Διχόνοια

Η Διχόνοια που βαστάει
ένα σκήπτρο η δολερή
καθενός χαμογελάει,
"πάρ' το", λέγοντας, "και συ".
............
Μην ειπούν στο στοχασμό τους
τα ξένη έθνη αληθινά:
"Εάν μισούνται ανάμεσό τους
δεν τους πρέπει ελευθεριά".
Υμνος στην Ελευθερία
Δ.Σολωμός.

Δεν μας φτάναν οι 12 Ολύμπιοι,είχαμε και θεά για τους τσακωμούς μας-την Εριδα-λένε κόρη της Νύκτας η αδελφή του Αρη.Δεν την κάλεσαν στους γάμους του Πηλέα και της Θέτιδας και αυτή ξαμόλησε το χρυσό μήλο,πούγραφε επάνω”τη καλλίστη” .τοδαν οι 3 θεές-Ηρα,Αφροδίτη,Αθηνα-πούχαν πάει στο γάμο και φούντωσαν απο ζήλια.Τι να κάνει κι ο Δίας έστειλε τον  Ερμή  στν Πάρη και τον διόρισε Κριτή στα καλλιστεία.Και κείνος τόδωσε στην Αφροδίτη οχι γιατι ίσως είταν η πιό όμορφη αλλα γιατί τούταξε την Ελένη......κ.λ.π κ.λ.π.
Κιαπό τότε:
Τσακώθηκε ο Αγαμέμνωνας με τον  Αχιλέα άφησαν τάρματα και πιάσαν τις βρισιές.
Αλλά και οι πόλεις -κράτη κάναν πολέμους.
Και όλοι ξέρουμε για τον Πελλοπονισιακό πόλεμο.
Και μετά Μακεδόνες(Φίλιππος και Αλέξανδρος) κατά Ελλήνων.
Αλλα και μετά τον Αλέξανδρο οι Επίγονοι (Πτολεμαίοι,Σελευκίδες ,Κασσανδροι,Αντιγονος,Ευμένης,Λυσιμαχος και οι ρέστοι ολοι σε  πόλεμο για τη Διαδοχή)
Ξεπερνάω αν πασάν το Βυζάντιο και έρχομαι στην Ελληνική Επανάσταση.
Δύο Εμφύλιους μέσα στα Χρόνια του ξεσηκωμού.
Αλλα και σαν γίναμε Κράτος Διχασμοι πολλοί.Τρικούπης Δηλιγιάννης και ο Μεγάλος Διχασμός Κωνσταντίνος-Βενιζέλος.
Κυστερα Ο Μετακατοχικός Εμφύλιος που με τις πληγές του ζούμε και σήμερα.
Πιο είναι το συμπέρασμα;

«Από την αρχαιότητα οι Ελληνες διχάζονται». “Η διχόνοια είναι το σαράκι του Ελληνισμου” και άλλα τέτοια ωραία.

Οι προτάσεις αυτές επαναλαμβάνονται με ποικίλους τρόπους(εχουν γράψει ρεκόρ σαν θέματα σχολικών εκθέσεων) από μεγάλο αριθμό Ελλήνων και με την υποστήριξη του εθνικού μας ποιητή Διονυσίου Σολωμού το νόημά τους έχει κατοχυρωθεί ως μια αδιάσειστη, σχεδόν αυτονόητη αλήθεια της ιστορίας των Ελλήνων.

Εντελώς διαφορετικές ιστορικές συγκρούσεις, σε εντελώς διαφορετικό ιστορικό αντικειμενικό περιβάλλον, με διαφορετικές δομικές και συγκυριακές αιτίες και μορφές, ανήχθησαν στον «προαιώνιο διχασμό» που διέπει τους Ελληνες ως «έμφυτο» εγγεγραμένο στο DNA χαρακτηριστικό.

ΜΥΘΟΣ:

Ο διχασμός, με άλλα λόγια, είναι η τραγική μοίρα των Ελλήνων, την οποία δεν μπορούν να αποφύγουν και στην οποία τελικά υποτάσσονται, όπως οι αδύναμοι, ασθενείς και αμαρτωλοί άνθρωποι υποτάσσονται στα πάθη τους. Ο ελληνικός λαός, παρά το μεγαλείο και τον ηρωισμό του, τη δημιουργικότητα και τη συνεχή του παρουσία στη Μεσόγειο και στην Οικουμένη, υποτάσσεται σε μια προαιώνια αδυναμία του: τη διχόνοια.

Μήπως όμως η διχόνοια και ο διχασμός δεν αποτελούν παρά μια σύγχρονη ιστορική κατασκευή, μια « μοίρα», την οποία κατασκεύασαν οι σύγχρονοι Ελληνες απο το 19ου αιώνα και μετά, για να αποσείσουν τη συλλογική τους ευθύνη, έστω εν μέρει, σχετικά με τις αλλεπάλληλες ιστορικές καταστροφές τις οποίες υπέστησαν ως ιστορική κοινωνία από την Επανάσταση του 1821 και μετά;

Ο πλέον αρμόδιος ιστορικός μας ο Γ.Μαυρογορδατος μας λέει για τον Μεγάλο Διχασμο τα παρακάτω:

«Ο Εθνικός Διχασμός, με κεφαλαία, ήταν κάτι το μοναδικό, ως κρίση εθνικής ολοκλήρωσης από την οποία κρινόταν ποια Ελλάδα θα προέκυπτε για το μέλλον – οριστικά. Γιατί άλλες ευκαιρίες για επεκτάσεις εδαφικές, όπως ξέρουμε τώρα, δεν θα παρουσιάζονταν. Εξ ου και οι μεν ήταν διατεθειμένοι να δολοφονήσουν τον Βενιζέλο, οι δε να περάσουν από στρατοδικείο δεκάδες επώνυμους και ανώνυμους και να τους εκτελέσουν δημόσια, κάτι που δεν συνέβη ξανά παρά μόνο στον Εμφύλιο.

ΑΛΛΑ πρέπει να πω ότι ένας βαθμός διχασμού, με πεζά, είναι απαραίτητος στην πολιτική ζωή μιας δημοκρατίας, διαφορετικά δεν μπορούν να ληφθούν αποφάσεις. Δεν είναι τυχαίο ότι οι Βρετανοί αποκαλούν τις ψηφοφορίες «division», “διαίρεση”.

Στα Μαθηματικά αρκεί ένα “αντιπαράδειγμα” για να καταρρίψει μια θεωρία.

Και ιδού ενα αντιπαράδειγμα για το ζήτημα αυτο πολύ κοντα μας.

Το Ισραήλ ένα κράτος πολύ κοντα μας ,δίπλα μας μικρό(μικρότερο απο μας) και με ανάλογα προβλήματα όπως:

Εθνος Ανάδελφο περιτριγυρισμένο απο εχθρικό περιβάλλον, με μεγάλη διασπορά αλλά με

ανεπτυγμένη τυπική Δημοκρατία με Ανόθευτη Απλή αναλογική αλλά και με κατά 50% μεγαλύτερο κατα κεφαλήν εισόδημα απο εμάς.

Το Ισραήλ είναι πολύγλωσσο, πολυθρησκευτικό, με τα πιο αντίρροπα πολιτιστικά ρεύματα ενεργά και διεκδικητικά να διεγείρουν την δημοκρατική ισορροπία συνεχώς και σε υψηλούς τόνους. Αυτή η ερεθισμένη συγκρουσιακή μορφή αντί να είναι παράγοντας Βύθισης είναι τελικά παράγοντας Ανάπτυξης.

Κοσμικοί δυτικόφιλοι, ορθόδοξοι εβραίοι διαφόρων αποχρώσεων ( οι πιο ιδεολόγοι αρνητές στράτευσης ) , άραβες κοσμικοί, άραβες χριστιανοί, άραβες μουσουλμάνοι, ρωσόφωνοι, εσκενάζι, σεφαρντίδες, φονταμεταλιστές , punk,αριστεριστές, καλλιτέχνες στην πρωτοπορία κλπ, κλπ συνθέτουν ένα από τα πιο ενδιαφέροντα κοινωνικά μάγματα παγκοσμίως. Οσοι είδαν την ταινία τον Μόντυ Παιθονς ξέρουν γιατί ομιλώ.

Όλοι αυτοί επιζούν με το συνεχές “τραύμα” της Γάζας και της Δυτικής όχθης και όμως η συγκρουσιακή τους συνύπαρξη λειτουργεί όπως η κλασσική Μπαταρία : οι αντίθετοι πόλοι παράγουν ενέργεια.

 Με αντίστοιχο τρόπο η Ελληνική ιστορία είναι γεμάτη από περιόδους όπου η σύγκρουση, η διαμάχη, η πόλωση συνυπήρξε με ένα ηθικό και “εργασιακό” ήθος που τελικά παρήγαγε ανάπτυξη και συνύπαρξη(και όπως λέμε καφενειακά υπήρχαν “αξίες” στην κοινωνία).  Η ιδέα της ανάπτυξης μέσα από τάξη και ησυχία είναι τυπικός συντηρητικός μύθος και δεν έχει επιβεβαιωθεί στην Ελληνική και Ισραηλιτική περίπτωση .

Την δεκαετία του 50 όταν η Ελλάδα ήταν διχασμένη είχαμε το δυναμικό φαινόμενο, όπου  η κοινωνική εγγράμματη αριστερά , αποκλεισμένη από το κράτος τελικά να γίνει ο μοχλός μιας δυναμικής ιδιωτικής οικονομίας. Τα μυθιστορήματα του Μάρκαρη και άλλων έχουν περιγράψει αυτές τις παράδοξες πλοκές ζωής, ιδεών, πρακτικών.

Σήμερα η γενιά των σαραντάρηδων στην Εξουσία παραπέμπει περισσότερο στον ρητορικό ψευδοαντικονφορμισμό κατασκευής του 80. Οι αυθεντικοί outsiders μέσω των άπειρων δικτύων της ελληνικής “αρρωστιας”  βρίσκουν ισορροπίες στα χαμηλά των απαιτήσεων της βιοπάλης. Ο ελληνικός παραγωγικός «εξαιρετισμός» είναι ο πιο αδύνατος σχετικά στον ανεπτυγμένο κόσμο. Και υπήρξαν στιγμές που η πάλαι ποτέ συγκρουσιακή δυναμική Ελλάδα, ναρκισσευόταν για την πρωτοφανή επιτυχία να βρίσκει ευρώ στα ΑΤΜ .

Τι είναι άραγε εκείνο που μας διαφοροποιεί απο τους Ισραηλίτες;

Πολλά και είναι έργο των ιστορικών και των κοινωνιολόγων να τα εντοπίσουν.Για μένα βέβαια κάτι απλό.Ο Ανορθολογισμός μας που μας καθηλώνει ιστορικά.

Αν στα ελάχιστα που συμφωνούμε τα κάναμε πραξη ίσως να ξεφεύγαμε από το βαθύ μαυροπήγαδο που έχουμε βουλιάξει.