ΕΠΕΤΕΙΑΚΑ-
ΓΥΡΩ-ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΥΡΓΟ-ΛΟΥΔΟΒΙΚΟΣ(3)
Αν δεν υπήρχε ο Οθωνας δεν θα υπήρχε και η Αμαλία.
Αλλά για να υπάρχει ο Οθωνας έπρεπε να υπάρχει:
Ο Λουδοβίκος ο Α της
Βαυαρίας(1821-1848) πατέρας του Οθωνα.
Ο Λουδοβίκος σ’όλη τη ζωή του είχε δυό μεγάλα πάθη.
Τον φιλελληνισμό και τις γυναίκες.
Τώρα ας τα πιάσουμε ένα-ένα.
Ήταν φιλέλληνας, φανατικός ελληνιστής, συλλέκτης και φίλος
των τεχνών.
Από προτού γίνει βασιλιάς αλλά και μετά «φύτεψε» μεσ’το Μόναχο μια
αρχαία Ελλάδα που τα σημάδια της είναι ορατά και στο σήμερα.
Μπορείς να αποκαλέσεις το Μόναχο «Αθήνα της Γερμανίας».
Διέταξε την ανέγερση πολλών νεοκλασικών και νεο-ουμανιστικών
κτηρίων, με πρότυπο την αρχιτεκτονική της αρχαίας Ελλάδας. Διαρρύθμισε την
Λούντβιγκστρασσε ( οδός Λουδοβίκου) με το Πανεπιστήμιο του Μονάχου , την Φέλντχερνχαλλε
( αίθουσα των στραταρχών), το Ζίγκεστορ ( Πύλη της Νίκης), την Εθνική
Βιβλιοθήκη του Μονάχου, την Πλατεία του Βασιλέα,τη Γλυπτοθήκη, τα Προπύλαια,
την Κρατική Αρχαιολογική Συλλογή Μονάχου, τη Νέα και η Παλαιά Πινακοθήκη, η
Ρούμεσχαλλε ( Αίθουσα της Δόξας), και το Άγαλμα της Βαυαρίας. Σε δύο
βουνοπλαγιές έκτισε το Μνημείο της Βαλχάλα και την Αίθουσα της Απελευθέρωσης.Δεν
τα λες λίγα…
Ο Λουδοβίκος μέσα στη Μεττερνίχια Ευρώπη είταν ο μοναδικός
μονάρχης που είχε ταχθεί υπέρ της Ελληνικής Επανάστασης.
Μετέτρεψε το Μόναχο σε κέντρο του παγκόσμιου Φιλελληνικού
Κινήματος. Η περίφημη ρήση του, «Καλύτερα πολίτης της Ελλάδας παρά κληρονόμος
του θρόνου», έδειξε καθαρά τον φιλελληνικό προσανατολισμό της πολιτικής του
και της φιλίας του για το μικρό επαναστατημένο Έθνος της Βαλκανικής. Μερικές
από τις έμπρακτες ενέργειες όπου αποδεικνύουν την ελληνοφιλία του Λουδοβίκου
είναι οι:
Προσέφερε 20.000
φιορίνια, ανώνυμα, ως χρήματα που προέρχονται «από έναν παλιό φίλο των
Ελλήνων», σε ταμείο που άνοιξε στο Μόναχο μετά από έκκληση του, ενώ αργότερα
απέστειλε στον Ελβετό τραπεζίτη Εϋνάρδο 435.000 φράγκα, για την απελευθέρωση
των γυναικόπαιδων που μετά την καταστροφή του Μεσολογγίου είχαν πέσει στα χέρια
των Τούρκων και θα πουλιόνταν στα σκλαβοπάζαρα της Ανατολής.
Τριάντα ορφανά
αγωνιστών Ελλήνων μεταφέρθηκαν στο Μόναχο και η πολιτεία ανέλαβε την εκπαίδευση
τους. Ανάμεσα τους βρίσκονταν τα παιδιά σημαντικών ηρώων της επανάστασης, όπως
των Ανδρούτσου, Μπότσαρη, Καραϊσκάκη, Μαυρομιχάλη, Κανάρη, Μεταξά, Τζαβέλλα και
Κριεζή. Για το σκοπό αυτό συνέβαλλε στην ίδρυση του Φιλελληνικού Λυκείου στο
Μόναχο.
Το Μάιο του 1832 αποδέχεται την προσφορά του στέμματος για
τον ανήλικο δευτερότοκο γιό του Όθων ως βασιλέα της Ελλάδος ενώ το 1836 κατά
την επίσκεψη του στην Ελλάδα επιβλέπει την οικοδόμηση των πρώτων ανακτόρων, τη
σημερινή βουλή, τα οποία χρηματοδοτεί ο ίδιος.
Παράλληλα, ως προστάτης του πολιτισμού, δημοσίευσε ποιητικές
συλλογές, τα έσοδα των οποίων ετίθεντο στη διάθεση της επαναστατημένης Ελλάδας.Ενας
Βαυαρός «Τυρταίος». Η δράση του ήταν πολυεπίπεδη, και ο Λουδοβίκος είχε φθάσει
να συγγράφει ο ίδιος άρθρα και προκηρύξεις και να τα δημοσιεύει άλλοτε επώνυμα
και άλλοτε ανώνυμα. Ακόμη, ο Λουδοβίκος δαπάνησε από την προσωπική του
περιουσία, 1.500.000 φιορίνια για τους αγωνιζομένους Έλληνες.
Με αφορμή την Έξοδο του Μεσολογγίου την 10η Απριλίου 1826, ο
βασιλέας της Βαυαρίας Λουδοβίκος Α’, είναι ο πρώτος Ευρωπαίος ηγεμόνας, ο
οποίος ζητά κατάπαυση του πυρός και την απόδοση ανεξαρτησίας στους Έλληνες.
Τον Μάρτιο του 1848 αναγκάζεται σε παραίτηση υπέρ του γιου
του Μαξιμιλιανού του Β’, εξαιτίας των καταγγελιών εις βάρος του για τη χορήγηση
από το βαυαρικό κρατικό ταμείο, χωρίς την έγκριση της βουλής, της τρίτης δόσης
του δανείου ύψους 20.000.000 φράγκων προς ενίσχυση των οικονομικών της Ελλάδος,
που οι Μεγάλες Δυνάμεις ήταν υποχρεωμένες να δώσουν και είχαν αρνηθεί.
Το πάθος του για την Ελλάδα στάθηκε αφορμή να χάσει το θρόνο
του.
Για να είμαι ακριβής μια από τις αφορμές γιατί η άλλη έχει
σχέση με το άλλο του μεγάλο πάθος :τις
γυναίκες.
Αλλά γι’αυτό ες αύριον…
