Γεωργίου ...speaking

                                     Γεωργίου ...speaking!

Ο θάνατος του Γιώργου Γεωργίου ήταν η αφορμή να ξαναδούμε τη συμβολή του σε ένα ευρύτερο φαινόμενο των 90’s : την εισαγωγή στο δημόσιο  χώρο ενός λόγου ακατέργαστου , ωμού που θεμελιώθηκε στις σελίδες του ΦΙΛΑΘΛΟΥ αντάμα με το λόγο του Η.Μπαζίνα ,του Αποδυτηριάκια ,του Παρασκευά και των λοιπών δημοσιογράφων -αστέρων των γηπέδων Τετάρτης Εθνικής (εκεί που υποφέρουν οι μανάδες των διαιτητών και των "κορακιών" -λαισμαν) .

 Είναι ακριβώς η εποχή που άλλες πτυχές αυτού του πρωτόλειου  λόγου εισέρχονται στην τηλεόραση από άλλες πόρτες: Πάνια(παρατραγουδα),Αλέφαντος, Τσουκαλάς, Μικρούτσικος, Λιαροπούλου, Τατιάνα,Ερωτοδικείο , Λεωτσάκος-Τσεσμελη κλπ 

H εισβολή του ωμού λόγου που ξεκινάει σχηματικά με τον Γεωργίου , προαναγγέλλει και συνοδεύεται με μια γιγαντιαία χειρονομία άρσης πρωτοκόλλων σε διάφορα επίπεδα.

Έτσι όταν τα λεγόμενα μέσα δικτύωσης(κοινώς σοσιαλ) εισέρχονται στην επικοινωνία, βρίσκουν ώριμες τις συνθήκες.

Ο καθένας γίνεται συγγραφέας και υπερθεματίζει σε ωμότητα

 Είναι ενδιαφέρον  πως η  ορολογία  μεταβλήθηκε: από Trash το 90 , μιλάμε για Cult μετά το 2010. 

 Με κάποιο τρόπο η "πρώτη φάση" εμπεριέχει μια συστολή ή και ελαφρά ενοχοποίηση , άρα είναι Trash, ενώ σταδιακά  γίνεται ιδιαιτερότητα άρα Cult.

 Η εξέλιξη είχε μια σύνοδη  παρενέργεια : η διόγκωση του δημόσιου λόγου με υλικά από  το μενού της ωμότητας αλλά  και την θραύση στοιχειωδών πρωτοκόλλων συζήτησης. 

Με κάποιο τρόπο, τοποθετούνται όλα τα θέματα στο τραπέζι και νομιμοποιούνται όλες οι απόψεις να εκφέρονται ανεξάρτητα από τις απαιτούμενες συντεταγμένες τους το λεγόμενο πλαίσιο τους. 

Ολα  τοποθετούνται στο τραπέζι φύρδην-μίγδην με τρόπο που κτίζεται μια ΒΑΒΕΛ όπου η ασυνεννοησία τήκει την επικοινωνία και καταστρέφει οτι "κτίζεται" και τελικά γίνεται μια επιστροφή σε χαμηλότερο επίπεδο(γκρεμίζεται ο Πυργος).

Αυτό το NEWSPEAK είναι κυρίαρχο και στο δημόσιο λόγο όπου εγκαταλείπονται οι έννοιες και επικρατεί η ΑΤΑΚΑ.Φράσεις που θα ζήλευε ο Αριστοφάνης ακούγονται στην Αγορά εκτός Θεάτρου.

Πολιτικός λόγος με ατάκες("αυτοί είστε","Μητσοτάκη Γα..ργαλιέσε",σοσιαλκαρδούλες κ.λ.π. )σπάζουν οποιοδήποτε πλαίσιο δημόσιας συζήτησης και επαναφέρουν συνθήματα άλλης εποχής που φαντάζουν παρωχημένα.

Φαίνεται οτι οι ψηφοφόροι επέλεξαν να "κατασκευάσουν" το πεδίο της πολιτικής αντιμαχίας που αρμόζει στην συγκυρία και ψηφίζοντας δεν επέλεξαν μόνο "κατεύθυνση" αλλά και συγκρουσιακό Πλαίσιο.

Με αυτή την έννοια προτίμησαν το πλαίσιο με "σταθερότερους" παίκτες έτοιμους να συνυπάρξουν όπως τους ξέρανε με "αδρά" πρόσημα (ΝΔ,ΠΑΣΟΚ,ΚΚΕ) και απέρριψαν τους σχηματισμούς χαμηλού Ιξώδους και συμπεριφοράς κβαντικών αλμάτων(ΣΥΡΙΖΑ,ΜΕΡΑ 25)

Μια άλλη ερμηνεία του εκλογικού αποτελέσματος θα είταν να δεχτούμε την άποψη οτι οι ψηφοφόροι διακατέχονται απο το Σύνδρομο της Στοκχόλμης (Ξυδάκης) ,είναι δηλαδή "Μαζοχιστές" που επιλέγουν του "Σαδιστές" τους.

Η γραμμική Ανάλυση του πολιτικού άξονα Δεξιά-Αριστερά δεν βοηθάει να κατανοήσουμε το εκλογικό αποτέλεσμα και την αποτυχία των συνεργασιών.

Αλλά γιαυτό ...έπεται συνέχεια...