Επετειακές μικρές ιστορίες γύρω-γύρω από
ένα Πύργο.
Η ΕΚΛΕΙΨΗ (1)
Στις 21/05/1966 στην 5η Γυμνασίου (ναι… τότε δεν
υπήρχε Λύκειο!) η καθηγήτρια της Φυσικής μας «εκδράμει» στον Πύργο της Βασιλίσσης,
προκειμένου να παρακολουθήσουμε το φαινόμενο της δακτυλοειδούς έκλειψης του Ηλιου.
Το φαινόμενο είναι σπάνιο και όλοι είχαμε «εξιταριστεί» και
προετοιμαστεί καταλλήλως.
Είχαμε μελετήσει τις αρχές του φαινομένου και είχαμε πάρει
τις κατάλληλες προφυλάξεις δηλαδή είχαμε « καπνίσει» κάποια « τζαμάκια» προκειμένου να κοιτάμε κατά «πρόπωπο» τον βασιλιά
Ηλιο που έμελλε να σκοτιστεί.
Αναρριχηθήκαμε σ’ένα λοφάκι και κοιτάγαμε τα ρολόγια πότε θα
ξεκινήσει το φαινόμενο της έκλειψης.
Δεν θα το περιγράψω θα αφήσω κάποια παλιά εφημερίδα να μας
τα πει!!
http://efimeris.nlg.gr/ns/pdfwin.asp?c=64&dc=21&db=5&da=1966
Οι παρατηρήσεις και ο θαυμασμός κράτησε ώρα πολλή, μέχρι η
παρέα μου (2-3 έφηβοι )βαρεθήκαμε και αποκοπήκαμε από το υπόλοιπο σώμα των
συμμαθητών και αποδυθήκαμε
σ’ένα περίπατο προς αναζήτηση « κρυψώνας» όπου ανενόχλητοι
θα καπνίζαμε το τσιγαράκι μας (καρελάκι) και θα «φιλοσοφούσαμε» το μέλλον μας .
Βρήκαμε ένα πέρασμα σ’ένα περιβόλι και χωθήκαμε στα ενδότερα.
Μετά από λίγο περπάτημα βρεθήκαμε έκθαμβοι μπροστά σε κάτι
που πιστεύαμε πως δεν υπήρχε παρά μόνο σαν
ένα Τοπωνύμιο.
Μπροστά μας έστεκε
σαν λιθογραφία βγαλμένη από τα κλασσικά εικονογραφημένα η περίφραξη του Πύργου
της βασίλισσας .
Ενα παραμυθένιο
πυργάκι (bourg) περιφραγμένο,μέσα
οι «πυργιανοί»(μπουρζουάδες) που δεν τους βλέπαμε και απ΄εξω κρυμμένοι εμείς
(σαν τους εξωπυργίτες βιλάνους) που θέλαμε όχι κατι παραπάνω παρά να καπνίσουμε
τα τσιγαράκια μας.
Και κάπου εδώ ξεκινάει το παραμύθι αφού ο ίδιος ο Πύργος μας
το ζωντάνεψε…
Αλλά για τον Πύργο και όλα γύρω-γύρω απ’αυτόν στο επόμενο… Ες αύριον…
