ΕΠΕΤΕΙΑΚΟ : Ο Αρμστρογκ,ο Κλίντον και ο Φελιξ Φορ.

                                                       

                                                        ΕΠΕΤΕΙΑΚΟ

                              Ο Αρμστρογκ,ο Κλίντον και ο Φελιξ Φορ.

Πριν 50 χρόνια,στις 20 Ιουλίου του 1969 ο κυβερνήτης της σεληνάκατου του Apollo 11, Νιλ Αρμστρονγκ, ήταν ο πρώτος άνθρωπος που πάτησε το πόδι του στο Φεγγάρι. Οι πρώτες λέξεις που είπε αφού έκανε τον περίπατο στη Σελήνη ήταν: «Αυτό είναι ένα μικρό βήμα για μένα, είναι όμως ένα μεγάλο βήμα για την ανθρωπότητα».

 

Τα λόγια αυτά μεταδόθηκαν μέσω τηλεόρασης και εκατομμύρια άνθρωποι παρακολούθησαν εκστασιασμένοι το μεγάλο επίτευγμα.

Και εδώ αρχίζει ι ιστορία μας..........

Πριν ξαναμπεί στη σεληνάκατο, ο Αρμστρονγκ έκανε την εξής αινιγματική δήλωση: «Καλή απόλαυση, κύριε Gorsky»!ΠΟΛΛΟΙ συνάδελφοί του από τη NASA θεώρησαν ότι ήταν μια κίνηση αβρότητος, που απευθυνόταν σε κάποιο Ρώσο κοσμοναύτη. Όμως, ύστερα από ενδελεχή έλεγχο που έκαναν, διαπίστωσαν πως δεν υπήρχε κανένας Gorsky ούτε στα ρωσικά ούτε στα αμερικανικά διαστημικά προγράμματα... Και όπως πέρναγαν τα χρόνια, όλο και περισσότεροι απορούσαν για το νόημα της συγκεκριμένης φράσης.

Ο Αρμστρονγκ δεν απαντούσε ποτέ, μόνο χαμογελούσε, όταν τον ρωτούσαν σχετικά.

Στις 5 Ιουλίου του 1995, στο Tamba Bay της Φλόριντα, κατά τη διάρκεια μιας συνέντευξης Τύπου, ένας δημοσιογράφος του ξανάκανε την ίδια ερώτηση γι' αυτόν τον περίεργο διαστημικό του γρίφο.

Ο Νιλ Αρμστρονγκ αυτή τη φορά δέχτηκε να απαντήσει: «Μιας και ο κύριος Gorsky έχει πια πεθάνει, μπορώ να σας δώσω την απάντηση στην αινιγματική μου φράση. Το 1938, όταν ήμουν παιδί στο χωριό μου, έπαιζα μπάσκετ με ένα φίλο στην αυλή του σπιτιού μας. Ο φίλος μου πέταξε με δύναμη την μπάλα και αυτή προσγειώθηκε στην αυλή του γείτονα δίπλα στο παράθυρο της κρεβατοκάμαρας.

ΣΤΟ διπλανό σπίτι ζούσε ένα ζευγάρι, ο κύριος και η κυρία Gorsky. Όπως πήγαμε να μαζέψουμε την μπάλα, άκουσα την κυρία να φωνάζει στον κύριο Gorsky: "Μπουλκουμέ θέλεις, σιχαμένε; Θα σου κάνω μπουλκουμέ μόνο όταν αυτό το κωλόπαιδο από δίπλα ανέβει στο Φεγγάρι»!

Ομως στις 28 Νοεμβρίου 1995 ο ίδιος ο Αρμστρογκ έγραψε: Ξέρω ότι αυτό το αστείο κυκλοφορεί εδώ και ένα χρόνο. Το πρωτάκουσα στην Καλιφόρνια από τον κωμικό Buddy Hackett.

Ειναι η ιστορία αυτή αυτό που λέμε σήμερα Fake story.

Αλλά μια τέτοια ιστορία ειναι σαν την Λερναία Υδρα.Μια διάψευση κάνεις ,2 νέες δημοσιεύσεις έχεις!!

Αλλά αν η ιστορία του Αρμστρογκ είναι fake οι 2 παρακάτω ιστορίες είναι απόλυτα αληθινές.

Την πρώτη την ξέρετε όλοι το- δηλαδή- πως ένας Πρόεδρος των ΗΠΑ ταυτίστηκε μένα Λεκέ και διαπομπεύθηκε σε μια Δημόσια Διαδικασία (Impeachment) προσπαθώντας να μας πείσει οτι άλλο το “πήδημα” και αλλο η Πεολειξία.

Αλλά ο “γκαστόνε” Κλίντον “καθάρισε” και μάλιστα μετά πολλών επαίνων απο την ίδια την Χίλαρι που είπε:Ακόμα και μετά όλα αυτά τα χρόνια παραμένει το πιο ενδιαφέρον, ενεργοποιημένο και πλήρως ζωντανό πρόσωπο που έχω ποτέ μου συναντήσει !

Ενας άλλος πρόεδρος όμως Ο Félix Faure (1841-1899) Πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας από το 1895 έως το 1899, θεωρήθηκε δε από πολλούς ότι έγινε πιο γνωστός με τον θάνατο του παρά από το έργο του!

Πέθανε ξαφνικά στις 16-2-1899 από αποπληξία (τουρθε νταμπλάς του ανθρώπου) στο γραφείο του , που την έπαθε όταν η 30 χρονη ερωμένη του Marguerite Steinheil ,όπως θα έγραφε μια σοβαρή εφημερίδα, «επεδίδετο εις στοματικήν συνουσίαν ή άλλως πως πεοθηλασμόν» .

Ήταν παντρεμένος από το 1865 με την Berthe Faure από την οποία απέκτησε και δύο παιδιά.
Τα τελευταία χρόνια της θητείας του συγκέντρωσε τα πυρά από την πλευρά των υπερασπιστών του Ντρέιφους Émile Zola καιGeorges Clemenceau όταν αρνήθηκε την επανεξέταση της υπόθεσης.

Η Μ. Steinheil σύζυγος από το 1890 του ζωγράφου Adolphe Steinheil ήταν από τα γνωστά πρόσωπα της γαλλικής κοινωνίας και στο σαλόνι της σύχναζαν γνωστά ονόματα όπως οι συνθέτες Gounod και Jules Massenet , ο κατασκευαστής της διώρυγας του Σουέζ Ferdinand de Lesseps, , ο Émile Zola και ο μυθιστοριογράφος Pierre Loti.

Έγινε ερωμένη του Faure από το 1897 και την ημέρα του θανάτου του την είχε καλέσει το απόγευμα στο salon bleu των προεδρικών διαμερισμάτων του Palais de l'Élysée.
Λίγο μετά την άφιξη της βάρεσε το κουδούνι και οι υπηρέτες που έτρεξαν λέγεται ότι βρήκαν τον πρόεδρο ξαπλωμένο στο ντιβάνι με αποπληξία, ζωντανό ακόμα, με τα δύσκαμπτα χέρια του μπλεγμένα στα μαλλιά της ενώ αυτή συγύριζε τα ρούχα της.

Ο δηλητηριώδης επιτάφιος του George Clemenceau είχε διπλή σημασία "Il voulait être César, il ne fut que Pompée".

Η φράση μπορεί να ερμηνευτεί ως « θα επιθυμούσε να είναι Καίσαρ αλλά κατέληξε ως Πομπήιος» αλλά και ως «θα επιθυμούσε να είναι Καίσαρ αλλά κατέληξε “ρουφηγμένος”» επειδή το ρήμα "pomper" εκτός της εννοίας αντλώ έχει στην αργκό και την έννοια του ρουφάω η αντλώ.

Οσο για τη Μαργκρίτ μπλέχτηκε και σάλλες “θανάσιμες” ιστορίες και περιπέτειες και πέθανε 100 ετών το 1954!

Το επιμύθιο αυτού του “ταξιδιού” μας απο τη “Γη στη Σελήνη” είναι οτι σε οποιαδήποτε (G) βαρύτητας τα Ανθρώπινα Πάθη παραμένουν τα Ιδια!