Τα ανάλαφρα καλοκαίρια του ΄60 (ΜΕΡΟΣ 5ο)

                        

       Τα ανάλαφρα  καλοκαίρια του ΄60 (ΜΕΡΟΣ 5^ο)

                       Στους δρόμους της Αθήνας

Οι αποστάτες ( Στεφανόπουλος και Σια) κερδίζουν  με οριακή  πλειοψηφία (152-148) ψήφο εμπιστοσύνης στη Βουλή, χάρη στην υποστήριξη της Ε.Ρ.Ε. και την αποσκίρτηση άλλων 8 βουλευτών του Κέντρου.

Το 1966 η κλεψύδρα  για το «θάνατο» της  δημοκρατίας στη χώρα μας έχει αρχίσει πια να μετρά αντιστρόφως.

Ψηφίζεται το νομοσχέδιο περί αποφυλάκισης των εγκλείστων κομμουνιστών.

Στους 93 ευεργετούμενους  περιλαμβάνονται οι Χαρίλαος Φλωράκης, Λουλές,  Αύρα Παρτσαλίδη και η σύζυγος του Νίκου Ζαχαριάδη, Ρούλα  Κουκούλου.

Τα Ελληνοτουρκικά σε έξαρση.

- Πρώτη δοκιμαστική τηλεοπτική εκπομπή του Ε.Ι.Ρ. Οι Αθηναίοι συνωθούνται μπροστά στις προθήκες  των καταστημάτων ηλεκτρικών ειδών που εκθέτουν δέκτες  τηλεοράσης.

-Έναρξη   Πολιτιστικής Επανάστασης στην Κίνα.

Κυκλοφορεί  το Φορτηγό του Νιόνιου. Το Νέο κύμα ανθίζει στις μπουάτ.

Το 1966 μας φέρνει 2 νέους  τραγουδιστές  Κόκοτα  και Πουλόπουλο.

..........................

Οσο για το δικό μου καλοκαίρι ,είναι και  πάλι στου Κλαουδάτου.

Εχω μάθει καλά τη δουλειά ,αλλά  και την Αθήνα από τα περσινά «σουλάτσα» των διαδηλώσεων.

Μια  Αθήνα ζωντανή, δραστήρια  ιδιαίτερα  εκεί  στους δρόμους  που υπάρχει εμπόριο.

Στη δουλειά  κάναμε  παρέα  3  νέοι συνομήλικοι. Ο ένας είχε μια ιδέα .Το χαρτί συσκευασιών του μαγαζιού  το ρίχναμε σ’ένα  φωταγωγό που φρακάριζε και άδειαζε κάθε Σάββατο που ερχόταν κάποιος και τα μάζευε.

Συνενοηθήκαμε και  πιάσαμε τον Θάνο τον Κλαουδάτο να μας επιτρέψει να  παίρνουμε εμείς το χαρτί  και να το πουλάμε στη Βύσσης στους  χαρτέμπορους . Του είπαμε πως είμασταν διατεθειμένοι να το πληρώνουμε,αλλά δεν δέχτηκε.

Μας έδωσε τη δουλειά. Είθελε να βοηθήσει .Και έτσι άνοιξε για μας ένα μεγάλο νταραβέρι.

Όταν σχολάγαμε το Σαββάτο φορτώναμε στο ξύλινο καρότσι (τόχαμε  ονομάσει  Σιτροέν) μέχρι επάνω «τίγκα» στο χαρτί  το δέναμε, ο ένας έπιανε από μπρος το καρότσι και οι 2 σπρώχναμε από πίσω ,μέσα στην Αθηνάς μέχρι  Βύσσης (Είμαστε «χαρτονέρος» της εποχής). Το πηγαίναμε στον έμπορο . Ζύγισμα, πολλαπλασιασμός και ζεστό παραδάκι. Βγάζαμε αρκετά  λεφτά σχεδόν  όσο το βδομαδιάτικό μας.

Και μετά  ποιος μας  πιάνει!!! Σουβλάκια, γλυκά ( στον Κρίνο η στο Μπάγκειο) ,παγωτά  ΑΡΙΩΝΑΣ (και σπάνια ΑΘΗΝΑΙΚΟ, ΑΛΑΣΚΑ η ΡΟΖΙΚΛΑΙΡ)  και άλλες δραστηριότητες!

Ο ΑΡΙΩΝΑΣ  είταν  σινεμά στην Αθηνάς. Συνήθως είχαν 2 έργα ένα ας  πούμε ερωτικό  ( ψευτοτσόντες  της εποχής ) και ένα καουμπόικο η αστυνομικό.

Εμένα  μάρεσαν τα αστυνομικά και ιδιαίτερα τα φίλμ  νουάρ .

 Κινηματογραφικά  έργα  ονειρικά, παράξενα, ερωτικά, αμφίσημα και σκληρά .

ΟΙ χαρακτήρες  είταν   (συνήθως ένας  ιδιωτικός ντετέκτιβ και η φαμ  φατάλ), κυνικοί ήρωες,  έντονοι  φωτισμοί,  συχνές αναδρομές στο παρελθόν (flashbacks),  ίντριγκες .

Χαρακτηριστικό στοιχείο ενός νουάρ αποτελεί επίσης η αφήγηση  off  μια αφήγηση που γαργάλαγε την φαντασία μου. Θέματα η ζήλια, ο φόνος, η προδοσία, ο φαταλισμός, η απιστία. Σκληροτράχηλοι ντετέκτιβ ,μοιραίες  γυναίκες ,διεφθαρμένοι  αστυνομικοί ,σύζυγοι ζηλιάρηδες, πράκτορες  ασφαλιστικών  εταιρειών .Και σκηνικά ,Ν Υόρκη ,Λος Αντζελες , Σαν Φραντσίσκο, Σικάγο.....

Στα  περισσότερα έργα είναι νύχτα και πάντα  βρέχει .Οι ατάκες των πρωταγωνιστών  γεμάτες  χιούμορ και υπονοούμενα.

Εμπνευσμένα από αστυνομικούς  συγγραφείς  (Τσάντλερ, Χάμετ ,Κέιν....)  αλλά  και από ιστορίες  περιοδικών Pulp.

Αγαπημένος  μου ηθοποιός είταν ο Ρόμπερτ   Μίτσαμ.

Ο Μίτσαμ μπορούσε να είναι ταυτόχρονα μπλαζέ και ακαταμάχητος, νωχελικός και εύστροφος, τρομακτικός, καυγατζής  αλλά και ευαίσθητος .

Φορούσε πάντα την ίδια καπαρτίνα και πάντα είχε καταπληκτικές ατάκες.

Από τότε αγάπησα τα αστυνομικά  μυθιστορήματα τέτοιου είδους .Μ’ άρεσε  πολύ ο Τζέιμς Τσέιζ  αν και δεν είταν  Αμερικανός. Εχω σχεδόν όλα τα βιβλία του σε Βίπερ.

Εκτός όμως του σινεμά αυτή την εποχή διάβασα 2 σπουδαία  για μένα βιβλία.

Το «μηδέν και το άπειρο»    του Κέσλερ. Η ζοφερή ατμόσφαιρα του έργου με εντυπωσίασε και με προβλημάτισε. Νομίζω ότι είταν εξίσου ζοφερό με το 1984 του Οργουελ.

Το δεύτερο Βιβλίο είταν μια Γεωμετρία που αγόρασα από τα υπαίθρια βιβλιοπωλεία της Σίνα,  ΑΣΚΗΣΕΙΣ  ΓΕΩΜΕΤΡΙΑΣ  ΙΗΣΟΥΙΤΩΝ  ΤΟΜΟΣ 3. Αυτό το βιβλίο τόχω ακόμη στη βιβλιοθήκη μου .Το αγάπησα όχι τόσο για το περιεχόμενο του (και γιαυτό), αλλά όποτε το διάβαζα με τη φαντασία μου έπλαθα αυτούς τους  Διαβολοκαλόγερους  να ασχολούνται με τον Ευκλείδη με σκοπό  απώτερο να προσεγγίσουν το Θεό τους. Σατανικό  ίσως αλλά αποτελεσματικό.

Μέχρι σήμερα υπάρχουν 20.000 Ιησουίτες  σε 105 χώρες όλοι διαβασμένοι στην υπηρεσία του Κυρίου και του Πάπα βεβαίως-βεβαίως.

Αυτό είταν  για μένα το καλοκαίρι του 1966.............και   σας  χρωστάω  ( η μήπως μου χρωστάω;)  άλλο ένα  ανάλαφρο καλοκαίρι...................