «μαργαριτάρια» σε διάφορα  πεδία όπως στην Εκθεση μαθητών, στην Ιστορία ,στη Γεωγραφία στην Πολιτική στην Κοινωνιολογία κ.λ.π.

Η Γλώσσα  μας είναι  πολύσημη και δίνει αυτή την δυνατότητα σ’ένα  μυαλό ιδιαίτερα αν αυτό είναι «ταραγμένο».

Αλλά είναι δύσκολο στην μονοσήμαντη γλώσσα των μαθηματικών να βρείς  μαργαριτάρια γιατί αυτός που τα διατυπώνει δύσκολα τολμά αν δεν κατέχει το θέμα.

Κι όμως

«Η κοινωνία πρέπει να ζη  επί  επιπέδων, τα οποία τέμνονται κατ ‘ έκτασιν εις ένα χώρον κώνου ή πυραμίδος.

Δεν ημπορεί να ζη επί επιπέδων, τα οποία τέμνονται επί της παραπλεύρου επιφανείας κυλίνδρου, διότι τότε δεν υπάρχει δυνατότης αντιμετωπίσεως των αναγκών αντιστοίχου εκάστου επιπέδου.»  Γεώργιος Παπαδόπουλος

Και

«Μπορεί να μην ξέρω να τετραγωνίσω τον κύκλο, όμως ξέρω πολύ καλά, πως να κυκλώσω το τετράγωνο! ».Στυλιανός Πατακός

Αλλά και:

        - Η γωνία Α στην κορυφή του τριγώνου λέγεται  Αγωνία. Στον πάτο της βάσης, δεξιά και αριστερά, λέγονται Παταγωνία. Αγνώστου

- Το πολύγωνο στα αγγλικά λέγεται Πόλυγκαν. Αν δοθούν Χ  πλευρές, τότε λέγεται χούλιγκαν

- Η ακίδα στη γεωμετρία είναι μια τελεία πολύ μικρή, σχεδόν αόρατη. 'Οταν επαναλαμβάνεται πάλι λέγεται παλακίδα

-Κατασκευάζουμε μια ευθεία ορθής γωνίας πάνω στην γραμμή, αν διχοτομήσουμε προσεκτικώτατα την υποφθίνουσα. Χρειάζεται ειδικόν όργανο, ο διχοτόμος.(που το πουλάνε αυτό!)

- Το τρίγωνο μπορεί να κοπεί σε δύο ίσα μέρη αλλά, τότε, παύει να είναι τρίγωνο και υπόκειται σε άλλο σχήμα, μη κατονομαζόμενον.:(Αλήθεια πώς να το πεις!)

- Οι κύκλοι που μπαίνουν ο ένας μέσα στον άλλο λέγονται ομόφυλοι.(ισως εννοούσε ομόκεντροι αλλά πάλι που να ξέρεις!)

- Τρισδιάστατον είναι το αντικείμενο τριών διαστάσεων, πλάτος, φάρδος, μάκρος,ύψος, βάθος και ίσως και βάρος, όπου χρειάζεται. Ολα τ' άλλα είναι διάστατον ή υποκατάστατον ή άστατον.( τα αναλύει όλα σε «βαθος» και « πλάτος»)

.

 

Και μερικά επώνυμα:

    -  Ο κύκλος είναι μία στρογγυλή γραμμή, χωρίς συνδέσεις, ενωμένη με τέτοιο τρόπο που δεν μπορείς να καταλάβεις που αρχίζει και που τελειώνει. Γυμνάσιο Ηρακλείου, 1991

-         Ο κύκλος δεν έχει ούτε αρχή ούτε τέλος, εκτός αν σταματήσεις το διαβήτη. Γυμνάσιο Καρδίτσας, 1989.

 

     - Τρεις κύκλοι εφαπτόμενοι ο ένας με τον άλλον δημιουργούν τρίκυκλον. Από εργασία για τα Μαθηματικά, Λύκειο Τρίπολης, 1991.

Θα επανέλθουμε με περισσότερα!

 

 

 

 

Vom Kriege και ο Καιρός γαρ εγγύς

 

Vom Kriege και ο Καιρός γαρ εγγύς

Τα βασικα:

-Πόλεμος είναι η χρήση βίαιων μέσων για την επιβολή της θέλησης σου στον αντίπαλο.

-Ο πόλεμος είναι η συνέχιση της Πολιτικής με άλλα μέσα

 

-Κανείς δεν πρέπει να αρχίζει έναν πόλεμο αν δεν έχει ξεκαθαρίσει τους στόχους του: τι επιδιώκει με τον πόλεμο, πώς θα τον διεξάγει και τι θα κάνει αν τον κερδίσει. Κυρίως, δεν πρέπει να ξεκινήσει έναν πόλεμο αν δεν είναι βέβαιος ότι θα τον κερδίσει.

-Για να κερδηθεί ο πόλεμος ο επιτιθέμενος πρέπει  να καταστρέψει η να ουδετεροποιήσει την πολεμική μηχανή  του αντιπάλου.

Όλα τα παραπάνω είναι βασικά «δόγματα» του Κλαούζεβιτς.

 

Ο Πρόεδρος αποφάσισε να διορθώσει τα Λάθη της Ιστορίας και σαν άλλος Μεγάλος Πέτρος να μεγαλώσει την Επικράτεια και οι στόχοι του είταν:

1)      Ουδετεροποίηση και αποστρατικοποίηση (όχι ΝΑΤΟ όχι ΕΕ)–αποναζιστικοποίηση (αυτό μάλλον τοχει ξεχάσει) της Ουκρανίας

2)      Ανεξαρτησία του Ντομπάσκ (μήπως και προσάρτηση;)

3)      Αναγνώριση της Ανεξαρτησίας της Κριμαίας από την μεταπολεμική Ουκρανία.

Αλλά εκτός από τα πολεμικά  πεδία της Ουκρανίας ενυπάρχει και ένα «κρυφό» πεδίο που ορίζει ένα «κρυφό» πόλεμο κατά της Δύσης και του ΝΑΤΟ,ένας κλεφτοπόλεμος μεταξύ Ρωσίας και ΗΠΑ(μαζί με Ευρώπη κ.λ.π.).

Στόχος εδώ(του Προέδρου) είναι η αναγνώριση της ισχύος της Ρωσίας  ,πρόκειται δηλαδή για μια Προβολή Ισχύος και Κύρους.

Αλλά οι στόχοι για την Ουκρανία είναι τέτοιοι  που δεν είναι αποδεκτοί  από τους Ουκρανούς και οι στόχοι κατά της Δύσης τέτοιοι που ορίζουν ένα Νέο Ψυχρό πόλεμο.

Δεν βλέπω πως θα μπορούσε να τελειώσει αυτός ο πόλεμος αφού δεν μπορεί να  βρεθεί μια ικανή συνθήκη ειρήνης και εφόσον η πολεμική μηχανή της Ουκρανίας ανανεώνεται από τη βοήθεια της Δύσης.

Συνεπώς η Ειδική Στρατιωτική Επιχείρηση(όπως βαπτίσθηκε από τον Πρόεδρο) μπορεί να έχει την έννοια ενός Αέναου Πολέμου με διάφορες μορφές.

Θυμάμαι τον νεολογισμό  του Παπανδρέου το «μη  πόλεμος» που εδώ θα μπορούσε να τροποποιηθεί και να λέγεται Αειπόλεμος η καλύτερα Βαλτοπόλεμος,ένας βαλτομένος «παγωμένος» πόλεμος.

Στο μεταξύ ο Τούρκος είδε ότι άνοιξε η πόρτα του τρελάδικου και έτρεξε να μπουκάρει.

Αυτός ο πως τον λένε ο Γκουτιέρες η κάπως έτσι θάπρεπε νάχει βάλει τα πόδια στην πλάτη και να τρέχει από Αυλή σε Αυλή μπας και βρεί καμμιά άκρη.

 

Δεδομένου ο δικός μας Προφήτης Δόκτωρ Λιακόπουλος τόχει από καιρό βροντοφωνάξει ότι:

Α)Στον Βλαδίμηρο δεν περνάνε οι… πουτινιές.

Β)Ο καιρός γαρ εγγύς.

Τα Ελλοχείμ ας μας προστατεύσουν συνεπικουρούντων και των Σεραφείμ

μια γενίκευση με πολλά"εισαγωγικά"

   

                          ΜΙΑ ΓΕΝΙΚΕΥΣΗ  ΜΕ ΠΟΛΛΑ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ

 

 Ολοι έχουμε μια  «ταυτότητα» που μας επιτρέπει να προσανατολιζόμαστε και να επιβιώνουμε κοινωνικά.

Η ταύτιση της πολιτικής ιδεολογίας με τις εκάστοτε ανάγκες της προσωπικής ταυτότητας προσδίδει στις διαμάχες μεταξύ «φορέων» των διαφόρων ιδεολογιών οξύτητα ασυμβίβαστη με μιαν «διαφορισμένη» θεώρηση του Αλλου· γιατί στον βαθμό όπου έχει κάποιο δίκιο ο ένας, παύει να έχει κάποιο δίκιο ο Αλλος, ήτοι μειώνεται το δικαίωμα υπάρξεως του ως φορέα αυτής της ιδεολογίας.

 Έτσι, η ψυχική οικονομία επιβάλλει τις γρήγορες κατατάξεις και τις συνοπτικές κρίσεις, έστω και αν στον Αλλον αποδίδονται τα ζοφερότερα κίνητρα και οι ελεεινότερες προθέσεις.

Αν παρ’ελπίδα είσαι «ξεκρέμαστος» η κατάσταση σου είναι πιο δύσκολη ,αμήχανη και πολλές φορές «ανυπόφορη».

 

Είναι δύσκολο να αποδεχτείς ότι εκείνος που εσύ θεωρείς αντίπαλο ή εχθρό σου, (εκείνος που ίσως είναι διώκτης σου), μπορεί να έχει εξ ίσου καθαρή συνείδηση και εξ ίσου αγνά κίνητρα όσο και εσύ, να διαπνέεται από την ίδια ακλόνητη πεποίθηση για το δίκαιο του.

Ο Μπρεχτ στα έργα του, που άσκησαν τόση γοητεία  ξεχωρίζει « με το μαχαίρι»  (μανιχαιστικά θα λέγαμε)το άσπρο από το μαύρο. Εδώ ο εχθρός, δηλαδή ο «κακός», όχι μόνον είναι εξ αντικειμένου κακός, αλλά και το ξέρει επί πλέον ο ίδιος, και μάλιστα το απολαμβάνει· εννοείται, απέναντι σ’ ένα τέτοιο υποκείμενο είναι περιττό να έχουμε οιουσδήποτε διανοητικούς ή ψυχικούς ενδοιασμούς.

Εμείς είμαστε οι «καλοί» και εκείνος ο « κακός».

Μερικές  φορές σε κάποια συζήτηση είναι «μάταιο» και ίσως και «περιττό» να  υπερασπίζεσαι «δυσάρεστες»  απόψεις περισσότερο απ’ ό,τι το επιτρέπει η ψυχική αντοχή ή η αντιληπτικότητα του συνομιλητή μας.

 Όπως και να ‘χει, οι περισσότεροι άνθρωποι θεωρούν περίπου αφύσικο να πρεσβεύουν οι άλλοι αντίθετες αντιλήψεις.

 

Το θλιβερό είναι ότι οι πολιτικές αντιπαραθέσεις ενταφιάζουν το χιούμορ αλλά και αυτό πάει σε δεύτερη μοίρα όταν καταλάβουμε ότι είναι ανάγκη κάποιος νάχει μια «ταυτότητα» και να την υπερασπίζεται και να την περιφρουρεί με κάθε μέσον.

Κάτω από αυτές τις συνθήκες η ιδεολογική πλάνη είναι φυσική κατάσταση και δεν έχει σημασία αν η «πλάνη» έχει κάποιο πρόσημο στον άξονα δεξιά -αριστερά.

Ολοι έχουμε δικαιώματα στην ψευδαίσθηση(Οτι  κατέχουμε την απόλυτη αλήθεια)αφού δεν έχουμε το θάρρος να κλονίσουμε την συμπαγή «ταυτοτητά» μας.                                

Τα κουρούπια και το Κορωπί

 

                                                           Τα κουρούπια

Κατόπιν μεταμεσονύχτιας  λεξιθηρίας  σε συζήτηση με φίλο ,μας  προέκυψε η λέξη «κουρούπια» και η προέλευσή της.

Αντιγράφω  λοιπόν από το βικιλεξικό:

 

κουρούπι < (κληρονομημένο) μεσαιωνική ελληνική κουρούπι < *κορύπη < αρχαία ελληνική κόρυμβος < κόρυς

(Έχει προταθεί και η ετυμολόγηση από το (συριακό-αραμαϊκό)  geroba)

 Ουσιαστικό

κουρούπι ουδέτερο (& (ιδιωματικό) κρούπι)

Ερμηνεία:

πήλινο αγγείο

σπασμένο αγγείο με απομεινάρια από τα τοιχώματα

↪ οι κότες πίνουν νερό από το κουρούπι

(σκωπτικό, παρωχημένο) το κεφάλι, η κεφάλα.

Αλλά  υπάρχει και μια ωραία ιστορία που πλάθει συνήθως η λαική μούσα που αφορά την ονοματοδοσία του χωριού ΚΩΡΟΠΙ που την παραθέτω όπως ακριβώς την αλίευσα:

Από τους μεγαλύτερους δήμους στην αρχαία Αθήνα, παλιά λεγόταν Σφηττός ενώ σήμερα έχει επεκταθεί και

περιλαμβάνει και τον όμορο αρχαίο δήμο των Λαμπτρών. Για την ακρίβεια τις Καθύπερθεν και Υπένερθεν Λαμπτραί.

(Όποιος ρώτησε τι σημαίνει καθύπερθεν και υπένερθεν να γράψει 100 φορές στον πίνακα «Δεν θα ξανακάνω κοπάνα στο

μάθημα της Παιανίας».)

Κατά την τουρκοκρατία η περιοχή ονομάστηκε Κουρσαλάς. Κι έπειτα ήρθε ένας αγγειοπλάστης, ο Μπάρμπανος Δάβος, που έφτιαχνε κουρούπια (κουρούπι = πήλινο

αγγείο, Κουρουπής = αγγειοπλάστης), τύχαινε όμως να έχει και κεφάλι κουρούπα, μιλάμε  για φουλ φωσφοριζέ γλόμπος ο μάστορας.

 Κι έγινε γραφτό αυτός τύπος, ο Μπάρμπανος Δάβος, ο Κουρουπής με την κουρούπα, ΚΑΙ γλόμπος ΚΑΙ αγγειοπλάστης, να δώσει το παρατσούκλι του στο χωριό του.

 

 

Πάμε στον Κουρουπή —> Κοροπή —> Κορωπί.

Από που κι ως πού όμως ονομάστηκε Δήμος Κρωπίας;

Κατά το 1840 στη συνέλευση της περιοχής για να δηλωθούν τα ονόματα των δήμων της νεότερης Ελλάδας, στο τραπέζι έπεσαν πολλά ονόματα:

 

«Να τον βγάλουμε Σφηττό», πρότεινε κάποιος.

«Και γιατί να τον βγάλουμε Σφηττό και να μην τον πούμε Λαμπτρές», απάντησε ο δεύτερος.

«Σιγά να μην τον βγάλουμε Λαμπτρές, να στραμπουλάμε τη γλώσσα μας», είπε, και με το δίκιο του, ένας τρίτος.

«Και πώς να τον βγάλουμε τότενες;»

«Να τον βγάλουμε Κουρσαλά!»

«Και γιατί να τον βγάλουμε Κουρσαλά και να μην τον πούμε Κοροπή;»

«Την κολοκυθιά θα παίξουμε;»

Οι προύχοντες ήταν έτοιμοι να πιαστούν στα χέρια, όταν ένας πλούσιος χωρικός, ολίγον μεγαλοπιασμένος, ελαφρώς φαντασμένος, αρκετά διαβασμένος και πολύ βασιλόφρων, πέταξε την ιδέα:

 

«Μα τι μπαναλ πράγματα είν' τούτα. Ο δήμος μας αξίζει ένα βασιλικό όνομα».

«Ε, τότε να τον πούμε Οθωνία!»

«Και γιατί να τον πούμε Οθωνία και να μην τον πούμε Αμαλιάδα, για να τιμήσουμε την βασίλισσα…» άρχισαν πάλι την κολοκυθιά.

 

«Μας προλάβαν άλλοι, δεν παίζει».

Κι εκεί πάνω που πήγαν να πέσουν πιστολιές, έπεσε η ιδέα από τον ίδιο τον χωρικό:

«Θα τον πούμε Δήμος Κεκροπίας, στη μνήμη του Κέκροπα, του πρώτου βασιλιά της Αθήνας! Ταιριάζει στα γράμματα και με το Κορωπί».

Ζητωκραυγές, μπράβο, εύγε, αυτό είναι όνομα! Λεβέντικο! Και βασιλικό και αρχαιοπρεπές και αρχοντικό! Έκλεισε με συνοπτικές διαδικασίες ο «Δήμος Κεκροπίας».

 

Θάνατος και Αθανασία

 

Θάνατος και Αθανασία (Αναθεωρημένο)

Φίλος σε πρόσφατη συζήτηση εξέφρασε φιλοσοφικές ανησυχίες για το Θάνατο και την Αθανασία.
Άλλος φίλος εξανέστη λέγοντας ότι, επιτέλους βαριέται να πεθάνει και δεύτερη φορά,ξορκίζοντας προφανώς το υπό του Μπόντ ρηθέν "You only live twice",η ακόμη και το πρόσφατο "No time to die".
Για τον θάνατο και την Αθανασία, φιλοσοφικό και θρησκευτικό Δόγμα έχει γίνει η θέση οτι το μεν σώμα είναι φθαρτό η δε ψυχή Αθάνατος,
Για τον φίλο που ανησυχεί(αν και κάτοχος της ιδιότητας της Αθανασίας!!) θέλω να διατυπώσω την αντίθετη άποψη, δηλαδή οτι το σώμα είναι αθάνατο η δε ψυχή φθαρτή και αναλώσιμος.
Θα επιχειρηματολογήσω σε 3 επίπεδα .
Στο της φυσικης,το βιολογικό και το φιλοσοφικό.
Κατα τη φυσικη:

-Στην Αινστανεια κλασική φυσική, ο χοροχρόνος είναι ένα πακέτο,παρελθόν- παρόν και μέλλον είναι διπλα -διπλα και ο χρόνος δεν ειναι γραμμικός και δεν εχει βέλος.

Μπορούμε νάμαστε εδώ, στο πριν και στο μετα ,αρα αιώνιοι!
-Στην κβαντική φυσική ,οι θεμέλιοι λίθοι της ύλης ( ανω και κατω κουαρκ,ηλεκτρόνιο και νετρίνο) είναι άφθαρτοι και αιώνιοι.Αναπνέουμε τα ιδια μόρια αέρα που ανέπνεε και ο Σωκράτης!(η έστω κάποια απο αυτά).
Η κβαντική υπέρθεση καθώς και η διεμπλοκή μας βεβαιώνει οτι τίποτε δεν χάνεται ,ολα κάπου ειναι εγγεγραμμένα και αν γίνουμε καλοί « αρχαιολόγοι» μπορούμε να τα ανασυνθέσουμε.
Η Τεχνητή νοημοσύνη ίσως μας επιτρέψει να κάνουμε upload του σώματος και του μυαλού μας.
-Κατα τη βιολογία:
Ηδη ξέρουμε οτι η φθορά των κυττάρων μας οφείλεται στην φθορά των τελομερών(κατι σαν τα τελειώματα των κορδονιών των παπουτσιών) που ρυθμιζεται απο το ένζυμο της τελομέρασης,και πρόσφατα μαθαίνουμε οτι η φθαρτότητα μπορει να οφείλεται στην υπεπαραγωγή μιτοχονδρίων στο κύτταρο .Αν καταφέρουμε να ελέγξουμε την ενεργοποίηση της τελομεράσης η να σταματήσουμε την υπερπαραγωγή μιτοχονδρίων ίσως τα κύτταρα να γίνουν  Αθάνατα.
Αυτό κάνουν τα ¨καρκινικά κύτταρα».Ειναι αθάνατα!!(βλέπε σχετικα τα κύταρα hela).
Σχεδον αθάνατος είναι ο αστακός(και οι αχιβάδες),οι θαλάσσιες χελώνες και  αλλα είδη(θαλασσια σφουγγαρια) που διαπιστώνεται ζωη για 15000 χρόνια.

Γιατι οχι και εμεις;

Και πότε με το καλο;

Οι ειδικοι λένε σε καμμιά 50 χρονια,Αν λάβουμε υποψη μας οτι στις προβλέψεις ισχύει οτι έλεγε ο Αρθουρ Κλαρκ " η έλλειψη θάρρους" άντε να πούμε να πούμε σε καμμιά 15 χρόνια. ΚΟΥΡΑΓΙΟ!!!Κρατηθείτε!!

-Κατα τη φιλοσοφια
Εδω πια έχουμε πέσει στα νύχια της φιλοσοφίας που ειναι θεραπαινίδα της θρησκείας.Ισχύει ο δυισμός( ο Καστεσιανος και Πλατωνικός) και βάλε περί σωματος και ψυχής όπου το μεν σώμα (σαρκιον) φθαρτο η δε ψυχη αιώνιος.
Αλλα εκ των ως άνω το υλικο σώμα ειναι άφθαρτο και αιώνιο η δε ψυχή ίσως νάναι ενα Φευγαλαίο Λειτουργικο Ιδιοσύστημα (ταλεγε και ο Επικουρος αλλα ποιός τον ακουγε) που υπαρχει( αν υπάρχει) για της τρέχουσες ανάγκες λειτουργίας και ύπαρξης ως τέτοιας της οργανωμένης ύλης.
Δυστυχώς ο χώρος και το μέσον δεν μου επιτρέπει να επεκταθώ!

Στον φίλο που έχει ανησυχίες ψυχής (συγνώμη φευγαλαίου Λειτουργικου Ιδιο-συστηματος) έχω να προτείνω προς ηρεμίαν την Τετραφάρμακο του Επικούρου.

«ΑΦΟΒΟΝ Ο ΘΕΟΣ, ΑΝΥΠΟΠΤΟΝ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ, Τ ΑΓΑΘΟΝ ΜΕΝ ΕΥΚΤΗΤΟΝ, ΤΟ ΔΕ ΔΕΙΝΟΝ ΕΥΕΚΚΑΡΤΕΡΗΤΟΝ»

«Ο θεός δεν είναι επίφοβος , ο θάνατος δεν είναι αντιληπτός, το μεν καλό εύκολα αποκτιέται , το δε κακό εύκολα υπομένεται.»

Στο κάτω κάτω αφου ο Θεος είναι νεκρός όπως διακήρυσσε ο Νίτσε,κάποιοι πρέπει να βρεθουν να τον αντικαταστήσουν (χαλίφες στη θέση του χαλίφη) και ποιοι καλύτεροι απο τους ανθρώπους.

Τούτων δοθέντων μπορούμε με αισιοδοξία να άδωμεν στεντορία τη φωνή τον ύμνο στην Αθανασια:

Δεν θα πεθάνουμε ποτέ Κουφάλα Νεκροθάπτη!

Υ.Γ.1 Επειδή το θέμα είναι πολύ σοβαρό,το αντιμετώπισα με δόσεις χιούμορ.
«Κοινή λογική και αίσθηση του χιούμορ είναι το ίδιο πράγμα, που κινείται με διαφορετικές ταχύτητες. Η αίσθηση του χιούμορ είναι απλά κοινή λογική που χορεύει»
Να και μερικές ρήσεις διασήμων για το θέμα:
Μην τρέφοντας ιδιαίτερη εκτίμηση γενικά για τους Αμερικανούς ο Οσκαρ Ουάιλντ είχε πεί:
Λένε πως όταν οι καλοί Αμερικανοί πεθαίνουν πηγαίνουν στο Παρίσι. Θα πρόσθετα ότι όταν οι κακοί Αμερικανοί πεθαίνουν μένουν στην Αμερική.
Ο Περικλής Κοροβέσης είχε γράψει πως γίνεται όταν μαθαίνουμε ότι πέθανε κάποιος φίλος μας:
Και αν βρισκόταν στην ίδια ηλικιακή περιοχή, ή ηλικιώτης μας, τότε όλοι λέμε πως πέθανε νέος. Και είναι και αυτό ένα παράξενο. Όσο ζούσε λέγαμε πως μεγάλωσε και αυτός.
Μια πιο αναρχοαυτόνομη άποψη εξέφρασε ο Ρομπερτ Φρόστ απευθυνόμενος σε φίλο ιερέα:
Θεωρώ αναφαίρετο δικαίωμα του καθενός να πάει στον διάολο με όποιον τρόπο γουστάρει.
Στο Α΄Νεκροταφείο διαβάζουμε σε ένα ταφικό μνημείο
Αν δεν σου αρέσει φτιάξε εσύ καλύτερο

Με μεγαλύτερο σαρκασμό όμως είχε γράψει για τον θάνατο του και ο Σκαρίμπας.
Σαν θάρθει η ώρα να -ανεπιστρεπτί- επιστρέψω στην Μάνα Γή,δυό πράγματα θα είναι της ταπεινότητας μου η κορυφαία ταπείνωση: που από την μια μεριά θε να με βάλουνε μ΄εκείνο το «συγχώρεσον τον ανάξιον δούλον σου»- εμ δούλος εμ και ανάξιος! κι΄ απ΄την άλλη οι στην κοινωνία του κατεστημένου τα πρώτα φέροντες, έχουνε να κάνουνε καραγκιοζομπερτελίκια αυτοί!
Κι εγώ τι να σου κάνω, πεθαμένος άνθρωπος;

Γι αυτό μην υποκύπτετε στις ταπεινώσεις.

Επιστροφή στο Παρελθόν

 

                                             Πόσο κοντά είμαστε;

Doomsday Clock

Ο Πρόεδρος έθεσε με απόφασή του σε συναγερμό το πυρηνικό οπλοστάσιο (Alarm επιπέδου2 μ’οτι κι αν σημαίνει αυτό)και κρέμασε τη Δαμόκλεια σπάθη πάνω από τα κεφάλια μας. Ας μη ξεχνάμε ότι αυτή η Σπάθη κρέμονταν από μια τρίχα και ακριβώς  πάνω από το κεφάλι του Δαμοκλή.

Τούτου δοθέντος ρωτήθηκα από φίλο ποια είναι η πιθανότητα ενός πυρηνικού πολέμου που για δεκαετίες τον είχαμε σχεδόν ξεχάσει.

Αλλά για να υπολογίσουμε μια τέτοια  πιθανότητα θα’πρεπε να έχουμε κάποιο «Δειγματοχωρο» με τέτοια περιστατικά και  αυτό που έχουμε είναι 1 περιστατικό (Χιροσιμα) σε 77 χρόνια (πάει να πει 0.013% κάθε χρόνο).

Αντί γι’αυτό ίσως πιο σωστό να κάνουμε μια Ανάλυση Κινδύνου(risk analysis) έχοντας υπόψη μας περιστατικά  που μας έφτασαν κοντά σ’έναν πυρηνικό πόλεμο όπως η κρίση της Κούβας(1962).

Ο Martin Hellman (που είχε εφεύρει  το Δημόσιο Κλειδί της Κρυπτογραφίας ) υπολόγισε την πιθανότητα μ’αυτόν τον τρόπο να είναι κάτι μεταξύ  0,1 και 1 % για κάθε χρόνο- πάει να πει -ότι ένα παιδί που γεννήθηκε σήμερα και θα ζήσει 100 χρόνια θα βιώσει ένα  πυρηνικό πόλεμο στη ζωή του.

Φυσικά ο Hellman δεν λαμβάνει ισχυρά υπόψη του το δόγμα της ΑΜΟΙΒΑΙΑΣ ΑΠΟΤΡΟΠΗΣ(αυτό που παλιά ονομάζαμε  ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ) μ’άλλα λόγια «φοβάται ο Γιάννης το θεριό και το θεριό τον Γιάννη».

Εδώ βέβαια να σημειώσουμε ότι έχουμε να κάνουμε με πολλούς Γιάννηδες και πολλά Θεριά.

Επίσης δεν πήρε υπόψη του την χρήση των λεγομένων «τακτικών πυρηνικών» όπλων με περιορισμένη εμβέλεια που ίσως δίνει μεγαλύτερο θράσος και πειρασμό στη χρήση τους.

Δεδομένου ότι η κάτοχοι Πυρηνικών είναι λίγοι (πάντως όλα τα μέλη του συμβουλιου ασφαλείας του ΟΗΕ καθώς και Ινδια ,Πακισταν, Ισραηλ και ίσως Ν.Αφρικη) και ότι οι κάτοχοι  πυραύλων πυρηνικών  κεφαλών κατά 96% είναι Ρωσία και Η.Πολιτείες, ο κίνδυνος δεν είναι μικρός ακόμη και έτσι που τον υπολογίζει ο Hellman.

Για να απαλύνουμε την υπαρξιακή μας αγωνία ας ελπίσουμε ότι κάτω  από το καθεστώς του Ψυχρού πολέμου που επανήλθε θα βρεθεί τρόπος συνεννόησης ανάμεσα στους μεγάλους και το Δόγμα της Αμοιβαίας αποτροπής θα μας προστατέψει όπως  γινόταν μέχρι σήμερα.

Αμην.