Μέρες ραδιοφώνου
Το πρώτο μας ράδιο
είταν μια ιδιοκατασκευή ενός σπουδαστή
ραδιοτεχνήτη ,που ο πατέρας μου χρηματοδότησε την κατασκευή του (πληρώνοντας τα
υλικά )ενώ ο σπουδαστής έκανε την «πρακτική» του.
Εχει (και λέω έχει γιατί το ράδιο υπάρχει ακόμη και μπορείτε
να το δείτε στη φωτο) 3 κουμπιά.
Ενα άνοιξε-κλείσε,ένα επιλογής σταθμού(βελόνα) και ένα
επιλογής ραδιοκυμάτων Μακρά ,Βραχέα και ΜΕΣΑΙΑ που συνήθως ακουγαμε την Ελληνική Ραδιοφωνία.Το καντράν του γράφει στα
ελληνικα διαφορες πόλεις- πρωτεύουσες συνήθως -και εσωτερικά έχει μια κολλημένη
ετικέ ττα που γράφει με μαύρο μολύβι “RADIO MARCONI».
Μάρεσε να ακούω τον Τζόν Γκρικ κάθε Πέμπτη 9 το βράδυ με το
Λιάκο Χριστογιαννόπουλο, το Θέατρο της Τετάρτης, τη θεία Λένα και στο «μουσικό
μου λεύκωμα» με την Τ.Καραλη άκουγα τους Πλάτερς, αντε και τον Πατ Μπούν.
Όμως εκείνο το βράδυ της
11/05/1958 η ακρόαση είταν κοινωνική και «ηλεκτρισμένη».
Είταν μια εκλογική βραδυά.
Παρόντες γονείς ,συγγενείς
και φίλοι γύρω από ένα τραπέζι με το βλέμμα-μάλλον τα’αυτί-στραμμένο στο Ραδιο
–Μαρκόνι
Στους φίλους και ο Κύριος Αργύρης 45αρης κομψός,γραβατωμένος και με
κοστουμι(ενταξει.. ντρίλινο),λογιστής (σε Τράπεζα;) ,είχε μαζί του ένα χοντρό
βιβλίο με γυαλιστερό μαυροπράσινο εξώφυλλο(καθολικό το λέγανε;),3 μολύβια μαύρα
φαμπερ ,ξύστρα και γομολαστιχα ,όλα παρατεταγμενα εμπρος του και έτοιμα προς
χρήση.
Κατά τις 9-9.30 ξεκίνησε η μετάδοση
.Ο εκφωνητής τάλεγε κάπως έτσι:
Νομός Αργολίδας Επαρχία Γαλατα εκλογικό τμήμα Κάτω
Ραχούλα.Εγγεγραμένοι 51 Εψήφισον 37.Ακυρα 5.ΕΛΑΒΟΝ ΕΡΕ 36 Κ.Φ 1 ΕΔΑ 0 κ.λ.π κ.λ.π.
Όταν ακουγόταν το ΕΔΑ 0, μπορούσα να βλέπω καθαρα ένα σφίξιμο στο
πρόσωπο ολων των παρόντων.
Παρών και εγώ 9χρονό αγόρι δεν είθελα να χάσω με τίποτε αυτή αυτή τη βραδυά.
Η ώρα περνούσε και ο Κύριος Αργύρης συνέχεια έγραφε σε στήλες στο
Καθολικό αριθμούς με ταποτελέσματα και στα διαλείματα σιωπή γιατι ο Κ.Αργύρης
έκανε σούμες που τις μετέφερε στην επόμενη σελίδα.
Τα μάτια μου κλείναν είχε πάει μεσανυχτα αλλά είπαμε αυτό το βράδυ
δεν θα τόχανα.
Πήγα έξω στην αυλή κι αδειασα όλο το περιεχόμενο της βρυσούλας (της
«Καλημέρας») στα μάτια μου και σολόκληρο το κεφαλι μου......
Και ο κ .Αργύρης εγραφε ,έγραφε, έγραφε και αθροιζε, αθροιζε ενώ μόνο μικρα σχόλια ακουγες.
Όπως να πουμε αν σε κάποιο χωριο η ΕΔΑ έπαιρνε σημαντικό ποσοστό ας πούμε 30-40 % τότε κάποιος έλεγε¨
Μικρή « Μόσχα» η Κάτω Ραχούλα
η αν συνέβαινε τανάποδο έλεγε «Πολύ μαυρίλα η Κάτω Παναγιά» κ.λ.π.
Και ο Κ .Αργύρης συνέχιζε να γράφει και να σουμάρει.
Είχε πάει περίπου 2.00 η ώρα και ακούστηκαν αποτελέσματα από Πειραιά,όπου
η ΕΔΑ σημείωνε ποσοστα 50 και 60 %.
Η παρέα είχε μείνει αφωνη μόνο ο Κ. Αργύρης που και που μονολογούσε
«Πάει κοκκίνησε και ο Κορυδαλός η τα Καμίνια» και πάει λέγοντας.
Και πήγε 4.00 η ώρα οπότε ο Κ. Αργύρης σηκώθηκε έκλεισε το βιβλίο και
μάζεψε τα πράγματά του.
Ο πατέρας μου ρώτησε δειλά «Πως τα βλέπεις τα πράγματα Αργύρη;»
-Πάμε για 60 έδρες είπε εκείνος και γέλαγε το προσωπό του.
Και γέλαγαν
όλα τα πρόσωπα ,γίνανε φωτεινά ,το χαμόγελο ανοιξε σαν τρυαντάφυλλοκαι γέλαγα
και εγώ πού είτανε όλοι τόσο χαρούμενοι τοσο αισιοδοξοι...
Εμοιαζε ο χρόνος να έχει μια τρύπα ,ενοιωθες μια ασυνέχεια σαν να
μπαίνεις με 1000 σε μια στροφή της ιστοριας που οι ηττημένοι σηκώνονται μετα
από τόσα χρόνια από το καναβάτσο.
Όλα εμοιαζαν πως δεν θάναι όπως χτές και είμουνα και εγώ εκει για να
το δώ.
Την άλλη μέρα ο ήλιος βγήκε από την Ανατολή και η ζωή συνέχισε όπως
πριν......

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου