Ε...........ΟΧΙ!

Ας κάνουμε μια υπόθεση εργασίας ..

Είμαστε (ας πούμε ρε αδελφέ ότι είμαστε) απόγονοι των Ελλήνων (αν και σήμερα δεν γεννιέσαι Ελληνας ,αλλά Ελληνας  καταντάς!).

Οι πρόγονοι μας μας κληροδότησαν ένα πολιτισμό.

Δυο πόδια έχει αυτός ο πολιτισμός:

Φιλοσοφία και Μαθηματικα.

Αν το λοιπόν εχουμε μια υποχρέωση, αυτή είναι να  τα διατηρησουμε και να τα κληροδοτησουμε στα παιδιά μας.  

ΑΛΛΑ....... εμείς τι κάνουμε -θάλεγα μάλιστα ότι το κάνουμε- συστηματικα εδώ και πολλά χρόνια.Πριονίζουμε συνέχεια το ένα πόδι τα Μαθηματικα και βέβαια και το άλλο κουτσενεται κιαυτο.........Είμαστε Τεχνοφοβικοί στον αιώνα της αποθέωσης της Τεχνογνωσιάς

Διαβάζω:

«Ξέσπασαν οι Επιστημονικές Ενώσεις Φυσικών Επιστημών κατά σχεδίων Κ. Γαβρόγλου : Αχρήστευσε το Γυμνάσιο και τώρα διαλύει το Λύκειο»

Υπογραφές:

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΕΩΛΟΓΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ-ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΓΕΩΛΟΓΩΝ-Κλάδο Γεωλόγων ΓΕΩΤΕΕ

Η ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΡΙΑ    ΑΣΗΜΙΝΑ ΑΝΤΩΝΑΡΑΚΟΥ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΦΥΣΙΚΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ     ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΤΟΜΠΡΑΣ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΩΣΗ ΕΛΛΗΝΩΝ ΦΥΣΙΚΩΝ

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ    ΕΥΣΤΡΑΤΙΟΣ ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΩΣΗ ΕΛΛΗΝΩΝ ΧΗΜΙΚΩΝ

Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ    ΦΙΛΛΕΝΙΑ ΣΙΔΕΡΗ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΒΙΟΕΠΙΣΤΗΜΟΝΩΝ

Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ    ΠΑΝΑΓΟΥΛΑ ΚΟΛΛΙΑ

Αλλά διαβάζω και το χειρότερο:

Takis Chronopoulos

Η Γεωμετρία βγαίνει από τις  εξετάσεις της Β' Λυκείου από φέτος, (εφόσον βγαίνει από τα ενδοσχολικως εξεταζόμενα μαθήματα). Δεν πρέπει οι μαθητές να συνηθίζουν να σκέπτονται, να αιτιολογουν, να κάνουν τέλειους συλλογισμούς σε αφελή σχήματα, να ασκούνται στην εποπτεία, να αποκτήσουν αίσθηση του χώρου. Όσο λιγότερο σκεπτόμενοι είναι οι μαθητές σήμερα, τόσο λιγότερο σκεπτόμενοι θα είναι οι πολίτες αύριο. Τρίζουν τα κόκαλα του Ευκλειδη με τις νέες εξαγγελίες * στην χώρα που μεγαλούργησε στην Γεωμετρία και κατ' επεκτασιν στον ορθολογισμό. Ας κάνουμε ζωγραφιές (γραφικές παραστάσεις στην εποχή των ΤΠΕ) αντί να λύνουμε ασκήσεις και να παρουσιάζουμε μια ορθά δομημένα σκέψη. Η έννοια της απόδειξης απακρυνεται γιατί παιδεύει τους μαθητές που δεν θέλουν να σκέφτονται και να κοπιαζουν. Τι να περιμένει κανείς από μαθητές εθισμένους στην μασημένη τροφή;

Ρε σείς  την Γεωμετρία΄;;;;;;;;;)

Ου να χαθείτε  ιερόσυλοι .Ρε σείς, δεν έχετε διαβάσει Πλάτωνα??  «αγεωμέτρητος   μηδείς  εισίτω  κ.λ.π....»

Δεν φτάνει  που δεν διδάσκεται στην Γ Λυκειου;Δεν φτάνει που έχουν   μειωθει οι ώρες διδασκαλίας;

Ας  δούμε τι έγινε στη Αγγλία:

Δεινά στοιχεία αποκάλυψε η οργάνωση Reform για τις επιπτώσεις της υποχώρησης της σημασίας των Μαθηματικών στη σύγχρονη εκπαίδευση.

Η χαμένη γενιά μισού εκατομμυρίου μαθηματικών, κόστισε στη βρετανική οικονομία 9 δισ. στερλίνες, αποκαλύπτει η έκθεση. Η μελέτη του Reform υποστηρίζει ότι «ο Γόρδιος δεσμός του πολιτικού ελέγχου» απέτρεψε μία ολόκληρη γενιά από το να γίνουν μαθηματικοί, πλήττοντας το ίδιο το μέλλον της βρετανικής οικονομίας. Οι συστάσεις της έκθεσης αφορούν τρία αίτια του προβλήματος: το έλλειμμα ηγετικών φυσιογνωμιών στον τομέα των Μαθηματικών, τις άστοχες παρεμβάσεις του βρετανικού κράτους και η θεμελιώδης αδυναμία κατανόησης της αξίας των Μαθηματικών στο σύγχρονο πολιτισμό.

Η μελέτη διαπίστωσε ότι το επίπεδο των διαγωνισμάτων στα Μαθηματικά έχει σημειώσει σαφή υποχώρηση τα τελευταία 50 χρόνια, με γενιές μαθητών να καλούνται να απαντήσουν σε απλά προβλήματα, που δεν εξετάζουν την ικανότητά τους για ανεξάρτητη, δημιουργική σκέψη. Την ίδια ώρα, τα Μαθηματικά αντιμετωπίζουν πρόβλημα εικόνας, καθώς οι μαθητές που επιδεικνύουν ικανότητες σε αυτά θεωρούνται «φυτά».

«Στη σύγχρονη Βρετανία, είναι απόλυτα θεμιτό να δηλώνεις άσχετος στα Μαθηματικά, ενώ όλοι θα ντρέπονταν να ομολογήσουν ότι δεν ξέρουν να διαβάζουν. Χρειαζόμαστε μία πολιτιστική επανάσταση, που θα μεταμορφώσει τα Μαθηματικά από ενασχόληση «φυτών» σε δραστηριότητα δημοφιλών μαθητών», λέει η Ελίζαμπεθ Τρας, υποδιευθύντρια της Reform και μία από τους συντάκτες της έκθεσης. Η έκθεση, με τίτλο «Η Αξία των Μαθηματικών», συντάχθηκε από ομάδα μαθηματικών, με επικεφαλής τον καθηγητή του Πανεπιστημίου του Μπάκιγχαμ, Τζον Μαρκς, που συγκέντρωσε στοιχεία για τις επιδόσεις μαθητών στα Μαθηματικά από το 1951 έως και το 2006. Η έρευνα του δρος Μαρκς έδειξε ότι το περιεχόμενο των διδασκόμενων Μαθηματικών έγινε πιο ευρύ και ρηχό, με ιδιαίτερη έμφαση στην Αριθμητική, ενώ Αλγεβρα και Γεωμετρία αντικαταστάθηκαν σταδιακά από ύλη, που οδηγεί τους μαθητές σε ασαφή και ατελή αντίληψη των αρχών των Μαθηματικών. Την ίδια ώρα, οι ερωτήσεις έγιναν πιο απλές, ενώ οι μαθητές δεν καλούνται πια να χρησιμοποιήσουν την κρίση τους. Η έκθεση καταλήγει αναφέροντας: «Η συνάφεια της ύλης με την καθημερινή ζωή αντικατέστησε τη δυσκολία, σύμφωνα με εσφαλμένη αντίληψη ότι κάτι τέτοιο θα καθιστούσε τα Μαθηματικά πιο προσιτά. Η μεγάλη σημασία που αποδίδεται στη βαθμολόγηση έκανε τα διαγωνίσματα Μαθηματικών να στηρίζονται σε ερωτήσεις, των οποίων η απάντηση δεν απαιτεί κρίση».

Για τους παραπάνω λόγους, μεγάλη έλλειψη εργαζομένων με ειδίκευση στα Μαθηματικά παρατηρείται επ' εσχάτων στη βρετανική αγορά εργασίας, που αναγκάζεται έτσι να στρατολογεί ταλέντα από το εξωτερικό. Κυβερνητικές πρωτοβουλίες, με στόχο την προσέλκυση εκπαιδευτικών μεγάλου βεληνεκούς σε προβληματικά σχολεία, τη χρηματοδότηση κρατικών ακαδημιών από ιδιωτικά σχολεία και την οικονομική στήριξη ταλαντούχων μαθητών, δεν κάνουν τίποτα παραπάνω από το να «ξύνουν την επιφάνεια», σύμφωνα με τους συντάκτες της έκθεσης.

............

«Τα Μαθηματικά δεν είναι απομονωμένα στην κοινωνία μας. Ακόμη και το Χόλιγουντ γύρισε ταινία με πρωταγωνιστή σπουδαίο μαθηματικό. Ισως ήλθε η στιγμή να ανακαλύψουμε καινοτόμες μεθόδους, ώστε αυτή η πραγματική δίψα για μαθηματικές ιστορίες και παιχνίδια να φθάσει μέχρι τη σχολική αίθουσα», έγραφε σε άρθρο του ο καθηγητής Μαθηματικών του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, Μάρκους ντι Σοτουά.

Χαμογελάστε παρακαλώ!

                                           Χαμογελάστε παρακαλώ!

Γυαλιά οράσεως είθελα να αλλάξω και έπρεπε να αλλάξω και το Βιβλιάριο Υγείας.

Στο  ασφαλιστικό Ταμείο μια υπάλληλος συμπληρώνει τα στοιχεία μου.

-Ετών;ρωτά.

-69 απαντώ

-Πόσο;(μάλλον δεν τάκουσε καλά)

-69 ,το 49 γεννηθείς  περίεργο είναι;

Δεν απάντησε αλλά στα χείλια της σχηματίστηκε ένα αδιόρατο υπομειδίαμα.. Συνέχισε με την συμπλήρωση των στοιχείων και στο τέλος έβαλε ημερομηνία  08/10/2018.

-Αυτό κιαν  είναι  περίεργο είπα.

-Ποιό;

-Η ημερομηνία.

- Γιατί  περίεργο; απόρησε.

-Γιατί είναι καρκινική.

-Καρκινική; Τ’είναι αυτό;

-Διαβάζεται και ανάποδα.

-Ε και που είναι το περίεργο;

-Είναι πολύ σπάνιο κάτι τέτοιο. Ποιός ξέρει πότε είναι η επόμενη.

-Στις 09/10/2019 λέει ένας συνάδελφος  που είταν στην  αναμονή.

-Εντάξει η μεθεπόμενη  λέω εγώ.

Στο μεταξύ η υπάλληλος μου παραδίδει το νέο βιβλιάριο  αλλά έχει ακόμη κρεμασμένο το υπομειδίαμα της στα χείλια της.

Την ευχαρίστησα χαιρέτησα και κάνω να φύγω.

-Συνάδελφε πότε είναι η μεθεπόμενη;

-Που να ξέρω,ίσως   02/02/2020 ...

-Ναι ρε γαμώτο το σκέφτηκα και εγώ μου λέει.

Εχουμε τέτοιους  προβληματισμούς στο «συνάφι» μας!

Πάω σπίτι και αρχίζω να ψάχνω τους λόγους του υπομειδιάματος της υπαλλήλου πούχουν να κάνουν με το 69.

Και να τα ευρήματα:

1) To 69 είναι στροβογραμματικός αριθμός, δηλαδή παραμένει ο ίδιος αν τον γυρίσουμε ανάποδα  δηλαδή τον στρίψουμε 180 μοιρες.

2)Αν τον στρίψουμε 90 μοίρες είναι το σύμβολο του ζωδίου του καρκίνου (και αυτό με αφορά).

3) Ο αριθμός 69, ως σύνθετος και ημιπρώτος, είναι το γινόμενο δύο πρώτων,  του 3 και του 23.  Οι τεράστιοι ημιπρώτοι είναι χρήσιμοι στην κρυπτογραφία (πχ αλγόριθμος RSA).

4) Το τετράγωνο και ο κύβος του 69, περιέχουν μαζί τα 10 ψηφία του δεκαδικού συστήματος αρίθμησης: 69^2 = 4.761 και 69^3 = 328.509.

5) Το 69 μοιάζει με το σύμβολο Yin Yang.

6)  69=163(π-e) με μεγάλη ακρίβεια

7)  (6Χ9)+(6+9)=69!!!

8)Route 69 είναι το όνομα ενός χαιγουέι στις ΗΠΑ που συνδέει Βορρα-Νότο.

9) Τίτλοι τραγουδιων που περιέχουν το 69 υπάρχουν πάρα  πολλοί. Ενδεικτικά :     Summer of '69 Altiyan   ,     Childs    69 T-Pain, J-Lyriq, J Lyrio  Epiphany,    Psalm 69 Ministry, Death Valley '69  Sonic Youth,  Land 69  69boyz,   Land 69 Todd  rodes   κ.λ.π  κ.λ.π

10) Eίναι ο τίτλος του βιβλίου και της ομώνυμης ταινίας 69 (2004) του  Ryu Murakami, που θεωρείται το μαύρο άλογο της σύγχρονης  γιαπωνέζικης  λογοτεχνίας.

11) To VAT 69 είναι μία παλιά μάρκα ουίσκυ  που πίναμε στα εφηβικά μας  πάρτυ! Το μπουκάλι είχε ιδιαίτερο σχεδιασμό. Πολλοί  το μετέτρεπαν σε πορτατίφ!

12) Είναι όνομα  πασίγνωστων μπάρ στην Κολομβία,στην Ισπανία και αλλού ακόμη και στην Αθήνα!

Απ’αυτή την μικρή έρευνα μπορεί να συνάγει κάποιος ότι ίσως υπάρχουν αρκετοί λόγοι που ερμηνεύουν το υπομειδίαμα της υπαλλήλου.

Αν έχετε άλλη ερμηνεία ευπρόσδεκτη!

Καλοκαίρια ζεστά.

                                                  Καλοκαίρια   ζεστά.

                                   Το ζεστό καλοκαιράκι του 1974.

Εχουμε μπει στο ΄74,κυβερνιόμαστε από αόρατες δυνάμεις.

Στις 25 τα Άπρίλη η Επανάσταση των Γαρυφάλλων εγκαθιστά  μια δημοκρατική κυβέρνηση στην Πορτογαλλία.

Ο Τίτο εκλέγεται  ισόβειος  Πρόεδρος στη Γιουγκοσλαβία.

Στις 15 Ιούλη η Χούντα Ιωαννίδη ανατρέπει τον Μακάριο και εγκαθιστά τον Χασάπη Σαμψών στην Κύπρο.

Οσο για μένα υπηρετώ  κληρωτός, μια δύσκολη θητεία στο στρατό.

703 Τ.Μ.( Τάγμα Μηχανικού) στο Κιλκίς.

Κάθε απογεματάκι 3  φίλοι  που κάνουμε παρέα ,ξεμοναχιαζόμαστε και κρυφακούγαμε B.B.C., και Ντοιτσε Βέλλε.

Στις 19 Ιουλίου ακούμε ότι οι Τούρκοι έχουν συγκεντρώσει στρατό και πλοία στη  Μιρσίνα και ότι το πολύ σε 20 ώρες  θα  εισβάλουν στην Κύπρο.

Την άλλη μέρα το πρωί στη Γυμναστική  μας τρέχουν, ενώ  τραγουδάμε «Μακεδονία  ξακουστή  του Αλεξάνδρου η Χώρα...» και φωνάζουμε συνθήματα  «Ελλάς-Κύπρος-Ενωσις» και άλλα παρόμοια  πατριωτικά.

Σε λίγο μαθαίνουμε από φίλους του Α1 ότι έχει γίνει επιστράτευση.

Η επιστράτευση της σαγιονάρας.

Επικρατεί  κατήφεια, αόριστος  φόβος, στενάχωρες καταστάσεις...

Από το μεσημέρι και μετά καταφθάνουν και οι πρώτοι επίστρατοι, διάφορες  ηλικίες  πολλοί με τα ρούχα τα καθημερινά ελαφρά  ντυμένοι γιατί  είχαμε ένα Ζεστό καλοκαίρι.

Ανθρωποι  που παρατήσαν  παιδιά,γονείς και γυναίκες  να έρθουν να υπερασπιστούν την Πατρίδα  που τόσα  χρόνια τους βιάζει.

Χάος ,ανοργανωσιά , ανετοιμότητα  ,ανοριμότητα των επιτελικών ,έλλειψη εφοδίων και όπλων

Στο μεταξύ φήμες ότι θα μας πάνε στα καράβια για Κύπρο,ενώ μας φορτώνουν στα φορτηγά για το χώρο Διασποράς  που είταν στα  Ελληνοβουλγαρικά  σύνορα (Δεύτερη Γραμμή Αμύνης).

Με διαταγή Διοικητή εγώ  παραμένω  πίσω στο Τάγμα στο Κιλκίς μαζί  με άλλους 2 κληρωτούς και 4 επίστρατους άοπλοι και κουρελήδες. Πρέπει καθημερινά να εφοδιάζουμε το Τάγμα με τρόφιμα  από την Πόλη στο χώρο Διασποράς  50  χλμ .μακρυά.

Στον πρώτο εφοδιασμό την δεύτερη μέρα με πληροφορούν ότι σ΄ένα σκηνάκι  έχουν πετάξει τον Μ.Αναγνωστάκη  50 χρονών άνθρωπο.Τον γνωρίζω και την άλλη μέρα τον τροφοδοτω μ’ένα στρώμα από το Τάγμα.Ευτυχώς τον άνθρωπο τον  αφήσαν μετά  από καμμιά  βδομάδα.

Ο λαός ανακατευόταν με τις Ενοπλες Δυνάμεις κι ως ένα βαθμό εξοπλιζόταν. Αρα έφευγε από τα χέρια της χούντας το βασικό όπλο που την κρατούσε στην εξουσία.Η  Ε πιστράτευση είταν η ληξιαρχική Πράξη Θανάτου της Χούντας αλλα με τι τίμημα!Επεσε με  ένα μεγάλο Μπούμ....

Ο Γκιζίκης μέσω Αβέρωφ  καλεί  τον Καραμανλή να αναλάβει την Κυβέρνηση και έτσι 24 Ιούλη έχουμε ας το πούμε έτσι αποκατάσταση της Δημοκρατίας.

Αμέσως μετά ανακοινώθηκαν τα πρώτα μέτρα για την αποκατάσταση του δημοκρατικού πολιτεύματος: κατάργηση του στρατοπέδου της Γυάρου, απόλυση όλων των κρατουμένων, αμνήστευση όλων των πολιτικών αδικημάτων και απόδοση της ιθαγένειας στους πολίτες από τους οποίους την είχε στερήσει η δικτατορία του 1967.

Οικογένειες διαλυμένες από τις εξορίες και τα άλλα δεινά ψάχνουν να βρουν ένα καινούργιο δρόμο.

Οσο για την επιστράτευση της «σαγιονάρας» να πότε έληξε!!!Στις 24/07/2002!

ΥΠΕΘΑ: Εληξε η γενική επιστράτευση του 1974

Δημοσιεύθηκε: 14:50 - 24/05/02

Την άρση της Γενικής Επιστράτευσης των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας αποφάσισε σήμερα το Συμβούλιο Άμυνας, το οποίο συνεδρίασε υπό την Προεδρία του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, Γ. Παπαντωνίου.Σύμφωνα με την απόφαση καταργείται το Π.Δ. 506/74 ”Περί Γενικής Επιστράτευσης” το οποίο τέθηκε σε ισχύ στις 20 Ιουλίου 1974 κατά την περίοδο της εισβολής των Τουρκικών δυνάμεων στην Κύπρο και απετέλεσε συνέχεια της κατάστασης Μερικής Επιστράτευσης από τον Απρίλιο του 1946 εξαιτίας της εμπόλεμης κατάστασης με την Αλβανία.

Τα ανάλαφρα καλοκαίρια του ’60 (ΜΕΡΟΣ 6ο ..και τελευταίο)

                     Τα ανάλαφρα καλοκαίρια του ’60  (ΜΕΡΟΣ 6^ο ..και τελευταίο)

                                                   Αφτερα   άλματα

Τον Σεπτέμβρη του 1966, τo star treck  προβάλλει το 1ο επεισόδιο

Το πανεπιστήμιο στην Πάτρα είναι γεγονός.

Στη Φαλκονέρα το Ηράκλειο βυθίζεται με 200 νεκρούς.

Η ΕΡΕ ρίχνει τους αποστάτες σε συνεννόηση  με ΕΚ και  Κοκό το Δεκέμβρη.

Πάμε για εκλογές  (που δεν έγιναν  ποτέ).

Για τη δολοφονία Λαμπράκη την  πληρώνει μόνο ο Γκοτζαμάνης

Και έρχεται το 1967....

Στις 2 Απριλίου ο Κοκός  ορίζει  πρωθυπουργό τον Κανελλόπουλο...για να κάνει εκλογές.

Αλλα...........όπως  ίσως θυμάστε   οι Καραβανάδες...παίζουν με τα τανκς  και  έχουμε και λέμε:

6000 εκτοπισμενοι, νεκροί (λίγοι ευτυχώς) ταλαιπωρίες  για ολόκληρες       οικογένειες,ανελευθερία, σκοταδισμός  και μια κοινωνία ανέτοιμη να αντιμετωπίσει αυτό το Κακό. Και ....και....και..  .Όλα γνωστά .

Θάλεγα ότι τα επομενα καλοκαίρια είταν «μουντά», συνεφιασμένα  κάθε τι  όμορφο είχε πάνω του μια σκιά. Τα καλοκαίρια έπαψαν να είναι ανάλαφρα!

Οσο   για μένα και το καλοκαίρι του 1967.......

Δεν δούλεψα. Πήγα 2 μήνες φροντιστήριο στου Μαντά  απέναντι από το Πολυτεχνείο, έδωσα εξετάσεις και πέρασα εκεί  που «γούσταρα»  πολύ. Μαθηματικό  Αθήνας.

Θα’ λεγα  πως έμαθα μερικά μαθηματικά  για ένα χρόνο, αλλά πιο καλά  έμαθα Τάβλι, Σκάκι, Πρέφα, Μπριτζ  και άλλα ευγενή  αθλήματα .Γιατί με 4 ώρες μάθημα  πώς να περάσει  η μέρα σου στην Αθήνα.

Δεν άντεχα αυτούς τους αργόσυρτους  ρυθμούς. Την επόμενη χρονιά εγκατέλειψα αυτό που είχα ονειρευτεί και  προσγειώθηκα  στα  πιο  « σκληρά».

Εδωσα εξετάσεις και πέρασα Πολυτεχνείο. Εκεί  τουλάχιστον είχαμε  περίπου 60 ώρες τη βδομάδα  μαθήματα και εργαστήρια . Ότι  πρέπει για τα γούστα μου.

Αλλά με τις γνώσεις  που είχα συσσωρεύσει  πήρα «ταξική προαγωγή» και από μισθωτός έγινα ελεύθερος επαγγελματίας κάνοντας  «ιδιαίτερα»  στα θετικά  μαθήματα σε μαθητές Γυμνασίου που είχαν να καλύψουν ελλείψεις της χρονιάς.

........................

Στη Γυμναστική στο Γυμνάσιο είχα καλούς βαθμούς. Οχι γιατί  είμουνα τύπος αθλητικός (κάθε άλλο!) αλλά μ’ άρεσε το άλμα εις  μήκος και είχα κάποιες επιδόσεις.

Ιδιαίτερα μ’ άρεσαν εκείνα τα ελάχιστα δευτερόλεπτα  που  «πετάς» στον αέρα, υπερίπτασαι και μαζί  με μένα  πέταγε και η φαντασία μου. Ενοιωθα  τη ζάλη του  Ικαρου την σβελτάδα του Σίλβερ  Κουικ,και διακτινιζόμουνα σαν τον Παράξενο Αδάμ.

Η καριέρα μου σαν «άλτης»  έληξε άδοξα όταν μια φορά την ώρα που  πάταγα για να κάνω το άλμα συγκρούστηκα  με επερχόμενο συμμαθητή μου κατά λάθος .Γκρεμοτσακιστήκαμε και οι 2 με τραύματα  ευτυχώς  χωρίς  κατάγματα.

Τα λέω αυτά για να κάνω ένα  παραλληλισμό!

Στο ξεκίνημα της  πορείας  μου στη ζωή σαν ενήλικας η Δικτατορία είταν μια τρικλοποδιά με τραύματα  πιο σοβαρά, ανεπανόρθωτα. Σε όλες οι εκφάνσεις της ζωής έριχνε τη σκιά της και τη βία της και εμείς νέοι έπρεπε να μάθουμε από το Μηδέν πως θα αντεπεξέλθουμε και πως θα το  αντιμετωπίσουμε.

Τα Ανάλαφρα καλοκαίρια τέλειωσαν και άργησαν να ξανάρθουν και κάπου εδώ τελειώνει και η αφήγησή μου  που ίσως σας  ταλαιπώρησε.

Τα ανάλαφρα καλοκαίρια του ΄60 (ΜΕΡΟΣ 5ο)

                        

       Τα ανάλαφρα  καλοκαίρια του ΄60 (ΜΕΡΟΣ 5^ο)

                       Στους δρόμους της Αθήνας

Οι αποστάτες ( Στεφανόπουλος και Σια) κερδίζουν  με οριακή  πλειοψηφία (152-148) ψήφο εμπιστοσύνης στη Βουλή, χάρη στην υποστήριξη της Ε.Ρ.Ε. και την αποσκίρτηση άλλων 8 βουλευτών του Κέντρου.

Το 1966 η κλεψύδρα  για το «θάνατο» της  δημοκρατίας στη χώρα μας έχει αρχίσει πια να μετρά αντιστρόφως.

Ψηφίζεται το νομοσχέδιο περί αποφυλάκισης των εγκλείστων κομμουνιστών.

Στους 93 ευεργετούμενους  περιλαμβάνονται οι Χαρίλαος Φλωράκης, Λουλές,  Αύρα Παρτσαλίδη και η σύζυγος του Νίκου Ζαχαριάδη, Ρούλα  Κουκούλου.

Τα Ελληνοτουρκικά σε έξαρση.

- Πρώτη δοκιμαστική τηλεοπτική εκπομπή του Ε.Ι.Ρ. Οι Αθηναίοι συνωθούνται μπροστά στις προθήκες  των καταστημάτων ηλεκτρικών ειδών που εκθέτουν δέκτες  τηλεοράσης.

-Έναρξη   Πολιτιστικής Επανάστασης στην Κίνα.

Κυκλοφορεί  το Φορτηγό του Νιόνιου. Το Νέο κύμα ανθίζει στις μπουάτ.

Το 1966 μας φέρνει 2 νέους  τραγουδιστές  Κόκοτα  και Πουλόπουλο.

..........................

Οσο για το δικό μου καλοκαίρι ,είναι και  πάλι στου Κλαουδάτου.

Εχω μάθει καλά τη δουλειά ,αλλά  και την Αθήνα από τα περσινά «σουλάτσα» των διαδηλώσεων.

Μια  Αθήνα ζωντανή, δραστήρια  ιδιαίτερα  εκεί  στους δρόμους  που υπάρχει εμπόριο.

Στη δουλειά  κάναμε  παρέα  3  νέοι συνομήλικοι. Ο ένας είχε μια ιδέα .Το χαρτί συσκευασιών του μαγαζιού  το ρίχναμε σ’ένα  φωταγωγό που φρακάριζε και άδειαζε κάθε Σάββατο που ερχόταν κάποιος και τα μάζευε.

Συνενοηθήκαμε και  πιάσαμε τον Θάνο τον Κλαουδάτο να μας επιτρέψει να  παίρνουμε εμείς το χαρτί  και να το πουλάμε στη Βύσσης στους  χαρτέμπορους . Του είπαμε πως είμασταν διατεθειμένοι να το πληρώνουμε,αλλά δεν δέχτηκε.

Μας έδωσε τη δουλειά. Είθελε να βοηθήσει .Και έτσι άνοιξε για μας ένα μεγάλο νταραβέρι.

Όταν σχολάγαμε το Σαββάτο φορτώναμε στο ξύλινο καρότσι (τόχαμε  ονομάσει  Σιτροέν) μέχρι επάνω «τίγκα» στο χαρτί  το δέναμε, ο ένας έπιανε από μπρος το καρότσι και οι 2 σπρώχναμε από πίσω ,μέσα στην Αθηνάς μέχρι  Βύσσης (Είμαστε «χαρτονέρος» της εποχής). Το πηγαίναμε στον έμπορο . Ζύγισμα, πολλαπλασιασμός και ζεστό παραδάκι. Βγάζαμε αρκετά  λεφτά σχεδόν  όσο το βδομαδιάτικό μας.

Και μετά  ποιος μας  πιάνει!!! Σουβλάκια, γλυκά ( στον Κρίνο η στο Μπάγκειο) ,παγωτά  ΑΡΙΩΝΑΣ (και σπάνια ΑΘΗΝΑΙΚΟ, ΑΛΑΣΚΑ η ΡΟΖΙΚΛΑΙΡ)  και άλλες δραστηριότητες!

Ο ΑΡΙΩΝΑΣ  είταν  σινεμά στην Αθηνάς. Συνήθως είχαν 2 έργα ένα ας  πούμε ερωτικό  ( ψευτοτσόντες  της εποχής ) και ένα καουμπόικο η αστυνομικό.

Εμένα  μάρεσαν τα αστυνομικά και ιδιαίτερα τα φίλμ  νουάρ .

 Κινηματογραφικά  έργα  ονειρικά, παράξενα, ερωτικά, αμφίσημα και σκληρά .

ΟΙ χαρακτήρες  είταν   (συνήθως ένας  ιδιωτικός ντετέκτιβ και η φαμ  φατάλ), κυνικοί ήρωες,  έντονοι  φωτισμοί,  συχνές αναδρομές στο παρελθόν (flashbacks),  ίντριγκες .

Χαρακτηριστικό στοιχείο ενός νουάρ αποτελεί επίσης η αφήγηση  off  μια αφήγηση που γαργάλαγε την φαντασία μου. Θέματα η ζήλια, ο φόνος, η προδοσία, ο φαταλισμός, η απιστία. Σκληροτράχηλοι ντετέκτιβ ,μοιραίες  γυναίκες ,διεφθαρμένοι  αστυνομικοί ,σύζυγοι ζηλιάρηδες, πράκτορες  ασφαλιστικών  εταιρειών .Και σκηνικά ,Ν Υόρκη ,Λος Αντζελες , Σαν Φραντσίσκο, Σικάγο.....

Στα  περισσότερα έργα είναι νύχτα και πάντα  βρέχει .Οι ατάκες των πρωταγωνιστών  γεμάτες  χιούμορ και υπονοούμενα.

Εμπνευσμένα από αστυνομικούς  συγγραφείς  (Τσάντλερ, Χάμετ ,Κέιν....)  αλλά  και από ιστορίες  περιοδικών Pulp.

Αγαπημένος  μου ηθοποιός είταν ο Ρόμπερτ   Μίτσαμ.

Ο Μίτσαμ μπορούσε να είναι ταυτόχρονα μπλαζέ και ακαταμάχητος, νωχελικός και εύστροφος, τρομακτικός, καυγατζής  αλλά και ευαίσθητος .

Φορούσε πάντα την ίδια καπαρτίνα και πάντα είχε καταπληκτικές ατάκες.

Από τότε αγάπησα τα αστυνομικά  μυθιστορήματα τέτοιου είδους .Μ’ άρεσε  πολύ ο Τζέιμς Τσέιζ  αν και δεν είταν  Αμερικανός. Εχω σχεδόν όλα τα βιβλία του σε Βίπερ.

Εκτός όμως του σινεμά αυτή την εποχή διάβασα 2 σπουδαία  για μένα βιβλία.

Το «μηδέν και το άπειρο»    του Κέσλερ. Η ζοφερή ατμόσφαιρα του έργου με εντυπωσίασε και με προβλημάτισε. Νομίζω ότι είταν εξίσου ζοφερό με το 1984 του Οργουελ.

Το δεύτερο Βιβλίο είταν μια Γεωμετρία που αγόρασα από τα υπαίθρια βιβλιοπωλεία της Σίνα,  ΑΣΚΗΣΕΙΣ  ΓΕΩΜΕΤΡΙΑΣ  ΙΗΣΟΥΙΤΩΝ  ΤΟΜΟΣ 3. Αυτό το βιβλίο τόχω ακόμη στη βιβλιοθήκη μου .Το αγάπησα όχι τόσο για το περιεχόμενο του (και γιαυτό), αλλά όποτε το διάβαζα με τη φαντασία μου έπλαθα αυτούς τους  Διαβολοκαλόγερους  να ασχολούνται με τον Ευκλείδη με σκοπό  απώτερο να προσεγγίσουν το Θεό τους. Σατανικό  ίσως αλλά αποτελεσματικό.

Μέχρι σήμερα υπάρχουν 20.000 Ιησουίτες  σε 105 χώρες όλοι διαβασμένοι στην υπηρεσία του Κυρίου και του Πάπα βεβαίως-βεβαίως.

Αυτό είταν  για μένα το καλοκαίρι του 1966.............και   σας  χρωστάω  ( η μήπως μου χρωστάω;)  άλλο ένα  ανάλαφρο καλοκαίρι...................

Τα ανάλαφρα καλοκαίρια του ΄60 ( ΜΕΡΟΣ 4ο )

                                 Τα ανάλαφρα καλοκαίρια του ΄60  (ΜΕΡΟΣ 4^ο)

                                               Σχολική  χρονιά  1964-1965

Το 1964 τον Οκτώβριο είναι οι Ολυμπιακοί  του ΤΟΚΙΟ (αλλά  που να τους δεις  που δεν υπάρχει τηλεόραση;)

Πέφτει ο Χρουτσόφ  κι έρχεται ο Μπρέζνιεφ.

Ο Σαρτρ  παίρνει το Νόμπελ αλλά  δεν το παραλαμβάνει.

Στο Γοργοπόταμο έχουμε 13 νεκρούς, στον ΟΗΕ μιλάει ο Τσε.

Το 1965.....Δολοφονείται ο Μάλκολμ Χ, ανοίγει η πρώτη Πειραική –Πατραική  και μπαίνουμε στη δίνη του «σκανδάλου»  ΑΣΠΙΔΑ...

15 Ιούλη παραιτείται η Κυβέρνηση Παπανδρέου και οι «αποστάτες» βγαίνουν  παγανιά.

Μόνο στην  Αθήνα ζούμε 100 περίπου διαδηλώσεις  σε μια ατμόσφαιρα ΧΑΟΥΣ......

Τα γεγονότα των 70 περίπου ημερών αλλάζουν την ιστορία της Ελλάδας.

Κατάληξη: Ξοφλάει  ο θεσμός  της Βασιλείας έρχεται   η  Χούντα ,η Αριστερά μένει «πίσω» από τα  γεγονότα....

.......................

Οσο για μένα  είμουνα  ΕΚΕΙ και να πώς:

Με το που κλείνουν τα σχολεία, πιάνω δουλειά στου ΚΛΑΟΥΔΑΤΟΥ στην Πλ.Κοτζιά σαν «εμπορουπάλληλος».

Με βάζουν στις  πωλήσεις  υφασμάτων στον 3^ο Οροφο του μαγαζιού στην οδ. Κρατίνου, παραδίπλα στο Ταχυδρομείο.

Μαθαίνω  γρήγορα τα υφάσματα  και τις  χρήσεις τους.

Μάλλινα, βαμβακερά ,λινά, μεταξωτά ,συνθετικά  και τα  ρέστα.. .Αλλά  και τα ονόματά τους και τις χρήσεις τους. Ποπλίνες, ταυτάδες, αλατζάδες ,χασέδες, κασμήρια   κ.λ.π.....

Η πελατεία είναι αποκλειστικά  γυναίκες ,απαιτητικές  ξέρουν τι θέλουνε.

Πρόθυμα εξυπηρετώ ,ανεβοκατεβάζω  τόπια και απλώνω στον πάγκο πλούσια εκτεθειμένα τα υφάσματα. Μαντεύω τις επιθυμίες των πελατισσών και βέβαια  πάντα ( όπως  είμουνα δασκαλεμένος) είμαι γαλαντόμος στο «μέτρημα» των ποσοτήτων.Εάν η πελλάτισσα είταν ευγενική η ελκυστική η γαλαντομία υπερέβαινε τα όρια και έφτανε μέχρι 15 «δάχτυλα αέρα!!»

Γρήγορα απόκτησα την εμπιστοσύνη  προιστάμενου  και του αφεντικού. Τα αφεντικά  είταν δεύτερη  Γενιά- 5 αδέλφια- αλλά  η ψυχή και αυτός  που έκανε κουμάντο είταν ο Θάνος ο Κλαουδάτος.

Ψηλός ευθυτενής με νεύρο, έπαιρνε γρήγορες αποφάσεις, και συμπαθούσε τους νέους (όπως είμουνα  εγώ). Θυμάμαι ότι πάντα με ξεφόρτωνε όταν μ’ έβλεπε φορτωμένο στις σκάλες με 5 τόπια, βούταγε τα 3 και τα κουβαλούσε ο ίδιος.

Αποφάσισε να με μεταφέρει στον καλύτερο πάγκο, αυτόν που κοίταγε στην πλατεία ,όπου υπήρχαν τα καλύτερα υφάσματα και βέβαια οι καλύτερες  πελάτισσες.

Το επάγγελμα του εμπορουπαλλήλου  είταν  πολύ δύσκολο γιατί είχε ωράριο με μεσημεριανή διακοπή!! Το Πρωί  8.00-2.30 και  τ’απόγευμα   5.30-8.30.

Κάθε πρωί με το «8» τέρμα Βερανζέρου, μετά  Ιωνος  και έπιανα σκάλες  ηλεκτρικού ( στο ΟΜΟΝΟΙΑ Χοτέλ) διέσχιζα υπόγεια την πλατεία και έβγαινα  Αθηνάς.

Το δρομολόγιο είταν ναρκοθετημένο από δακρυγόνα  και το μαντήλι στην κολότσεπη σε διαρκή  χρήση. Ακόμη και σήμερα όταν διασχίζω  υπόγεια την Ομόνοια «νιώθω» την μυρωδιά του δακρυγόνου.

Επιανα  Αθηνάς, περνούσα τα σαράφικα, έπαιρνα ένα σάμαλι  η κάποιο άλλο γλυκό ανάλογα την ώρα  χεραίταγα  κανα 2-3 εργάτες στημένους στην Πλ. Κοτζιά με τους ντενεκέδες και έφτανα στην Κρατίνου όπου είταν το μαγαζί  (λιανική).

Υπήρχε και η Χονδρική (Αθηνάς και Κρατίνου) και διάφοροι αποθηκευτικοί  χώροι από όπου κάναμε διανομή στα μαγαζιά ,προιόντων που φορτώναμε σένα  ξύλινο καρότσι και «σέρναμε» στη ν Αθηνάς και άλλα στενά.

Αλλά με το τέλος της δουλειάς μπλέκαμε στις διαδηλώσεις  στρυφογυρνάγαμε  στους δρόμους της Αθήνας μαζί  με το πλήθος η κυνηγημένοι από την Αστυνομία, ενώναμε τις φωνές μας μέχρι να ακουστεί  δυνατά  το «Δεν σε θέλει ο Λαός, πάρτη μάνα σου και μπρός».

Στις 21 Ιούλη δολοφονείται ο Πέτρουλας .  Οι Αρχές θορυβημένες θέλουν να αποκρύψουν  τις αιτίες αλλά και να αναβάλλουν τη  κηδεία.Δεν τα καταφέρνουν.Στις 23 Ιούλη από τον 3^ο όροφο του Κλαουδάτου μέτρησα πάνω από 100 στεφάνια που κατασκεύαζαν τα λουλουδά- δικα της Κοτζιά .

Η κηδεία είταν μια εκδήλωση οργής ,δύναμης, αποφασιστικότητας.

Γιατί ο Πέτρουλας  είταν  πολύ αγαπητός  και ανήκε σε μια δυναμική οργάνωση αριστερότερα από την ΕΔΑ και τους Λαμπράκηδες (ΣΟΣΥΝ) .Μου το βεβαίωσε και ο σεβαστός συντοπίτης μας  Θ.Β. συμφοιτητής  του και παρών δίπλα στο φέρετρο τη μέρα της κηδείας!

Απ’όλες εκείνες τις μέρες  πήρα και εγώ ένα απρόσμενο παράσημο. Μια γκλομπιά Πανεπιστημίου και Κοραή  πίσω από το αυτί. Το αυτί  για 2 μήνες  περίπου άλλαξε 4 φυλές (κόκκινο ,μπλε ,μαύρο, κίτρινο ).Και βέβαια με «τοποθέτησε» ας  πούμε και «ταξικά». Είξερα  ας  πούμε τον  αντίπαλο στο περίπου, αλλά δεν είξερα  ούτε ποιος ακριβώς είταν ο διπλανός  μου ας  πούμε ο συμπολεμιστής!

Μύριζα όμως τις εξαιρετικές στιγμές  που ζούσα. 

Γιατί  δεν είταν  μόνο τα επεισόδια που συμβαίναν εκείνη την εποχή,αλλά  μια μεγάλη Πολιτιστική  επανάσταση στη Διανόηση και στη νεολαία και αναφέρω ενδεικτικά:

Ποιητές,Αναγνωστάκης, ο Κύρου, ο Λεοντάρης, ο Ρίτσος,Σαχτούρης,Καρούζος,Σινόπουλος. Περιοδικά  Μαρτυρίες , Επιθεώρηση Τέχνης,Εποχές,Θέατρο,Διάλογος κ.λ.π. Στο τραγούδι έχουμε την «επανάσταση» του Χατζιδάκι και του Θεοδωράκη ενώ ήδη το 1963-64 εμφανίζεται ο Σαββόπουλος. Στον κινηματογράφο ανατέλλει ο «νέος ελληνικός κινηματογράφος», Μανθούλης, Πανουσόπουλος, Κολλάτος ,Αγγελόπουλος, Δαμιανός,Κανελλόπουλος κ.λπ.αλλά  και οι μικρομικάδες Βούλγαρης,Παπαστάθης,Ζώης.

Στο Θέατρο Μουρσελάς,Ζιώγας,Λ.Αναγνωστάκη, Μάτεσις

Στην πεζογραφία η κυριαρχία της παλιάς γενιάς του ‘30 σπάει με την εμφάνιση του Τσίρκα, του Κουμανταρέα, του Βασιλικού, του Χατζή,Πλασκοβίτης,Ρ.Αποστολίδης,Σαμαράκης,Βαλτινός  και άλλων.

 Στην κριτική, στο δοκίμιο, κ.λπ. εμφανίζονται ήδη ο Μαρωνίτης, ο Σταματίου, ο Μπακογιαννόπουλος, ο Ραφαηλίδης, ο Γεωργουσόπουλος. Η Ελλάδα ανακαλύπτει τον Μπρεχτ, τον Σαρτρ, και στο θέατρο προβάλλει πια η «νέα ελληνική δραματουργία», Καμπανέλλης, Αναγνωστάκη, Κουν, κ.λπ.

Στην οικονομία οι κεϋνσιανοί και νεο-κευνσιανοί, θα συσπειρωθούν γύρω από το περιοδικό Νέα Οικονομία, Φίλιας, Παπασπηλιόπουλος, Καράγιωργας, Νοταράς (η μετέπειτα «Σοσιαλιστική Πορεία»).

Όλα αυτά είταν μια ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ  ανεπανάλειπτη που είρθε για να μείνει!!

Αλλά  και πολιτικά  όλα αυτά μαζί διαμόρφωναν το τοπίο μιας εκρηκτικής «άνοιξης»   που οδηγούσε, με τον ένα ή άλλο τρόπο, στο τέλος του μετεμφυλιακού κράτους των πιστοποιητικών κοινωνικής νομιμοφροσύνης, της στρατοκρατίας και της ηγεμονίας του παλατιού.

.....Κάπως έτσι τέλειωσε το καλοκαίρι μου του 1965.....

....Και έρχεται κι’άλλο......

Τα ανάλαφρα καλοκαίρια του ΄60 (ΜΕΡΟΣ 3ο)

                                                Τα ανάλαφρα καλοκαίρια του ‘60

                                             ΜΕΡΟΣ3ο(σχολική Χρονιά 1963-1964)

                                                  Και οι μικροί......Μεγαλώνουν

Τον Αύγουστο του 1963 έγινε η μεγάλη  ληστεία του τρένου στην Αγγλία.Οι αθεόφοβοι σηκώσανε 2.600.000 λίρες.

Ο Λούθερ Κίνγκ βγάζει μια φωνή «I have a dream”.

Τον Νοέμβρη τις εκλογές κερδίζει η ΕΚ με 42%,και στο Ντάλλας  live δολοφονείται οΤζόν  Κένεντι.

Τα τραγούδια των Beatles "I Want to Hold Your Hand" και "I Saw Her Standing There" κυκλοφορούν στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής.

Το Φεβρουάριο του ’64 πάλι εκλογές και η ΕΚ παίρνει 52,72%(θρίαμβος),πεθαίνει ο Παύλος και έρχεται ο Κοκός.

Τον Μαντέλα τον χώνουν φυλακή ισόβια.

Η Ελληνική κυβέρνηση κάνει δεκτό το σχέδιο Ατσεσον για το Κυπριακό αλλά το απορρίπτει ο Μακάριος.

Το Ανοιξιάτικο αεράκι  της ελληνικής Νεολαίας και κοινωνίας μόλις έχει αρχίσει να φυσάει.

Στο μεταξύ η Ελληνική Νεολαία φωνασκεί στους δρόμους «1-1-4» και 15% για Παιδεία αλλά και «Βγάλτο φέσι Τζόνσον» και «Ινονού  Χανούμισσα»......

Ερχεται η σειρά της δικής μου Ανοιξης .

Με το που κλείνουν τα σχολεία  πιάνω δουλειά σε ένα βιβλιοδετείο του Δημητράκου (της εκδοτικής οικογενείας Δημητράκου ) στην οδ. Αγ. Μελετίου στο Ο.Τ. μεταξύ Αριστομένους και Αλκαμένους όπως  περνάς τις γραμμές στο «δεξί χέρι» προς κέντρο.

Είταν ένας ημιυπόγειος μεγάλος χώρος και απασχολούσε γύρω στα 25 άτομα.

Κατέβαινες 2-3 σκαλάκια και μύριζες  χαρτί. Να πως φτιάχνεται ένα βιβλίο, τέχνη  που διδάχτηκα και αγάπησα σ’αυτό το βιβλιοδετείο:

1)Μια διπλωτική μηχανή διπλώνει το 16σέλιδο(παλιά διπλώναν με τα χερι με ένα « κόκκαλο»).

2)ΣΥΝΘΕΣΗ =Από τις  ντάνες των 16 σέλιδων μπαίνουν τα 16σέλιδα στη σειρά

3)Τα «συνθεμένα» βιβλία  πάνε στη «ραπτική» μηχανή

4)Πρέσσα =Το ραμμένο βιβλίο πρεσσάρεται να μειωθεί το πάχος της πλάτης

5)ψαροκόλλημα εσωφύλλων

6)Ξάκρισμα δηλαδή κόψιμο σε μηχανή του βιβλίου από τις 3 μεριές.Αυτό γινότανε σε ειδικόαπομονωμένο  χώρο(λόγω επικινδυνότητας) σε μια μεγάλη κοπτική μηχανή.

7)Σφύρισμα = Χτύπημα με ματσόλα, ή ειδικό μηχάνημα (σφυριστική μηχανή) της ράχης του βιβλίου ώστε να πάρει καμπύλο σχήμα.

8)Τοποθέτηση κεφαλαριών στις άκρες της ράχης του βιβλίου(τα κεφαλάρια είταν πανινα).

9)Κόλλημα «τέλας» (γάζας) στη ράχη του βιβλίου

10)Κατασκευή καλύμματος (εξώφυλλο)

11)Κολλημα καλύμματος και βιβλιου

Και κάπου εδώ είχες στα χέρια σου ένα όμορφο δεμένο βιβλίο.

Εμαθα  όλη τη διαδικασία κιολες τις δουλειές και τις έκανα όλες, εκτός από ράψιμο και κόψιμο που απαγορευόταν.

Τα χέρια μου μάθαν την αφή του χαρτιού, η μύτη μου τις μυρωδιές του.Πρώτα έμαθα να αγαπάω το υλικό των βιβλίων και πολύ αργότερα το περιεχόμενο!

Κάθε μεσημέρι είχε διακοπή για φαί .Το τσούρμο των νεανίσκων όπου ανήκα, ανηφόριζε την Αγ.Μελέτίου μέχρι Αχαρνών πούχε ένα λαικό εστιατόριο.

Εκεί έκαστος  παράγγγελνε  « ολίγες  πατάτες  φούρνου» και μια κοινή σαλάτα (για ποτά ούτε λόγος).

Είχα «σουφρώσει» κι ένα βιβλιαράκι (άδετο βέβαια) με τον φιλόδοξο τίτλο «ιστορία της Μισαλλοδοξίας» -δεν θυμάμαι  ποιου συγγραφέα και το διάβαζα τα βράδια σπίτι μου.

Αυτό το βιβλίο του Αγνώστου είχε μεγάλη επίδραση επάνω μου.Είχε πολλές θλιβερές ιστορίες μισαλλοδοξίας όπως Σταυροφορίες ,Σφαγές Αναβαπτιστων, Διωγμοι Εβραίων Ισπανίας , Σικελικούς εσπερινούς ,Ολοκαύτωμα,κ.λ.π  κ.λ.π.

Το ηθικό συμπέρασμα ( το δικό μου βέβαια) είταν πως είναι καλύτερα να ακούς τις αλλόδοξες απόψεις των άλλων(κάτι μπορεί και κερδίσεις) παρά να παλεύεις να επιβάλλεις με το ζόρι τις δικές σου.Αυτό μούμαθε εκείνο το «κλεμμένο» βιβλίο.

...................

Κάποια Δευτέρα, ώρα μεσημεριάτικης ανάπαυλας κουβαλούσα μια ντάνα βιβλία να τα πάω στη ραπτική πριν φύγουμε για φαγητό.

Και κεί που ανοίγω την πόρτα τη Ραπτικής  πέφτω  πάνω σε μια απρόσμενη σκηνή .

Ο Ηρακλής (όνομα και πράγμα νέος 30αρης) έχει στριμώξει την Ελενα τη γυναίκα του Γιάννη που δούλευε στη ραπτική ,πάνω  στα κοψίδια της μηχανής  που είταν βουνό!

Μου πέσαν κάτω τα βιβλία (και ένας κεραυνός στο κεφάλι) τα κλωτσισα , έκλεισα βιαστικά την πόρτα, και έξω   γρήγορα........

Πέρασα δύσκολες μέρες  μέχρι να τελειώσει η βδομάδα.Ενιωθα (πυρωμένες ματιές) πάνω μου και απέστρεφα το βλέμμα όταν είμουνα  κοντά στο Γιάννη.

Το Σάββατο με ξεμοναχιάζει ο Ηρακλής:
«Να σου πώ ρε!Είπες τίποτε στο Γιάννη;”

Καθώς στεκότανε απέναντι μου σωστός Γολιάθ και εγώ Δαυίδ,τα λόγια του δεν είταν άγρια και ο φόβος μου μετριάστηκε,φούσκωσε όμως ο θυμός μου, και τόλμησα να  πω:

«Δεν έχω τίποτε να πω ούτε στο Γιάννη ούτε σε σενα.Δεν είναι δουλειά μου»

Είδα ένα χαμόγελο να σκάει στο πανωχείλι του .

«Όταν σχολάσουμε  περίμενε με εξω.Κάτι σε θέλω»

Μέχρι να σχολάσουμε το πάλευα να  περιμένω  η όχι κι  απάντηση δεν είχα.

Τόπαιξα στην  τύχη και  περίμενα. Κατηφορίσαμε μαζί την Αγ.Μελετιου

Ανοιξε  πακέτο και με κέρασε τσιγάρο.

Το  πήρα και τράβηξα μια βαθειά και όπως όλοι οι πρωτάρηδες  μέπιασε βήχας .Μού’ ρηξε 2 δυνατές στη πλάτη και επανήλθα.

Πρίν φτάσουμε στις  γραμμές  ,πριν σβήσει το τσιγάρο ο Ηρακλής , καθοδηγητής-εκμαυλιστής, με παρέσυρε σε μεγαλύτερες αμαρτίες  που η δημιουργική σας  φαντασία άνετα μπορεί να υποθέσει!!

 Στο τέλος του καλοκαιριού διάβασα  κιάλλο βιβλίο.

Δεν τόχα σουφρώσει αυτό.Το είχα δανειστεί από τη Δημ .Βιβλιοθήκη των Αγ.Αναργύρων που στεγαζόταν δίπλα στο τολ του ΠΙΚΠΑ(απέναντι από τον ΟΡΦΕΑ τον σινεμά ,εκει που σήμερα στεγάζεται το Δημοτικό Κατάστημα.

Το βιβλίο είταν του Κάουτσκι με τίτλο «Καταγωγή του Χριστιανισμού».Μια κοινωνική ανάλυση του Χριστιανισμού  στα χρόνια τη Ρωμαικής   Αυτοκρατορίας. Ακόμη πιστεύω  πως επρόκειτο για μεγάλο διανοητή και ότι αυτό το βιβλίο (μελέτη) είταν από τα καλύτερα του.

Αν κάνω ένα απολογισμό αυτού του καλοκαιριού θάλεγα:

1)Εμαθα την βιβλιοδετική και το βιβλίο, που ταγάπησα και τα δύο.

2)Ωρίμασα και από αγόρι έγινα αντρας με τον κλασσικό τρόπο της  εποχής. Και ενώ ο Ηρακλής (όχι ο δικός μου αλλά ο ΜΥΘΙΚΟΣ) διάλεξε τον δρόμο της  Αρετής, εγώ σαφώς και τεκμηριωμένα  πήρα τον δρόμο της Κακίας.

3) Εμαθα το τσιγάρο και το μικρό ΚΑΡΕΛΙΑ («καρελάκι»  το λέγαμε) έγινε αχώριστος καθημερινός  φίλος.

                              ...Δεν είναι  και λίγα........

.....Ερχονται κιάλλα καλοκαίρια πιο ενδιαφέροντα.....