Κυριακή 12 Ιανουαρίου 2020

3 ....cool cats!

https://www.youtube.com/watch?v=yJJtX0JaROs

Για τη γάτα του Παραδόξου Σρέντιγκερ  έχουν ασχοληθεί φιλόσοφοι, φυσικοί,μαθηματικοί και λοιποί κοινωνιολογούντες και μη.
Παρακάτω όμως αυτό το βίντεο αποδεικνύει πέραν πάσης αμφιβολίας οτι η Γάτα του Σρέντιγκερ (dead or alive!) είναι σωματίδιο και κύμα μαζί!!




Αν όμως απομένει και η παραμικρή αμφιβολία γιαυτό ,θα πρέπει να γίνει τουλάχιστον αποδεκτό ,οτι οι γάτες ανήκουν στην κατηγορία των Ρευστών.
Γιατί ρευστό είναι σώμα  που  λαμβάνει κάθε φορά το σχήμα του χώρου που καταλαμβάνει  ή του μέσου δια του οποίου κινείται αυτό.(βλ. https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A1%CE%B5%CF%85%CF%83%CF%84%CF%8C)

Οι παρακάτω εικόνες ελπίζω να σας πείσουν:








Οσο για τα 3 γατιά που φιλοξενούνται (τρόπος του λέγειν) στην αυλή μου,(η μαμά Ροζαλία,ο γιός Μπλάκι και η κόρη Φραγκούλα) κάθε φορά που τα ταϊζουμε ,επαληθεύουν το φαινόμενο της Κβαντικής Υπέρθεσης (βλ.https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9A%CE%B2%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CF%85%CF%80%CE%AD%CF%81%CE%B8%CE%B5%CF%83%CE%B7) α
αφού μπλέκονται και γίνονται "ενα" με χέρια- πόδια μες το πιάτο τους!!!Κάπως έτσι.......


Θα είταν παράλειψη μου αν δεν μνημόνευα τον γείτονα Επικυρίαρχο Γάτο του επιτόπιου Καφενέ τον ομώνυμο Γάτο-Σάββα!
Ο Τζαναμπέτης Σάββας κοσμεί το Καφενείο της Υπερτάτου Παρακμής (Καφενείο της Καστανιάς τόλεγε ο Οργουελ) αρχηγεύει ,καταλαμβάνει το πέριξ χώρο και "καταδυναστεύει " τα συναισθήματα των καφενοβίων

Κυριακή 15 Δεκεμβρίου 2019

Πράσινες Ενοχές και το Παράδοξο Jevons




Ο Αγγλος οικονομολόγος W.S. Jevons (1835-1882), παρατήρησε ότι οι ατμολέβητες (ατμομηχανές) κατανάλωναν ολοένα λιγότερο κάρβουνο λόγω των τεχνικών τελειοποιήσεων, αλλά παρόλα αυτά η συνολική κατανάλωση κάρβουνου συνέχιζε να αυξάνεται εξαιτίας της αύξησης του αριθμού των λεβήτων!!

Το «παράδοξο του Jevons» σχετίζεται με την τεχνολογική πρόοδο.
Παραδόξως, ο ρυθμός κατανάλωσης του συγκεκριμένου πόρου αυξάνεται επειδή αυξάνεται η ζήτηση του πόρου. Ως εκ τούτου, στο τέλος, παρατηρείται το φαινόμενο της αναπήδησης (rebound effect) το οποίο δρα εντελώς αντίθετα στον αρχικό στόχο.

Αυτό το φαινόμενο έχει ένα ψυχολογικό θεμέλιο.
 Κάποιος που μειώνει την κατανάλωση ενέργειας, χρησιμοποιώντας πχ. Λαμπες  χαμηλής τάσης, ικανοποιείται από την εξοικονόμηση που πετυχαίνει  και προσφέρει στον εαυτό του, ως μπόνους, ένα  ταξιδάκι  σε έναν μακρινό προορισμό, που θα αντιπροσωπεύει μια κατανάλωση ενέργειας πολύ υψηλότερη απ’ αυτήν που θα έχουμε εξοικονομήσει!!


Όταν το φαινόμενο αναπήδησης ξεπερνά το 100% (δηλαδή διπλασιασμός της χρήσης ενός πόρου αντί για μείωσή του) τότε λειτουργεί ως  μπούμεραγκ  (backfire effect).
Τωρα ας έρθουμε στο σήμερα!
Η τεχνολογία στις ανεμογεννήτριες και στα ηλεκτρικά αυτοκίνητα βελτιώνεται διαρκώς ώστε να χρησιμοποιούνται όλο και λιγότερες ποσότητες σπάνιων γαιών, καθώς η περίπτωση της εξολοκλήρου απεξάρτησης των τεχνολογιών από τις σπάνιες γαίες δεν υφίσταται, αφού δεν υπάρχουν τεχνητά ή φυσικά αντικατάστατά τους.

Θα περίμενε λοιπόν κανείς όσο βελτιώνεται η τεχνολογία στη χρήση των σπάνιων γαιών, τόσο να μειώνεται η κατανάλωσή τους. Όμως συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο: όσο βελτιώνεται η τεχνολογία πχ. στα ηλεκτρικά αυτοκίνητα, τόσο αυξάνεται η ζήτηση τους.

Περισσότερο και από το 90% των ορυκτών αυτών (σπάνιες γαιες) που συλλογικά ονομάζονται στη Χημεία Σπάνιες Γαίες βρίσκονται στο έδαφος της Κίνας. Περισσότερο από το μισό προέρχεται από ένα μόνον ορυχείο που βρίσκεται στην ονομαζόμενη Εσωτερική Μογγολία στο Bayan Obo . Από τα 16 αυτά στοιχεία λοιπόν πρωταγωνιστικό ρόλο στη δημιουργία εξαρτημάτων για νέα μηχανήματα παίζει το νεοδύμιο. Και ο πιο γνωστός τομέας είναι οι μαγνήτες. Από τους σκληρούς δίσκους των υπολογιστών ως τις ανεμογεννήτριες μαγνητικοι Τομογραφοι και τα υβριδικά αυτοκίνητα χρησιμοποιούνται μαγνήτες με βασικό συστατικό το νεοδύμιο.
Τα μαγνητικά πεδία εντός της ανεμο γεννήτριας που απαιτούνται για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, παράγονται πλέον από έναν μόνιμο μαγνήτη για την κατασκευή του οποίου απαιτείται Νεοδύμιο. Κάθε ανεμογεννήτρια ισχύος 1MW απαιτεί περίπου 200 κιλά του σπάνιου αυτού μετάλλου με το ποσό να αυξάνεται όσο μεγαλώνει η ισχύ της ανεμογεννήτριας. Το γενικό κόστος κατασκευής και λειτουργίας της ανεμογεννήτριας μειώνεται όμως μέσω της εξοικονόμησης υλικών και εργασιών συντήρησης, η ανεμογεννήτρια γίνεται με λίγα λόγια πιο «οικοσυμβατή», και το περιθώριο κέρδους για τους κατασκευαστές αυξάνεται.

Αλλά και αλλού χρησιμοποιούνατι σπάνιες γαίες  όπως: για την παραγωγή  ευρύτατου φάσματος προϊόντων υψηλής τεχνολογίας, από τα κινητα σμάρτ, τους υπολογιστές και τις επίπεδες οθόνες τηλεοράσεων, τις ανεμογεννήτριες, τους  καταλύτες των αυτοκινήτων και τα διυλιστήρια, τις μπαταρίες των ηλεκτροκίνητων αυτοκινήτων μέχρι τον αμυντικό εξοπλισμό, τους δορυφόρους, τα λέιζερ, τις οπτικές ίνες και τους κινητήρες αεροσκαφών.
Τώρα πια τους βρίσκουμε σε αυτοματισμούς κλεισίματος παραθύρων και θυρών, αντλίες καυσίμων.Επίσης γυαλί με νεοδύμιο συναντούμε σε συσκευές Laser μεγάλης ισχύος.

Και σήμερα έχουμε έναν ακήρυκτο πόλεμο όπου η Κίνα έχει γίνει ο βασικός παραγωγός τέτοιων μαγνητών και κρατάει στα χέρια της όλο το εμπόριο.
Η κλιμάκωση της έντασης ανάμεσα στο Πεκίνο και στην Ουάσιγκτον έχει ενσπείρει ανησυχία ότι η Κίνα θα εκμεταλλευθεί τη κυρίαρχη  θέση της στην παγκόσμια αγορά σπάνιων γαιών για να εκβιάσει τις ΗΠΑ. Και αυτό γιατί το διάστημα 2014-2017 τουλάχιστον το 80% των σπάνιων γαιών που εισήγαγαν οι ΗΠΑ προήλθε από την Κίνα. Η Κίνα αντιπροσωπεύει τουλάχιστον το 85% της παραγωγικής δυνατότητας σπάνιων γαιών.
Να και ο εμπόρικος πόλεμος Κινας-Τραμπ.

Δευτέρα 9 Δεκεμβρίου 2019

Η Πικρόχολη, Κασσανδρική Προφητεία του Π.Κονδυλη



 Ανησυχούμε ;Ναι ανησυχούμε και αν όχι καλά θα κάνουμε να ανησυχούμε

Ας διαβάσουμε πάλι τον Π.Κονδύλη.Για το ποιός είταν ο Κονδυλης διαβάστε ένα βιογραφικό ΕΔΩ.

Το απόσπασμα που ακολουθεί είναι από το"Γεωπολιτικές και στρατηγικές παράµετροι ενός ελληνοτουρκικού πολέµου".

Ο Κονδύλης το πρόσθεσε στην Ελληνική έκδοση το 1996 στο βιβλίο του "Θεωρία του Πολέμου" που είχε εκδοθεί στα Γερμανικά το 1988.

Ακολουθει ένα απόσπασμα:

...........................................
Η Ελλάδα µεταβάλλεται σταθερά σε χώρα µε περιορισµένα κυριαρχικά δικαιώµατα, δηλαδή δικαιώµατα των οποίων η κυρίαρχη άσκηση εξαρτάται από τη βούληση και τις αντιδράσεις τρίτων, ενώ παράλληλα η στάση της γίνεται όλο και περισσότερο παθητική ή αντιφατική. Η διακήρυξη «δεν παραχωρούµε τίποτε» δεν έχει έµπρακτο αντίκρυσµα όταν η χώρα εκλιπαρεί σε κρίσιµες ώρες τις µεσολαβητικές προσπάθειες των Ηνωµένων Πολιτειών ξέροντας εκ των προτέρων ότι αυτές θα πληρωθούν µε παραχωρήσεις ή όταν αποσύρει χωρίς χειροπιαστά ανταλλάγµατα το βέτο της για την τελωνειακή ένωση της Τουρκίας µε την Ευρωπαϊκή Ένωση, αποδεικνύοντας έτσι άθελά της πόσο είναι πιθανό να µετατραπεί σε δορυφόρο της Τουρκίας ακριβώς µέσω του «ευρωπαϊκού δρόµου» και της επιρροής των «Ευρωπαίων εταίρων». Τέτοιες ενέργειες δεν είναι απλώς εσφαλµένοι ή έστω συζητήσιµοι χειρισµοί. Συνιστούν τα εύγλωττα επιφαινόµενα µιας βαθύτερης ιστορικής κόπωσης, µιας προϊούσας, ηδονικής µάλιστα παράλυσης. Στον βαθµό όπου η Ελλάδα θα καθίσταται ανεπαίσθητα γεωπολιτικός δορυφόρος της Τουρκίας, ο κίνδυνος πολέµου θα αποµακρύνεται, οι ψευδαισθήσεις θα αβγατίζουν και η παράλυση θα γίνεται ακόµα ηδονικότερη, εφ' όσον η υποχωρητικότητα θα αµείβεται µε αµερικανικούς και ευρωπαϊκούς επαίνους, που τους χρειάζεται κατεπειγόντως ο εκσυγχρονιζόµενος Βαλκάνιος, και επίσης µε δάνεια και δώρα για να χρηµατοδοτείται ο παρασιτικός καταναλωτισµός. Απ' αυτές τις συνθήκες ό,τι στην πραγµατικότητα θα συνιστά κάµψη της ελληνικής αντίστασης κάτω από την πίεση του υπέρτερου τουρκικού δυναµικού, οι Έλληνες θα συνηθίσουν σιγά-σιγά να το ονοµάζουν «πολιτισµένη συµπεριφορά», «υπέρβαση του εθνικισµού» και «εξευρωπαϊσµό». Πράγµατι, το σηµερινό δίληµµα είναι αντικειµενικά τροµακτικό και ψυχολογικά αφόρητο: η ειρήνη σηµαίνει για την Ελλάδα δορυφοροποίηση και ο πόλεµος σηµαίνει συντριβή. Η υπέρβαση του διλήµµατος αυτού, η ανατροπή των σηµερινών γεωπολιτικών και στρατηγικών συσχετισµών απαιτεί ούτε λίγο ούτε πολύ την επιτέλεση ενός ηράκλειου άθλου, για τον όποιο η ελληνική κοινωνία, έτσι όπως είναι, δεν διαθέτει τα κότσια.

Ολο το ενδιαφέρον κείμενο βρίσκεται στον υπερσύνδεσμο:
http://library.antibaro.gr/text/Kondylhs/_Kondylhs_.pdf

Πέμπτη 28 Νοεμβρίου 2019

ΥΠΕΡ(4)

           ΥΠΕΡ(4)
https://www.youtube.com/watch?time_continue=19&v=5CsLmM23QXU&feature=emb_title

Ισως σε  Μέλλον κοντινό που Κυρίαρχη ιδεολογία θάναι ο Υγιεινισμός, και Κυβέρνηση (ισως )μια Συμμαχία Πρασίνων,Σπεσισιστών,Λαχανιστών,  η συνήθεια του "καπνίζειν" θα περιγράφεται ως μέρος μιας περίεργης(και παράνομης) Ηθογραφίας, για την οποία   θα απορούν ή και θα εξίστανται, όπως συμβαίνει τώρα με τα «χασικλίδικα», κι εποχές που οι έρωτες, οι χωρισμοί και οι μοναξιές θα βρίσκουν άλλους έμμετρους συντρόφους, άλλες μονάδες μέτρησης του χρόνου και του πόνου και όχι το τσιγάρο.
 Εποχές που θα παίζονται τα λαϊκά σε κατακάθαρη ατμόσφαιρα  θα τα ακούνε οι "καθαροί Αλέκοι"(βλ. Αναγνωστικό Δημοτικού)και που τα περίπτερα θα μένουν ανοιχτά τα βράδια μόνο  και μόνο για τις εφημερίδες   και που κι αυτές θα διαβάζονται χωρίς τσιγάρο.

Νέος Θαυμαστός Κόσμος!!

Γιαυτό "τα όνειρα σου μη τα λές......"και τα ρέστα.....

Ως τα Τότε όμως ας ακούσουμε τον ποιητή:


      Το τσιγάρο

Ευτυχία είναι όταν
βρίσκεις τυχαία σπίτι
ένα μισογεμάτο πακέτο τσιγάρα.

Απογοήτευση είναι όταν
πετάς το μόλις αναμμένο σου τσιγάρο.

Κατάθλιψη είναι όταν
στο τασάκι υπάρχουνε τέσσερα
μισοαναμμένα τσιγάρα.

Έρωτας είναι όταν
εύχεσαι να σου ζητήσει αυτή ένα τσιγάρο.

Aγάπη είναι όταν
σιγομαζεύεις τις στάχτες
και φαντάζεσαι πως θα ήτανε
αν καπνίζατε μαζί το τελευταίο σου τσιγάρο.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΓΙΑΝΝΑΚΟΥ

Υ.Γ.Αυτό  είναι το 4ο και τελευταίο ΥΠΕΡ(4) και οφείλω μια εξήγηση εδώ.
Το ΥΠΕΡ ειναι ΥΠΕΡ του Αντικαπνιστικού και αυτό γιατί σέβομαι το Δικαίωμα του Αντικαπνιστή να με Μισεί όσο θέλει....


Τετάρτη 27 Νοεμβρίου 2019

ΥΠΕΡ(3)

                                            Υπέρ (3)
https://www.youtube.com/watch?v=hMr3KtYUCcI

Ποιός μπορεί να μουτζουρώσει,να θολώσει,να σκιάσει ,να κουρελιάσει, να σκίσει να ρίξει "μαύρο",να αφανίσει να λογοκρίνει τις εικόνες:

Τον Τσόρτσιλ με το πούρο του,τα κιτρινιάρικα δάχτυλα του Σάρτρ,την πίπα του Σιμενόν αλλά και του Ανδρέα και του Πασαλίδη,την γόπα στα δάχτυλα του Καμύ,την ρουφηξιά της Τζιν Σιμπεργκ στο με "κομμένη την ανάσα",το τσιγάρο της Μελίνας στη Στέλλα;
Ενα τσιγάρο εικόνες ολος ο 20ος αιώνας.

Και ο ποιητής:

8. ΤΟ ΚΑΠΝΙΣΜΑ ΒΛΑΠΤΕΙ
Τσιγάρο η ζωή
Δίχως το φίλτρο την καπνίζω
Τα στήθη μου γεμίζει, καίει τη γλώσσα
και όσο σώνεται, τόσο ρουφάω πιο βαθιά
σπίθες λαμπρές , καπνό από λέξεις και αισθήματα,
επιθυμίας νεφέλες που όσο μακραίνουν, μεγαλώνουν
μα πριν να τις θαυμάσω, χάνονται
Στα χέρια μένει η υπόμνηση της μυρωδιάς, η απόχρωση της νικοτίνης
Το κάπνισμα, λεν, βλάπτει σοβαρά, εμένα και τους γύρω μου
Αν όμως δεν καπνίσω, πώς θα γνωρίσω
ποιος ο εαυτός μου , ποιοι οι γύρω μου ;
Άθλημα επικίνδυνο η ζωή
βλάπτει εμένα
βλάπτω κι εγώ τους γύρω μου
με το χαρμάνι από θάνατο στο αίμα που κυλά
Μα τι να κόψω απ’ το λάθος μου
αφού ζωή και πάθος είναι ένα
Φωτιά όπου καίγονται αισθήματα και φαντασίες
αφήνοντας πίσσας κατάλοιπο
Κραυγή σε άδειο δωμάτιο,
χρώματα σε λευκό καμβά
Επί ποινή ζωής , ναι, θα καπνίσω!
Έλενα Ψαραλίδου, Θυμητάρι ενός Ερημοναύτη

Τρίτη 26 Νοεμβρίου 2019

ΥΠΕΡ(2)

                                     Υπέρ(2)

https://www.youtube.com/watch?v=qUBUZ4CWXb4&feature=youtu.be&t=83


Τι θαπογίνουν τ'άφιλτρα του Καρούζου,ποιος θα δίνει φωτιά στον Γκόρπα,σε ποιό πακέτο θα γράφει στίχους ο Βρεττάκος,του Βάρναλη η υπόγεια ταβέρνα δεν θά'χει καπνούς και βρισιές;

              Λέει ο ποιητής:

-Θωμάς ΓΚΟΡΠΑΣ, «Τσιγάρα»
«Μάταια κυνήγησα τα μάτια που ονειρεύονται στους άλλους τόπους.
Πολλές φορές βρήκα την άκρη, μα όσες τη βρήκα χάθηκα μαζί της.
Είχαμε μια παρέα κάποτε τα πάντα είχαμε και τίποτα δεν είχαμε
ανάμεσα στα πλούσια δάχτυλά μας είχαμε φτωχά τσιγάρα
Τέλειον Ξάνθης Κυρέτσιλερ και Έθνος χύμα…
Χίλιες φορές κοιμηθήκαμε με το τσιγάρο αναμμένο
απ’ άλλα κάηκα κάηκα έγινα στάχτη μέσα από τη στάχτη μου
ξαναγεννήθηκα ο ίδιος κι απαράλλαχτος
μόνο λιγάκι πιο προσεκτικός με τους χαφιέδες…
Τελευταία τσιγάρα τελευταία λεφτά και τελευταίο μπάνιο
θλίψη μαύρη δροσιά και θλίψη προκαταβολή της ευτυχίας
παντέρμη πλαγιά βελανιδότοπος και ένας βράχος
θαυματουργός που έγινε γυναίκα σιωπηλή γυναίκα
μια απαρηγόρητη γυναίκα που έγινε βράχος
θαυματουργός βράχος πατρίδα χαμένη κερδισμένη πού πατρίδα
πού βράχος γυναίκα και γυναίκα βράχος και βράχος βράχος
πάει
τρελάθηκε η ποίηση
τρελάθηκε τρελάθηκε τρελάθηκε
τα ρήματα τα σύρματα τα σήματα τα σήμαντρα
ένα κελάηδισμα το ίδιο πάντα
άαααα…
πόσο μεγάλο είναι το ρεμπέτικο…»
(Θωμάς Γκόρπας, Τα ποιήματα, Κέδρος)

Δευτέρα 25 Νοεμβρίου 2019

ΥΠΕΡ(1)

                                                                Υπέρ(1)

                                       https://www.youtube.com/watch?v=68W-TRoLvf8&feature=youtu.be


Ποιά Υπερδύναμη, ποιό Υπερεθνικό Δίκαιο,ποιό Σύνταγμα ,ποιός Νόμος,ποιά Υπουργική Απόφαση μπορεί να απαγορεύσει,να σβήσει, να εξαφανίσει, να βγάλει στην παρανομία το στίχο:
"Η ζωή μου όλη είναι ένα τσιγάρο...."...η τον ... "Στο άδειο μου πακέτο απόψε μπήκες, δεν ξέρω τι ζητάς και αν το βρήκες....

Για το τσιγάρο έχω ξαναγράψει ΕΔΩ.
Αλλά για σήμερα ας μιλήσουν άλλοι.......

-Παντελής Μπουκάλας, «Καπνός αι ημέραι μου»
«Μα τι θαρρούν οι άκαπνοι./ Πώς έτσι απλά κόβεται το ρημάδι
Τάχα υπόθεση δαχτύλων και συνήθειας;/ Πώς σημαδεύεις με την κόκκινη γραμμή
Ένα τσιγάρο/ Το κυκλώνεις/ Και καθαρίζεις
Απαγορεύεις αποκλείεις οστρακίζεις;
Χορτάρι λένε πώς καπνίζουμε ή χαρτί;/ Λέξεις καπνίζουμε.
Όσες μας δόθηκαν ακέραιες να πανηγυρίζουν
Κι όσες απόμειναν χλομές./ Και ιστορίες./ Τις τρεις, τις πέντε ιστορίες
Που απαρτίζουν έναν άνθρωπο./ Φιλιά και λέξεις./ Παρέες γέλια ανέκδοτα
Τραγούδια μοιρολόγια/ Κρασί και τσίπουρο/ Φαρμάκια
Γονατισμένες μνήμες/ Κομμένους δρόμους/ Όνειρα διψαλέα
Ηττημένα όνειρα/ Πρόσωπα ανεπίστροφα
Το τρέμουλο του πρώτου αγγίγματος
Τον τρόμο του στερνού.
Αυτά ο καπνός μας/ Αυτά το σήμα το ευανάγνωστο.
Και σπίρτο δε χρειάζεται/ Καν αναπτήρας.
Αρκεί μια σπίθα τοσηδά/ Απ’ την τριβή του νου
Στης μνήμης μας την πέτρα πάνω.
Γερνάει ωστόσο ο και ρός/ Αγκομαχάει το αίμα
Μαχαίρι λένε οι γιατροί/ Ρουφώντας τον καπνό τους απολαυστικά.
Μαχαίρι. Πού το πρόβλημα.
Θα υπάρχουν πάντοτε ιστορίες να καπνίζουμε/ από μέσα μας
Ή, σε άλλα ελληνικά, ωμότερα/
θα υπάρχει πάντα βίος για να ζήσουμε από μέσα μας.
Πλην κάποτε καπνίζουμε το εαυτό μας να καπνίζει
Ποζάροντας σε άφαντο καθρέφτη
Ντυμένοι ύφος μελαγχολικό, περίσκεπτο.
Αλλά και τότε την αλήθεια μας καπνίζουμε,
Μόνο δεν έχει αίμα ο καπνός.»
(Π. Μπουκάλας, Ρήματα, εκδ. Άγρα)