συμμετρία Καρδιναλίων!

                                                         Τι ακριβώς είναι η έννοια της συμμετρίας? 

Είναι ένας μετασχηματισμός, ο οποίος αφού εφαρμοστεί επάνω σε ένα σύστημα, αφήνει αναλλοίωτη κάποια ιδιότητά του, είτε αυτό το σύστημα είναι ένα αφηρημένο μαθηματικό "αντικείμενο" της Θεωρίας Ομάδων, είτε είναι ένα σύνολο μαθηματικών εξισώσεων,  είτε είναι ένα χειροπιαστό γεωμετρικό ή αρχιτεκτονικό αντικείμενο.

 Στις αρχές της άνοιξης  στη Βόρεια ή την Νότια Αμερική υπάρχει ενα  πουλί πού λεγεται καρδινάλιος (της οικογένειας Cardinalidae).Εχει τη συνήθεια να επιτίθεται στην αντανάκλασή του στο τζάμι.

Το λέμε Καρδινάλιο γιατι ταρσενικό έχει ενα λοφίο όπως εχουν οι καθολικοί καρδινάλιοι στον μπερέ που φοράνε.

Ο όμορφος καρδινάλιος είναι το μοναδικό πουλί που συχνά επιδεικνύει αυτή τη συμπεριφορά, ιδιαίτερα όταν η φωλιά του είναι πολύ κοντά και νομίζει ότι κάποιος άλλος καρδινάλιος προσπαθεί να εισβάλλει στην περιοχή του!

Το υπέροχο αυτό πουλί ποτέ δεν αντιλαμβάνεται ότι επιτίθεται στην δική του αντανάκλαση.  Δυστυχώς, οι καρδινάλιοι δεν γνωρίζουν πολλά πράγματα για την κατοπτρική συμμετρία, αλλά ούτε για τις συμμετρίες γενικότερα !(η μήπως ξέρουν;)

Είναι η φύση συμμετρική;Μπα...........

Αν η Φύση ήταν εντελώς  συμμετρική, τότε η Θεωρία των Πάντων θα ήταν πανεύκολη και προφανής, επειδή θα υπήρχε μία μόνο θεμελιώδης αλληλεπίδραση(δύναμη) και όχι τέσσερεις! Όμως ο κόσμος γύρω μας είναι γεμάτος από ρήξεις συμμετριών, με συνέπεια τις κρυμμένες συμμετρίες.

To σύμπαν θα ήταν ανιαρό αν δεν υπήρχε ρήξη των συμμετριών. Τα πάντα θα ήταν ομοιογενή μια “σούπα”και δεν θα είχαν αναδυθεί αυθόρμητα κάποιες μορφές ζωής . Συνεπώς οι ρήξεις των συμμετριών κάνουν το σύμπαν ενδιαφέρον και παρατηρήσιμο.  

Μία απλοϊκή εξήγηση (παράδειγμα) της ρήξης των συμμετριών αφορά το μακροσκοπικό παράδειγμα της πήξεως του νερού. Το νερό σε υγρή μορφή έχει μεγάλο βαθμό συμμετρίας. Όσο και να το περιστρέψουμε παραμένει ομοιογενές νερό, οι δε εξισώσεις που το περιγράφουν είναι εξίσου συμμετρικές. Όμως, όταν το ψύξουμε αργά, παρατηρούμε τον σχηματισμό τυχαίων κρυστάλλων σε όλες τις κατευθύνσεις, που δημιουργούν ένα χαοτικό δίκτυο, το οποίο τελικά γίνεται πάγος.

Ο λόγος που συμβαίνει αυτή η ασύμμετρη αλλαγή φάσης έγκειται στο ότι η Φύση ΠΑΝΤΑ προτιμάει να βρίσκεται στην ελάχιστη ενεργειακή κατάσταση(Αρχή της οικονομίας). Βλέπουμε ποικίλα τέτοια παραδείγματα γύρω μας. Το νερό ρέει προς τα κάτω, επειδή φλερτάρει με την ελάχιστη ενεργειακή κατάσταση. Για τον ίδιο λόγο οι σταγόνες έχουν σφαιρικό σχήμα. Παρομοίως, στον κβαντικό μικρόκοσμο οι κάθε λογής μεταπτώσεις συμβαίνουν επειδή κάποιο σύστημα είχε σημείο αφετηρίας μία "λάθος" ενεργειακή κατάσταση ― το λεγόμενο ψευδοκενό ― ενώ θα "προτιμούσε" την μετάβαση σε χαμηλότερη ενεργειακή στάθμη (αυθόρμητη μετάπτωση ψευδοκενού!)

Είναι πλέον γνωστό (η νομίζουμε οτι είναι) ότι το big bang δημιούργησε τον χρόνο και τον χώρο, που ΔΕΝ προϋπήρχαν ! Το δε σύμπαν που προέκυψε αυθόρμητα, μπορεί πλέον να θεωρηθεί σαν μία ιεραρχία διαδοχικών ρήξεων συμμετριών, δηλαδή ως μία μετάπτωση από την τέλεια αρχική συμμετρία του big bang μέχρι τα περίπλοκα αχνάρια των “σπασμένων”, αλλά “κρυμμένων” συμμετριών που βλέπουμε γύρω μας.

Ο μηχανισμός για τη ρήξη της Συμμετρία βαθμίδας  περιγράφτηκε από τον Peter Higgs γι αυτό και τα αντίστοιχα στοιχειώδη σωματίδια με τα οποία λειτουργεί να χαρακτηρίζονται ΣΩΜΑΤΙΔΙΑ HIGGS και το αντίστοιχο βαθμωτό πεδίο, πεδίο Higgs.

O Weinberg και ο  Salam αξιοποίησαν  την ιδέα «ΑΥΘΟΡΜΗΤΗ ΡΗΞΗ ΣΥΜΜΕΤΡΙΑΣ» και εφάρμοσαν τον μηχανισμό του Higgs ΓΙΑ ΝΑ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΟΥΝ ΤΙΣ ΜΑΖΕΣ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΣΩΜΑΤΙΔΙΩΝ – μποζονίων W και Z – στην ΗΛΕΚΤΡΑΣΘΕΝΗ» ΘΕΩΡΙΑ ΒΑΘΜΙΔΑΣ.

Συνεπώς, είναι αδιανόητο να λοιδωρεί κανείς τον πανέμορφο καρδινάλιο και να μην απολαμβάνει τις ενδιαφέρουσες εφορμήσεις του στις βαρετές ομοιόμορφες και “συμμετρικές” τζαμαρίες ! 

Η "στιγμή Μίνσκι"

                                                            Η “στιγμή Μίνσκι”

Ο Μίν­σκι (Αμερικανός οικονομολόγος) διατύπωσε τη θε­ω­ρία ότι η στα­θε­ρό­τη­τα εκτρέ­φει νο­μο­τε­λεια­κά την απο­στα­θε­ρο­ποί­η­ση και την κρί­ση, με μο­χλό το χρη­μα­το­πι­στω­τι­κό κε­φά­λαιο.

Διέ­κρι­νε τρεις κα­τη­γο­ρί­ες δα­νει­σμού των επι­χει­ρή­σε­ων:

1)Τον ασφα­λή, που απο­πλη­ρώ­νουν τό­κους και κε­φά­λαιο με τα μελ­λο­ντι­κά κέρ­δη τους.

2)Τον κερ­δο­σκο­πι­κό, που στη­ρί­ζο­νται στα μελ­λο­ντι­κά κέρ­δη για να πλη­ρώ­νουν μόνο τό­κους.

3)Και τη δα­νειο­δό­τη­ση τύ­που Πόν­τζι (από το όνο­μα του διά­ση­μου απα­τε­ώ­να, εφευ­ρέ­τη των «πυ­ρα­μί­δων»…), που δα­νεί­ζο­νται γνω­ρί­ζο­ντας ότι δεν θα μπο­ρέ­σουν να πλη­ρώ­σουν ούτε τό­κους ούτε κε­φά­λαιο από τα μελ­λο­ντι­κά κέρ­δη, αλλά στοι­χη­μα­τί­ζουν μόνο στην ανα­τί­μη­ση (φού­σκω­μα…) των πε­ριου­σια­κών στοι­χεί­ων τους για να κα­λύ­ψουν τις υπο­χρε­ώ­σεις τους .

                                                                   ΦΟΥΣΚΑ

Αρχι­κά ο δα­νει­σμός εί­ναι ασφα­λής. Oσο η οι­κο­νο­μία πάει καλά και φου­ντώ­νουν οι προσ­δο­κί­ες γίνεται πιο τολ­μη­ρός. Οσο η φάση της ανό­δου πα­ρα­τεί­νε­ται, τόσο τα κρι­τή­ρια χα­λα­ρώ­νουν.

Εφό­σον οι τρά­πε­ζες δα­νεί­ζουν “ασύστολα” όλοι σπεύ­δουν να πά­ρουν δά­νεια – όσο η ορ­χή­στρα παί­ζει, κα­νείς δεν θέ­λει να μεί­νει έξω από τον χορό.

Η φού­σκα με­γα­λώ­νει και στο τέ­λος σπά­ει.

Η ευ­φο­ρία τε­λειώ­νει με δά­κρυα.Οτι αρχίζει ωραία τελειώνει με πόνο.

Η αφορ­μή μπο­ρεί να εί­ναι άσχε­τη, απρό­βλε­πτη,υπερευαίσθητη και εξαρτώμενη από τις αρχικές συνθήκες!

                                                      Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ 2017-2018

 1)Το πα­γκό­σμιο χρέ­ος, πε­ρί­που 174% του πα­γκο­σμί­ου ΑΕΠ το 2008, αυ­ξή­θη­κε στο 212% το 2014 (The 16th Geneva Report on the World Economy) και φέτος εκτι­μά­ται στο 324% του πα­γκό­σμιου Α­Ε­Π (Institute of International Finance, Global Debt Monitor, 24.10.2017).

2)Σύμ­φω­να με το IIF, το πα­γκό­σμιο χρέ­ος (επι­χει­ρή­σε­ων, κρα­τών, νοι­κο­κυ­ριών, τρα­πε­ζών) ήταν 226 τρισ. δολ., τον Ιού­νιο. Από αυτά, 58,95 τρισ. δολ. εί­ναι χρέ­ος νοι­κο­κυ­ριών, 93,49 τρισ. επι­χει­ρή­σε­ων, 88,89 τρισ. κρα­τών και 83,71 τρισ. δολ. εί­ναι το κα­θα­ρό χρέ­ος του χρη­μα­το­πι­στω­τι­κού το­μέα.

3)  Η Τρά­πε­ζα Διε­θνών Δια­κα­νο­νι­σμών ανάρ­τη­σε έκ­θε­ση για τις αγο­ρές πα­ρα­γώ­γων – τα, κατά Γ. Μπά­φετ, «όπλα μα­ζι­κής εξόντωσης».

Στις 31.12.2016 η ονο­μα­στι­κή αξία τους ήταν 482 τρισ. δο­λά­ρια. 

Σε έξι μή­νες, στις 31.6.2017, είχε αυ­ξη­θεί στα 542 τρισ. δο­λά­ρια. 

4) Και το Δ.Ν.Τ προει­δο­ποί­η­σε ότι η κα­τά­στα­ση του τρα­πε­ζι­κού κλά­δου της Κίνας προ­σο­μοιά­ζει στην κα­τά­στα­ση που εί­χαν βρε­θεί οι τρά­πε­ζες των Η­ΠΑ λίγο πριν ξε­σπά­σει η πα­γκό­σμια κρί­ση του 2008.

Παράλ­λη­λα με την τρέ­χου­σα πα­γκό­σμια ανά­καμ­ψη, ενι­σχύ­ο­νται οι φό­βοι για μια επερ­χό­με­νη νέα πα­γκό­σμια κρί­ση.

Αιτία εί­ναι ότι για πρώ­τη φορά μετά από μια κρί­ση του 2008 η φού­σκα του χρέ­ους διο­γκώ­νε­ται.

5)Ο κ. Ζου Ξια­ο­τσουάν, διοι­κη­τής της κε­ντρι­κής τρά­πε­ζας της Κίνας, μι­λώ­ντας στο πλαί­σιο του 19ου Συνε­δρί­ου του Κ­Κ Κίνας, τον Οκτώ­βριο, είχε προει­δο­ποι­ή­σει για επερ­χό­με­νη κρί­ση αν δεν συ­γκρα­τη­θεί η υπερ­χρέ­ω­ση πε­ρι­φε­ρειών, επι­χει­ρή­σε­ων και νοι­κο­κυ­ριών της χώ­ρας.

Και αν «πέ­σει» η Κίνα, κα­μία πε­ριο­χή του κό­σμου δεν εί­ναι οχυ­ρω­μέ­νη .

 Και το νέο πα­γκό­σμιο το­πίο προ­σο­μοιά­ζει στο 2008.

                                         Minsky momment!!!!