Vom Kriege και ο Καιρός γαρ εγγύς

 

Vom Kriege και ο Καιρός γαρ εγγύς

Τα βασικα:

-Πόλεμος είναι η χρήση βίαιων μέσων για την επιβολή της θέλησης σου στον αντίπαλο.

-Ο πόλεμος είναι η συνέχιση της Πολιτικής με άλλα μέσα

 

-Κανείς δεν πρέπει να αρχίζει έναν πόλεμο αν δεν έχει ξεκαθαρίσει τους στόχους του: τι επιδιώκει με τον πόλεμο, πώς θα τον διεξάγει και τι θα κάνει αν τον κερδίσει. Κυρίως, δεν πρέπει να ξεκινήσει έναν πόλεμο αν δεν είναι βέβαιος ότι θα τον κερδίσει.

-Για να κερδηθεί ο πόλεμος ο επιτιθέμενος πρέπει  να καταστρέψει η να ουδετεροποιήσει την πολεμική μηχανή  του αντιπάλου.

Όλα τα παραπάνω είναι βασικά «δόγματα» του Κλαούζεβιτς.

 

Ο Πρόεδρος αποφάσισε να διορθώσει τα Λάθη της Ιστορίας και σαν άλλος Μεγάλος Πέτρος να μεγαλώσει την Επικράτεια και οι στόχοι του είταν:

1)      Ουδετεροποίηση και αποστρατικοποίηση (όχι ΝΑΤΟ όχι ΕΕ)–αποναζιστικοποίηση (αυτό μάλλον τοχει ξεχάσει) της Ουκρανίας

2)      Ανεξαρτησία του Ντομπάσκ (μήπως και προσάρτηση;)

3)      Αναγνώριση της Ανεξαρτησίας της Κριμαίας από την μεταπολεμική Ουκρανία.

Αλλά εκτός από τα πολεμικά  πεδία της Ουκρανίας ενυπάρχει και ένα «κρυφό» πεδίο που ορίζει ένα «κρυφό» πόλεμο κατά της Δύσης και του ΝΑΤΟ,ένας κλεφτοπόλεμος μεταξύ Ρωσίας και ΗΠΑ(μαζί με Ευρώπη κ.λ.π.).

Στόχος εδώ(του Προέδρου) είναι η αναγνώριση της ισχύος της Ρωσίας  ,πρόκειται δηλαδή για μια Προβολή Ισχύος και Κύρους.

Αλλά οι στόχοι για την Ουκρανία είναι τέτοιοι  που δεν είναι αποδεκτοί  από τους Ουκρανούς και οι στόχοι κατά της Δύσης τέτοιοι που ορίζουν ένα Νέο Ψυχρό πόλεμο.

Δεν βλέπω πως θα μπορούσε να τελειώσει αυτός ο πόλεμος αφού δεν μπορεί να  βρεθεί μια ικανή συνθήκη ειρήνης και εφόσον η πολεμική μηχανή της Ουκρανίας ανανεώνεται από τη βοήθεια της Δύσης.

Συνεπώς η Ειδική Στρατιωτική Επιχείρηση(όπως βαπτίσθηκε από τον Πρόεδρο) μπορεί να έχει την έννοια ενός Αέναου Πολέμου με διάφορες μορφές.

Θυμάμαι τον νεολογισμό  του Παπανδρέου το «μη  πόλεμος» που εδώ θα μπορούσε να τροποποιηθεί και να λέγεται Αειπόλεμος η καλύτερα Βαλτοπόλεμος,ένας βαλτομένος «παγωμένος» πόλεμος.

Στο μεταξύ ο Τούρκος είδε ότι άνοιξε η πόρτα του τρελάδικου και έτρεξε να μπουκάρει.

Αυτός ο πως τον λένε ο Γκουτιέρες η κάπως έτσι θάπρεπε νάχει βάλει τα πόδια στην πλάτη και να τρέχει από Αυλή σε Αυλή μπας και βρεί καμμιά άκρη.

 

Δεδομένου ο δικός μας Προφήτης Δόκτωρ Λιακόπουλος τόχει από καιρό βροντοφωνάξει ότι:

Α)Στον Βλαδίμηρο δεν περνάνε οι… πουτινιές.

Β)Ο καιρός γαρ εγγύς.

Τα Ελλοχείμ ας μας προστατεύσουν συνεπικουρούντων και των Σεραφείμ

μια γενίκευση με πολλά"εισαγωγικά"

   

                          ΜΙΑ ΓΕΝΙΚΕΥΣΗ  ΜΕ ΠΟΛΛΑ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ

 

 Ολοι έχουμε μια  «ταυτότητα» που μας επιτρέπει να προσανατολιζόμαστε και να επιβιώνουμε κοινωνικά.

Η ταύτιση της πολιτικής ιδεολογίας με τις εκάστοτε ανάγκες της προσωπικής ταυτότητας προσδίδει στις διαμάχες μεταξύ «φορέων» των διαφόρων ιδεολογιών οξύτητα ασυμβίβαστη με μιαν «διαφορισμένη» θεώρηση του Αλλου· γιατί στον βαθμό όπου έχει κάποιο δίκιο ο ένας, παύει να έχει κάποιο δίκιο ο Αλλος, ήτοι μειώνεται το δικαίωμα υπάρξεως του ως φορέα αυτής της ιδεολογίας.

 Έτσι, η ψυχική οικονομία επιβάλλει τις γρήγορες κατατάξεις και τις συνοπτικές κρίσεις, έστω και αν στον Αλλον αποδίδονται τα ζοφερότερα κίνητρα και οι ελεεινότερες προθέσεις.

Αν παρ’ελπίδα είσαι «ξεκρέμαστος» η κατάσταση σου είναι πιο δύσκολη ,αμήχανη και πολλές φορές «ανυπόφορη».

 

Είναι δύσκολο να αποδεχτείς ότι εκείνος που εσύ θεωρείς αντίπαλο ή εχθρό σου, (εκείνος που ίσως είναι διώκτης σου), μπορεί να έχει εξ ίσου καθαρή συνείδηση και εξ ίσου αγνά κίνητρα όσο και εσύ, να διαπνέεται από την ίδια ακλόνητη πεποίθηση για το δίκαιο του.

Ο Μπρεχτ στα έργα του, που άσκησαν τόση γοητεία  ξεχωρίζει « με το μαχαίρι»  (μανιχαιστικά θα λέγαμε)το άσπρο από το μαύρο. Εδώ ο εχθρός, δηλαδή ο «κακός», όχι μόνον είναι εξ αντικειμένου κακός, αλλά και το ξέρει επί πλέον ο ίδιος, και μάλιστα το απολαμβάνει· εννοείται, απέναντι σ’ ένα τέτοιο υποκείμενο είναι περιττό να έχουμε οιουσδήποτε διανοητικούς ή ψυχικούς ενδοιασμούς.

Εμείς είμαστε οι «καλοί» και εκείνος ο « κακός».

Μερικές  φορές σε κάποια συζήτηση είναι «μάταιο» και ίσως και «περιττό» να  υπερασπίζεσαι «δυσάρεστες»  απόψεις περισσότερο απ’ ό,τι το επιτρέπει η ψυχική αντοχή ή η αντιληπτικότητα του συνομιλητή μας.

 Όπως και να ‘χει, οι περισσότεροι άνθρωποι θεωρούν περίπου αφύσικο να πρεσβεύουν οι άλλοι αντίθετες αντιλήψεις.

 

Το θλιβερό είναι ότι οι πολιτικές αντιπαραθέσεις ενταφιάζουν το χιούμορ αλλά και αυτό πάει σε δεύτερη μοίρα όταν καταλάβουμε ότι είναι ανάγκη κάποιος νάχει μια «ταυτότητα» και να την υπερασπίζεται και να την περιφρουρεί με κάθε μέσον.

Κάτω από αυτές τις συνθήκες η ιδεολογική πλάνη είναι φυσική κατάσταση και δεν έχει σημασία αν η «πλάνη» έχει κάποιο πρόσημο στον άξονα δεξιά -αριστερά.

Ολοι έχουμε δικαιώματα στην ψευδαίσθηση(Οτι  κατέχουμε την απόλυτη αλήθεια)αφού δεν έχουμε το θάρρος να κλονίσουμε την συμπαγή «ταυτοτητά» μας.                                

Τα κουρούπια και το Κορωπί

 

                                                           Τα κουρούπια

Κατόπιν μεταμεσονύχτιας  λεξιθηρίας  σε συζήτηση με φίλο ,μας  προέκυψε η λέξη «κουρούπια» και η προέλευσή της.

Αντιγράφω  λοιπόν από το βικιλεξικό:

 

κουρούπι < (κληρονομημένο) μεσαιωνική ελληνική κουρούπι < *κορύπη < αρχαία ελληνική κόρυμβος < κόρυς

(Έχει προταθεί και η ετυμολόγηση από το (συριακό-αραμαϊκό)  geroba)

 Ουσιαστικό

κουρούπι ουδέτερο (& (ιδιωματικό) κρούπι)

Ερμηνεία:

πήλινο αγγείο

σπασμένο αγγείο με απομεινάρια από τα τοιχώματα

↪ οι κότες πίνουν νερό από το κουρούπι

(σκωπτικό, παρωχημένο) το κεφάλι, η κεφάλα.

Αλλά  υπάρχει και μια ωραία ιστορία που πλάθει συνήθως η λαική μούσα που αφορά την ονοματοδοσία του χωριού ΚΩΡΟΠΙ που την παραθέτω όπως ακριβώς την αλίευσα:

Από τους μεγαλύτερους δήμους στην αρχαία Αθήνα, παλιά λεγόταν Σφηττός ενώ σήμερα έχει επεκταθεί και

περιλαμβάνει και τον όμορο αρχαίο δήμο των Λαμπτρών. Για την ακρίβεια τις Καθύπερθεν και Υπένερθεν Λαμπτραί.

(Όποιος ρώτησε τι σημαίνει καθύπερθεν και υπένερθεν να γράψει 100 φορές στον πίνακα «Δεν θα ξανακάνω κοπάνα στο

μάθημα της Παιανίας».)

Κατά την τουρκοκρατία η περιοχή ονομάστηκε Κουρσαλάς. Κι έπειτα ήρθε ένας αγγειοπλάστης, ο Μπάρμπανος Δάβος, που έφτιαχνε κουρούπια (κουρούπι = πήλινο

αγγείο, Κουρουπής = αγγειοπλάστης), τύχαινε όμως να έχει και κεφάλι κουρούπα, μιλάμε  για φουλ φωσφοριζέ γλόμπος ο μάστορας.

 Κι έγινε γραφτό αυτός τύπος, ο Μπάρμπανος Δάβος, ο Κουρουπής με την κουρούπα, ΚΑΙ γλόμπος ΚΑΙ αγγειοπλάστης, να δώσει το παρατσούκλι του στο χωριό του.

 

 

Πάμε στον Κουρουπή —> Κοροπή —> Κορωπί.

Από που κι ως πού όμως ονομάστηκε Δήμος Κρωπίας;

Κατά το 1840 στη συνέλευση της περιοχής για να δηλωθούν τα ονόματα των δήμων της νεότερης Ελλάδας, στο τραπέζι έπεσαν πολλά ονόματα:

 

«Να τον βγάλουμε Σφηττό», πρότεινε κάποιος.

«Και γιατί να τον βγάλουμε Σφηττό και να μην τον πούμε Λαμπτρές», απάντησε ο δεύτερος.

«Σιγά να μην τον βγάλουμε Λαμπτρές, να στραμπουλάμε τη γλώσσα μας», είπε, και με το δίκιο του, ένας τρίτος.

«Και πώς να τον βγάλουμε τότενες;»

«Να τον βγάλουμε Κουρσαλά!»

«Και γιατί να τον βγάλουμε Κουρσαλά και να μην τον πούμε Κοροπή;»

«Την κολοκυθιά θα παίξουμε;»

Οι προύχοντες ήταν έτοιμοι να πιαστούν στα χέρια, όταν ένας πλούσιος χωρικός, ολίγον μεγαλοπιασμένος, ελαφρώς φαντασμένος, αρκετά διαβασμένος και πολύ βασιλόφρων, πέταξε την ιδέα:

 

«Μα τι μπαναλ πράγματα είν' τούτα. Ο δήμος μας αξίζει ένα βασιλικό όνομα».

«Ε, τότε να τον πούμε Οθωνία!»

«Και γιατί να τον πούμε Οθωνία και να μην τον πούμε Αμαλιάδα, για να τιμήσουμε την βασίλισσα…» άρχισαν πάλι την κολοκυθιά.

 

«Μας προλάβαν άλλοι, δεν παίζει».

Κι εκεί πάνω που πήγαν να πέσουν πιστολιές, έπεσε η ιδέα από τον ίδιο τον χωρικό:

«Θα τον πούμε Δήμος Κεκροπίας, στη μνήμη του Κέκροπα, του πρώτου βασιλιά της Αθήνας! Ταιριάζει στα γράμματα και με το Κορωπί».

Ζητωκραυγές, μπράβο, εύγε, αυτό είναι όνομα! Λεβέντικο! Και βασιλικό και αρχαιοπρεπές και αρχοντικό! Έκλεισε με συνοπτικές διαδικασίες ο «Δήμος Κεκροπίας».

 

Θάνατος και Αθανασία

 

Θάνατος και Αθανασία (Αναθεωρημένο)

Φίλος σε πρόσφατη συζήτηση εξέφρασε φιλοσοφικές ανησυχίες για το Θάνατο και την Αθανασία.
Άλλος φίλος εξανέστη λέγοντας ότι, επιτέλους βαριέται να πεθάνει και δεύτερη φορά,ξορκίζοντας προφανώς το υπό του Μπόντ ρηθέν "You only live twice",η ακόμη και το πρόσφατο "No time to die".
Για τον θάνατο και την Αθανασία, φιλοσοφικό και θρησκευτικό Δόγμα έχει γίνει η θέση οτι το μεν σώμα είναι φθαρτό η δε ψυχή Αθάνατος,
Για τον φίλο που ανησυχεί(αν και κάτοχος της ιδιότητας της Αθανασίας!!) θέλω να διατυπώσω την αντίθετη άποψη, δηλαδή οτι το σώμα είναι αθάνατο η δε ψυχή φθαρτή και αναλώσιμος.
Θα επιχειρηματολογήσω σε 3 επίπεδα .
Στο της φυσικης,το βιολογικό και το φιλοσοφικό.
Κατα τη φυσικη:

-Στην Αινστανεια κλασική φυσική, ο χοροχρόνος είναι ένα πακέτο,παρελθόν- παρόν και μέλλον είναι διπλα -διπλα και ο χρόνος δεν ειναι γραμμικός και δεν εχει βέλος.

Μπορούμε νάμαστε εδώ, στο πριν και στο μετα ,αρα αιώνιοι!
-Στην κβαντική φυσική ,οι θεμέλιοι λίθοι της ύλης ( ανω και κατω κουαρκ,ηλεκτρόνιο και νετρίνο) είναι άφθαρτοι και αιώνιοι.Αναπνέουμε τα ιδια μόρια αέρα που ανέπνεε και ο Σωκράτης!(η έστω κάποια απο αυτά).
Η κβαντική υπέρθεση καθώς και η διεμπλοκή μας βεβαιώνει οτι τίποτε δεν χάνεται ,ολα κάπου ειναι εγγεγραμμένα και αν γίνουμε καλοί « αρχαιολόγοι» μπορούμε να τα ανασυνθέσουμε.
Η Τεχνητή νοημοσύνη ίσως μας επιτρέψει να κάνουμε upload του σώματος και του μυαλού μας.
-Κατα τη βιολογία:
Ηδη ξέρουμε οτι η φθορά των κυττάρων μας οφείλεται στην φθορά των τελομερών(κατι σαν τα τελειώματα των κορδονιών των παπουτσιών) που ρυθμιζεται απο το ένζυμο της τελομέρασης,και πρόσφατα μαθαίνουμε οτι η φθαρτότητα μπορει να οφείλεται στην υπεπαραγωγή μιτοχονδρίων στο κύτταρο .Αν καταφέρουμε να ελέγξουμε την ενεργοποίηση της τελομεράσης η να σταματήσουμε την υπερπαραγωγή μιτοχονδρίων ίσως τα κύτταρα να γίνουν  Αθάνατα.
Αυτό κάνουν τα ¨καρκινικά κύτταρα».Ειναι αθάνατα!!(βλέπε σχετικα τα κύταρα hela).
Σχεδον αθάνατος είναι ο αστακός(και οι αχιβάδες),οι θαλάσσιες χελώνες και  αλλα είδη(θαλασσια σφουγγαρια) που διαπιστώνεται ζωη για 15000 χρόνια.

Γιατι οχι και εμεις;

Και πότε με το καλο;

Οι ειδικοι λένε σε καμμιά 50 χρονια,Αν λάβουμε υποψη μας οτι στις προβλέψεις ισχύει οτι έλεγε ο Αρθουρ Κλαρκ " η έλλειψη θάρρους" άντε να πούμε να πούμε σε καμμιά 15 χρόνια. ΚΟΥΡΑΓΙΟ!!!Κρατηθείτε!!

-Κατα τη φιλοσοφια
Εδω πια έχουμε πέσει στα νύχια της φιλοσοφίας που ειναι θεραπαινίδα της θρησκείας.Ισχύει ο δυισμός( ο Καστεσιανος και Πλατωνικός) και βάλε περί σωματος και ψυχής όπου το μεν σώμα (σαρκιον) φθαρτο η δε ψυχη αιώνιος.
Αλλα εκ των ως άνω το υλικο σώμα ειναι άφθαρτο και αιώνιο η δε ψυχή ίσως νάναι ενα Φευγαλαίο Λειτουργικο Ιδιοσύστημα (ταλεγε και ο Επικουρος αλλα ποιός τον ακουγε) που υπαρχει( αν υπάρχει) για της τρέχουσες ανάγκες λειτουργίας και ύπαρξης ως τέτοιας της οργανωμένης ύλης.
Δυστυχώς ο χώρος και το μέσον δεν μου επιτρέπει να επεκταθώ!

Στον φίλο που έχει ανησυχίες ψυχής (συγνώμη φευγαλαίου Λειτουργικου Ιδιο-συστηματος) έχω να προτείνω προς ηρεμίαν την Τετραφάρμακο του Επικούρου.

«ΑΦΟΒΟΝ Ο ΘΕΟΣ, ΑΝΥΠΟΠΤΟΝ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ, Τ ΑΓΑΘΟΝ ΜΕΝ ΕΥΚΤΗΤΟΝ, ΤΟ ΔΕ ΔΕΙΝΟΝ ΕΥΕΚΚΑΡΤΕΡΗΤΟΝ»

«Ο θεός δεν είναι επίφοβος , ο θάνατος δεν είναι αντιληπτός, το μεν καλό εύκολα αποκτιέται , το δε κακό εύκολα υπομένεται.»

Στο κάτω κάτω αφου ο Θεος είναι νεκρός όπως διακήρυσσε ο Νίτσε,κάποιοι πρέπει να βρεθουν να τον αντικαταστήσουν (χαλίφες στη θέση του χαλίφη) και ποιοι καλύτεροι απο τους ανθρώπους.

Τούτων δοθέντων μπορούμε με αισιοδοξία να άδωμεν στεντορία τη φωνή τον ύμνο στην Αθανασια:

Δεν θα πεθάνουμε ποτέ Κουφάλα Νεκροθάπτη!

Υ.Γ.1 Επειδή το θέμα είναι πολύ σοβαρό,το αντιμετώπισα με δόσεις χιούμορ.
«Κοινή λογική και αίσθηση του χιούμορ είναι το ίδιο πράγμα, που κινείται με διαφορετικές ταχύτητες. Η αίσθηση του χιούμορ είναι απλά κοινή λογική που χορεύει»
Να και μερικές ρήσεις διασήμων για το θέμα:
Μην τρέφοντας ιδιαίτερη εκτίμηση γενικά για τους Αμερικανούς ο Οσκαρ Ουάιλντ είχε πεί:
Λένε πως όταν οι καλοί Αμερικανοί πεθαίνουν πηγαίνουν στο Παρίσι. Θα πρόσθετα ότι όταν οι κακοί Αμερικανοί πεθαίνουν μένουν στην Αμερική.
Ο Περικλής Κοροβέσης είχε γράψει πως γίνεται όταν μαθαίνουμε ότι πέθανε κάποιος φίλος μας:
Και αν βρισκόταν στην ίδια ηλικιακή περιοχή, ή ηλικιώτης μας, τότε όλοι λέμε πως πέθανε νέος. Και είναι και αυτό ένα παράξενο. Όσο ζούσε λέγαμε πως μεγάλωσε και αυτός.
Μια πιο αναρχοαυτόνομη άποψη εξέφρασε ο Ρομπερτ Φρόστ απευθυνόμενος σε φίλο ιερέα:
Θεωρώ αναφαίρετο δικαίωμα του καθενός να πάει στον διάολο με όποιον τρόπο γουστάρει.
Στο Α΄Νεκροταφείο διαβάζουμε σε ένα ταφικό μνημείο
Αν δεν σου αρέσει φτιάξε εσύ καλύτερο

Με μεγαλύτερο σαρκασμό όμως είχε γράψει για τον θάνατο του και ο Σκαρίμπας.
Σαν θάρθει η ώρα να -ανεπιστρεπτί- επιστρέψω στην Μάνα Γή,δυό πράγματα θα είναι της ταπεινότητας μου η κορυφαία ταπείνωση: που από την μια μεριά θε να με βάλουνε μ΄εκείνο το «συγχώρεσον τον ανάξιον δούλον σου»- εμ δούλος εμ και ανάξιος! κι΄ απ΄την άλλη οι στην κοινωνία του κατεστημένου τα πρώτα φέροντες, έχουνε να κάνουνε καραγκιοζομπερτελίκια αυτοί!
Κι εγώ τι να σου κάνω, πεθαμένος άνθρωπος;

Γι αυτό μην υποκύπτετε στις ταπεινώσεις.

Επιστροφή στο Παρελθόν

 

                                             Πόσο κοντά είμαστε;

Doomsday Clock

Ο Πρόεδρος έθεσε με απόφασή του σε συναγερμό το πυρηνικό οπλοστάσιο (Alarm επιπέδου2 μ’οτι κι αν σημαίνει αυτό)και κρέμασε τη Δαμόκλεια σπάθη πάνω από τα κεφάλια μας. Ας μη ξεχνάμε ότι αυτή η Σπάθη κρέμονταν από μια τρίχα και ακριβώς  πάνω από το κεφάλι του Δαμοκλή.

Τούτου δοθέντος ρωτήθηκα από φίλο ποια είναι η πιθανότητα ενός πυρηνικού πολέμου που για δεκαετίες τον είχαμε σχεδόν ξεχάσει.

Αλλά για να υπολογίσουμε μια τέτοια  πιθανότητα θα’πρεπε να έχουμε κάποιο «Δειγματοχωρο» με τέτοια περιστατικά και  αυτό που έχουμε είναι 1 περιστατικό (Χιροσιμα) σε 77 χρόνια (πάει να πει 0.013% κάθε χρόνο).

Αντί γι’αυτό ίσως πιο σωστό να κάνουμε μια Ανάλυση Κινδύνου(risk analysis) έχοντας υπόψη μας περιστατικά  που μας έφτασαν κοντά σ’έναν πυρηνικό πόλεμο όπως η κρίση της Κούβας(1962).

Ο Martin Hellman (που είχε εφεύρει  το Δημόσιο Κλειδί της Κρυπτογραφίας ) υπολόγισε την πιθανότητα μ’αυτόν τον τρόπο να είναι κάτι μεταξύ  0,1 και 1 % για κάθε χρόνο- πάει να πει -ότι ένα παιδί που γεννήθηκε σήμερα και θα ζήσει 100 χρόνια θα βιώσει ένα  πυρηνικό πόλεμο στη ζωή του.

Φυσικά ο Hellman δεν λαμβάνει ισχυρά υπόψη του το δόγμα της ΑΜΟΙΒΑΙΑΣ ΑΠΟΤΡΟΠΗΣ(αυτό που παλιά ονομάζαμε  ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ) μ’άλλα λόγια «φοβάται ο Γιάννης το θεριό και το θεριό τον Γιάννη».

Εδώ βέβαια να σημειώσουμε ότι έχουμε να κάνουμε με πολλούς Γιάννηδες και πολλά Θεριά.

Επίσης δεν πήρε υπόψη του την χρήση των λεγομένων «τακτικών πυρηνικών» όπλων με περιορισμένη εμβέλεια που ίσως δίνει μεγαλύτερο θράσος και πειρασμό στη χρήση τους.

Δεδομένου ότι η κάτοχοι Πυρηνικών είναι λίγοι (πάντως όλα τα μέλη του συμβουλιου ασφαλείας του ΟΗΕ καθώς και Ινδια ,Πακισταν, Ισραηλ και ίσως Ν.Αφρικη) και ότι οι κάτοχοι  πυραύλων πυρηνικών  κεφαλών κατά 96% είναι Ρωσία και Η.Πολιτείες, ο κίνδυνος δεν είναι μικρός ακόμη και έτσι που τον υπολογίζει ο Hellman.

Για να απαλύνουμε την υπαρξιακή μας αγωνία ας ελπίσουμε ότι κάτω  από το καθεστώς του Ψυχρού πολέμου που επανήλθε θα βρεθεί τρόπος συνεννόησης ανάμεσα στους μεγάλους και το Δόγμα της Αμοιβαίας αποτροπής θα μας προστατέψει όπως  γινόταν μέχρι σήμερα.

Αμην.

Επικαιρα Αιρετικα Ερωτήματα

 Πρόσφατα οι Ισχυροί Επικυρίαρχοι στη Γλασκώβη πήραν  κάποιες αποφάσεις  για το Κλίμα.

Τις αποφάσεις κάποιοι δεν  τις υπέγραψαν , η υπέγραψαν με όρους( οι κύριοι Ρυπαντές και παραγωγοί άνθρακα ΚΙΝΑ, ΗΠΑ, ΡΩΣΙΑ, ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ ,ΙΝΔΙΑ) ενω οι Eυρωπαίοι που υπέγραψαν απ' την άλλη μεριά,  παρακαλάνε τον Βλαδίμηρο να ανοίξει τις κάνουλες του φυσικού αερίου και να ποτίσει την διψασμένη χειμωνιάτικη Ευρώπη.

Παρακάτω μπορείτε να δείτε τον πίνακα των κύριων καταναλωτών-ρυπαντών άνθρακα.

Το τι θα κάνουν οι Μεγάλοι  και πως θα βάλουν τα ερωτήματα και πως θα απαντήσουν στα προβλήματα θα δούμε,εκεί το παιχνίδι είναι σε υψηλό επίπεδο.

Εμείς εδώ θα βάλουμε μερικά ερωτήματα σε πιο χαμηλό επίπεδο και θα κάνουμε "κουτουρατζίδικους" υπολογισμούς,όπως ας πούμε ο Βέγγος στη ταινία "Θα σε κάνω βασίλισσα" όπως στο παρακάτω βιντεάκι:   https://youtu.be/PRsT4VxmMiY  

1) Μπορούμε να καλύψουμε τις ενεργειακές μας ανάγκες από ΑΠΕ( ανανεώσιμες πηγές ενέργειας);

A)   ΑΙΟΛΙΚΑ (ανεμογεννητριες Α/Γ)

Οι ενεργειακές  μας ανάγκες- μιας χρονιάς -είναι πάνω- κάτω 60.000 GWh.

Μπορούμε να τις καλύψουμε μόνο με ανεμογεννήτριες;

Κατά μέσο όρο μια Α/Γ έχει ονομαστική ισχύ 2,3 ΜWh.

Σ'ενα χρόνο αν δούλευε συνέχεια η Α/Γ θα απέδιδε 2,3Χ365Χ24=20148 MWh  η 20,148 GWh.

Αλλά επειδή ο θεός Αίολος είναι τσιγκούνης και δεν φυσάει συνέχεια ούτε με την ίδια ένταση μια Α/Γ αποδίδει το 25% αυτής της ισχύος ,δηλαδή περίπου 5 GWh  το χρόνο.

Αρα χρειαζόμαστε 60.000/5=12000 ανεμογεννήτριες να καλύψουμε τις ετήσιες ανάγκες μας.

Αν η μια από την άλλη απέχει 200 μέτρα τότε αν τις "φυτέψουμε" στη σειρά θέλουμε 2.400 χιλιόμετρα.

Και επειδή συνήθως τις βάζουμε στα βουνά  δεν ξέρω αν σε μήκος μας φτάνουν όλες οι οροσειρές μας.

Εντάξει θα βάλουμε και σε πεδιάδες ,νησιά και τα ρέστα ,βολεύεται η κατάσταση.

Ας υποθέσουμε ξανά ότι το κάνουμε αυτό και μετατρέπουμε τη χώρα σε ένα τεράστιο αιολικό πάρκο. Τι κερδίζουμε από αυτό και με ποιό κόστος; 

Κερδίζουμε μια ΔΙΑΛΕΙΠΟΥΣΑ παροχή ηλεκτρικού ρεύματος η οποία είναι αδύνατο να υποστηρίξει κάθε ΧΡΟΝΙΚΗ στιγμή την πλήρη τροφοδοσία της χώρας με ηλεκτρικό ρεύμα. Ένα δίκτυο μεταφοράς  δε μπορεί να εξασφαλίσει σταθερότητα με τόσο μεταβλητή είσοδο με αποτέλεσμα να υπάρχει συνεχώς ανισορροπία μεταξύ παραγωγής και κατανάλωσης και αναπόφευκτα συνεχείς διακοπές ή/και εκ περιτροπής τροφοδοσία περιοχών του δικτύου. Για να αποφευχθεί αυτό, πρέπει εκτός από το τεράστιο αιολικό πάρκο, να διατηρηθούν και οι περισσότεροι από τους υπάρχοντες σταθμοί παραγωγής (λιγνίτη, φυσικού αερίου, πετρελαίου κλπ), οι οποίοι θα λειτουργούν σε κατάσταση αναμονής (παράγοντας ρύπους και CO2) για να αντιμετωπίσουν τις όποιες μεταβολές στην παραγόμενη αιολική ενέργεια.

Με ποιο κόστος όλα αυτά;  Η μέση τιμή του προυπολογισμού των αιολικών πάρκων είναι περίπου 4 εκατ. € για μια ανεμογεννήτρια . Επομένως, οι 12.000 ανεμογεννήτριες θα κόστιζαν "μόνο" 12.000 * 4 εκατ. € = 48 δις €!

Οι θέσεις εργασίας που θα δημιουργούνταν από αυτό το εγχείρημα θα είταν  περίπου 2.500 θέσεις εργασίας. Πραγματική ευκαιρία, με κόστος ~20 εκ. € ανά θέση εργασίας...

Β)Φωτοβολταικά (Φ/Β)

Δεν θα σας παιδέψω πάλι με "μπακάλικους" υπολογισμούς αλλά επειδή εγώ τους έκανα,για να καλύψουμε τις ενεργειακές ανάγκες όλης της χώρας  με Φ/Β χρειάζονται περίπου 4000 τετραγωνικά χιλιόμετρα ,ας πούμε να σκεπάσουμε με "γυαλιά" ολόκληρη την Εύβοια  (μια ιδέα ρίχνω να την έχει υπόψη του ο ΜΠΕΝΟΣ).

Ολο αυτό θα μας κόστιζε 500 δις.

Μέσα στον πανικό της "κλιματικής αλλαγής" τείνει να επιβληθεί το δόγμα "ανανεώσιμες πηγές με κάθε κόστος", συντηρώντας μια τεράστια μηχανή χρήματος με επιδοτήσεις χωρίς προηγούμενο, και με τους επικριτές του δόγματος να στιγματίζονται ως "αρνητές της κλιματικής αλλαγής". 

Για να μην είμαι αρνητής ας είμαι τουλάχιστον επιφυλακτικός .

NFT ;;;;Τι'ν'τούτο;;

                                    

NFT;;;Τι'ν'τούτο;;

NFT ε;iναι ακρωνύμιο του (NON FUNGIBLE TOKEN) και ας το μεταφράσουμε Μη Ανταλλάξιμα Νομίσματα.

Κάτι σαν κρυπτονομίσματα μοναδικά στην ανταλλακτική τους αξία κάτι σαν ΕΡΓΟ ΤΕΧΝΗΣ με υπογραφή.

Διαβάζω στο ΒΗΜΑ της  Κυριακής16/01/2022:

Το συγκρότημα Kings of Leon έγινε το πρώτο που διέθεσε το τελευταίο του άλμπουμ,"When you see yourself" ως NFT  για αγορά μέσω "blockchain",την ίδια μέρα που κυκλοφόρησε μέσα από Streaming πλατφόρμες.

Προσφέροντας προνόμια όπως τις μπροστινές θέσεις σε συναυλίες εφ' όρου ζωής κατάφερε να βγάλει 2 εκατ. δολάρια σε κέρδη.

Τι άλλο ανεβαίνει στα ΝΦΤ;

Οτι  αφορά Τέχνη.Μέσα στο 2021 είχαν ξοδευτεί 41 δις σε NFT σχεδόν όσα δαπανηθηκαν για αγορα(φυσικη) παγκόσμια δηλαδή 50 δις!!!

Ο Αμερικανός γραφίστας BEEPLE εισέπραξε 69,3 εκατ. δολάρια για το έργο του "Everydays-The first 5000 days" Πουλήθηκε στα NFT!!!          "Holy fuck" αναφώνησε ο ίδιος.

Είχα την εντύπωση οτι η "μικρότερη απόσταση"μεταξύ των ανθρώπων οτι είναι το ΤΡΑΓΟΥΔΙ (ας πούμε η "Μετρική" στον Ανθρώπινο Χώρο).

Επίσης κάπως με είχε πείσει και ο Λουκιανός με το τραγουδι του "Προς Νέο συνθέτη" που δίνει την συνταγή:

Ένα τραγούδι, για να ‘ναι τραγούδι,

θέλει λόγια απλά,
ένα τραγούδι για να ‘ναι τραγούδι,
θέλει κάποιο μπλα μπλα.
Ένα τραγούδι, για να ‘ναι τραγούδι,
θέλει μια μουσική.
Ένα τραγούδι, για να ‘ναι τραγούδι,
θέλει τέλος κι αρχή.

Μάλλον είμαστε λάθος σήμερα.

Ο δρόμος για το τραγούδι είναι πιο σύνθετος :

Θέλει NFT,θέλει blockchain,θέλει Κρυπτογραφία Ελλειπτικών Καμπυλών,κάτι να πούμε σαν το bitcoin η μάλλον το ξαδερφάκι του το Ethereum