...Και τα κουκιά μπαγλαν...

 

                

        

     …και τα κουκιά μπαγλάν…

 Ολο και  πιο συχνά(εκλογές ένεκα) ακούμε τις φράσεις:

«Δεν βγαίνουν τα κουκιά», «κουκιά μετρημένα», «μαυρα-ασπρα  κουκιά», «δεν μας φτάνουν τα κουκιά» , «μονοκούκι» κ.λ.π.

 

Στην Αθήνα μετά την εγκαθίδρυση της δημοκρατίας, για την εκλογή των αρχόντων και αξιωματούχων, παράλληλα με την ψηφοφορία υπήρχε και η αρχή της κλήρωσης, ενώ χρησιμοποιήθηκαν και τα κουκιά, δηλαδή, οι γνωστοί ΚΥΑΜΟΙ. Άλλωστε και σήμερα λέμε μεταφορικά τους ψήφους κουκιά.

Ο Πυθαγόρας    συνιστούσε «κυάμων απέχεσθαι». Βέβαια,  ο Πυθαγόρας με το απαγορευτικό αυτό, πρέπει να έκανε έναν υπαινιγμό, δηλαδή, να μην ανακατεύεται κανείς στην πολιτική αν δεν είναι τίμιος, ηθικός και ικανός. «Κυάμων απέχεσθαι, ότι ου δει πολιτεύεσθαι».

 Λέμε  είναι κουκιά μετρημένα, όταν ένας υπολογισμός είναι ακριβής και δεν επιδέχεται ούτε αμφισβήτηση, ούτε κατάχρηση·

Επίσης λέμε κουκιά έφαγες, κουκιά μαρτυράς (ή μολογάς), σε κάποιον ελαφρόμυαλο ή ακατατόπιστο.

Λέμε άρρητα αθέμιτα, κουκιά μαγειρεμένα, για ασυνάρτητες φλυαρίες.

Λέμε Καλημέρα Γιάννη! / Πώς είσαι Γιάννη; Κουκιά σπέρνω για περιπτώσεις ασυνεννοησίας, όπου άλλα λέει ο ένας κι άλλα απαντάει ο άλλος.

Και οι κρητικοί έχουν την παροιμία : όποιος καλά του κάθεται και πιο καλά γυρεύγει, ο διάολος του κώλου του κουκιά του μαγειρεύγει.

Το επιστέγασμα αυτής της «κουκολογίας» είναι ότι δεν βγαίνει ο λογαριασμός για να έχουμε κυβέρνηση μετά τις  επερχόμενες εκλογές.

Μήπως όμως και μετά από κάθε εκλογές  το πλήθος των δυσαρεστημένων ψηφοφόρων είναι συγκρίσιμο-αν όχι μεγαλύτερο-με το πλήθος όσων έχουν ικανοποιηθεί από το αποτέλεσμα;

Εχουμε μια απάντηση σαυτό.

Το Θεώρημα του νομπελίστα οικονομολόγου K.Arrow(1951)

Σε γενικές γραμμές μας λέει ότι δεν υπάρχει συνάρτηση Συλλογικής προτίμησης που να συμφωνεί με τη συμβατική έννοια της δημοκρατίας και ταυτόχρονα να ικανοποιεί μερικές απολύτως εύλογες απαιτήσεις.

Για περισσότερες λεπτομέρειες διερευνήστε το  στο λήμμα Κ. Arrow(Wikipedia).

Ότι είναι το Αξίωμα της Πληρότητας του Godel στα Μαθηματικά είναι το Θεώρημα του «Ανέφικτου» του Arrow στην Οικονομία-κοινωνιολογία.

Πως λοιπόν θα μπορούσαμε να ενισχύσουμε την Δημοκρατία αλλάζοντας τον τρόπο εκλογής.

Να μερικές  «σκόρπιες» προτάσεις:

1)Να ψηφίζουμε όχι μόνο αυτούς που προτιμάμε αλλά και αυτούς που θεωρούμε χειρότερους.

Για παράδειγμα αν έχουμε 10 υποψήφιους να βάζουμε 10 στον πρώτο και 1 στον τελευταίο και όλους τους αριθμούς(2 έως 9) στους ενδιάμεσους.

2)Να ψηφίζουμε ηλεκτρονικά και για σπουδαία νομοσχέδια

3)Να κάνουμε για σπουδαία διλήμματα δημοψηφίσματα(όπως ας πούμε η Ελβετία)

4)να εκλέγουμε 100 βουλευτές και οι άλλοι 200 να είναι με κλήρο.

5) Να θεσπίσουμε τον εξοστρακισμό

6)Να νομοθετηθεί το ασυμβίβαστο δεύτερης κοινοβουλευτικής θητείας.

Σταματώ εδώ  να «αραδιάζω»  προτάσεις  πιστεύοντας ότι υπάρχουν και άλλες καλύτερες.

Αν όμως μείνουμε αδρανείς στην εμπέδωση της Δημοκρατίας τότε

«Για χαραντάν και τα κουκιά μπαγλάν»

Υ.Γ . στην τελευταία ρήση τα «κουκιά» είναι οι χάντρες του κομπολογιού και το μπαγλαν είναι ο τρόπος "παιξίματος" του κομπολογιού.Μεταφορικά όμως χρησιμοποιώ την έκφραση για να υποδηλώσω οτι αν δεν αλλάξουμε τους τρόπους συμμετοχής των πολιτών η δημοκρατία θα είναι έρμαιο των δημαγωγών ,λαικιστών και όλων όσων την επιβουλεύονται.

 

 

 

 

ΤΑ ΣΙΝΕΜΑ (ΜΕΡΟΣ ΙΙ)

Ας πάμε τώρα μια βόλτα στο ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ.

Το Περιστέρι σαν πολυπληθής Δήμος είχε περίπου 40 σινεμάδες αληθινή Κινηματογραφούπολη!

Σήμερα έχουν μείνει 2 που λειτουργούν, ένας ιδιωτικός και ένας Δημοτικός.

Φυσικά δεν μπορούμε να αναφερθούμε σε όλους αλλά  μόνο σε λίγους ως εκεί  που «άπλωνε το πόδι μας».

1)ΑΝΝΙΤΑ(Κύπρου και Χ.Τρικούπη)διαρκούς λειτουργίας 560 θέσεων. Από το 1961 έως 1971 και τα καλοκαίρια με πλευρικά ανοίγματα.Εχει μετατραπεί σε κέντρο διασκέδασης.Εχω δεί αρκετά έργα μασίστα αλλα και Οδύσσεια 2001.Είταν δίπλα στο "τσιγκαδικο" που δούλευα πιτσιρικάς.Ολοι έχουμε αναμνήσεις απο την ΑΝΝΙΤΑ.

2)ΑΡΜΟΔΙΟΝ(Λευκωσίας και Σολωμού) απέναντι απο τη στάση και τον ομώνυμο φούρνο Ξεντίδη.Απο το 1965 έως το 1970 .Σήμερα βιοτεχνικός χώρος

3)ΕΛΕΝΑ-ΡΙΒΙΕΡΑ (Π.Τσαλδάρη 26-280 χειμερινός 1200 θέσεων.Το βαρύ πυροβολικό του Περιστερίου.Δίδυμος σινεμάς αριστερά είσοδος για ΕΛΕΝΑ δεξιά για ΡΙΒΙΕΡΑ .

Η ΕΛΕΝΑ στο ισόγειο η ΡΙΒΙΕΡΑ στον όροφο με ανοίγματα είταν και καλοκαιρινός.Τα πολλά εισιτήρια τα έκοβε η ΕΛΕΝΑ με καλές ταινίες και με εξώστη.Από το 1955 έως το 1985.Στα τελευταία της ξέπεσε στις τσόντες.Αστικός μύθος ισχυρίζεται οτι σε κάποια τσόντα πρωταγωνίστρια είταν η ταμίας.Σήμερα είναι σουπερμαρκετ.

4)ΚΥΠΡΟΣ (Π.Τσαλδαρη 410διαρκους λειτουργίας απέναντι απο τους πλούσιους ΕΛΕΝΑ- ΡΙΒΙΕΡΑ έκοβε και η ΚΥΠΡΟΣ αρκετά εισιτήριαΕιχε 700 θέσεις.Φτιάχτηκε δίπλα στον πιο παλιότερο σινεμά του Περιστερίου το ΜΟΝ ΣΙΝΕ που είταν θερινός απο το 1936!!!Η ΚΥΠΡΟΣ λειτούργησε από το 1954 έως το 1986.Σήμερα είναι καταστήματα.

5)ΦΟΙΒΟΣ(Εθ.Αντιστάσεως 3 πλατεία Περιστερίου χειμερινός 620 θέσεων)Χτίστηκε πλάι στον ομώνυμο θερινό το 1953 με εξώστη και θεωρεία.Τελευταία ανακαινίστηκε ριζικά και είναι απο τους ωραίους αρχιτεκτονικά σινεμάδες Το 2019 χωρίστηκε στα δύο.Οσο για τον παλιό θερινό ΦΟΙΒΟ λειτουργησε απο το 1937 έως το 1965.

Να σημειώσω οτι πρόκειται περί ιδιωτικού σινεμά που ανήκει σε μια σινεφιλ οικογένεια.

6)ΠΕΡΑΝ(Κ.Βαρναλη 32 & Μ.Αλεξάνδρου)θερινός ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ της τελευταίας δεκαετίας σε λειτουργία.Τον επισκέπτομαι τα καλοκαιράκια

Θα αναφερθώ ονομαστικά και σε μερικούς άλλους σινεμάδες του Περιστερίου ,οχι σε όλους.

Υπήρχαν λοιπον οι :ΑΛΙΚΗ  ΚΑΘΡΗΝ  ΛΙΤΣΑ  ΑΝΕΜΩΝΗ  ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΔΕΛΦΟΙ  ΑΣΤΡΑ  ΑΡΤ  ΝΙΤΣΑ  ΟΛΥΜΠΙΟΝ  ΟΠΤΑΣΙΑ ΟΡΦΕΥΣ  αλλά και άλλοι πολλοι συνολο περίπου 40!

Πάμε μια βόλτα τώρα λίγο παρα πέρα στη γειτονιά ΣΕΠΟΛΙΑ και ΛΙΟΣΙΩΝ

Στη ΛΙΟΣΙΩΝ ξεχωρίζω 2 σινεμάδες στα Θυμαράκια

 τους:

1)ΔΩΡΑ(Λιοσίων 203 και Πετροπουλακη) 600 θέσεων.Ξεκίνησε θερινός(1953)και το 1956 μετασχηματίστηκε σε χειμερινό με πλευρικά ανοίγματα το καλοκαίρι. Εκλεισε το 1972 το κτίριο  εγινε μαγαζιά εμπορικής χρήσης.

Στη Δώρα είχα δεί πολλά φιλμ νουαρ.

2)ΑΝΤΙΝΕΑ(Λιοσίων 205 &Ζαγορίων) 600 θέσεων .Ξεκίνησε το 1939 σαν θερινός και το 1968 μετατράπηκε σε διαρκούς λειτουργίας με εξώστη και συρόμενη οροφή.Μεταλλάχτηκε σε σινεμα με δεύτερης διαλογής ταινίες και κάποια εποχή έγινε ο ναός των καράτε εργων Μπρους Λη και τα ρέσταΣτην ΑΝΤΙΝΕΑ αποθεώθηκε το καράτε και βέβαια κατέληξε τσοντάδικο και εκλεισε τέλος του 1990.Το 2002 έγινε συναυλιακός χώρος με το όνομα ΓΚΑΓΚΑΡΙΝ.

Πάμε τώρα Δυρραχίου να πούμε για το "αστερι" της περιοχής μας το ΑΜΟΡΕ

ΑΜΟΡΕ(Δωδώνης 132 μεταξύ Αθανάτων και Ρόδου) διαρκούς λειτουργίας 1000 θέσεων.

Τεράστιος σινεμάς με εξώστη 300 θέσεων με δικό του μπαρ και Παρκιν  200 θέσεων στο υπόγειο Τα καλοκαίρια είχε συρόμενη οροφή(άνοιγε σε 27 δευτερόλεπτα!) και πλευρικά ανοίγματα  και με εξαερισμό  (ερ κοντισιον παρακαλω!).

Αλλά και με έργα πρώτης προβολής.

Λειτούργησε από το 1962 έως 1977 και μετά έγινε σουπερμαρκετ(νομίζω λεγόταν Τσαμπιον)

Είχα δεί τον Χρυσοδάκτυλο στο ΑΜΟΡΕ 

Θα κλείσω αυτό το "απάνθισμα" των σινεμάδων με μια απλή ονομαστική απαρίθμηση των σινεμάδων (οχι όλων ) της Πετρούπολης

ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗ(λειτουργεί σήμερα σαν δημοτικός),ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ,ΑΘΑΝΑΣΙΑ,ΑΝΤΖΕΛΑ,ΑΡΗΣ,ΗΡΩ.

 Πριν ρίξω τίτλους ΤΕΛΟΥΣ  να πώ οτι απαρίθμησα περίπου 50 σινεμάδες παραλείποντας πολλούς σε μια μικρή περιοχή  κοντινή μας.

Εκείνες τις δεκαετίες ο σινεμάς πρόβαλλε ένα Μελλον Ευ-τοπικό ,αυτό που "εβλεπε" ο κόσμος ,ένα μέλλον καλλίτερο από το ΠΑΡΟΝ του.

Σήμερα οι ταινίες προβάλλουν συνήθως ένα δυστοπικό μέλλον με αφετηρία ένα δύσκολο Παρον.

"Ινα πληρωθεί το ρηθέν δια του προφήτου λέγοντος"

O tempora O mores!

ΥΓ. κάθε διόρθωση, επισήμανση λαθών,προσθήκη κ.λ.π. είναι ευπρόσδεκτη.

ΤΑ ΣΙΝΕΜΑ (ΜΕΡΟΣ Ι)

 

               ΤΑ ΣΙΝΕΜΑ(ΜΕΡΟΣ 1)

Λένε πως με τον ερχομό του κινηματογράφου  πέθανε το Θέατρο.

Λένε ακόμη ότι με τον ερχομό της τηλεόρασης(και του βίντεο αργότερα και του ντιβιντι κ.λ.π.)  πέθανε το σινεμά.

Να προσθέσω ότι με τον ερχομό των σουπερμάρκετ  πέθαναν οι κινηματογραφικές αίθουσες.

Αλλά το σινεμά και το θέατρο είναι τέχνες και δεν πρόκειται να πεθάνουν αλλά οι αίθουσες πάνε περίπατο.

Και μαζί με τις αίθουσες  χάθηκαν και οι σχέσεις που φιλοξενούνταν μέσα τους.

Οι παρέες και οι οικογένειες  που κατάλληλα ντυμένοι περνούσαν κάποιο χρόνο στο σινεμά, αντάλλασσαν απόψεις και εντυπώσεις για το έργο, διασκέδαζαν η απολάμβαναν ένα αναψυκτικό.

Αλλά όχι μόνο αυτοί.

Οι αίθουσες των σινεμά φιλοξενούσαν διάφορα «δρώμενα».

Πολιτιστικά: Θεατρικές  παραστάσεις ,συναυλίες ,παραστάσεις καραγκιόζη, ομιλίες.

Πολιτικά: Προγραμματικές παρουσιάσεις, συνδικαλιστικές και σωματειακές συναθροίσεις

Αθλητικά: Αγώνες  κάτς.

Και όχι μόνο:

Το σκότος του σινεμά επέτρεπε(ίσως και επέβαλε) αθώες ρομαντικές επαφές αλλά και ένοχες και ο χώρος προσφέρονταν και για κάποιο «υπνάκι» στα κλεφτά αλλά και άλλες «παράνομες» συνευρέσεις.

Αλλά θα αποφύγω να γίνω παραπάνω «μελό» μια κι αυτά ανήκουν σε «Χρόνια που περνούν και δεν ξαναγυρνούν»

Θα προσπαθήσω  να καταγράψω τους σινεμάδες που παρακολουθούσαμε, «όσο άπλωνε το πόδι μας» στη περιοχή μας.

Η ερευνά και καταγραφή βέβαια δεν είναι πρωτογενής απλά εγώ  προσθέτω μερικές προσωπικές πινελιές.

Πηγή :ΟΙ κινηματογράφοι που αγαπήσαμε. ΜΑΝΟΣ ΓΑΙΤΑΝΟΣ.

Και ας καταγράψουμε πρώτ’απ’όλα του σινεμάδες της περιοχής μας στα ορια του Δ.Ιλιου.

1)ΔΙΑΝΑ

 Ιδομενέως και Αγ.Βαρβάρας.

 Σινεμά 800 θέσεων χειμερινός και τα καλοκαίρια με συρόμενη οροφη.

Λειτούργησε από το 1970 εως 1991.Μετα από πολλά χρόνια διακοπής το 2000 περίπου έκανε ένα νέο ξεκίνημα με έργα πρώτης προβολής.Αλλά γρήγορα έκλεισε και έγινε ένα ωραίο σουπερμαρκετ Μαρινόπουλος(σήμερα Σκλαβενίτης).

Στη Διάνα είχα δεί τον Λώρενς της Αραβίας

2)ΑΣΤΕΡΙ

Φιλοκτήτου και Νέστορος

Χειμερινός στο Ισόγειο και καλοκαιρινός στην ταράτσα.

Σινεμά 500 θέσεων από το 1965 έως 1986

Το 1993 έγινε Δημοτικός Θερινός σινεμά και μέχρι σήμερα βάζει κάποια εργάκια που βλέπονται απολαμβάνοντας από ψηλά και τον έναστρο ουρανό.Το Ισόγειο έγινε μαγαζιά.

3)ΑΛΣΟΣ

Ιφιγενείας και Καλυψούς, μέσα στο «Αλσος».Είχε 900 θέσεις και είταν θερινός Από το 1963 έως 1983 μετά έγινε «φαγαδικο» και κατέληξε πολυκατοικία.Εβλεπες ένα εργάκι και μετά εκεί κοντα για πίτσα η κάποιο γλυκό.

4)ΑΣΤΡΟΝ

Φωλοπούλου 22 όπου και η ομώνυμη στάση του λεωφορείου.

Διπλός σινεμάς  χειμερινός(1000 Θέσεων) και στο διπλανό οικόπεδο θερινός.Ο χειμερινός είχε και εξώστη .Τα καθίσματα βελούδινα μπορντό

Από το 1963 έως 1974

Σήμερα υπέκυψε στο My market.

Στον θερινό απόλαυσα πολλές ταινίες του «μασίστα» αλλά και ελληνικές κωμωδίες

5)ΛΙΖΕΤΑ

Πριαμου

Το σινεμά της γειτονίας μας. Ιδρυτές και ιδιοκτήτες οι Αδελφοι Σκρέκη(Κώστας και Λουκάς) που από «γελαδάρηδες» γίναν σινεφίλ.

Είχε 1000 θέσεις και λειτούργησε από το 1958 έως το 1990 Υπέκυψε και έγινε πολυκατοικία.

Πολλές ελληνικές κωμωδίες και λαικές απογευματινές Παρασκευής με 4,5 δραχμές.

Την περίοδο 1975-1980 είδα πολλά αποσπάσματα έργων μισής  ώρας απολαμβάνοντας τις καλοκαιρινές νύχτες και λιγότερο τα έργα.

6)ΙΛΙΟΝ

Κύπρου και Διστόμου

Θερινό σινεμά προς Αγ Αναργύρους 700 θέσεων από το 1962 έως 1969(δεν άντεξε πολύ)

Δεύτερης διαλογής ταινίες.  «φρανκο και Τσιτσο» και τα ρέστα.

 

7) ΡΙΤΑ

( Αλαμάνας;δεν θυμάμαι)

Θερινός 800 θέσεων από το 1968 έως1975.Εχει γίνει κατοικία

8)ΡΟΖΑ

Πολυδέυκους&Ανδ.Παπανδρέου

Θερινός 800 θέσεων  από το 1955 έως 1967.Μάλλον έγινε κατοικία.

8) ΟΛΥΜΠΙΑ

Πρωτεσιλάου και Δαναών

800 θέσεων από το 1955 έως 1967.Πολυκατοικία

9)ΑΓΓΕΛΟΣ

Πετρουπόλεως και Σοφούλη Διαρκούς λειτουργείας με συρόμενη οροφή Περίοδος λειτουργείας 1968-1976 Μεγάλος σινεμάς 1400 θεσεων εμβληματικός υπέκυψε και έγινε Σουπερμαρκετ

10)ΒΙΚΤΩΡΙΑ

Αγ Νικολάου και Κρυσταλλοπηγής

Διαρκούς λειτουργείας με συρόμενη οροφή 1000 θέσεων από 1966-1988

Άλλο ένα σουπερμάρκετ.

Ας πούμε ότι τελειώσαμε με το ΙΛΙΟΝ Αν κάποιος έχει και άλλα στοιχεία ας τα δώσει η αν υπάρχει κάποιο λάθος η παράλειψη.

Ας πάμε τώρα στους Αγ.Αναργύρους που έιχαν και αυτοί αρκετους σινεμάδες.

Ελπίζω να τους πιάσουμε όλους.

ΑΓΙΟΙ ΑΝΑΡΓΥΡΟΙ

1)ΝΤΑΛΙΑ(Αγ.Αναργύρων και Επτανήσου)Μετά τις δεύτερες Γραμμές.

 

Ενας  πολύ παλιός σινεμάς  που ανοιξε το 1949 Είχε 850 θέσεις είταν θερινός και στα πλαινά οι τοίχοι γεμάτοι γιασεμιά.

Στη Ντάλια είδα το πρώτο εργο του Τζειμς Μποντ.

Εκλεισε το 1976.Σήμερα είναι ακόμη οικόπεδο με πολυγωνική κάτοψη.

 

2)ΟΡΦΕΑΣ(Μέρλα και Δημοκρατίας)

Χειμερινός σινεμάς μικρός (400 θέσεις) που η τοίχοι και η οροφή ειταν επενδεδυμένοι με αυγουλιέρες(ίσως  έτσι πίστευε ο ιδιοκτήτης ότι έχει ηχομόνωση)Λειτούργησε από το 1956 έως 1971.Οταν έκλεισε μετατράπηκε σε κέντρο διασκέδασης.

Σαν ενθύμιο έχω κάποιο έργο με τον Κερκ Ντάγκλας (δεν θυμάμαι αν είταν ο Σπάρτακος) σίγουρα όμως θυμάμαι τα «σπαγκέτι» που πρωτοείδα εκεί.

3)ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ (Αγ.Αναργύρων και Β.Παύλου) απέναντι από το σχολείο του 1^ου Δημοτικού.

Είταν θερινός, μόνο 250-300 θέσεων.Λειτούργησε από το 1967 έως το 1980 Κατεδαφίστηκε.

4)ΑΙΝΤΑ (Κονδύλη και Β.Αλεξάνδρου) Θερινός 350 θέσεων από το 1966 έως το 1975.Μετά μετατράπηκε σε βιοτεχνικό χώρο.

5)ΑΘΗΝΑ (Σ.Βενιζέλου και Σόλωνος)Διαρκούς λειτουργίας με πλαινά ανοίγματα.

Ειχε 500 θέσεις από το 1962 έως το 1998.Το 2000 έκανε μια νέα αρχή με έργα πρώτης προβολής και μετά υπέκυψε πολύ γρήγορα.

Το τελευταίο έργοι που είδα στην Αθηνά είταν το «Γάμος αλά Ελληνικά)

6)ΛΙΝΤΟ (Σ. Βενιζέλου και Λαρίσης) λίγο πιο πάνω από την ΑΘΗΝΑ .

Ειταν διαρκούς λειτουργίας με 700 θέσεις και η ζωή του από το 1965 έως 1976.Μετά έγινε σουπερμάρκετ.

Ειταν ο ναός του Ελληνικού και ξένου χάρντ κόρ με αυθεντικές (και αυτοσχέδιες!)τσόντες.

Στον ναό συνέρρεαν πλήθη πιστών και από Επαρχεία (Λεβαδειά, Αργος, θήβα, Χαλκίδα και άλλων περιφερειών.Όλο αυτό το πλήθος είταν πρωταγωνιστής διαφόρων δρώμενων σχολιασμων, επιδοκιμασιών και αποδοκιμασιων όταν η πλοκή το απαιτούσε.

7)ΟΝΑΡ-ΜΑΡΙΑ ΕΛΕΝΑ (Αγ. Παρασκευής-Ανάκασα).Από το 1965 μέχρι και σήμερα  σαν Δημοτικός  λειτουργεί χειμερινός και θερινός.Στην αρχή το όνομα του είταν ΜΑΡΙΑ-ΕΛΕΝΑ όταν τον πήρε ο Δήμος το ονόμασε ΟΝΑΡ αλλά κατόπιν διαμαρτυριών κόλλησε και το ΜΑΡΙΑ ΕΛΕΝΑ.

 

Ας πάμε τώρα μια βόλτα στο ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ.Το Περιστέρι σαν πολυπληθής Δήμος είχε περίπου 40 σινεμάδες αληθινή κινηματογραφουπολη!

Σήμερα έχουν μέινει 2 που λειτουργουν ένας ιδιωτικός και ένας Δημοτικός.

Φυσικά δεν μπορούμε να αναφερθούμε σε όλους αλλά  μόνο σε λίγους ως εκεί  που «άπλωνε το πόδι μας»

 

 

 

 

 

 

ΜΑΡΓΑΡΙΤΑΡΙΑ

 

                                              ΜΑΡΓΑΡΙΤΑΡΙΑ  

  

Είναι   πολύ εύκολο να εντοπίσεις  «μαργαριτάρια» σε διάφορα  πεδία όπως στην Εκθεση μαθητών, στην Ιστορία ,στη Γεωγραφία στην Πολιτική στην Κοινωνιολογία κ.λ.π.

Η Γλώσσα  μας είναι  πολύσημη και δίνει αυτή την δυνατότητα σ’ένα  μυαλό ιδιαίτερα αν αυτό είναι «ταραγμένο».

Αλλά είναι δύσκολο στην μονοσήμαντη γλώσσα των μαθηματικών να βρείς  μαργαριτάρια γιατί αυτός που τα διατυπώνει δύσκολα τολμά αν δεν κατέχει το θέμα.

Κι όμως

«Η κοινωνία πρέπει να ζη  επί  επιπέδων, τα οποία τέμνονται κατ ‘ έκτασιν εις ένα χώρον κώνου ή πυραμίδος.

Δεν ημπορεί να ζη επί επιπέδων, τα οποία τέμνονται επί της παραπλεύρου επιφανείας κυλίνδρου, διότι τότε δεν υπάρχει δυνατότης αντιμετωπίσεως των αναγκών αντιστοίχου εκάστου επιπέδου.»  Γεώργιος Παπαδόπουλος

Και

«Μπορεί να μην ξέρω να τετραγωνίσω τον κύκλο, όμως ξέρω πολύ καλά, πως να κυκλώσω το τετράγωνο! ».Στυλιανός Πατακός

Αλλά και:

        - Η γωνία Α στην κορυφή του τριγώνου λέγεται  Αγωνία. Στον πάτο της βάσης, δεξιά και αριστερά, λέγονται Παταγωνία. Αγνώστου

- Το πολύγωνο στα αγγλικά λέγεται Πόλυγκαν. Αν δοθούν Χ  πλευρές, τότε λέγεται χούλιγκαν

- Η ακίδα στη γεωμετρία είναι μια τελεία πολύ μικρή, σχεδόν αόρατη. 'Οταν επαναλαμβάνεται πάλι λέγεται παλακίδα

-Κατασκευάζουμε μια ευθεία ορθής γωνίας πάνω στην γραμμή, αν διχοτομήσουμε προσεκτικώτατα την υποφθίνουσα. Χρειάζεται ειδικόν όργανο, ο διχοτόμος.(που το πουλάνε αυτό!)

- Το τρίγωνο μπορεί να κοπεί σε δύο ίσα μέρη αλλά, τότε, παύει να είναι τρίγωνο και υπόκειται σε άλλο σχήμα, μη κατονομαζόμενον.:(Αλήθεια πώς να το πεις!)

- Οι κύκλοι που μπαίνουν ο ένας μέσα στον άλλο λέγονται ομόφυλοι.(ισως εννοούσε ομόκεντροι αλλά πάλι που να ξέρεις!)

- Τρισδιάστατον είναι το αντικείμενο τριών διαστάσεων, πλάτος, φάρδος, μάκρος,ύψος, βάθος και ίσως και βάρος, όπου χρειάζεται. Ολα τ' άλλα είναι διάστατον ή υποκατάστατον ή άστατον.( τα αναλύει όλα σε «βαθος» και « πλάτος»)

.

 

Και μερικά επώνυμα:

    -  Ο κύκλος είναι μία στρογγυλή γραμμή, χωρίς συνδέσεις, ενωμένη με τέτοιο τρόπο που δεν μπορείς να καταλάβεις που αρχίζει και που τελειώνει. Γυμνάσιο Ηρακλείου, 1991

-         Ο κύκλος δεν έχει ούτε αρχή ούτε τέλος, εκτός αν σταματήσεις το διαβήτη. Γυμνάσιο Καρδίτσας, 1989.

 

     - Τρεις κύκλοι εφαπτόμενοι ο ένας με τον άλλον δημιουργούν τρίκυκλον. Από εργασία για τα Μαθηματικά, Λύκειο Τρίπολης, 1991.

Θα επανέλθουμε με περισσότερα!

 

 

 

 

Vom Kriege και ο Καιρός γαρ εγγύς

 

Vom Kriege και ο Καιρός γαρ εγγύς

Τα βασικα:

-Πόλεμος είναι η χρήση βίαιων μέσων για την επιβολή της θέλησης σου στον αντίπαλο.

-Ο πόλεμος είναι η συνέχιση της Πολιτικής με άλλα μέσα

 

-Κανείς δεν πρέπει να αρχίζει έναν πόλεμο αν δεν έχει ξεκαθαρίσει τους στόχους του: τι επιδιώκει με τον πόλεμο, πώς θα τον διεξάγει και τι θα κάνει αν τον κερδίσει. Κυρίως, δεν πρέπει να ξεκινήσει έναν πόλεμο αν δεν είναι βέβαιος ότι θα τον κερδίσει.

-Για να κερδηθεί ο πόλεμος ο επιτιθέμενος πρέπει  να καταστρέψει η να ουδετεροποιήσει την πολεμική μηχανή  του αντιπάλου.

Όλα τα παραπάνω είναι βασικά «δόγματα» του Κλαούζεβιτς.

 

Ο Πρόεδρος αποφάσισε να διορθώσει τα Λάθη της Ιστορίας και σαν άλλος Μεγάλος Πέτρος να μεγαλώσει την Επικράτεια και οι στόχοι του είταν:

1)      Ουδετεροποίηση και αποστρατικοποίηση (όχι ΝΑΤΟ όχι ΕΕ)–αποναζιστικοποίηση (αυτό μάλλον τοχει ξεχάσει) της Ουκρανίας

2)      Ανεξαρτησία του Ντομπάσκ (μήπως και προσάρτηση;)

3)      Αναγνώριση της Ανεξαρτησίας της Κριμαίας από την μεταπολεμική Ουκρανία.

Αλλά εκτός από τα πολεμικά  πεδία της Ουκρανίας ενυπάρχει και ένα «κρυφό» πεδίο που ορίζει ένα «κρυφό» πόλεμο κατά της Δύσης και του ΝΑΤΟ,ένας κλεφτοπόλεμος μεταξύ Ρωσίας και ΗΠΑ(μαζί με Ευρώπη κ.λ.π.).

Στόχος εδώ(του Προέδρου) είναι η αναγνώριση της ισχύος της Ρωσίας  ,πρόκειται δηλαδή για μια Προβολή Ισχύος και Κύρους.

Αλλά οι στόχοι για την Ουκρανία είναι τέτοιοι  που δεν είναι αποδεκτοί  από τους Ουκρανούς και οι στόχοι κατά της Δύσης τέτοιοι που ορίζουν ένα Νέο Ψυχρό πόλεμο.

Δεν βλέπω πως θα μπορούσε να τελειώσει αυτός ο πόλεμος αφού δεν μπορεί να  βρεθεί μια ικανή συνθήκη ειρήνης και εφόσον η πολεμική μηχανή της Ουκρανίας ανανεώνεται από τη βοήθεια της Δύσης.

Συνεπώς η Ειδική Στρατιωτική Επιχείρηση(όπως βαπτίσθηκε από τον Πρόεδρο) μπορεί να έχει την έννοια ενός Αέναου Πολέμου με διάφορες μορφές.

Θυμάμαι τον νεολογισμό  του Παπανδρέου το «μη  πόλεμος» που εδώ θα μπορούσε να τροποποιηθεί και να λέγεται Αειπόλεμος η καλύτερα Βαλτοπόλεμος,ένας βαλτομένος «παγωμένος» πόλεμος.

Στο μεταξύ ο Τούρκος είδε ότι άνοιξε η πόρτα του τρελάδικου και έτρεξε να μπουκάρει.

Αυτός ο πως τον λένε ο Γκουτιέρες η κάπως έτσι θάπρεπε νάχει βάλει τα πόδια στην πλάτη και να τρέχει από Αυλή σε Αυλή μπας και βρεί καμμιά άκρη.

 

Δεδομένου ο δικός μας Προφήτης Δόκτωρ Λιακόπουλος τόχει από καιρό βροντοφωνάξει ότι:

Α)Στον Βλαδίμηρο δεν περνάνε οι… πουτινιές.

Β)Ο καιρός γαρ εγγύς.

Τα Ελλοχείμ ας μας προστατεύσουν συνεπικουρούντων και των Σεραφείμ

μια γενίκευση με πολλά"εισαγωγικά"

   

                          ΜΙΑ ΓΕΝΙΚΕΥΣΗ  ΜΕ ΠΟΛΛΑ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ

 

 Ολοι έχουμε μια  «ταυτότητα» που μας επιτρέπει να προσανατολιζόμαστε και να επιβιώνουμε κοινωνικά.

Η ταύτιση της πολιτικής ιδεολογίας με τις εκάστοτε ανάγκες της προσωπικής ταυτότητας προσδίδει στις διαμάχες μεταξύ «φορέων» των διαφόρων ιδεολογιών οξύτητα ασυμβίβαστη με μιαν «διαφορισμένη» θεώρηση του Αλλου· γιατί στον βαθμό όπου έχει κάποιο δίκιο ο ένας, παύει να έχει κάποιο δίκιο ο Αλλος, ήτοι μειώνεται το δικαίωμα υπάρξεως του ως φορέα αυτής της ιδεολογίας.

 Έτσι, η ψυχική οικονομία επιβάλλει τις γρήγορες κατατάξεις και τις συνοπτικές κρίσεις, έστω και αν στον Αλλον αποδίδονται τα ζοφερότερα κίνητρα και οι ελεεινότερες προθέσεις.

Αν παρ’ελπίδα είσαι «ξεκρέμαστος» η κατάσταση σου είναι πιο δύσκολη ,αμήχανη και πολλές φορές «ανυπόφορη».

 

Είναι δύσκολο να αποδεχτείς ότι εκείνος που εσύ θεωρείς αντίπαλο ή εχθρό σου, (εκείνος που ίσως είναι διώκτης σου), μπορεί να έχει εξ ίσου καθαρή συνείδηση και εξ ίσου αγνά κίνητρα όσο και εσύ, να διαπνέεται από την ίδια ακλόνητη πεποίθηση για το δίκαιο του.

Ο Μπρεχτ στα έργα του, που άσκησαν τόση γοητεία  ξεχωρίζει « με το μαχαίρι»  (μανιχαιστικά θα λέγαμε)το άσπρο από το μαύρο. Εδώ ο εχθρός, δηλαδή ο «κακός», όχι μόνον είναι εξ αντικειμένου κακός, αλλά και το ξέρει επί πλέον ο ίδιος, και μάλιστα το απολαμβάνει· εννοείται, απέναντι σ’ ένα τέτοιο υποκείμενο είναι περιττό να έχουμε οιουσδήποτε διανοητικούς ή ψυχικούς ενδοιασμούς.

Εμείς είμαστε οι «καλοί» και εκείνος ο « κακός».

Μερικές  φορές σε κάποια συζήτηση είναι «μάταιο» και ίσως και «περιττό» να  υπερασπίζεσαι «δυσάρεστες»  απόψεις περισσότερο απ’ ό,τι το επιτρέπει η ψυχική αντοχή ή η αντιληπτικότητα του συνομιλητή μας.

 Όπως και να ‘χει, οι περισσότεροι άνθρωποι θεωρούν περίπου αφύσικο να πρεσβεύουν οι άλλοι αντίθετες αντιλήψεις.

 

Το θλιβερό είναι ότι οι πολιτικές αντιπαραθέσεις ενταφιάζουν το χιούμορ αλλά και αυτό πάει σε δεύτερη μοίρα όταν καταλάβουμε ότι είναι ανάγκη κάποιος νάχει μια «ταυτότητα» και να την υπερασπίζεται και να την περιφρουρεί με κάθε μέσον.

Κάτω από αυτές τις συνθήκες η ιδεολογική πλάνη είναι φυσική κατάσταση και δεν έχει σημασία αν η «πλάνη» έχει κάποιο πρόσημο στον άξονα δεξιά -αριστερά.

Ολοι έχουμε δικαιώματα στην ψευδαίσθηση(Οτι  κατέχουμε την απόλυτη αλήθεια)αφού δεν έχουμε το θάρρος να κλονίσουμε την συμπαγή «ταυτοτητά» μας.                                

Τα κουρούπια και το Κορωπί

 

                                                           Τα κουρούπια

Κατόπιν μεταμεσονύχτιας  λεξιθηρίας  σε συζήτηση με φίλο ,μας  προέκυψε η λέξη «κουρούπια» και η προέλευσή της.

Αντιγράφω  λοιπόν από το βικιλεξικό:

 

κουρούπι < (κληρονομημένο) μεσαιωνική ελληνική κουρούπι < *κορύπη < αρχαία ελληνική κόρυμβος < κόρυς

(Έχει προταθεί και η ετυμολόγηση από το (συριακό-αραμαϊκό)  geroba)

 Ουσιαστικό

κουρούπι ουδέτερο (& (ιδιωματικό) κρούπι)

Ερμηνεία:

πήλινο αγγείο

σπασμένο αγγείο με απομεινάρια από τα τοιχώματα

↪ οι κότες πίνουν νερό από το κουρούπι

(σκωπτικό, παρωχημένο) το κεφάλι, η κεφάλα.

Αλλά  υπάρχει και μια ωραία ιστορία που πλάθει συνήθως η λαική μούσα που αφορά την ονοματοδοσία του χωριού ΚΩΡΟΠΙ που την παραθέτω όπως ακριβώς την αλίευσα:

Από τους μεγαλύτερους δήμους στην αρχαία Αθήνα, παλιά λεγόταν Σφηττός ενώ σήμερα έχει επεκταθεί και

περιλαμβάνει και τον όμορο αρχαίο δήμο των Λαμπτρών. Για την ακρίβεια τις Καθύπερθεν και Υπένερθεν Λαμπτραί.

(Όποιος ρώτησε τι σημαίνει καθύπερθεν και υπένερθεν να γράψει 100 φορές στον πίνακα «Δεν θα ξανακάνω κοπάνα στο

μάθημα της Παιανίας».)

Κατά την τουρκοκρατία η περιοχή ονομάστηκε Κουρσαλάς. Κι έπειτα ήρθε ένας αγγειοπλάστης, ο Μπάρμπανος Δάβος, που έφτιαχνε κουρούπια (κουρούπι = πήλινο

αγγείο, Κουρουπής = αγγειοπλάστης), τύχαινε όμως να έχει και κεφάλι κουρούπα, μιλάμε  για φουλ φωσφοριζέ γλόμπος ο μάστορας.

 Κι έγινε γραφτό αυτός τύπος, ο Μπάρμπανος Δάβος, ο Κουρουπής με την κουρούπα, ΚΑΙ γλόμπος ΚΑΙ αγγειοπλάστης, να δώσει το παρατσούκλι του στο χωριό του.

 

 

Πάμε στον Κουρουπή —> Κοροπή —> Κορωπί.

Από που κι ως πού όμως ονομάστηκε Δήμος Κρωπίας;

Κατά το 1840 στη συνέλευση της περιοχής για να δηλωθούν τα ονόματα των δήμων της νεότερης Ελλάδας, στο τραπέζι έπεσαν πολλά ονόματα:

 

«Να τον βγάλουμε Σφηττό», πρότεινε κάποιος.

«Και γιατί να τον βγάλουμε Σφηττό και να μην τον πούμε Λαμπτρές», απάντησε ο δεύτερος.

«Σιγά να μην τον βγάλουμε Λαμπτρές, να στραμπουλάμε τη γλώσσα μας», είπε, και με το δίκιο του, ένας τρίτος.

«Και πώς να τον βγάλουμε τότενες;»

«Να τον βγάλουμε Κουρσαλά!»

«Και γιατί να τον βγάλουμε Κουρσαλά και να μην τον πούμε Κοροπή;»

«Την κολοκυθιά θα παίξουμε;»

Οι προύχοντες ήταν έτοιμοι να πιαστούν στα χέρια, όταν ένας πλούσιος χωρικός, ολίγον μεγαλοπιασμένος, ελαφρώς φαντασμένος, αρκετά διαβασμένος και πολύ βασιλόφρων, πέταξε την ιδέα:

 

«Μα τι μπαναλ πράγματα είν' τούτα. Ο δήμος μας αξίζει ένα βασιλικό όνομα».

«Ε, τότε να τον πούμε Οθωνία!»

«Και γιατί να τον πούμε Οθωνία και να μην τον πούμε Αμαλιάδα, για να τιμήσουμε την βασίλισσα…» άρχισαν πάλι την κολοκυθιά.

 

«Μας προλάβαν άλλοι, δεν παίζει».

Κι εκεί πάνω που πήγαν να πέσουν πιστολιές, έπεσε η ιδέα από τον ίδιο τον χωρικό:

«Θα τον πούμε Δήμος Κεκροπίας, στη μνήμη του Κέκροπα, του πρώτου βασιλιά της Αθήνας! Ταιριάζει στα γράμματα και με το Κορωπί».

Ζητωκραυγές, μπράβο, εύγε, αυτό είναι όνομα! Λεβέντικο! Και βασιλικό και αρχαιοπρεπές και αρχοντικό! Έκλεισε με συνοπτικές διαδικασίες ο «Δήμος Κεκροπίας».