Φιλοσοφια
και ιδεολογία
Παρμενίδης(και
Ζήνωνας) και Ηράκλειτος
Σε
τι διαφέρει η φιλοσοφία απο την
ιδεολογια;Χωρίς ορισμους ας
πούμε οτι:
Η
φιλοσοφία είναι ένας τρόπος να ζήσει
τη ζωή του κάποιος, ενώ η ιδεολογία είναι
ένας σχεδόν “ιδανικός” τρόπος ζωής
για όλη την κοινωνία.
Αλλο
τόνα κι ¨αλλο τάλλο!
Ο
Παρμενίδης φιλοσοφικά είναι ο διανοητής
της ακινησίας
και της ενότητας του Οντος.Το
γίγνεσθαι,η ζωή,ο πόνος, ο θάνατος ,για
τον Παρμενίδη είναι μια καθαρή
ψευδαισθηση(μια παράσταση).
Αντίθετα
ο Ηράκλειτος με το “τα πάντα ρεί” μας
διδάσκει πως η ζωή “τεμαχίζεται” μέσα
στο διαλεχτικό στάδιο των γεγονότων.
Ποιός είναι
απο τους δύο είναι ο προοδευτικός και
ποιός ο αντιδραστικός;
Ο
Ηράκλειτος( κατά τον Δ.Λαέρτη) είταν
ζοχάδας ,πλούσιος, περιφρονούσε το λαό
δεν είθελε να μετέχει στην δημοκρατική
διακυβέρνηση των “αχρείων” και έγραφε
σε δύσκολη γλώσσα για να μη καταλαβαίνει
ο οχλος,γιαυτό και αποκαλείται
“σκοτεινός”.Τι είναι αυτό που δινει
σήμερα νόημα στη φιλοσοφία του;Η
αριστοκρατική του ζωή η μήπως η
“δημοκρατική” χρήση των θεωριών του
απο άλλους;
Κι
ο Παρμενίδης; Δεν ξέρουμε πολλά γιαυτον
αλλά ξέρουμε αρκετά για το μαθητή του
τον Ζήνωνα που αγωνίστηκε να υποστηρίξει
τον Δασκαλό του και μας βεβαιώνει οτι
η κίνηση δεν αποδείχνεται(Ο Αχιλλεας
δεν φτάνει ποτέ τη χελώνα,το βελος δεν
θα διασχίσει ουτε χιλιοστό στον χώρο
κ.λ.π),ο χώρος και ο χρόνος δεν τεμαχίζεται.
ΑΛΛΑ
στη ζωή του τι κάνει ο Ζήνωνας(που
τα Παραδοξά του ακόμη ταλανίζουν
φιλοσόφους,μαθηματικούς φυσικούς).
Σκοτώνεται
σενα επεισόδια αντίστασης κατά του
τυράννου Νεάρχου.
Πιάνεται
και βασανίζεται να αποκαλύψει τα ονόματα
των συνομωτών.Δαγκώνει τη γλώσσα του
και την φτύνει στα μούτρα του τυράννου(κατα
αλλη εκδοχή του δαγκωσε ταυτί)..Λέγεται
οτι πέθανε φριχτά τον έριξαν σε αλεστικές
πετρες.
Πριν
πεθάνει όμως είχε μια ωραία ιδέα.Κατάγγειλε
σαν συνομώτες όλους τους φίλους του
τυράννου,θέλοντας να τον απομονώσει
τελείως.
Η
ουτοπία της αμετάλλαχτης Αλήθειας του
δεν τον ακινητοποιεί,σπάει τα δεσμά και
ρίχνεται στη μερική αλήθεια με κίνδυνο
της ζωής του.Ταυτίζεται με τους συμπολίτες
του και κόντρα στη θεωρία του σπάει τα
“δεσμα”και “right or wrong,my
party”.Και ενεργεί “My way”
Πως
γίνεται λοιπόν ο φιλοσοφος της διαλεχτικής
να είναι αντιδραστικός και ο φιλόσοφος
της ακινησίας επαναστάτης;
Γίνεται
γιατί απο μια φιλοσοφία δεν προκύπτει
μια ιδεολογία ούτε και το ανάποδο.Να
γιατί ο Μπαλζάκ περιγράφει μια κοινωνία
όπως θα την περιέγραφε ας πούμε ο
Εγκελς(και αυτό είναι ένα ερωτηματικό
που μου έθετε συχνά παλιός φίλος που
είναι μακρυά μας).
Ανάμεσα
στη θεωρία και την Πράξη δεν υπάρχει
ακριβής “μετάφραση”,υπάρχουν
παρεμβάσεις,πλάνες,αποπροσανατολισμοί.
Παραδείγματα
Χαιντεγκερ,Αλτουσερ(μαρξιστής και
οπαδός του Σπινόζα),Τσομσκι (θεωρητικός
των εμφύτων ικανοτήτων και ταυτοχρονα
κριτης της Αμερικης),Πάουντ κ.λ.π αλλά
και καθημέρινοι Ανθρωποι που όλοι έχουμε
συναντησει.
