Πως η Τεχνολογία
πέρασε σαν τυφώνας από «πάνω» μου χωρίς να το καταλάβω.
Το 1968-69 στο Α έτος σπουδών στο Πολυτεχνείο ,οι
αριθμητικές πράξεις γίνονταν με 3
τρόπους:
Α) Με το χέρι όπου αυτό είταν δυνατό με τους τρόπους που μ;aθαμε σε δημοτικό.
Αλλά όπου οι υπολογισμοί απαιτούσαν ακρίβεια (όπως στο Μάθημα
της Γεωδαισίας) τότε κάναμε χρήση Λογαριθμικών πινάκων.
Β)Με μηχανές που τις
λέγαμε Πασκαλίνες (τις είχε εφεύρει ο
Πασκάλ).Είταν μηχανικές με «γρανάζια» και μπορούσες να εκτελέσεις πράξεις αλλά βέβαια όχι με μεγάλη ακρίβεια.
Γ)Με τον
Λογαριθμικό κανόνα ένα έξυπνο και απλό εργαλείο.
Είχε εφευρεθεί από ένα Γαλλο λοχαγό του πυροβολικού για να
ορίζει τις βολές του πυροβόλου.
Η λειτουργεία του βασίζεται στις ιδιότητες των λογαρίθμων,
που τους πολλαπλασιασμούς τους μετατρέπου ν σε προσθέσεις .
Με τον «κανόνα» και για ακρίβεια 2 δεκαδικων ψηφίων μπορείς
να κάνεις πράξεις με μεγάλη ταχύτητα πιο
γρήγορα από ένα μικρουπολογιστή.
Εκείνη λοιπόν την χρονιά(η αρχες της επόμενης) κάνουν εμφάνιση στην αγορά οι πρώτες Ηλεκτρονικές Μηχανές 4 πράξεων στο
μέγεθος μιας Γραφομηχανής.
Αν θυμάμαι καλά οι περισσότερες είταν OLYMPIA.Οι αιθουσες διδασκαλιας γέμισαν
με μπαλαντέζες (δεν υπήρχαν πολλές μπρίζες).
Την επόμενη Χρονιά
ίσως νάταν 1971-1972 εμφανίστηκαν τα πρώτα calculators,μικρές αριθμομηχανές τσέπης ( φίρμας Texas Instrument).Η αποθέωση της
Τεχνολογίας.
Μερικά από αυτά είταν «προγραματιζόμενα».
Το 1973 την Διπλωματική μου εργασία την έκανα σε
Υπολογιστή(δεν θα μπορούσε να γίνει και αλλιώς,είταν πολλοί οι υπολογισμοί και
θα χρειάζονταν κάποια χρόνια να γίνουν με το «χερι»).
Το πολυτεχνείο νοίκιαζε τους κεντρικούς υπολογιστές τις IBM που στεγάζονταν στην Οδ.Ασκληπιου.
Για περίπου 3 ώρες κάθε μεσημέρι συνδεόμαστε τεληφωνικά με τους
σέρβερς της IBM σε τερματικά
που υπήρχαν στο Πολυτεχνείο φτιάχναμε προγράμματα, δίναμε δεδομένα και πέρναμε
αποτελέσματα.
Το κακό είταν ότι η εγγραφή
γίνοταν με διάτρηση σε χαρτοταινία,οποτε
κάθε λάθος η κάθε μικρη βλάβη(τσαλάκωμα) της ταινίας «έστελνε» τη δουλιά μας στα σκουπίδια.
Η Διπλωματική δεν τελείωσε ποτέ στους σέρβερς της IBM.
Αναγκαστήκαμε να χρησιμοποιήσουμε τους υπολογιστές του
Υπουργείου Δημοσίων Εργων για να τελειώσουμε.
Το 1982 η το 1983 ένας ZX 81 είταν ένας μικρός υπολογιστής που έγινε κτήμα μου και αργότερα ένας Spectrum
της ίδιας εταιρείας.
Αργότερα ισως το 1985-86 είρθε στα χέρια μου ένας IBM με φλόπυ .Και από εκει και πέρα όλα πήραν
τον δρόμο της εξέλιξης.
Το 1996 πρωτομπήκα στο Ιντερνετ με σερβερ το Τ.Ε.Ε
Ετσι έζησα την 4η Βιομηχανικη επανάσταση χωρίς
καν να το καταλάβω.
Ανεπαισθήτως όπως θάλεγε ο ποιητής!
