Πέναλτυ και Μαθηματικά

Όταν ο Κασπάροφ έχασε στο σκάκι από τη Μηχανή  Ντιπ  Μπλου το 1997,έκανα τη μελαγχολική σκέψη ότι η Μηχανή κέρδισε τον Ανθρωπο και μάλιστα σενα  παιχνίδι που θεωρείται άκρως  πνευματικο.

Μια δεύτερη όμως παρηγορητική σκέψη μου είταν ,ότι  ποτέ δεν θα νικούσε αν το παιχνίδι είταν το ποδόσφαιρο!

Πόσο λάθος είχα θα αποδειχθεί  στο άμεσο μέλλον.Προς το παρόν όμως η Φυσική, η Βιολογία, η Στατιστική,η Εργομετρία και προπαντώς τα Μαθηματικά έχουν μπεί στην υπηρεσία του Ποδοσφαίρου και οι παίκτες μοιάζουν σαν καλοκουρδισμένα Σαιμπόργκ.

Πάμε μένα παράδειγμα.........

Στο πέναλτι η ομάδα και ο τερματοφύλακας στήνονται μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα,«στα 11 μέτρα»,όπως λέγεται.Γιατί όμως σε αυτή την απόσταση; Από το 1902 ισχύει ότι η μπάλα, στην πιο βαριά από τις ποινές του ποδοσφαίρου,πρέπει να στηθεί στις 12 γιάρδες, δηλαδή στα 10,97 μέτρα

Η ποινή θα έπρεπε να είναι βαριά, δηλαδή να είναι σχεδόν γκολ, αλλά όχι και εκατό τοις εκατό, για να υπάρχει ενδιαφέρον.Εχουν λοιπόν επιλέξει μια πιθανότητα κοντά στο 75%. Αυτό έχει αποδειχτεί ότι διατηρείται από πολλές στατιστικές μετρήσεις σε πρωταθλήματα υψηλού επιπέδου και διοργανώσεις όπως το Παγκόσμιο και το Ευρωπαϊκό.

Μετράς δηλαδή πόσα πέναλτι δόθηκαν και πόσα από αυτά μπήκαν γκολ.

Μπορείς όμως να φθάσεις στο ίδιο αποτέλεσμα και από αλλού. Το τέρμα έχει άνοιγμα 7,32 μέτρα και ύψος 2,44,η επιφάνειά του βγαίνει κοντά στα 18 τετραγωνικά μέτρα..

 Ενας τερματοφύλακας σε μουντιαλικό επίπεδο είναι περίπου τα 2 μέτρα και το άνοιγμα των χεριών του φθάνει επίσης τα 2 μέτρα, άρα καλύπτει περίπου 4 τετραγωνικά,δηλαδή το 22% της επιφάνειας του τέρματος.Αρα μένει το 78% ακάλυπτο,που είναι κοντά στο 75%.).

Στα πέναλτι η μέγιστη ταχύτητα της μπάλας φθάνει τα 120-130 χιλιόμετρα την ώρα.Αλλά ο μέσος όρος βγαίνει κάπου 100 χιλιόμετρα την ώρα. Για να διανύσει η μπάλα την απόσταση των 11 μέτρων,αυτό δίνει κατά προσέγγιση χρόνο 0,4 του δευτερολέπτου.Ενας άνθρωπος χρειάζεται 0,2 δευτερόλεπτα για να αντιληφθεί προς το πού κατευθύνεται η μπάλα, άρα του μένουν 0,2 ακόμη για να αντιδράσει.Αλλά η εκτίναξη ως τη γωνία του,που είναι σε απόσταση 3,66 μέτρων με 40 χιλιόμετρα την ώρα ταχύτητα,χρειάζεται χρόνο 0,33 δευτερολέπτων.Γι΄ αυτό βλέπουμε τους τερματοφύλακες να έχουν από πριν αποφασίσει προς τα πού θα πέσουν.

Και να και ένας μαθηματικός τύπος προς «βοηθεια» των γκολκιπερς

Σύμφωνα με τη θεωρία Ολλανδων μαθηματικων-φυσικων, οι παράγοντες που επηρεάζουν το εύστοχο ή το άστοχο πέναλτι είναι η ταχύτητα του γκολκίπερ, η θέση του και ο στόχος του αντίπαλου παίκτη.

Στην εξίσωση συμπεριλαμβάνονται η ταχύτητα του τερματοφύλακα (VGK), το σημείο στο οποίο η μπάλα θα περάσει τη γραμμή (ΧΒ) και η αρχική θέση του τερματοφύλακα (XGK). Όλα αυτά διαιρούνται με τον χρόνο που χρειάζεται ο αντίπαλος να χτυπήσει τη μπάλα (TTCPT), αλλά και τον χρόνο που η μπάλα «ταξιδεύει» ως το τέρμα (TTCB).

Όπως υποστηρίζουν οι ίδιοι επιστήμονες, με αυτή την εξίσωση οι γκολκίπερς, θα είναι σε θέση να υπολογίζουν ακριβώς πότε πρέπει να πέσουν για να πιάσουν το πέναλτι. Σημαντικό, επιπλέον, είναι οι τερματοφύλακες να παρακολουθούν τις κινήσεις του εκτελεστή. «Αν έχουμε δίκιο, τότε οι τερματοφύλακες θα γνωρίζουν τι πρέπει να παρατηρούν προκειμένου να αυξήσουν τις πιθανότητές τους», δηλώνουν.

Σύμφωνα με έρευνες ο μέσος τερματοφύλακας χρειάζεται περίπου 6 δέκατα του δευτερολέπτου για να τεντωθεί και ένα ολόκληρο δευτερόλεπτο για να εκτείνει και το χέρι του. όπως και να έχει, μεγάλη σημασία έχει πόσο γρήγορος είναι ο τερματοφύλακας, η ευελιξία του και η έκρηξη του στο πέναλτι.

Εντάξει έτσι μας λένε οι Ειδικοί!!Εμένα όμως η μάχη του πέναλτυ κρίνεται στα λίγα δευτερόλεπτα  που τερματοφύλακας και αντίπαλος με στημένη τη μπάλα αναμετρούνται με τις ματιές τους.

Εκείνη τη στιγμή νομίζω κρίνεται το Πέναλτυ!!

Υπερπλεόνασμα και Υπερκυβος

Στο 1984 του Οργουελ , ορίζεται  το Newspeak μια νέα Γλώσσα που επιβάλλει το Καθεστώς του Κόμματος   Ing  soc. Ο στόχος της Νέας Γλώσσας είναι να περιοριστούν τα όρια της σκέψης. Να ισχύσει αυστηρά η αρχή της ήσσονος προσπάθειας στον λόγο.

Πρόκειται για μια συστηματική αποδόμηση της γλώσσας και μια ήττα της ελεύθερης έκφρασης αλλά, το χειρότερο, μια επιβολή ενός θεσμοποιημένου τρόμου.

Ο «δημοσιονομικός Χώρος» που τόσο ευρέως τελευταία χρησιμοποιείται από τους εγχώριους Πολιτικούς μας ,πρέπει να είναι «βγαλμένος» από το Μεγάλο Λεξικό της Newspeak.

Αλλος όρος του « συρμού» που πάει ασορτί  μαζί με το Δημοσιονομικό Χώρο είναι και το Υπερπλεόνασμα!

Ο Χώρος για μας είναι ό,τι μας περιβάλλει, αυτό που αντικρίζουμε και αποτελείται από τις τρεις διαστάσεις, μήκος, πλάτος, ύψος.

H κίνηση  για τον  Αριστοτέλη σχετίζεται με τα σώματα, άρα και ο χώρος θα σχετίζεται μ’  αυτά, αφού η κίνηση συμβαίνει μέσα στο χώρο, άρα και η κίνηση, δηλαδή ο χώρος υπάρχει, επειδή υπάρχουν τα σώματα στα οποία αναφέρεται η κίνηση, δεν γίνεται κίνηση χωρίς το χώρο ούτε χώρος χωρίς την κίνηση.

Στα Μαθηματικά  ορισμός ενός  Τοπολογικού  χώρου στηρίζεται στην Θεωρία συνόλων και είναι η πιο γενική έννοια του μαθηματικού "χώρου" που επιτρέπει τον ορισμό εννοιών όπως η συνέχεια, η συνεκτικότητα, και η σύγκλιση. Άλλοι χώροι, όπως οι πολλαπλότητες και οι μετρικοί χώροι, είναι ειδικές περιπτώσεις τοπολογικών χώρων με επιπλέον δομές και περιορισμούς.

Τι είναι όμως ο Δημοσιονομικός Χώρος;

Για τους Πολιτικούς που τον χρησιμοποιούν είναι κάτι σαν το Μαγικό Φίλτρο που τους επιτρέπει να προβούν σε Παροχές και Ρουσφέτια.

Κατά την Moodys όμως να  ποιός είναι ο δημοσιονομικός Χώρος (μάλλον ποιος έχει δημοσιονομικό χώρο) της Ελλάδας και άλλων κρατών:

Δηλαδή για την Ελλάδα  είναι  NO SPACE  δεν υπάρχει!!!!!

Τώρα το Πλεόνασμα είναι σαν να λέμε οτι το Κράτος μας έχει «συν» στα  εσοδα-εξοδα.

Αυτό όμως το «συν» δεν προέρχεται από την φορολόγηση του ΑΕΠ μας γιατί αυτό μένει καθηλωμένο (αν δεν υποχωρει).Αρα το Πλεόνασμα είναι ότι παραπάνω «αφαιρεσε» το Κράτος από τις «ελαφριές» τσέπες μας και άρα είναι «ελλειμμα» για μας τους Πολίτες.

Τώρα αν τεχνηέντως «εκτοξευσουμε» στον 4-διάστατο χώρο το Πλεόνασμα τότε εύκολα εξηγείται ότι εχουμε Υπερπλεόνασμα 4,2 % του ΑΕΠ.

Βέβαια Υπερπλεόνασμα εννοούν οι Πολιτικοί μας το πέραν από τα συμφωνηθέντα στόχο του Πλεονάσματος,( πάει να πεί ότι για μας ότι είταν « μακρύ» το χέρι της Εφορίας  που χώθηκε στη τσέπη μας).

Το Υπεπλεόνασμα ( άλλος όρος τουNewspeak) είναι ενθυλακωμένο στο εσωτερικό ενός Υπερκύβου-Χρηματοκιβωτίου.Οταν ο Υπερκύβος από τις 4 Διαστάσεις έρχεται στον 3- διάστατο πεζό κόσμο μας αναστρέφεται και το «εσωτερικό» του γίνεται «εξωτερικό» και μαζί μαυτήν την αναστροφή εξαφανίζονται και τα Υπερπλεονάσματα!!!!!!

Υπερ Φροντιστηρίων

 Εν αρχη ην  ο Μυθος ότι φροντιστήρια υπάρχουν μόνο στην Ελλάδα.

Αυτός ο μύθος έχει καταρρεύσει και δεν επιχειρηματολογώ  γιαυτο!

Η συνολική δαπάνη για εξωσχολική υποστήριξη ύψους 1,4 δισ. ευρώ καταμερίζεται ως εξής: 500, 8 εκατ. Ευρώ  για δίδακτρα φροντιστηρίων, 271 εκατ. Ευρώ  για ιδιαίτερα μαθήματα και 660, 1 εκατ. ευρώ για ξένες γλώσσες.

Την ίδια στιγμή, οι συνολικές δαπάνες (δημόσιες και ιδιωτικές) για την εκπαίδευση το 2014 ανήλθαν στα 9.387,4 εκατ. ευρώ (ποσοστό που αντιστοιχεί στο 5,3% του ΑΕΠ), εκ των οποίων τα 5.614,8 εκατ. ευρώ αφορούν στις δημόσιες και τα 3.772,6 εκατ. τις ιδιωτικές δαπάνες.

Στέλνω το παιδί στo φροντιστήριο  για τις Πανελλήνιες.

Απολύτως οικειοθελώς.

Κανένας δεν με έχει υποχρεώσει,κανένας νόμος.

Σε μια χώρα των πιο κλειστών κρατικοδίαιτων επαγγελμάτων,όπου εμμέσως πληρώνω δεκάδες φόρους υπερ τρίτων και δεκάδες επαγγέλματα ζουν από την νομική συντεχνιακή προστασία,εγώ πληρώνω φροντιστήρια ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΕΚΟΥΣΙΑ.

Για μένα λοιπόν συνωστίζονται όλοι οι δημοσιολογούντες και με κολακεύουν ,με προστατεύουν για κάτι που κάνω με την θέληση μου.

Δεν είναι τρελλό;

Το απολαμβάνω γιατί είναι ο κλασσικός υποκριτικός επινενοημένος οίκτος.

Γιατί αυτοί που με οικτήρουν και με κολακεύουν το κάνουν για τους  πιο ιδιοτελείς  δικους τους λόγους.

Α)Οι καθηγητές του Λυκείου πρώτοι από όλους.

Μέσω της Ολμε ,με σκέφτονται συνέχεια,και φροντίζουν (ρητορικά βέβαια) για να απαλλαγώ από το άγχος μου ,ενώ το άγχος μου είναι ότι τα παιδιά πάνε σε Σχολεία που οι Μισοι καθηγητές κοιτάνε την ώρα να πάνε Σπίτι.

Στο μεταξύ και οι πιο άσχετοι απο αυτούς κάνουν τα ιδιαίτερα με μαύρα λεφτα,δηλαδή οι προαγωγοί της τυπικής παραπαιδείας.

Β) Οι Πανεπιστημιακοί.

Αυτοί μεταξύ τους συζητάνε και αν μπορούσαν θα έβαζαν το 1/5 μόνο στις σχολές ,αλλά δημόσια είναι υπέρ της ανευ εξετάσεων εισόδο στα ΑΕΙ.

30 χρόνια τώρα οι πιο μορφωμένοι (υποτίθεται...) κάτοικοι αυτής της χώρας,πρωταγωνιστούν στον πιο επαρχιωτικό εγκλεισμό.

Γ) οι δημοσιογράφοι της τηλεόρασης.

Οι κυνηγοί τρόμου ,πανικού και χαζοχαρουμενίας.Τα ξέρουν όλα για την παιδεία,όπως για τους σεισμούς,τις καταστροφές,τον πρίγκιπα Κάρολο και τα ρέστα.

Οι ηδονισμένοι στην υστερία ,την υποκρισία της έντασης,του σαματά,και της στομφώδους ανοησίας.

Ολοι αυτοί έχουν αναλάβει εργολαβικά να με σώσουν από κάτι  που συμμετέχω οικειοθελώς.

Ολοι αυτοί προφανώς υποκρίνονται,γιατί μεταξύ μας (σσσσσσς) ξέρουμε τι ακριβώς γίνεται.

Στέλνω το παιδι μου γιατί ενώ επικαλούμαι μια κοινωνική ανάγκη ,ένα κοινωνικό δικαίωμα ,αυτο γίνεται από ενα καθαρό ατομικό γόνιμο κίνητρο.

Το στέλνω  γιατί θέλω να ξεπεράσω τον εκάστοτε μέσο όρο επιδόσεων ,ανεξάρτητα ποιος είναι αυτός.

Το κίνητρο μου είναι γόνιμα,εμπλουτιστικά  Ατομικό,και  απολύτως  Ιδιοτελές. Θέλω το καλύτερο για το παιδι,,σε σχέση με αυτό που αντιλαμβάνομαι ως μέσο ή κατώτερο επίπεδο.Αρα δεν θα σταματήσω ποτέ,να αναζητώ το καλύτερο,το αρτιώτερο,το πιο επιθυμητό.Αριστεια!

Ασκω ένα δικαίωμα,που είναι απόλυτα κοινωνικό μόνο όταν το ασκώ  πραγματικά ατομικά,ιδιοτελώς.Αν δεν κάνω το έκαστοτε καλύτερο για τα παιδιά μου,τότε δεν ωθώ την κοινωνία να κάνει τα πάντα για όλα τα παιδιά.

Δημόσια μπορούμε να φαντασιωνόμαστε ,αριστεία χωρίς άμιλλα καθηγητών,χωρίς αξιολόγηση ( η Ολμε την θέλει αλλα χωρίς επιπτώσεις στον μισθό και στην ανέλιξη!!!!!),μπορούμε να λέμε ότι όλοι οι έφηβοι έχουν δικαίωμα στο όνειρο τους (καλά και εγώ ήθελα να γίνω οΜπόρ!)

Θα μου πεις τώρα και στα φροντιστήρια δεν βλέπεις τι γίνεται.

Απαντώ :Ότι και να γίνεται γίνεται καλλίτερα από το σχολείο

Να σου πω κατ’αρχάς ότι για μια 50ετία και βάλε, οι σοβαροί Δάσκαλοι ήταν οι Φροντιστές (Μανωλκίδης,Μπελεζίνης,Ντάνης, Κασσιάρης,Τσαούσης,Ιωαννίδης, Μαντάς......κλπ)

Τώρα εντός φροντιστηρίων κυκλοφορεί κάθε καρυδιάς καρύδι.

Η μεγάλη κατηγορία είναι οι παγαπόντηδες της παραπαιδείας.Οι διορισμένοι με τα κρυφά μαθήματα.

Μετά ακολουθούν οι νομότυποι και νόμιμοι

Βέβαια οι φυλές είναι πολλές!!

Αρπακολατζήδες που με δυο ταμπέλες και πενήντα αφίσες ,μαζεύουν 20 μαθητές και εκμεταλεύονται τα παιδιά με τα διδακτορικά για 7 ευρώ την ώρα.

Ταυτόχρονα όμως και οι παραδοσιακοί καθηγηταράδες με έμπνευση μεράκι για τον πίνακα (μακραν υπεράνω του μέσου όρου του Λυκείου).Οι νόμιμοι όμως είναι εντός επιλογών των γονέων.

Αν δεν κάνουν καλό μάθημα ,αυτό κυκλοφορεί γρηγορότερα και από το ιντερνετ.Δεν έχουν δουλειά απλά.

Τελικά σταθερη δουλειά έχουν μόνο οι σοβαροί.

Εχω φίλους καθηγητές φροντιστηρίων και καθηγητές διορισμένους

Οι φροντιστές μιλάνε για την δουλεία τους,πως πάει ο Κωστάκης,που υστερεί,πως θα τα παει στις εξετάσεις,ύλες,μαθήματα προγραμματα μεταβολές Προσομοιώσεις κ.λ.π.

Οι διορισμένοι μιλάνε για την Γάζα,τις αρχαιρεσιες της Ολμε,την επερχόμενη απεργία  και το εκπαιδευτικό πρόβλημα (εξ αποστάσεως και μόνο με ορολογία ΟΟΣΑ) και ένα ιδιαιτεράκι που «εσκασε».

Η Υπόθεση σηκώνει τσιγάρο

     

 Τούπα.... φιλοσοφόντας:

Η ζωή είναι σαν το λεωφορείο.Το παίρνεις από την αφετηρία  αλλά δεν ξέρεις σε ποια στάση θα κατέβεις......

Το σκέφτηκε και ειπε:

Η ζωή είναι ένα «τσιγάρο δρόμος»

Μου κακοφάνηκε γιατί το τσιγάρο που κάπνιζα είχε δεν είχε 2-3 ρουφηξιές!!Παρηγορήθηκα όμως σε δεύτερο χρόνο σκέψης  γιατί δεν μούπε για  ποιο τσιγάρο μιλά...

Το πρώτο  που κάπνισα στα μουλωχτά στα 14 και έτρωγα μετά «μέντες» να μη μυρίζει το στόμα μου,τάλλο εκείνο για το «μπραβο» μου σε κάποιες επιτυχίες μου ,η μήπως εκείνα πούκανα στη λούφα στις σκοπιές φαντάρος η μήπως τάλλο...............η το άλλο  που......κ.λ.π.κ.λ.π.

“Η υπόθεση σηκώνει τσιγάρο”, λέμε συχνά όταν έχουμε να αντιμετωπίσουμε ένα σοβαρό θέμα.

Ένα τσιγάρο ήταν κάποτε “η τελευταία επιθυμία” του θανατοποινίτη.

“Ένα τσιγάρο δρόμος” λέμε όταν θέλουμε να εξηγήσουμε σε κάποιον ότι μια απόσταση είναι μικρή...

Το τσιγάρο είναι πάθος, προσωπικό και αυτοκαταστροφικό. Ως γνωστόν τα πάθη δεν σταματούν ούτε εξουδετερώνονται με απαγορεύσεις. Είναι σαν το αλάτι της ζωής. Χωρίς αυτά η ζωή είναι άοσμη και άγευστη.

Το τσιγάρο συνοδεύει σχεδόν κάθε προσωπική μας στιγμή. Στη λύπη, στον πόνο, στις χαρούμενες στιγμές μας, αλλά και σε εκείνες που αναδύουν αγωνία και αδιέξοδο, ο καπνός είναι εκεί για να μας συντροφέψει. Το τσιγάρο συνιστά εκείνο το μέσο, το οποίο θα συμβάλει στη διαμόρφωση εικόνων και αισθήσεων, απαραίτητων, ως πρωταρχικά, δομικά υλικά στις τέχνες. Όπως και στη ζωή, έτσι και την τέχνη, ο καπνιστής αποτελεί ένα αντικείμενο μελέτης. Ψυχολογικά ή αισθητικά, ο καπνός επιδρά στο πρόσωπο που πλάθει ο δημιουργός, αλλά και στον ίδιο το δημιουργό. Η αίσθησή του, κοινή, με μια διακριτική χροιά αμαρτίας, δεσπόζει ώστε να μην χρειάζεται, παρά μόνο η περιγραφή σε ένα αφήγημα της εικόνας κάποιου ή κάποιας που καπνίζει για να προκληθούν οι μυστηριακές «οσμές» του καπνού.

«θυμίαμα η γαλάζια οσμή κι ο καπνός ασημένιος, κερί να στάζει ολοένα στα παιδόπουλα καημένε κόσμε», γράφει ο Νίκος Καρούζος, ο σπουδαίος ποιητής. Και ο καπνός γίνεται ποίηση, ο στίχος «ενδύεται» την άϋλη όψη του, την πυκνότητά του, τη νοσταλγική του χροιά. Ο καπνός εισάγεται στο στίχο, ως μια εφήμερη μαρτυρία της πραγματικότητας. Τέτοιος είναι, αναλώσιμος, οριστικοποιείται και χάνεται ως προϊόν μιας μυστηριακής καύσης. Η πρόσκαιρη παρουσία του, η ταυτισμένη με την απόλαυση ύπαρξή του, θα γοητεύει πάντα τους ποιητές και τους ονειροπόλους.

. Άλλωστε, ποιος από εμάς δεν έχει φανταστεί το καταφύγιο ενός ποιητή πνιγμένο σε δαχτυλίδια καπνού, ποιος δεν έχει υποθέσει τη μοναδική συντροφιά του τσιγάρου για εκείνους που αρέσκονται σε προσωπικές συνομιλίες. Είτε πρόκειται για την απτή πραγματικότητα, είτε πάλι μιλούμε για εκείνη που πλάθεται και επιζεί σε πείσμα των εποχών και του καιρού, ο καπνός, συνιστά τη μοναδική εκείνη στιγμή που η ανάσα μας θα φανεί σε ολόκληρη την ένταση μια εκπνοής.

Ο καπνός δεν είναι άλλο από το καθρέφτισμα της ανάσας μας.

Είναι το «μέσα» μας  πού βγαίνει έξω!

Στο ποίημα «Γράμμα σε έναν ποιητή ο ποιητής Νίκος Καββαδίας γράφει: «Εσύ τσιγάρο Camel να καπνίζεις και εγώ σε μια γωνιά να πίνω Whiskey.»

«Νύχτα στρωμένη τσιγάρα, λέξεις», στιχουργεί ένας έτερος της νεοελληνικής, ποιητικής σκηνής, ο Μίλτος Σαχτούρης.

Ο Μανώλης Αναγνωστάκης, ποιητής με βαθιά  πολιτική συνείδηση, γράφει στο ποίημά του με τίτλο «Θα έρθει μια μέρα»: «Καπνίσαμε- θυμήσου ατελείωτα τσιγάρα, συζητώντας ένα βράδυ»  και εδώ, στη μυσταγωγία του καπνού, πριν και έπειτα από τούτο το στίχο και στην έκταση ολόκληρων ποιημάτων ακόμη, λάμπει η κάφτρα του πικρού, βρεγμένου τσιγάρου που δοκίμασαν τόσες εκατοντάδες άνθρωποι στα χρόνια μιας μακράς, εθνικά σκοτεινής, εποχής.

Ο Γιάννης Ρίτσος, γράφει: «στρίβει στα δάχτυλά του την ψυχή σου ο αποσπερίτης σαν τσιγάρο, έτσι ανάσκελα να τη φουμάρεις την ψυχή σου.»

«Να μπαίνει ο ήλιος στο κονιάκ και η σκόνη με τα τσιγάρα στα πλεμόνια μας» γράφει η Κατερίνα Γώγου.

Από τον ανεπανάληπτο Τουέιν και τη δήλωσή του πως «αν στον παράδεισο δεν έχει καπνό, τότε αρνούμαι να βρίσκομαι εκεί» ως τον Σαρτρ και την πεποίθησή του πως «μέσω του ταμπάκου {που κάπνιζε}, ήταν όλος ο κόσμος που καιγόταν, που ανασχηματιζόταν σε αχνό, προκειμένου να εισαχθεί και πάλι εντός» το τσιγάρο αποτέλεσε μια ταυτισμένη με την ύπαρξη συνήθεια. Η καθολική του επιρροή στο καλλιτεχνικό επίπεδο ήταν εκείνη που οδήγησε τον Ζαν Κοκτό να δηλώσει πως «το πακέτο των τσιγάρων, η τελετουργία με την οποία τα βγάζουμε από κει, το άναμμα του αναπτήρα κι εκείνο το αλλόκοτο σύννεφο που μας διαπερνά και που εισπνέουν τα ρουθούνια μας, αποτελούν ισχυρά θέλγητρα που έχουν κατακτήσει τον κόσμο.»

Ο Τουλούζ Λωτρέκ, με το «Πορτραίτο του Λουί Πασκάλ» και την υποβλητικά, πραγματική απεικόνισή του, ο Μανέ με τον περίφημο «Καπνιστή» του, ο Νταλί, ο οποίος αποτυπώνει την προσωπογραφία του πάντα με τσιγάρο, ο Πάμπλο Πικάσσο με την ένταξη του τσιγάρου ή του καπνού γενικότερα στους πίνακές του, η Ρενέ Μαγκρίτ.

 

  Ο Όσκαρ Ουάιλντ έγραψε ότι “το κάπνισμα είναι ο τέλειος τύπος απόλαυσης. Είναι σύντομη, έντονη και σε αφήνει ανικανοποίητο. Τι άλλο να θελήσεις;

Πολλοί επίσης είναι οι λογοτέχνες που κάποια στιγμή ομολόγησαν ότι το κάπνισμα υπήρξε αγαπημένη τους συνήθεια. Αναφέρουμε μερικά ονόματα: Μποντλέρ, Σιμενόν, Βιρτζίνια Γουλφ, Καμύ, Έλιοτ, Χέμινγουέι, Μπρεχτ, Ντίκενς, Παπαδιαμάντης, Κόνραντ.

Σήμερα μπορεί να μην είναι «κοινωνικα ορθή» η Δημόσια εικόνα ενός καπνιστή αλλά σας καλώ να φέρεται στη μνήμη σας τις εικόνες ας πούμε του Τσορτσιλ  χωρίς το πούρο του ,η του Πασαλίδη και του Α.Παπανδρέου χωρίς τα τσιμπούκια τους η πάλι τον Μπόγκαρτ  χωρίς το « κρεμασμένο τσιγάρο» στο στόμα του,Σέρλοκ Χόλμς  χωρίς τσιμπούκι ,την Ντιτριχτ να αφήνει το κοκκινάδι της στο τσιγαρο η την Χειγουορθ (Τζίλντα με το τσιγάρο στο δεξί χέρι) η τον Κλιντ Ιστγουντ με το «ψόφιο» τσιγάρο να του καίει τα χείλια........και πάει λέγοντας...........

Οσο  για το τραγούδι........(ας  περιοριστούμε στο ελληνικό)

  Το τραγούδι “Άλλη αγάπη έπιασες” των Νίκου Δαλέζιου και Γιάννη Παπαδόπουλου, που τραγούδησε πρώτη η Βίκυ Μοσχολιού, παρουσιάζει με τρόπο μοναδικό την ερημιά του έρωτα: “Σαν το πακέτο που δεν έχει πια τσιγάρα/ έτσι κι εμένα τώρα με παραπετάς, /τώρα που μ’ έκανες τρελά να σ’ αγαπήσω/ με βλέπεις και ειρωνικά γελάς”./ “΄Ηπιες τα τσιγάρα σου, /χόρτασες τη μάρκα σου/ και αλλάζεις τώρα τον καπνό σου./ Άλλη αγάπη έπιασες/ κι εμένα με πέταξες/ σαν το αποτσίγαρό σου...!

https://www.youtube.com/watch?v=2Ohii6opOPA

"Η ταμπακιέρα"

Μουσική: Μίμης Τραϊφόρος & Γιώργος Γιαννακόπουλος

Στίχοι: Ιωσήφ Ριτσιάρδης

Πρώτη εκτέλεση: Μαρίκα Νίνου & Βασίλης Τσιτσάνης

Άλλες ερμηνείες: Σοφία Βέμπο, Βίκυ Μοσχολιού, Χάρις Αλεξίου κ.ά.

https://www.youtube.com/watch?v=zhBAx3ovhtk

"Άσε με να λέω"

Μουσική: Τάκης Σούκας

Στίχοι: Σμαρούλα Μαραγκουδάκη

Πρώτη εκτέλεση: Νίκος Πορτοκάλογλου & Ελένη Βιτάλη

https://www.youtube.com/watch?v=tgMNrMgiUBE

"Το τσιγάρο"

Μουσική: Ευανθία Ρεμπούτσικα

Στίχοι: Ελένη Ζιώγα

Πρώτη εκτέλεση: Γιάννης Κότσιρας

Δίσκος: "Μόνο ένα φιλί" (1997)

https://www.youtube.com/watch?v=SeLXM-BZUJs

"Πρωινό τσιγάρο"

Μουσική: Νότης Μαυρουδής

Στίχοι: Άλκης Αλκαίος

Πρώτη εκτέλεση: Χορωδία ομίλου Πατραϊκής Μαντολινάτας και μικτής χορωδίας

Άλλες εκτελέσεις: Χ. Αλεξίου & Γ. Νταλάρας, Χορωδία Τυπάλδου κ.ά.

Δισκογραφία: Στην όχθη της καρδιάς μου (1984), Μάνος Λοϊζος-Αφιέρωμα (1985) κ.α.

https://www.youtube.com/embed/68W-TRoLvf8

"Τσιγάρο ατέλειωτο"

Μουσική: Σωκράτης Μάλαμας

Στίχοι: Γιώργος Αθανασόπουλος

Πρώτη εκτέλεση: Σωκράτης Μάλαμας

Άλλες εκτελέσεις: Δημήτρης Μητροπάνος, Χάρις Αλεξίου, Βασίλης Καρράς

Δισκογραφία: "Κύκλος" (1993) κ.α.

https://www.youtube.com/watch?v=MuiLeQIZnFk

"Κακές συνήθειες"

Μουσική-Στίχοι-Ερμηνεία: Μίλτος Πασχαλίδης

https://www.youtube.com/watch?v=i9CaomyP0SQ

"Τα τσιγάρα"

Μουσική-Στίχοι-Ερμηνεία: Ορφέας Περίδης

Άλλες εκτελέσεις: Γ. Νταλάρας

Δισκογραφία: Αχ ψυχή μου φαντασμένη (1990), Ζωντανή ηχογράφηση στην Ιερά Οδό (1997)

https://www.youtube.com/watch?v=XFaWEXcLztk

"Πάντα γελαστοί"

Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος

Στίχοι: Άλκης Αλκαίος

Ερμηνεία: Δημήτρης Μητροπάνος

https://www.youtube.com/watch?v=81c02jfYCM0

Δίσκος: Στου αιώνα την παράγκα (1996)

Μ'ένα τσιγάρο όταν νυχτώνει, μες στο μυαλό μου παίρνεις μορφή... Γίνεσαι κόσμος ήλιος κι αστέρια μέσα στ'αγέρια λευκό πουλί...

Μ'ένα τσιγάρο έρχεσαι πάλι στο άδειο σπίτι το σκοτεινό, κι όπως σε βρίσκω μέσα στην ζάλη αρχίζω πάλι να ξαναζώ...

Ένα υπέροχο τραγούδι σε μουσική και στίχους Σταύρου Κουγιουμτζή με την φωνή του Γιώργου Νταλάρα από τον δίσκο «Τρελοί και άγγελοι» 1986

https://www.youtube.com/watch?v=xOXc-aImT0k

Σαν Τσιγάρο Καίτη Γαρμπή Στίχοι

………………………………………

Σαν τσιγάρο που όλο το ανάβω κι όλο σβήνει

κι όμως το ζητάω κι ας κατάντησε πικρό

είναι το φιλί σου μια εδώ και μια σ’ εκείνη

κι όμως καίγομαι και ζω.

…………………………….

https://www.youtube.com/watch?v=TbUUJK6xcT4

Μ' ένα τσιγάρο σέρτικο

Μητροπάνος Δημήτρης

Μουσική/Στίχοι: Τόκας Μάριος/Αλκαίος Άλκης

Μ' ένα τσιγάρο σέρτικο κι ένα σκοπό ζεϊμπέκικο

να σ' ανταμώσω ξεκινώ

Η εκδρομή μονότονη, σκουπίδια και χρυσόσκονη

κι η ζωή μας να βαδίζει πάνω σε συρματόσκοινο

https://www.youtube.com/watch?v=5fxfMbEEVq8

Βικτώρια

Παπακωνσταντίνου Βασίλης

Μουσική/Στίχοι: Παπακωνσταντίνου Βασίλης/Αλκαίος Άλκης

……………………………………………………………..

Μια πεταλούδα στην γωνιά χαμογελάει

  Κερνάει τσιγάρο μα πουλάει την φωτιά

Ο αστυφύλακας ταυτότητα ζητάει

Μα 'γω τη ψάχνω απ' τα δεκαεννιά

……………………………………………..

https://www.youtube.com/watch?v=rjRDx5A6Qmk

Για μια Ντολόρες

Μητροπάνος Δημήτρης

Mουσική/Στίχοι: Μικρούτσικος Θάνος/Αλκαίος Άλκης

………………………………………………..

Μ' άφιλτρο τώρα κι αλκοόλ τσακίζεις τη φωνή σου

ληστής, Πιλάτος και Χριστός εκεί που στάζει ο Θεός

θ' απλώσεις τη ζωή σου

…………………………………

https://www.youtube.com/watch?v=RT1fznaIJoU

Τα πουλιά της αγάπης

Παπακωνσταντίνου Βασίλης

MOYσική/Στίχοι: Παπακωνσταντίνου Βασίλης/Αλκαίος Άλκης

 …………………………………………………..

Ραδιόφωνο τηλέφωνο καφές και νικοτίνη

κάποια μπαλάντα της βροχής με σέρνει στα παλιά

πρόσωπα χίλια άλλαξα και ο ίδιος έχω μείνει

λέω τ' όνομα σου και πετούν πουλιά

https://www.youtube.com/watch?v=QZxtnJN-3yc

ΕΝΑ ΤΣΙΓΑΡΟ ΖΗΤΗΣΑ-Παντελής Θαλασσινός

https://www.youtube.com/watch?v=izPoQ5jf1P4

ΑΝΑΨΕ ΤΟ ΤΣΙΓΑΡΟ-Καίτη Γκρέη

https://www.youtube.com/watch?v=C6pcunFvkVU

ΙΧΝΟΣ-Λένα Αλκαίου

https://www.youtube.com/watch?v=7eY1dMzG2dM

ΠΑΡΕ ΜΕ ΑΠΟΨΕ ΠΑΡΕ ΜΕ-Γλυκερία/Νίκος Ζιώγαλας

https://www.youtube.com/watch?v=tL0tF1JUoXY

ΘΑ'ΘΕΛΑ ΝΑ ΗΣΟΥΝΑ ΕΔΩ-Αντώνης Βαρδής

https://www.youtube.com/watch?v=DLxHSWSqQ80

ΚΑΝΩ ΕΝΑ ΤΣΙΓΑΡΟ ΚΑΙ ΦΕΥΓΩ-Βασίλης Καρράς

https://www.youtube.com/watch?v=kA7Sd6Za2PA

 ..................................................

Προφανώς ο κατάλογος είναι μακρύς ,αλλά αυτό είναι έργο Μελέτης και οχι απλής αναφοράς!

Κατ, Ζαμπίγια και καφέ ---Τσιγάρο, πρέφα και καφέ

Η ιδιαιτερότητα του Γεμενίτικου Εμφύλιου Πολέμου , είναι ότι είναι σχεδόν ενδημική, καθώς η χώρα ιστορικά διχάζεται από διάφορα κινήματα, ιστορικά ρεύματα και στρατιωτικές ελίτ. Η πηγή των προβλημάτων βρίσκεται στην μοναδική οικολογική γεωγραφική και εθνολογική θέση της χώρας.

Η ορεινή και ημιορεινή Υεμένη η «Ευδαίμων Αραβία» με δύο μικρές περιόδους βροχόπτωσης ( άνοιξη και τέλος καλοκαιριού)  παρήγαγε  δημητριακά και την μοναδική ποικιλία καφέ.  Ο καφές της Υεμένης είναι πολύτιμος και γνωστός πολύ πριν η γιγαντιαία παραγωγή της Λατινικής Αμερικής, της Αφρικής της άπω Ανατολής πλημμυρίσει τις διεθνείς αγορές. ‘Άλλωστε η ποικιλία Μόκα οφείλει το όνομα της στο λιμάνι εξαγωγής στην Ερυθρά Θάλασσα.

Τα τελευταία σαράντα χρόνια, οι διατροφικές ανάγκες καλύπτονται από εισαγόμενα δημητριακά ο καφές είναι μια περιθωριακή παραγωγή για ελάχιστη εσωτερική κατανάλωση ενώ οι μικροί ελάχιστοι πόροι αναλίσκονται στη διογκούμενη παραγωγή του qat.Το qat είναι φυτό που έρχεται στην Υεμένη από την Αιθιοπία, αλλά τελικά ενσωματώνεται πλήρως στην Υεμενική καθημερινότητα. Το qat περιέχει μια πολύ μεταβλητή ποσότητα αμφεταμινών που εκλύονται με το σίελο. Οι Υεμένιοι μασουλάνε μπάλες qat για να εκλύσουν μια αμφισβητούμενη ποσότητα αμφεταμινών ενώ σπαταλάνε άπειρες ώρες για να διαλέξουν το υποτιθέμενο καλό qat από τις εκατοντάδες ανοικτές λαϊκές αγορές. Το qat έχει παγιδεύσει την Υεμένη σε ένα φαύλο κύκλο: Καταναλώνει υδάτινους πόρους και έχει δημιουργήσει μια χρονοβόρα κοινωνική τελετουργία .

Στο σύνθετο ορεινό περιβάλλον η οπλοφορία είναι καθολική. Οι Υεμένιοι φορούν στην μέση πάντα το ιστορικό σπαθί Jambiya, το οποίο είναι πολύ παραπάνω από ένα όπλο. Η Jambya αντλεί την αξία της από την ιστορία. Ο κάτοχος της συνήθως την έχει κληρονομήσει  και είναι υποχρεωμένος να την παραδώσει στην επόμενη γενιά. Η χρήση του σπαθιού για οποιοδήποτε λόγο αποτελεί μέρος της αξίας του. Στην αγορά της Σαναά πωλούνται Jambya αξίας εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ γιατί ανήκουν σε γνωστούς σείχηδες, έχουν χρησιμοποιηθεί σε μάχες ή εγκλήματα τιμής. Η ιστορική καθολική οπλοφορία ως κώδικας τιμής επιτρέπει να γενικευθεί η κατοχή και χρήση  πυροβόλων  τυφεκίων κλπ. Είναι λοιπόν σχεδόν φυσικό,  ένοπλες ομάδες κατά καιρούς να συσπειρώνονται για τοπικούς λόγους και δημιουργούν  οιονεί συνθήκες εμφυλίου. 

 Στην πρώτη χώρα του καφέ, του qat, της Jumbiya το μέλλον δεν είναι άγνωστο μοιάζει τόσο πολύ με το αέναο παρελθόν.

Στην Ελλάδα  μοιάζει να είμαστε παγιδευμένοι όπως οι Γεμενίτες και να μερικές «παγίδες»:

επαρχιωτισμος, υπαναπτυξη, ωχαδελφισμός (παναπεί ,ελλειψη Αλλελεγυης),...Ανορθολογισμός.......

Η Ιλιάδα ξεκινά μεναν καυγά Αγαμεμνονα-Αχιλλέα –όχι για τη στρατηγικη του Πολέμου-αλλά για τα θέλγητρα μιας σκλάβας.

Οι διενέξεις για νάναι δημιουργικές  πρέπει τουλάχιστον νάναι «εντός θέματος» και εμείς πάντα είμαστε «απέξω».

Το Μέλλον μας είναι Γνωστό σε μας όπως και στους Γεμενίτες

...Και μείς οι τρείς στον καφενέ τσιγάρο πρέφα και καφε......βρε δεν  βαριέσαι..........

Το Βασίλειο του Ουρανού

...............

Σ’ ένα μήνα σ’ ένα χρόνο βλέπουν μπρος τους τον Αλλάχ

που από τον ψηλό του θρόνο λέει στον άμυαλο Σεβάχ:

«νικημένο μου ξεφτέρι δεν αλλάζουν οι καιροί,

με φωτιά και με μαχαίρι πάντα ο κόσμος προχωρεί»

Καληνύχτα Κεμάλ, αυτός ο κόσμος δε θα αλλάξει ποτέ

Καληνύχτα...

Ζούμε εδώ και μερικά χρόνια την  απειλή ενός απόλυτου θρησκευτικού πολέμου στην Μ. Ανατολή. Ο πόλεμος αυτός εκδηλώνεται  ως «σποραδική» τρομοκρατία σε ΗΠΑ και Ευρώπη,ενώ στη Μ.Ανατολή καταγράφει εκατοντάδες  χιλιάδες θυμάτων.

Στο όνομα του Ισλαμ.....

Πριν 160 χρόνια ,ο πιο θανατηφόρος  πόλεμος για θρησκευτικούς  λόγους  που συμπύκνωναν ένα πολιτικό αίτημα για πολιτική χειραφέτηση έγινε στην Κίνα : ένας τρομερός πόλεμος με καταγεγραμένα σχεδόν 20 εκατομμύρια(κατά  άλλους 100 εκατομύρια!) θύματα διεξήχθη επί δέκα χρόνια .

Στο όνομα του Χριστου......

Στα μέσα του 19 αιώνα η Κίνα διοικείται από την δυναστεία Qing(Τσιγκ) η οποία έχει χάσει την μεταρρυθμιστική της πνοή και μαστίζεται από διαφθορά και ανικανότητα. Ο χαμένος πόλεμου του «Οπίου» επιτρέπει στους δυτικούς να ελέγχουν ολόκληρους τομείς της οικονομίας, η ύπαιθρος υποσιτίζεται και οι πληθυσμοί στενάζουν.

Σε αυτό το περιβάλλον ο Hong Xiuquan ,γεννιέται το 1814 στην περιοχή της Νοτιοδυτικής Κίνας Goaungzhou.Στην περιοχή επικρατεί η περιφερειακή παράδοση και γλώσσα Hakka που είναι ακόμα και σήμερα μειονοτική με ισχυρούς όμως εκπρόσωπους (Οι Hakka υπερεκπροσωπούνται  στο ΚΚΚ ακόμα και σήμερα). Στην περιοχή δραστηριοποιούνται Αμερικανικές και Προτεσταντικές αποστολές με τις οποίες ο νεαρός Hong έρχεται σε επαφή. Η μειονοτική παράδοση ευρίσκεται σε μόνιμη διαμάχη με την κεντρική εξουσία της κεντρικής διοίκησης και την δυναστεία. Ο Hong προσπαθεί να εισέλθει στην κεντρική διοίκηση μέσω εξετάσεων και αποτυγχάνει παρότι είναι κατά κοινή ομολογία τετραπέρατος.H αποτυχία φαίνεται να είναι τραυματική και οδηγεί το Hong σε μια σοβαρή ψυχική καταβολή.

Σε ιστορικά αδιευκρίνιστες συνθήκες ο Hong καταφεύγει σε ένα καινοφανές παραλήρημα το οποίο συνδυάζει αιτήματα αυτονομίας της περιοχής ,καταγγελίας της κεντρικής διοίκησης αλλά και το εξωφρενικό ισχυρισμό :

 O Hong είναι ο Υιός του Θεού νεότερος Κινέζος αδελφός του Χριστού!

Ο Hong συγκροτεί ένα στρατό 20.000 χριστιανών φονταμενταλιστών και εξορμά να καταλάβει τις γειτονικές πόλεις .Σε  διάστημα επτά ετών δημιουργεί ένα αυτόνομο Χριστιανικό κράτος με όνομα «Το Βασίλειο του Ουρανού» (Taiping Tianguo). Ακολουθούν δεκατρία χρόνια πολεμικής υπόστασης του Taiping Tianguo. Το κινέζικο χριστιανικό κράτος είναι σε διαρκή πόλεμο με την δυναστεία με ένα εξωφρενικό απολογισμό : είκοσι εκατομμύρια νεκροί. Ταυτόχρονα το εκκεντρικό κράτος περιορίζει στο ελάχιστο τις εισαγωγές και τις επιρροές των Δυτικών. Ο Hong εκπροσωπεί μια πρώιμη αγροτική αντίδραση στην τότε «παγκοσμιοποίηση» που συμπύκνωνε η ισορροπία μεταξύ των διαφθαρμένων Ηγεμόνων Qing και των Δυτικών Εμπορικών Εταιρειών. Με την συνέργεια δυτικής βοήθειας το Taiping Tianguo διαλύεται το 1864.

Στον 20ο αιώνα, ο Σουν Γιατ-σεν, ιδρυτής του Κινέζικου Εθνικιστικού Κόμματος, βρήκε το κίνημα των Ταϊπίνγκ ως πηγή έμπνευσης, ενώ ο κομμουνιστής επαναστάτης και μετέπειτα ηγέτης της Κίνας Μάο Τσε-τουνγκ, δόξασε τους επαναστάτες των Ταϊπίνγκ(λάτρεις του Θεου)ως πρώιμους ηρωικούς αγωνιστές ενάντια σε ένα διεφθαρμένο φεουδαρχικό σύστημα.

Το Σύνδρομο Ασπεργκερ-Σπασμένοι Καθρέπτες

Σπασμένοι καθρέπτες.....

Ο Μάρτιν Χάιντεγκερ ( 26 Σεπτεμβρίου 1889 - 26 Μαΐου 1976) ήταν Γερμανός φιλόσοφος. Υπήρξε μια από τις πιο σημαντικές αλλά και αμφισβητούμενες προσωπικότητες του εικοστού αιώνα. Από τη μια πλευρά ο ενεργός του ρόλος, ως πρύτανη και συμβούλου σε θέματα παιδείας στη ναζιστική Γερμανία και οι (σύμφωνα με τη γνώμη των επικριτών του) ρατσιστικές του αντιλήψεις, κι από την άλλη η βαρύτητα του φιλοσοφικού του έργου, που επηρέασε ένα από τα σημαντικότερα φιλοσοφικά ρεύματα της σύγχρονης εποχής, τον υπαρξισμό, και γέννησε θερμούς υποστηρικτές και φανατικούς επικριτές.

...Ετσι  πάει ο κόσμος...

Ο Έζρα Ουέστον Λούμις Πάουντ ( 30 Οκτωβρίου 1885 – 1 Νοεμβρίου 1972) ήταν Αμερικανός ποιητής και δοκιμιογράφος. Μαζί με τον Τ.Σ. Έλιοτ θεωρείται ένας από τους πιο σημαντικότερους ποιητές του αγγλοαμερικανικού λογοτεχνικού ρεύματος του μοντερνισμού.

Κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, πληρώθηκε από την ιταλική κυβέρνηση για να ασκήσει μέσω ραδιοφώνου αρνητική κριτική στις ΗΠΑ, τον Φράνκλιν Ρούσβελτ και τους Εβραίους με αποτέλεσμα να συλληφθεί από τις αμερικανικές δυνάμεις στην Ιταλία το 1945 με την κατηγορία της προδοσίας. Πέρασε αρκετούς μήνες υπό κράτηση σε ένα αμερικανικό στρατόπεδο στην Πίζα και τρεις εβδομάδες σε ένα ατσάλινο κλουβί, που του προκάλεσε μια διανοητική κατάρρευση.

....Ετσι  πάει ο κόσμος..

Στις 3 Ιανουαρίου 1999 πέθανε στο Αμβούργο πλήρης ημερών (93 ετών) ο Αρτουρ Ρούντολφ, επιφανής επιστήμονας που έπαιξε σημαντικό ρόλο στη δημιουργία των πυραύλων Πέρσινγκ και Κρόνος 5. Είχε εργαστεί επί μακρόν για τον αμερικανικό στρατό και τη NASA. Δεκαπέντε χρόνια νωρίτερα, μπροστά στο δίλημμα να ανακριθεί για εγκλήματα πολέμου που είχε διαπράξει κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου ή να του αφαιρεθεί η αμερικανική υπηκοότητα και να εγκαταλείψει τις ΗΠΑ, επέλεξε τη δεύτερη λύση. Δεν ήταν κι άσχημα, αφού τα μέλη της οικογένειάς του θα διατηρούσαν την αμερικανική υπηκοότητα, ενώ ο ίδιος θα συνέχιζε να συνταξιοδοτείται από το αμερικανικό κράτος ως τον θάνατό του. Ο Ρούντολφ υπήρξε μέλος του ναζιστικού κόμματος και επιχειρησιακός διευθυντής του προγράμματος παραγωγής πυραύλων V-2 του Χίτλερ  (δεύτερος τη τάξει μετά τον Βέρνερ φον Μπράουν).

...Ετσι  πάει ο κόσμος...

Ο Κουρτ Γιόζεφ Βάλντχαϊμ (Kurt Josef Waldheim, (21 Δεκεμβρίου 1918 – 14 Ιουνίου 2007) υπήρξε Αυστριακός διπλωμάτης και συντηρητικός πολιτικός. Ήταν Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ από το 1972 μέχρι το 1981 και Πρόεδρος της Αυστρίας από το 1986 μέχρι το 1992.

Στα μέσα της δεκαετίας του '80 ήρθαν στο φως καταγγελίες για το κρυφό ναζιστικό παρελθόν του, την περίοδο 1938-1945, τις οποίες ο ίδιος αρνήθηκε. Μεταξύ άλλων, κατηγορήθηκε ότι διέταξε απελάσεις των Εβραίων της Θεσσαλονίκης (περ. 40.000) στο Άουσβιτς, κάτι που ως σήμερα παραμένει σημείο διαμάχης των ιστορικών.

...Ετσι πάει ο κόσμος...

Τις παραπάνω  προσωπικότητες τους έχει κρίνει  Ιστορία.

Το Εργο τους όμως είναι δώρο στην ανθρωπότητα και σαν τέτοιο πρέπει να τους πιστωθεί.

Ο Χανς Άσπεργκερ (Hans Asperger, 18 Φεβρουαρίου 1906 – 21 Οκτωβρίου 1980) ήταν Αυστριακός παιδίατρος, το όνομα του οποίου δόθηκε στο σύνδρομο Άσπεργκερ. Εξέδωσε περισσότερα από 300 βιβλία, τα περισσότερα από τα οποία αφορούν τον αυτισμό στα παιδιά. . Θεωρήθηκε πρωτεργάτης της παιδιατρικής και της παιδοψυχιατρικής.

Ο Άσπεργκερ αναφέρει τον πρώτο του ορισμό για το ομώνυμο σύνδρομο το 1944. Ειδικότερα, αναγνώρισε σε 4 αγόρια ένα μοντέλο συμπεριφοράς και ικανοτήτων, τα οποία ονόμασε "αυτιστική ψυχοπάθεια, που σημαίνει αυτισμός και από την ψυχική πάθηση. Το σχέδιο συμπεριελάμβανε την έλλειψη ενσυναίσθησης, μικρή ικανότητα για σύναψη φιλικών δεσμών και μονόπλευρων συζητήσεων, καθώς επίσης αδεξιότητα στις κινήσεις και εστίαση του ενδιαφέροντος σε ένα ορισμένο ζήτημα.

Νεότερες  μελέτες  αποδίδουν το σύνδρομο σε δυσλειτουργία των λεγόμενων Νευρώνων-Καθρεπτών.

Το αυτιστικό φάσμα έχει μεγάλο εύρος. Μερικά από τα παιδιά με αυτισμό έχουν υψηλότατο IQ (σύνδρομο Asperger) και φυσικά εξαιρετικές σχολικές και πανεπιστημιακές επιδόσεις. Υπάρχουν άλλα με ιδιαίτερο ταλέντο στη μουσική, στη τέχνη και σε άλλους τομείς.

Μέχρι σήμερα δεν υπάρχει θεραπεία. Φαίνεται ότι οι Νεράϊδες που έδωσαν ιδιαίτερη ομορφιά σ' αυτά τα παιδιά, τα πήραν και τα "έκλεισαν" στον δικό τους κόσμο.

Ο αυστριακός γιατρός Χανς Ασπεργκερ, σύμφωνα με μία νέα μελέτη(ΠΡΟΣΦΑΤΗ) του ιστορικού Χέργουιγκ Τσεκ, καθηγητή του Πανεπιστημίου Ιατρικής στη Βιέννη που δημοσιεύτηκε πρόσφατα στην επιστημονική επιθεώρηση Modecular Autism, διαδραμάτισε έναν πολύ σκοτεινό ρόλο την εποχή της κυριαρχίας του ναζισμού.

Οπως αναφέρεται και σε δημοσίευμα του Guardian,  ο Ασπεργκερ πολύ συχνά μεσολαβούσε ώστε να σταλούν παιδιά στην κλινική «Am Spiegelgrund» που λειτουργούσε ως κέντρο συγκέντρωσης για ανηλίκους  δεν πληρούσαν τα κριτήρια του ναζιστικού καθεστώτος ώστε να είναι «άξια ζωής».

Υπολογίζεται ότι σχεδόν 800 παιδιά έχασαν τη ζωή τους στη συγκεκριμένη κλινική από το 1940 ως το 1945, πολλά από τα οποία δολοφονήθηκαν στο πλαίσιο του προγράμματος ευθανασίας Τ4.

Είναι δίκαιο το Σύνδρομο να φέρει τόνομά του;

Δεν έχω απάντηση παρά μόνο......

...Ετσι  πάει ο Κόσμος...