ΠΥΡΓΟΣ_ΔΥΝΑΣΤΕΙΑ ΣΕΡΠΙΕΡΗ(2)

 

Ο Πύργος της Βασιλίσσης είναι η βασιλική έπαυλη που κατασκευάστηκε στη θέση ενός παλιού πύργου. Το κτίσμα είναι γοτθικού ρυθμού κατ ‘απομίμηση του πύργου Ηochenschwangau στην Βαυαρία όπου γεννήθηκε ο Όθωνας. Τα δύο κτίρια παρά τη σημαντική τους διαφορά σε μέγεθος έχουν πολλά κοινά στοιχεία. Παραμένει άγνωστος ο αρχιτέκτονας του κτιρίου. Πιθανολογείται πως είναι έργο του Φρανσουά Μπουλανζέ ή του Κ. Χάνσεν. Είναι ένα μοναδικό μνημείο της νεογοτθικής αρχιτεκτονικής στην Ελλάδα. Το κτίριο στην Επτάλοφο εγκαινιάστηκε στις 13/25 Αυγούστου του 1854, ημέρα των γενεθλίων του Βασιλιά Λουδοβίκου( Θα τα πούμε για το βασιλιά Λουδοβίκο  λίγο  παρακάτω) , πατέρα του Όθωνα.

 Το κτήμα που με τόση φροντίδα και αγάπη δημιούργησε η Αμαλία δεν φαίνεται να συγκινούσε ιδιαίτερα τον Όθωνα.

Μετά την έξωση των βασιλέων, η κυβέρνηση κήρυξε το κτήμα δημόσια περιουσία. Η διαχείρισή του ανατέθηκε στο Υπουργείο Οικονομικών που το παρέδωσε στη συνέχεια στο νέο βασιλέα Γεώργιο. Το 1863 το κτήμα αποδόθηκε και πάλι δια πληρεξουσίου στον Όθωνα. Μετά τον θάνατό του αγοράστηκε από τον βαρώνο Σίνα για να πουληθεί στην οικογένεια Γεωργίου Παχή.

Κατόπιν πέρασε στην οικογένεια Σερπιέρη (η κόρη του Γ. Παχή, Λαυρία-τυχαία άραγε τη βάπτισε Λαυρία ο Παχής;-, παντρεύτηκε τον Φερνάνδο Σερπιέρη (γυιό του Ιωάννη Βαπτιστή Σερπιέρη αυτού του Ιταλού που είχε τα μεταλλεία Λαυρίου.

Ας σημειωθεί εδώ ότι η άλλη κόρη του Παχή η Ελένη είχε παντρευτεί τον Α .Αβέρωφ.

Η κόρη του Αβέρωφ (Μαρία) είταν η μάνα του Παπάγου (μικρός ο κόσμος μας!).

Οσο για τον Παχή (πολλες φορές εκλεγμένος βουλευτής) η γυναίκα του είταν η Αιμιλία Σκουζέ  κόρη του Αλ.Σκουζε.

Κάτι σας θυμίζει βέβαια το όνομα..

 

 

Με νόμο του μεσοπολέμου που απαγόρευε την μεγάλη ακίνητη περιουσία, η  Οικογένεια Σερπιέρη αναγκάστηκε να παραχωρήσει το μεγαλύτερο μέρος του Κτήματος στο Ελληνικό Δημόσιο και να κρατήσει μόνο 250 στρέμματα μέσα στα οποία βρίσκεται σήμερα και ο Πύργος Βασιλίσσης. Η τεράστια έκταση του Κτήματος αποτελεί σήμερα το Πάρκο Περιβαλλοντικής Ευαισθητοποίησης Αντώνης Τρίτσης. Η επτάλοφος σήμερα ανήκει στην Γεωργοκτηνοτροφική Εμπορική Κτηματική Εταιρία Ιλίου Α.Ε.

Είναι πολύ ενδιαφέρουσα η εσωτερική Διακόσμηση και επίπλωση του Πύργου και αξίζει κανείς να τον επισκεφτεί.

Η Αμαλία καθημερινά σχεδόν με το αλογό της επισκεπτόταν τον Πύργο και γύρναγε «ιππαστί» στα ανάκτορα την εσπέρα.Κάποιοι από την συνοδεία της αποτέλεσαν τους πρώτους κατοίκους του Δήμου μας.

Σε μια τέτοια επιστροφή υπήρξε θύμα απόπειρας δολοφονίας .Πυροβολήθηκε( άστοχα) από κάποιον 18χρονο φοιτητή ονόματι Α.Δόσιος  ( η μάνα του είταν κόρη του Α.Μαυροκορδάτου μια από τις πιο μορφωμένες γυναίκες της εποχής).

Μικρός ο κόσμος…

Αλλά περισσότερα για την Αμαλία , τον Οθωνα τον Λουδοβίκο και πολλούς άλλους  στα επόμενα……

                    Η Δυναστεία Σερπιέρη-Βιβλος Γεννέσεως

Ο Ιωάννης Βαπτιστής Σερπιέρης (ιταλικά: Giovanni Battista Serpieri,   ήταν Ιταλός επιχειρηματίας, ο οποίος δραστηριοποιήθηκε στο Λαύριο, αλλά και σε άλλα μέρη (Μηλο,Σιφνο,Ευβοια,Αντίπαρο,Σεριφο,Κυθνο) της Ελλάδας, με μεταλλευτικές εργασίες. Ήταν ένας από τους πρώτους επιχειρηματίες που ασχολήθηκαν με τη μεταλλευτική στη νεώτερη Ελλάδα.

 

Ο Σερπιέρης, ασκούσε καταλυτικό έλεγχο στην καθημερινότητα των κατοίκων που ως επί το πλείστον επρόκειτο περί εσωτερικών μεταναστών που είχαν εγκατασταθεί στην περιοχή για να εργαστούν στα ορυχεία.

 Οι δήμαρχοι της περιοχής ήταν διευθυντικά στελέχη της περιοχής ενώ οι κάτοικοι εξαρτώντο αποκλειστικά από τις εταιρείες που εκμεταλλεύονταν τα ορυχεία.Οσο για τις συνθήκες εργασίας είταν μια προπόνηση για την κόλαση(Λαυρεωτικά).

Παρ΄όλα αυτά το 1899 οι διάδοχοι του ανάγκασαν τους μεταλλωρύχους με τα δικά τους λεφτά να φτιάξουν άγαλμα στον Σερπιέρη!

Οι μεταλλωρύχοι πήγαν και βρήκαν τον Σουρή ο οποίος τους έγραψε ένα ποίημα.

Την ημέρα των εγκαινίων οι επίσημοι τράβηξαν το σεντόνι και εμφανίστηκε το άγαλμα περιλουσμένο με περιττωμάτα και με το εξής ποίημα του Σουρή από κάτω:

Τι μας θωρείς ακίνητος

και δεν μας κατουράς

αφού και ανδριάντα

σε αξίωσε η Ελλάς

 

Δέξου λοιπόν ω Βαπτιστά

ευγνωμοσύνης δώρο

ξερό σκατό κοπανιστό

και από Λαυριώτη κώλο.

Τελοσπάντων ο Ιωάννης Βαπτιστής εγέννησε τον Φερνάρδο Σερπιέρη διάδοχο της Δυναστείας.

Ο Φερνάρδος όπως έχουμε αναφέρει παντρεύτηκε την Λαυρία κόρη του κτηματία και βουλευτή Παχή και μαζί με την Λαυρία πήρε προίκα και τον Πύργο.

Ο Φερνάρδος εγέννησε τον Τζόνυ (Ιωάννης Βαπτιστής και αυτός όπως ο παπούς του)

Ο Τζόνυ παντρεύτηκε την  Πηνελόπη-Ιουλιά Βλαστού(July Vlasto)  η απλώς Ντίντι,Ελληνογαλίδα πρωταθλήτρια του τέννις και ολυμπιονίκη στους Ολυμπιακούς του 1924.Μπορεί κανείς να τη θαυμάσει σε μια φωτογραφία της όπου ντυμένη «Αμαλία» κάθεται σε μια πολυθρόνα στο εσωτερικό του Πύργου.

Ο Τζόνυ εγέννησε  τον Φερνάρδο-Παυλο Σερπιερη η αλλιώς Φρέντυ που μας άφησε χρόνους το 2016.Ο Τζόνυ είταν πρωταθλητής ιππασίας και βαλκανιονίκης με διοικητικά καθήκοντα στην Ιππασία, παιδικός φίλος του Κωνσταντίνου.

Κάπου εκεί γυρω στο 1960 είχε μια κρυφή ερωτική σχέση με την Μαρινέλα για περίπου 4 χρόνια(μετά που χώρισε η Μαρινέλα τον Στελάρα).Καρπός της σχέσης η κόρη τους Τζωρτίνα Σερπιέρη.Κατόπιν τούτου ο Φρέντυ έκανε πρόταση γάμου στη Μαρινέλα που όμως την απέρριψε και έτσι χάθηκε η ιστορική ευκαιρία να περάσει ο Πύργος στην ιδιοκτησία του «ρεμπετολαου».Η Μαρινέλα φαίνεται δεν τα πήγαινε καλά με τη μάνα του την Ντιντι και ετσι χώρησαν και βρήκε παρηγοριά  στην αγγαλιά του Τόλη.

Ο Φρέντυ εγέννησε τον Τζόνυ Σερπιέρη (πρωταθλητής ιππασίας και αυτός)στον οποίο ανήκει ο Πύργος σήμερα….