Ανησυχούμε;
Ε ναι ανησυχούμε.
Και αν όχι, καλά θα κάνουμε να αρχίσουμε να ανησυχούμε.
Αν …………
Η πολιτική «θέλει» να βρεί μια συνέχεια με άλλα μέσα με πράξεις βίας ,με
πόλεμο(όπως μας λέει ο Κλαούζεβιτς αλλά και ο δικός μας Π.Κονδύλης που φώτισε το έργο
του),τότε…..
Αν….,
Κινδυνεύσει η Υπέρτατη Εννοια της Ελευθερίας και αν το
κατανοήσουμε , σε μια τέτοια «οριακή κατάσταση» κάθε ένας ότι νάναι στο σήμερα,
σουρουκλεμές,χλεχλές,φλούφλης,τσιχλιμπίχλης,λαλάκης,λολοφιόγκος,φιρφιρής
αυγολέμονος,μπουκμαμάκιας,χλιμίτζουρας ,χαβαλές,γκρινιάρης
γραψαρχίδης(Δ.Χαριτόπουλος «προβα πολέμου»)επαγγελματίας λουφαδόρος ,βύσμα και
παρατρεχάμενος των επιτελών,άπατρις η
αρνησιπάτρις, γόνος Βορείων και Νοτίων Προαστείων αλλα και νεόμαγκας της Δυτικής
Οχθης ,μπορεί με τρόπο «μαγικό» να γίνει Αρχάγγελος πολεμιστής έτοιμος να «θυσιαστεί»
για το Σύνολο να προστατεύσει ότι έιναι δικό του γιατί «δικό σου είναι μόνο αυτό που μπορείς να
προστατεύσεις»(Χαριτόπουλος «πρόβες πολέμου»).
Αν….
Πολιτική και στρατιωτική ηγεσία έχουν έστω μια υποτυπώδη
στρατηγική της «στιγμής» (γιατί ας μη γελιόμαστε ποτέ δεν έχουμε στρατηγική
βάθους ) τότε ίσως οι δύσκολες στιγμές νάναι πιο εύκολες.
Αν…
