Μετά από ικανό χρονικό διάστημα είπα να γράψω κάτι για τον Αυτοκράτορα με τα πορτοκαλί μαλλιά.
Θυμήθηκα όμως κάτι που είχα γράψει το 2018.Διαβάζοντας το δεν βλέπω οτι έχω να προσθέσω -αφαιρέσω-αλλάξω,οπότε το παραθέτω αυτούσιο(και" γλυτώνω") την όποια αναθεώρηση.
Το σούμο είναι πολύ δυναμικό σπορ. Ο κάθε αγώνας κρατάει μόλις 10 δευτερόλεπτα και σ' αυτό το διάστημα οι rikishi, οι αθλητές του σούμο δηλαδή, χρειάζεται να προσαρμόσουν 2-3 φορές την τακτική τους.
Οι Rikishi παλεύουν στο dohyo, έναν κύκλο διαμέτρου 4, 55 μ. και ο στόχος τους είναι να αναγκάσουν τον αντίπαλο να πατήσει έξω από τον κύκλο ή να ακουμπήσει στο έδαφος οποιοδήποτε σημείο του σώματός του, εκτός από τις πατούσες του.
Στο σούμο απαγορεύεται να χτυπούν με οποιοδήποτε άλλο τρόπο, εκτός από την ανοιγμένη παλάμη και ποτέ τα μάτια και τα γεννητικά όργανα.
Στο επαγγελματικό σούμο υπάρχουν έξι κατηγορίες αθλητών με καθορισμένο αριθμό μελών η καθεμία. Συνολικά, με το σούμο επαγγελματικά επιτρέπεται να ασχοληθούν, 600 περίπου αθλητές. Γι’ αυτό και ο αριθμός των ξένων rikishi - αν και έχει αυξηθεί τα τελευταία χρόνια - είναι περιορισμένος. Οι αθλητές ξεκινούν από τη χαμηλότερη κατηγορία κι ευελπιστούν να φτάσουν στην υψηλότερη με πολλή δουλειά και πολλούς αγώνες.
> Οι αθλητές της χαμηλότερης κατηγορίας αμείβονται με οδοιπορικά. Αν περάσουν στην αμέσως επόμενη κατηγορία λαμβάνουν 8.000 ευρώ μηνιαίως, ενώ οι αθλητές της υψηλότερης κατηγορίας κερδίζουν περισσότερα από 20.000 ευρώ το μήνα (και μιλάμε μόνο για το μισθό τους, όχι τα μπόνους ή τα επιπλέον έσοδα από χορηγούς, διαφημίσεις κλπ).
> Οι rikishi απαγορεύεται να οδηγούν, οπότε μετακινούνται με ταξί ή ειδικά ενοικιασμένα minibuses. Το 2007, ο Kёkutenho, αθλητής της υψηλής κατηγορίας, συνελήφθη να οδηγεί και τιμωρήθηκε. Έχασε ένα τουρνουά και υποβιβάστηκε κατηγορία.
Το σούμο είναι ένα από τα πλέον επικίνδυνα σπορ - σε κάθε επαφή μες στον αγώνα, συγκρούονται δύο όγκοι 155 κιλών ο καθένας, με ταχύτητα 50-60 χλμ./ώρα. Τα πιο ευάλωτα σημεία κατά σειρά συχνότητας ατυχημάτων είναι: τα γόνατα, οι αγκώνες, η πλάτη (και ο αυχένας), οι αστράγαλοι και τα δάχτυλα των ποδιών.
> Παρόλα αυτά, οι rikishi είναι εξαιρετικά ευλύγιστοι. Από μια κατηγορία και πάνω, άντρες μέσου βάρους 155 κιλών μπορούν και κάνουν σπαγγάτο!
H ανώτατη κλάση είναι ο Yokozuna .
Στην κλάση αυτή οι παλαιστές έχουν ένα μοναδικό προνόμιο να την διατηρούν ανεπίστρεπτα ανεξάρτητα από αποτελέσματα και διατηρούν τον τίτλο μετά την έξοδο από την ενεργό δράση.
Αλλά οι Ιάπωνες τα τελευταία 20 χρόνια δεν έχουν δεί Yokozuma ,είναι κυρίως Μογγόλοι αν και το Γενάρη του 2017 κατάκτησε τον τίτλο ο Ιάπωνας Kisenosato( χαράς ευαγγέλια για τους Ιάπωνες).
Η πάλη Σούμο είναι η τελευταία τελετουργική πολεμική τέχνη που διέπεται από αυστηρούς εξωαγωνιστικούς κανόνες. Η πάλη συνοδεύεται από μια αυστηρή εισαγωγική τελετή με συγκεκριμένες κινήσεις , ειδικές ενδυμασίες κριτών, ανακοινώσεις αθλητών και αποτελεσμάτων με ζωντανή εκφώνηση χωρίς μικρόφωνα, αλάτι που διώχνει τα πνεύματα και αυστηρά προσδιορισμένες κινήσεις εισόδου και αναχώρησης.
Την τελευταία τριακονταετία με την μεγάλη κοινωνική ανάπτυξη στην Ιαπωνία, η έφεση για ένα τόσο αυστηρό βίο μειώθηκε ενώ αντίστοιχα πολίτες άλλων χωρών είδαν μια ευκαιρία εισόδου. Μέσα σε δέκα χρόνια η κρίσιμη μάζα των Ιαπώνων πρωταθλητών μειώθηκε ενώ αυξήθηκε η εισροή των Μογγόλων. Ενώ το άθλημα παραμένει ως αυστηρά Ιαπωνικό, διεξάγεται στην επίσημη μορφή στην Ιαπωνία και το παρακολουθούν Ιάπωνες , έχασε βαθμηδόν την Ιαπωνική αριστεία. Για να την επανακτήσουν οι Ιάπωνες χρειάζονται τουλάχιστον πέντε χρόνια , υπό την προϋπόθεση ότι μια νέα ροή γηγενών αθλητών θα ενισχυθεί. Η αυστηρή ιεραρχία στα γυμναστήρια και το πολύπλοκο σύστημα κατατάξεων και αγώνων που διαμορφώνει μια ισχυρή ελίτ αθλητών των υψηλών κλάσεων καθιστά τις δραματικές αλλαγές δύσκολες στην κορυφή. Οι Ιάπωνες έκαναν υπομονή 20 σχεδόν χρόνια να δουν «δικό» τους αθλητή στην ανώτατη κλάση του πιο Ιαπωνικού αθλήματος που διεξάγεται στην Ιαπωνία.
Η αντίφαση είναι οδυνηρή και οι Ιάπωνες για να απαλύνουν την αμηχανία οδηγούνται σε μια παράτολμη απόφαση. Προτείνουν στην Ολυμπιακή επιτροπή να περιλάβει το Σούμο στα ολυμπιακά αθλήματα. Έχουν βρει αντίστοιχες εθνικές ομοσπονδίες και εργάζονται για την υιοθέτηση του αιτήματος τους. Ο σκοπός τους είναι να κερδίσουν Ολυμπιακά μετάλλια στο άθλημα τους στους επερχόμενους Ολυμπιακούς του Τόκυο το 2020. Όμως η υιοθέτηση του Σούμο ως Ολυμπιακό άθλημα θα σημάνει και την αφυδάτωση του, τον εκπεσμό από ένα τελετουργικό θέατρο πάλης σε ένα άνοστο θέαμα μεγαλόσωμων παλαιστών. Το Σούμο χωρίς τελετές , αλάτια, πολύχρωμα άμφια διαιτητών , βροντώδεις εκφωνήσεις ,αυστηρές κομμώσεις κλπ είναι ανιαρό. Οι πραγματικοί φίλοι του Σούμο ελπίζουν να μη δουν την διακωμώδηση του στην μορφή του Ολυμπιακού αθλήματος.
Με κάποιο τρόπο οι ΗΠΑ έχουν πάθει ότι και οι Ιάπωνες με την εθνική τους πάλη.
Πρωταγωνίστησαν ενεργά στο στήσιμο θεσμών και κανονισμών της παγκοσμιοποίησης μέσω της οποίας απολάμβαναν μια διαρκή ανάπτυξη. Η ανάπτυξη άνοιξε διόδους και μπουκαρανε και αλλοι προς το εσωτερικούς μηχανισμούς του συστήματος και όπως οι Ιάπωνες θεατές ξαφνικά είδαν πως οι πρωταγωνιστές του εθνικού πρωταθλήματος της παγκοσμιοποίησης είναι οι «Μογγόλοι» Κινέζοι επιχειρηματίες, οι «Μογγόλοι» μετανάστες προς τις Ηπα, οι «Μογγόλοι» μεσαίοι εισοδηματίες των Brics κλπ κλπ.
Η διαφορά από τους Ιάπωνες του Σούμο είναι ότι αντί να περιμένουν καμιά πενταετία σεβόμενοι τους κανόνες αλλάζουν τους κανόνες εδώ και τώρα.
Αντί των κανόνων της παγκοσμιοποίησης προσπαθουν να επιβάλλουν τον προστατευτισμό!
Αν οι γενικές τάσεις διαμορφώνονται και κρυσταλλώνονται σε αποφάσεις ηγετών τότε οι ΗΠΑ έκαναν την τέλεια επιλογή ηγέτη : ένας «τρελός» ένας ασεβής ένας Πορτοκαλής προς τα ειωθότα μπορεί να ανατρέψει τους κανόνες που αυτός επέβαλε , απλά γιατί τώρα μάλλον δεν τον συμφέρουν.
