Βεβαιοι για την Αβεβαιότητα και.... την Αποφυγή της!

Η Αρχή της Αβεβαιότητας είναι καθολικά αποδεκτή στον Μικρόκοσμο της Φυσικής,αλλά στην Ελληνική Κοινωνία αποδεκτή είναι η Αρχή της Αποφυγής της Αβεβαιότητας!!!

 Βεβαιοι για την Αβεβαιότητα και.... την Αποφυγή της!Προσθήκη λεζάντας

Από έρευνα που βασίζεται στη θεωρία των πολιτισμικών διαστάσεων, του καθηγητή Geert Hofstede, στο πανεπιστήμιο του Μάαστριχτ:

Ένα από τα βασικά στοιχεία της θεωρίας είναι ότι, κάθε εθνική κουλτούρα διέπεται από ξεχωριστά χαρακτηριστικά που συνοψίζονται σε πέντε σημεία, ένα εκ των οποίων είναι  η Αποφυγή της Αβεβαιότητας, δηλαδή ο βαθμός στον οποίο τα μέλη μιας κοινωνίας αισθάνονται άβολα με την αβεβαιότητα και την ασάφεια. 

76 χώρες συμμετείχαν στην έρευνα για τον Δείκτη Αποφυγής Αβεβαιότητας (UAI). Η Ελλάδα κατατάχθηκε στην πρώτη θέση με σκορ 112 και την ακολουθούν η Πορτογαλία με σκορ 104, ενώ η Ιταλία κατατάσσεται χαμηλότερα με σκορ 75. Η χώρα με το χαμηλότερο σκορ είναι η Σιγκαπούρη με 8. Οι ΗΠΑ, Κίνα, Ινδία και Αυστραλία κατατάχθηκαν 64η, 70ή, 66η και 57η αντιστοίχως, με σκορ 46, 30, 40 και 51. Η Ιρλανδία, σε αντίθεση με τις υπόλοιπες χώρες της περιφέρειας, βρίσκεται στην 60ή θέση με σκορ 35.

Τα κοινά χαρακτηριστικά που μοιράζονται κουλτούρες με υψηλό αίσθημα Αποφυγής Αβεβαιότητας είναι: πολιτισμοί με μακρά ιστορία, ομογενή πληθυσμό, δυσκολία στην εισαγωγή νέων ιδεών και αντιλήψεων, αποφυγή επιχειρηματικού ρίσκου (ακόμα και του σαφώς προσδιορισμένου και υπολογισμένου), χώρες με περισσότερους αυτο-απασχολούμενους, πολίτες με υψηλό το αίσθημα του ανήκειν και κυρίαρχο το μέλημα για την ασφάλεια.

Στην περίπτωση της Ελλάδας, όλοι βλέπουμε τη μεγάλη εικόνα και πιστεύουμε ότι "πρέπει να αλλάξει ο τόπος”. Η ανάγκη μας όμως για αποφυγή του ρίσκου μετατρέπεται σε αποστροφή προς τις μεταρρυθμίσεις. 

Κι ακόμα, παρά το γεγονός ότι οι δομικές αλλαγές μπορεί να οδηγήσουν μακροπρόθεσμα στη μείωση της αβεβαιότητας, βραχυπρόθεσμα αυτές ενέχουν πάντα μεγαλύτερο ρίσκο, αφού πηγαίνουν αντίθετα προς τη φορά των πραγμάτων- η οποία, μπορεί μεν να μας οδηγεί στη λάθος κατεύθυνση, αλλά με μηδέν (ατομική) αβεβαιότητα. 

Η διαδικασία εξόδου Ελλήνων για αναζήτηση εργασίας στο εξωτερικό είναι ακόμη σε εξέλιξη και δεν φαίνεται το πότε θα τερματιστεί. Το βέβαιο είναι ότι πρόκειται για την τρίτη μαζική μετανάστευση που γνωρίζει η χώρα.

Η ηλικία επηρεάζει τα επίπεδα ρίσκου, που το κάθε άτομο είναι διατεθειμένο να αναλάβει. 

Γενικά οι απώλειες από μια πιθανή αποτυχία είναι λιγότερες στις ηλικίες των είκοσι και των τριάντα. Ακόμα και μετά μια μεγάλη αποτυχία, ένας τριαντάρης έχει τον χρόνο να επανέλθει και οικονομικά και ψυχολογικά. 

Διώχνοντας τους νέους ανθρώπους που έχουν υψηλή τάση να επιχειρούν και να καινοτομούν, δημιουργούνται οι προϋποθέσεις για μια μακροχρόνια βάλτωση (διάβαζε Σήψη!)…

Με άλλα λόγια: Είμαστε που είμαστε πολύ ψηλά στο δείκτη αποφυγής της αβεβαιότητας, αν μείνουμε και χωρίς νέους με ποιους θα υπερβούμε την αβεβαιότητα; Με ποιους θα ρισκάρουμε; Με τους συνταξιούχους; 

Κατόπιν όλων τούτων το παρακάτω Ροόγραμμα Επίλυσης Προβλημάτων που βλέπετε στην εικόνα,καθρεπτίζει καλά το πως καταπιανόμαστε και διαχειριζόμαστε τα προβλήματα (η μήπως ΔΕΝ καταπιανόμαστε και ΔΕΝ διαχειριζόμαστε;)