ΕΠΕΤΕΙΑΚΟ : Ο Αρμστρογκ,ο Κλίντον και ο Φελιξ Φορ.

                                                       

                                                        ΕΠΕΤΕΙΑΚΟ

                              Ο Αρμστρογκ,ο Κλίντον και ο Φελιξ Φορ.

Πριν 50 χρόνια,στις 20 Ιουλίου του 1969 ο κυβερνήτης της σεληνάκατου του Apollo 11, Νιλ Αρμστρονγκ, ήταν ο πρώτος άνθρωπος που πάτησε το πόδι του στο Φεγγάρι. Οι πρώτες λέξεις που είπε αφού έκανε τον περίπατο στη Σελήνη ήταν: «Αυτό είναι ένα μικρό βήμα για μένα, είναι όμως ένα μεγάλο βήμα για την ανθρωπότητα».

 

Τα λόγια αυτά μεταδόθηκαν μέσω τηλεόρασης και εκατομμύρια άνθρωποι παρακολούθησαν εκστασιασμένοι το μεγάλο επίτευγμα.

Και εδώ αρχίζει ι ιστορία μας..........

Πριν ξαναμπεί στη σεληνάκατο, ο Αρμστρονγκ έκανε την εξής αινιγματική δήλωση: «Καλή απόλαυση, κύριε Gorsky»!ΠΟΛΛΟΙ συνάδελφοί του από τη NASA θεώρησαν ότι ήταν μια κίνηση αβρότητος, που απευθυνόταν σε κάποιο Ρώσο κοσμοναύτη. Όμως, ύστερα από ενδελεχή έλεγχο που έκαναν, διαπίστωσαν πως δεν υπήρχε κανένας Gorsky ούτε στα ρωσικά ούτε στα αμερικανικά διαστημικά προγράμματα... Και όπως πέρναγαν τα χρόνια, όλο και περισσότεροι απορούσαν για το νόημα της συγκεκριμένης φράσης.

Ο Αρμστρονγκ δεν απαντούσε ποτέ, μόνο χαμογελούσε, όταν τον ρωτούσαν σχετικά.

Στις 5 Ιουλίου του 1995, στο Tamba Bay της Φλόριντα, κατά τη διάρκεια μιας συνέντευξης Τύπου, ένας δημοσιογράφος του ξανάκανε την ίδια ερώτηση γι' αυτόν τον περίεργο διαστημικό του γρίφο.

Ο Νιλ Αρμστρονγκ αυτή τη φορά δέχτηκε να απαντήσει: «Μιας και ο κύριος Gorsky έχει πια πεθάνει, μπορώ να σας δώσω την απάντηση στην αινιγματική μου φράση. Το 1938, όταν ήμουν παιδί στο χωριό μου, έπαιζα μπάσκετ με ένα φίλο στην αυλή του σπιτιού μας. Ο φίλος μου πέταξε με δύναμη την μπάλα και αυτή προσγειώθηκε στην αυλή του γείτονα δίπλα στο παράθυρο της κρεβατοκάμαρας.

ΣΤΟ διπλανό σπίτι ζούσε ένα ζευγάρι, ο κύριος και η κυρία Gorsky. Όπως πήγαμε να μαζέψουμε την μπάλα, άκουσα την κυρία να φωνάζει στον κύριο Gorsky: "Μπουλκουμέ θέλεις, σιχαμένε; Θα σου κάνω μπουλκουμέ μόνο όταν αυτό το κωλόπαιδο από δίπλα ανέβει στο Φεγγάρι»!

Ομως στις 28 Νοεμβρίου 1995 ο ίδιος ο Αρμστρογκ έγραψε: Ξέρω ότι αυτό το αστείο κυκλοφορεί εδώ και ένα χρόνο. Το πρωτάκουσα στην Καλιφόρνια από τον κωμικό Buddy Hackett.

Ειναι η ιστορία αυτή αυτό που λέμε σήμερα Fake story.

Αλλά μια τέτοια ιστορία ειναι σαν την Λερναία Υδρα.Μια διάψευση κάνεις ,2 νέες δημοσιεύσεις έχεις!!

Αλλά αν η ιστορία του Αρμστρογκ είναι fake οι 2 παρακάτω ιστορίες είναι απόλυτα αληθινές.

Την πρώτη την ξέρετε όλοι το- δηλαδή- πως ένας Πρόεδρος των ΗΠΑ ταυτίστηκε μένα Λεκέ και διαπομπεύθηκε σε μια Δημόσια Διαδικασία (Impeachment) προσπαθώντας να μας πείσει οτι άλλο το “πήδημα” και αλλο η Πεολειξία.

Αλλά ο “γκαστόνε” Κλίντον “καθάρισε” και μάλιστα μετά πολλών επαίνων απο την ίδια την Χίλαρι που είπε:Ακόμα και μετά όλα αυτά τα χρόνια παραμένει το πιο ενδιαφέρον, ενεργοποιημένο και πλήρως ζωντανό πρόσωπο που έχω ποτέ μου συναντήσει !

Ενας άλλος πρόεδρος όμως Ο Félix Faure (1841-1899) Πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας από το 1895 έως το 1899, θεωρήθηκε δε από πολλούς ότι έγινε πιο γνωστός με τον θάνατο του παρά από το έργο του!

Πέθανε ξαφνικά στις 16-2-1899 από αποπληξία (τουρθε νταμπλάς του ανθρώπου) στο γραφείο του , που την έπαθε όταν η 30 χρονη ερωμένη του Marguerite Steinheil ,όπως θα έγραφε μια σοβαρή εφημερίδα, «επεδίδετο εις στοματικήν συνουσίαν ή άλλως πως πεοθηλασμόν» .

Ήταν παντρεμένος από το 1865 με την Berthe Faure από την οποία απέκτησε και δύο παιδιά.
Τα τελευταία χρόνια της θητείας του συγκέντρωσε τα πυρά από την πλευρά των υπερασπιστών του Ντρέιφους Émile Zola καιGeorges Clemenceau όταν αρνήθηκε την επανεξέταση της υπόθεσης.

Η Μ. Steinheil σύζυγος από το 1890 του ζωγράφου Adolphe Steinheil ήταν από τα γνωστά πρόσωπα της γαλλικής κοινωνίας και στο σαλόνι της σύχναζαν γνωστά ονόματα όπως οι συνθέτες Gounod και Jules Massenet , ο κατασκευαστής της διώρυγας του Σουέζ Ferdinand de Lesseps, , ο Émile Zola και ο μυθιστοριογράφος Pierre Loti.

Έγινε ερωμένη του Faure από το 1897 και την ημέρα του θανάτου του την είχε καλέσει το απόγευμα στο salon bleu των προεδρικών διαμερισμάτων του Palais de l'Élysée.
Λίγο μετά την άφιξη της βάρεσε το κουδούνι και οι υπηρέτες που έτρεξαν λέγεται ότι βρήκαν τον πρόεδρο ξαπλωμένο στο ντιβάνι με αποπληξία, ζωντανό ακόμα, με τα δύσκαμπτα χέρια του μπλεγμένα στα μαλλιά της ενώ αυτή συγύριζε τα ρούχα της.

Ο δηλητηριώδης επιτάφιος του George Clemenceau είχε διπλή σημασία "Il voulait être César, il ne fut que Pompée".

Η φράση μπορεί να ερμηνευτεί ως « θα επιθυμούσε να είναι Καίσαρ αλλά κατέληξε ως Πομπήιος» αλλά και ως «θα επιθυμούσε να είναι Καίσαρ αλλά κατέληξε “ρουφηγμένος”» επειδή το ρήμα "pomper" εκτός της εννοίας αντλώ έχει στην αργκό και την έννοια του ρουφάω η αντλώ.

Οσο για τη Μαργκρίτ μπλέχτηκε και σάλλες “θανάσιμες” ιστορίες και περιπέτειες και πέθανε 100 ετών το 1954!

Το επιμύθιο αυτού του “ταξιδιού” μας απο τη “Γη στη Σελήνη” είναι οτι σε οποιαδήποτε (G) βαρύτητας τα Ανθρώπινα Πάθη παραμένουν τα Ιδια!

....Το σταυρό σας.....

Ερχονται εκλογές και επειδή “σταυρώνουμε” πρόσωπα ,αυτό το (+)- όσοι το βάζουν -ας είναι προσεκτικοί....

Η δύναμη των κομμάτων μετά τις εκλογες του 2015 είταν:

ΣΥΡΙΖΑ 145 βουλευτές

ΝΔ 75 βουλευτές

ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ 18 βουλευτές

ΔΗΣΥ 17 βουλευτές

ΚΚΕ 15 βουλευτές

ΠΟΤΑΜΙ 11 βουλευτές

ΑΝΕΛ 10 βουλευτές

ΕΝΩΣΗ ΚΕΝΤΡΩΩΝ 9 βουλευτές

Από τις βουλευτικές εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015 έως σήμερα, 28 βουλευτές είτε με τη θέληση τους είτε όχι έχουν αλλάξει στρατόπεδο ή έχουν βρεθεί εκτός του κόμματος με το οποίο εκλέχθηκαν. Δεν είναι και λίγοι!

Βγάλε έξω το ΚΚΕ και πάμε........

ΣΥΡΙΖΑ 145 βουλευτές (έφυγε ο Στάθης Παναγούλης ενώ πήγε η Θεοδώρα Μεγαλοοικονόμου από την ΕΝΩΣΗ ΚΕΝΤΡΩΩΝ που πάλι έφυγε πρόσφατα)

ΝΔ 78 βουλευτές (έφυγε η Κατερίνα Παπακώστα ενώ πήγαν οι Στάθης Θεοχάρης, Ιάσων Φωτήλας και Κατερίνα Μάρκου και ο Αμυράς αλλά και ο Ψαριανός από ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ αλλά και ο Γιώργος Κατσιαντώνης από την ΕΝΩΣΗ ΚΕΝΤΡΩΩΝ)

ΔΗΣΥ 20 βουλευτές (στο ΔΗΣΥ πήγαν οι Γιώργος Καρράς, Αχμέτ Ιλχάν και ο Κώστας Μπαργιώτας και (ναι ,ναι!!)ο Στάθης Παναγούλης.

ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ 16 βουλευτές (έφυγαν οι Νίκος Μίχος και Δημήτρης Κουκούτσης ενώ ο Κωνσταντίνος Μπαρμπαρούσης που είχε διαγραφεί επέστρεψε)

ΑΝΕΛ 6 βουλευτές (έφυγαν οι Έλενα Κουντουρά, Νίκος Νικολόπουλος, ο Γιώργος Λαζαρίδης, ο Βασίλης Κόκκαλης και ο Δημήτρης Καμμένος ενώ πήγε ο Αριστείδης Φωκάς)

ΠΟΤΑΜΙ 8 βουλευτές από ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ έφυγαν ο Σπύρος Δανέλλης, ο Χάρης Θεοχάρης, ο Ιάσων Φωτήλας, η Κατερίνα Μάρκου, ο Αχμέτ Ιλχάν και ο Κώστας Μπαργιώτας και ο Αμυρας και ο Ψαριανός)

ΕΝΩΣΗ ΚΕΝΤΡΩΩΝ 4 βουλευτές ( έφυγαν οι Θεοδώρα Μεγαλοοικονόμου, Αριστείδης Φωκάς, Γιώργος Καρράς και Γιώργος Κατσιαντώνης αντε και ο Σαρίδης).

Ολα αυτα μου θύμησαν το ευχάριστο “καντρι “ τραγουδάκι του Λουκιανού(στιχοι και μουσικη)

“Που βαδίζουμε κύριοι;”που λέει.....

Τα 'φτιαξε ο Μηνάς με την Ανέτα

Που τα 'χε με το Δήμο τον τρελό

Χώρισε ο Χρηστάκης με την Τέτα

Και τα 'φτιαξε ξανά με την Ζωζώ

Και τα' φτιαξε η Μάρι με τον Άρη και τον Χάρη

Που τα είχε με την Ρένα και μετά με την Νανά

Κι ο Μιχάλης με την Άννυ που τα είχε με το Γιάννη

Μπερδεύτηκαν και τα φτιάξανε ξανά

Τα 'φτιαξε η Μαίρη ξαφνικά με το Λευτέρη

Που γουστάριζε την Νένα πριν γνωρίσει τη Γωγώ

Που τα είχε με τον Άρη πριν τα φτιάξει με την Μάρη

Και που κάποτε τη γούσταρα κι εγώ...........

..................................

Υ.Γ.Πολλές φορές αναρωτιέμαι γιατί αυτοι οι βουλευτές ( οι “γυρολόγοι” εννοώ) είναι οι χειρότεροι και οχι πολλοί απ' τους άλλους εκείνους που βάλανε πάνω απο τη συνειδηση τους την Κομματική πειθαρχία!!

Ο Επιμενίδης,ο Απ. Παύλος,ο Ράσελ και ο Γκέντελ

Ο Επιμενίδης ήταν ξακουστός κατά την αρχαιότητα σοφός, θρησκευτικός διδάσκαλος,προφήτης και μάντης(σαν να λέμε εξορκιστής), καταγόμενος από την Κρήτη.

Ο μύθος λέει ότι, όταν τον είχε στείλει ο πατέρας του να ψάξει κάποιο πρόβατο στα χωράφια, ο Επιμενίδης μπερδεύτηκε και μπήκε σε μια σπηλιά όπου κοιμήθηκε για πενήντα επτά χρόνια, εξ ου και η παροιμιώδης φράση Επιμενίδειος ύπνος.

Όταν έμαθαν αυτή την ιστορία οι Έλληνες, τον θεώρησαν αγαπημένο των θεών, διότι στη διάρκεια του ύπνου του συνάντησε θεούς.

Ο Επιμενίδης έζησε συνολικά 157 ή 299 χρόνια. Το μόνο ιστορικό γεγονός του βίου του αφορά στην κάθαρση της Αθήνας από το Κυλώνειο Άγος (596 π.Χ.)

Οι αρχαίοι συγγραφείς αναφέρουν μια σύνθεση βοτάνων με την ονομασία «άλιμον» (χωρίς πείνα), την οποία ο Επιμενίδης φύλαγε σε ένα πέλμα βοδιού και έπαιρνε από αυτήν λίγη κάθε μέρα, για αυτό δεν αισθανόταν πείνα. (Ο Διογένης Λαέρτιος προσθέτει ότι κανείς δεν είδε ποτέ τον Επιμενίδη να τρώει) .

Ο Επιμενίδης έγινε αφορμή και για ένα γνωστό παράδοξο στη Λογική. Σε ένα ποίημά του είχε γράψει: «Κρῆτες ἀεὶ ψεῦσται (οι Κρήτες είναι πάντα ψεύτες)». Κατά τον 19ο αιώνα διατυπώθηκε με βάση τη φράση αυτή το εξής λογικό παράδοξο, γνωστό και ως παράδοξο του Επιμενίδη:

Ο Επιμενίδης λέει ότι όλοι οι Κρήτες είναι ψεύτες

• Ο Επιμενίδης είναι Κρητικός
• Άρα ο Επιμενίδης λέει ψέματα
• Άρα οι Κρήτες λένε την αλήθεια
• Άρα και ο Επιμενίδης λέει την αλήθεια
• Άρα οι Κρήτες είναι ψεύτες κ.ο.κ.

Τη φράση του Επιμενίδη χρησιμοποίησε ο Απ. Παύλος στην επιστολή του προς τον επίσκοπο Κρήτης Τίτο, προκειμένου να ψέξει τους Κρητικούς(μάλλον τους Εβραίους που ζούσαν στην Κρήτη) για τα ελαττώματά τους με τα λόγια ενός δικού τους: «εἶπέ τις ἐξ αὐτῶν ἴδιος αὐτῶν προφήτης· Κρῆτες ἀεὶ ψεῦσται, κακὰ θηρία, γαστέρες ἀργαί» (1:12)

Ο Παύλος δεν αντιλαμβάνεται όμως αυτό που αντίθετα είχαν αντιληφθεί οι Ελληνες φιλόσοφοι δηλαδή το “Παράδοξο” της πρότασης.Ειναι γνωστό οτι ο Παύλος δεν τα πήγε καθόλου καλά με τους Αθηναίους που δεν παρέλειψαν να τον χλευάσουν.

Το παράδοξο με το ψέμα ( η μήπως αλήθεια;) του Επιμενίδη διαόλισε φιλοσόφους, γλωσσολόγους, μαθηματικούς και άλλους επί 2500 χρόνια και διαολίζει ακόμη.

Ο Ράσελ προσπάθησε να ξεδιαλύνει αυτό και άλλα παράδοξα. Τά΄φερε στο φως και προσπάθησε να άρει τις αντιφάσεις.

Ο Ράσελ παραδοξολόγησε με μία μικρή ιστορία: «Σε μια χώρα που όλοι οι άντρες είναι καθημερινά ξυρισμένοι, υπάρχει ένας μόνο κουρέας. Αυτός ξυρίζει όλους τους άντρες που δεν ξυρίζονται μόνοι τους. Τότε όμως ποιος ξυρίζει τον κουρέα;»

Αυτά τα παράδοξα έκαναν τον Φρέγκε (Ο μεγαλύτερος Λογικιστής μετά τον Αριστοτέλη) στο τέλος μιας πορείας ολοκλήρωσης του έργου του να αισθάνεται ας πούμε “αποτυχημένος”.

Και έρχεται ο Γκέντελ να αποδείξει πως κάθε λογική δομή και άρα και η γλώσσα έχει αντιφάσεις και δεν μπορεί να είναι πλήρης ,δεν μπορούμε να αποφανθούμε για τα πάντα ότι είναι αληθή η ψευδή.

Και καλά τι μας νοιάζουν αυτά τα ας πούμε λογοπαίγνια;Για τους φιλοσόφους όμως και τους μαθηματικούς αυτά τα παράδοξα αν δεν λυθούν τινάζουν στον αέρα τις αξιώσεις μιας ακριβολογίας μιας συστηματοποιημένης επιστήμης.

Σκεφτείτε τι σημασία έχουν για τη Γλώσσα .Οι αντιφάσεις μιας φυσικής Γλώσσας είναι σύμφυτες με την ύπαρξη και την εξέλιξή της.

Αλλιώς πως θα μπορούσε να εκφραστεί ένας ποιητής;

Και για να παραφράσουμε τον Βιντγκεστάιν, δεν ορίζουμε τις λέξεις συνδέοντας αυτές με τα αντικείμενα (εικόνες) αλλά με τον τρόπο που χρησιμοποιούνται.

Φιλοσοφια και ιδεολογία

Φιλοσοφια και ιδεολογία

Παρμενίδης(και Ζήνωνας) και Ηράκλειτος

Σε τι διαφέρει η φιλοσοφία απο την ιδεολογια;Χωρίς ορισμους ας πούμε οτι:

Η φιλοσοφία είναι ένας τρόπος να ζήσει τη ζωή του κάποιος, ενώ η ιδεολογία είναι ένας σχεδόν “ιδανικός” τρόπος ζωής για όλη την κοινωνία.

Αλλο τόνα κι ¨αλλο τάλλο!

Ο Παρμενίδης φιλοσοφικά είναι ο διανοητής της ακινησίας και της ενότητας του Οντος.Το γίγνεσθαι,η ζωή,ο πόνος, ο θάνατος ,για τον Παρμενίδη είναι μια καθαρή ψευδαισθηση(μια παράσταση).

Αντίθετα ο Ηράκλειτος με το “τα πάντα ρεί” μας διδάσκει πως η ζωή “τεμαχίζεται” μέσα στο διαλεχτικό στάδιο των γεγονότων.

Ποιός είναι απο τους δύο είναι ο προοδευτικός και ποιός ο αντιδραστικός;

Ο Ηράκλειτος( κατά τον Δ.Λαέρτη) είταν ζοχάδας ,πλούσιος, περιφρονούσε το λαό δεν είθελε να μετέχει στην δημοκρατική διακυβέρνηση των “αχρείων” και έγραφε σε δύσκολη γλώσσα για να μη καταλαβαίνει ο οχλος,γιαυτό και αποκαλείται “σκοτεινός”.Τι είναι αυτό που δινει σήμερα νόημα στη φιλοσοφία του;Η αριστοκρατική του ζωή η μήπως η “δημοκρατική” χρήση των θεωριών του απο άλλους;

Κι ο Παρμενίδης; Δεν ξέρουμε πολλά γιαυτον αλλά ξέρουμε αρκετά για το μαθητή του τον Ζήνωνα που αγωνίστηκε να υποστηρίξει τον Δασκαλό του και μας βεβαιώνει οτι η κίνηση δεν αποδείχνεται(Ο Αχιλλεας δεν φτάνει ποτέ τη χελώνα,το βελος δεν θα διασχίσει ουτε χιλιοστό στον χώρο κ.λ.π),ο χώρος και ο χρόνος δεν τεμαχίζεται.

ΑΛΛΑ στη ζωή του τι κάνει ο Ζήνωνας(που τα Παραδοξά του ακόμη ταλανίζουν φιλοσόφους,μαθηματικούς φυσικούς).

Σκοτώνεται σενα επεισόδια αντίστασης κατά του τυράννου Νεάρχου.

Πιάνεται και βασανίζεται να αποκαλύψει τα ονόματα των συνομωτών.Δαγκώνει τη γλώσσα του και την φτύνει στα μούτρα του τυράννου(κατα αλλη εκδοχή του δαγκωσε ταυτί)..Λέγεται οτι πέθανε φριχτά τον έριξαν σε αλεστικές πετρες.

Πριν πεθάνει όμως είχε μια ωραία ιδέα.Κατάγγειλε σαν συνομώτες όλους τους φίλους του τυράννου,θέλοντας να τον απομονώσει τελείως.

Η ουτοπία της αμετάλλαχτης Αλήθειας του δεν τον ακινητοποιεί,σπάει τα δεσμά και ρίχνεται στη μερική αλήθεια με κίνδυνο της ζωής του.Ταυτίζεται με τους συμπολίτες του και κόντρα στη θεωρία του σπάει τα “δεσμα”και “right or wrong,my party”.Και ενεργεί “My way”

Πως γίνεται λοιπόν ο φιλοσοφος της διαλεχτικής να είναι αντιδραστικός και ο φιλόσοφος της ακινησίας επαναστάτης;

Γίνεται γιατί απο μια φιλοσοφία δεν προκύπτει μια ιδεολογία ούτε και το ανάποδο.Να γιατί ο Μπαλζάκ περιγράφει μια κοινωνία όπως θα την περιέγραφε ας πούμε ο Εγκελς(και αυτό είναι ένα ερωτηματικό που μου έθετε συχνά παλιός φίλος που είναι μακρυά μας).

Ανάμεσα στη θεωρία και την Πράξη δεν υπάρχει ακριβής “μετάφραση”,υπάρχουν παρεμβάσεις,πλάνες,αποπροσανατολισμοί.

Παραδείγματα Χαιντεγκερ,Αλτουσερ(μαρξιστής και οπαδός του Σπινόζα),Τσομσκι (θεωρητικός των εμφύτων ικανοτήτων και ταυτοχρονα κριτης της Αμερικης),Πάουντ κ.λ.π αλλά και καθημέρινοι Ανθρωποι που όλοι έχουμε συναντησει.

Πως να ψηφίσουμε στις επόμενες διπλές εκλογές.

Για το Θεώρημα του Arrow έχω ξαναγράψει στην Ομάδα αλλά το υπενθυμίζω και να τι μας λέει:

Το Θεώρημα Αροου περιγράφει ότι οποιαδήποτε διαδικασία συλλογικής απόφασης είναι προβληματική εκ φύσεως και για αυτό ο ψηφοφόρος πρέπει να κινηθεί στρατηγικά.Σύμφωνα με το θεώρημα αυτό, δεν υπάρχει κανένα σύστημα ψηφοφορίας το οποίο να μπορεί να μετατρέψει τις ιεραρχημένες ατομικά προτιμήσεις των ψηφοφόρων σε μια συλλογική-κοινωνική καθολική ιεράρχιση, η οποία να είναι πλήρης και μεταβατική, ικανοποιώντας ένα προκαθοριμένο σύνολο κριτηρίων.

Ισως μια άλλη στρατηγική όπως να πουμε επιλογή υποψηφίων (η ποσοστού των υποψηφίων) με κλήρο(βλ. Αρχαία Αθήνα) να έλυνε το πρόβλημα των ατυχών επιλογών η ίσως μια άλλη στρατηγική για τον ψηφοφόρο και εξηγούμαι.

Πλησιάζουν εκλογές και διαβάζουμε ψηφοδέλτια αλλά διαβάζουμε και τις ανησυχίες πολιτών, δημοσιογράφων και πολιτιλογούντων γιατί πολλά “υποπτα” πρόσωπα φιγουράρουν στις πρώτες θέσεις των λιστών για να αντιπροσωπεύσουν το λαό στο Ευρωκοινοβούλιο και στην Αυτοδιοίκηση.

Και βέβαια από κάτι τετοια βγάζει κανείς μαύρα συμπεράσματα για το Μέλλον μας.

Αλλά παρακαλώ ας ησυχάσουμε λίγο.Ας το πάρουμε αλλιώς για τους παρακάτω λόγους:

Με τέτοιους υποψήφιους πέστε μου δεν γίνονται σεβαστά τα δίκαια αιτήματα αντιπροσώπευσης;

Κάθε συλλογικό σώμα δεν πρέπει να εκφράζει τις τάσεις τις απόψεις,τις επιθυμίες ,τις απαιτήσεις,τις ευχές κάθε μέλους της κοινωνίας;

Δεν αποτελούν μέρος της κοινωνίας ,οι κερδοσκόποι,οι διαφθορείς,οι οικοπεδοφάγοι,οι ψηφοθήρες, οι φοροφυγάδες,τα λαμόγια, οι εμπρηστές,οι σεξολάγνοι,οι θρησκόληπτοι,οι “ψεκασμένοι”οι “μαφιόζοι”,προστάτες και αποστάτες,οι μηδίζοντες ,οι φιλοφασίστες ,οι φασίζοντες τα “μπαχαλάκια”κ.λ.π;

Κι αν μου πείτε οτι στα Συλλογικά Οργανα πρέπει να φτάνουν οι “ενάρετοι” και οι “νομοταγείς” ε τότε αυτό μου φαίνεται καθαρή αφέλεια!!!

Να εξηγηθώ:

Υπάρχουν παράνομες πράξεις που τιμωρούνται αυστηρά (τρόπος του λέγειν),όπως να πούμε ο βιασμός ,ο φόνος και άλλες που όλοι αποδεχόμαστε σαν τέτοιες.Αλλά απο όσο ξέρω δεν υπάρχουν τέτοιοι υποψήφιοι στις Λίστες.

Υπάρχουν άλλες πράξεις που αν και είναι κολάσιμες δεν καταδικάζονται αμέσως και ξεκάθαρα απο τη Δικαιοσύνη λες και σαν να μην είναι σαφές αν είναι Καλές η Κακές.

Οπως να πούμε η Παράνομη Οικοδόμηση(που είναι το αγαλμα του Παράνομου Οικιστή!),η ας πουμε η συμμετοχή σε εξωχώριες εταιρείες για τους πολιτικούς η ας πούμε η αμέλεια στην ασκηση των καθηκόντων κατεχόντων δημόσιες θέσεις, τα “φακελάκια”, τα “πολιτικά” εγκλήματα η “νόμιμη” φοροδιαφυγή και άλλες ων ουκ έστιν αριθμός.

Οι υποθέσεις μένουν θολές δεν ξέρουμε αν αυτές οι πράξεις επιτρέπονται η απαγορευονται,επομένως μου φαίνεται σωστό να αντιπροσωπεύονται οι υπαίτιοι και να υποστηρίζονται- ενδεχομένως-απο το σινάφι τους.

Και τι παει να πεί “ενάρετος” άνθρωπος;Κάποιος μπορεί νάναι τίμιος μέχρι τη στιγμή που θα αναλάβει Δημόσιο Αξίωμα,αλλά μετά να “εγκληματίσει! Τι έκπληξη για μας που τον ψηφίσαμε!(Εχουμε γεμίσει κοψοχέρηδες).

Ρε μπας και είναι καλύτερα από την αρχή να βγάλουμε κάποιον ύποπτο σφετερισμού και κατάχρησης για να μπορούμε κιόλας να τον παρακολουθούμε;

Γιατί να μην έκλέξουμε τηλεοπτικούς ψεκασμένους αστέρες γιατί να μην εκλέξουμε τον Ψηνάκη για ευρωβουλευτή να δώσει τον “μπουλο” σόλους τους Γιουρολιγουριούς η γιατί όχι Βελοπουλο η Λιακόπουλο να αντιπροσωπεύσουν και εμάς αλλά ταυτόχρονα και τα Νεφελίμ και τα Ελοχιμ;

Ας πούμε ότι βγάζουμε έναν ύποπτο και αυτός τοποθετείται στο Υ.Αμυνας.Αν μας πει να αγοράσουμε ας πουμε S400 ,εμείς αμέσως θα αγοράσουμε Patriot και θάχουμε το κεφάλι μας ήσυχο!

Και ερωτώ: Εχουμε στην Ελλάδα νοσταλγούς του Μεταξα; Εχουμε! Εχουμε χουλιγκάνους;Εχουμε.Εχουμε συνομοσιολόγους ;Πληθώρα!

Ας τους βάλουμε λοιπόν στις Λίστες .Κάποιος τελοσπάντων πρέπει να αντιπροσωπεύσει τους κασιδιάριδες κάποιος και την οργισμένη νεολαία!!

Ας δείξουμε ρεαλισμό.Μήπως να τους σημάνουμε μένα διακριτικό να ξέρουμε με ποιούς έχουμε να κάνουμε και να προσέχουμε;

Το πρόβλημα είναι οτι όλοι αυτοί είναι χωρίς διακριτικά και περνάμε τι μέρα μας στους δημόσιους χώρους κοιτώντας με δυσπιστία τους διπλανούς μας.

Ας διαβάσουμε λοιπόν τα ψηφοδέλτια προσεκτικά να ξέρουμε τι μας περιμένει!

Ισως να μη μας αρέσει,αλλά τουλάχιστον θα είμαστε σίγουροι οτι οι προσδοκίες μας δεν θα διαψευστουν!

Διχόνοια

Η Διχόνοια που βαστάει
ένα σκήπτρο η δολερή
καθενός χαμογελάει,
"πάρ' το", λέγοντας, "και συ".
............
Μην ειπούν στο στοχασμό τους
τα ξένη έθνη αληθινά:
"Εάν μισούνται ανάμεσό τους
δεν τους πρέπει ελευθεριά".
Υμνος στην Ελευθερία
Δ.Σολωμός.

Δεν μας φτάναν οι 12 Ολύμπιοι,είχαμε και θεά για τους τσακωμούς μας-την Εριδα-λένε κόρη της Νύκτας η αδελφή του Αρη.Δεν την κάλεσαν στους γάμους του Πηλέα και της Θέτιδας και αυτή ξαμόλησε το χρυσό μήλο,πούγραφε επάνω”τη καλλίστη” .τοδαν οι 3 θεές-Ηρα,Αφροδίτη,Αθηνα-πούχαν πάει στο γάμο και φούντωσαν απο ζήλια.Τι να κάνει κι ο Δίας έστειλε τον  Ερμή  στν Πάρη και τον διόρισε Κριτή στα καλλιστεία.Και κείνος τόδωσε στην Αφροδίτη οχι γιατι ίσως είταν η πιό όμορφη αλλα γιατί τούταξε την Ελένη......κ.λ.π κ.λ.π.
Κιαπό τότε:
Τσακώθηκε ο Αγαμέμνωνας με τον  Αχιλέα άφησαν τάρματα και πιάσαν τις βρισιές.
Αλλά και οι πόλεις -κράτη κάναν πολέμους.
Και όλοι ξέρουμε για τον Πελλοπονισιακό πόλεμο.
Και μετά Μακεδόνες(Φίλιππος και Αλέξανδρος) κατά Ελλήνων.
Αλλα και μετά τον Αλέξανδρο οι Επίγονοι (Πτολεμαίοι,Σελευκίδες ,Κασσανδροι,Αντιγονος,Ευμένης,Λυσιμαχος και οι ρέστοι ολοι σε  πόλεμο για τη Διαδοχή)
Ξεπερνάω αν πασάν το Βυζάντιο και έρχομαι στην Ελληνική Επανάσταση.
Δύο Εμφύλιους μέσα στα Χρόνια του ξεσηκωμού.
Αλλα και σαν γίναμε Κράτος Διχασμοι πολλοί.Τρικούπης Δηλιγιάννης και ο Μεγάλος Διχασμός Κωνσταντίνος-Βενιζέλος.
Κυστερα Ο Μετακατοχικός Εμφύλιος που με τις πληγές του ζούμε και σήμερα.
Πιο είναι το συμπέρασμα;

«Από την αρχαιότητα οι Ελληνες διχάζονται». “Η διχόνοια είναι το σαράκι του Ελληνισμου” και άλλα τέτοια ωραία.

Οι προτάσεις αυτές επαναλαμβάνονται με ποικίλους τρόπους(εχουν γράψει ρεκόρ σαν θέματα σχολικών εκθέσεων) από μεγάλο αριθμό Ελλήνων και με την υποστήριξη του εθνικού μας ποιητή Διονυσίου Σολωμού το νόημά τους έχει κατοχυρωθεί ως μια αδιάσειστη, σχεδόν αυτονόητη αλήθεια της ιστορίας των Ελλήνων.

Εντελώς διαφορετικές ιστορικές συγκρούσεις, σε εντελώς διαφορετικό ιστορικό αντικειμενικό περιβάλλον, με διαφορετικές δομικές και συγκυριακές αιτίες και μορφές, ανήχθησαν στον «προαιώνιο διχασμό» που διέπει τους Ελληνες ως «έμφυτο» εγγεγραμένο στο DNA χαρακτηριστικό.

ΜΥΘΟΣ:

Ο διχασμός, με άλλα λόγια, είναι η τραγική μοίρα των Ελλήνων, την οποία δεν μπορούν να αποφύγουν και στην οποία τελικά υποτάσσονται, όπως οι αδύναμοι, ασθενείς και αμαρτωλοί άνθρωποι υποτάσσονται στα πάθη τους. Ο ελληνικός λαός, παρά το μεγαλείο και τον ηρωισμό του, τη δημιουργικότητα και τη συνεχή του παρουσία στη Μεσόγειο και στην Οικουμένη, υποτάσσεται σε μια προαιώνια αδυναμία του: τη διχόνοια.

Μήπως όμως η διχόνοια και ο διχασμός δεν αποτελούν παρά μια σύγχρονη ιστορική κατασκευή, μια « μοίρα», την οποία κατασκεύασαν οι σύγχρονοι Ελληνες απο το 19ου αιώνα και μετά, για να αποσείσουν τη συλλογική τους ευθύνη, έστω εν μέρει, σχετικά με τις αλλεπάλληλες ιστορικές καταστροφές τις οποίες υπέστησαν ως ιστορική κοινωνία από την Επανάσταση του 1821 και μετά;

Ο πλέον αρμόδιος ιστορικός μας ο Γ.Μαυρογορδατος μας λέει για τον Μεγάλο Διχασμο τα παρακάτω:

«Ο Εθνικός Διχασμός, με κεφαλαία, ήταν κάτι το μοναδικό, ως κρίση εθνικής ολοκλήρωσης από την οποία κρινόταν ποια Ελλάδα θα προέκυπτε για το μέλλον – οριστικά. Γιατί άλλες ευκαιρίες για επεκτάσεις εδαφικές, όπως ξέρουμε τώρα, δεν θα παρουσιάζονταν. Εξ ου και οι μεν ήταν διατεθειμένοι να δολοφονήσουν τον Βενιζέλο, οι δε να περάσουν από στρατοδικείο δεκάδες επώνυμους και ανώνυμους και να τους εκτελέσουν δημόσια, κάτι που δεν συνέβη ξανά παρά μόνο στον Εμφύλιο.

ΑΛΛΑ πρέπει να πω ότι ένας βαθμός διχασμού, με πεζά, είναι απαραίτητος στην πολιτική ζωή μιας δημοκρατίας, διαφορετικά δεν μπορούν να ληφθούν αποφάσεις. Δεν είναι τυχαίο ότι οι Βρετανοί αποκαλούν τις ψηφοφορίες «division», “διαίρεση”.

Στα Μαθηματικά αρκεί ένα “αντιπαράδειγμα” για να καταρρίψει μια θεωρία.

Και ιδού ενα αντιπαράδειγμα για το ζήτημα αυτο πολύ κοντα μας.

Το Ισραήλ ένα κράτος πολύ κοντα μας ,δίπλα μας μικρό(μικρότερο απο μας) και με ανάλογα προβλήματα όπως:

Εθνος Ανάδελφο περιτριγυρισμένο απο εχθρικό περιβάλλον, με μεγάλη διασπορά αλλά με

ανεπτυγμένη τυπική Δημοκρατία με Ανόθευτη Απλή αναλογική αλλά και με κατά 50% μεγαλύτερο κατα κεφαλήν εισόδημα απο εμάς.

Το Ισραήλ είναι πολύγλωσσο, πολυθρησκευτικό, με τα πιο αντίρροπα πολιτιστικά ρεύματα ενεργά και διεκδικητικά να διεγείρουν την δημοκρατική ισορροπία συνεχώς και σε υψηλούς τόνους. Αυτή η ερεθισμένη συγκρουσιακή μορφή αντί να είναι παράγοντας Βύθισης είναι τελικά παράγοντας Ανάπτυξης.

Κοσμικοί δυτικόφιλοι, ορθόδοξοι εβραίοι διαφόρων αποχρώσεων ( οι πιο ιδεολόγοι αρνητές στράτευσης ) , άραβες κοσμικοί, άραβες χριστιανοί, άραβες μουσουλμάνοι, ρωσόφωνοι, εσκενάζι, σεφαρντίδες, φονταμεταλιστές , punk,αριστεριστές, καλλιτέχνες στην πρωτοπορία κλπ, κλπ συνθέτουν ένα από τα πιο ενδιαφέροντα κοινωνικά μάγματα παγκοσμίως. Οσοι είδαν την ταινία τον Μόντυ Παιθονς ξέρουν γιατί ομιλώ.

Όλοι αυτοί επιζούν με το συνεχές “τραύμα” της Γάζας και της Δυτικής όχθης και όμως η συγκρουσιακή τους συνύπαρξη λειτουργεί όπως η κλασσική Μπαταρία : οι αντίθετοι πόλοι παράγουν ενέργεια.

 Με αντίστοιχο τρόπο η Ελληνική ιστορία είναι γεμάτη από περιόδους όπου η σύγκρουση, η διαμάχη, η πόλωση συνυπήρξε με ένα ηθικό και “εργασιακό” ήθος που τελικά παρήγαγε ανάπτυξη και συνύπαρξη(και όπως λέμε καφενειακά υπήρχαν “αξίες” στην κοινωνία).  Η ιδέα της ανάπτυξης μέσα από τάξη και ησυχία είναι τυπικός συντηρητικός μύθος και δεν έχει επιβεβαιωθεί στην Ελληνική και Ισραηλιτική περίπτωση .

Την δεκαετία του 50 όταν η Ελλάδα ήταν διχασμένη είχαμε το δυναμικό φαινόμενο, όπου  η κοινωνική εγγράμματη αριστερά , αποκλεισμένη από το κράτος τελικά να γίνει ο μοχλός μιας δυναμικής ιδιωτικής οικονομίας. Τα μυθιστορήματα του Μάρκαρη και άλλων έχουν περιγράψει αυτές τις παράδοξες πλοκές ζωής, ιδεών, πρακτικών.

Σήμερα η γενιά των σαραντάρηδων στην Εξουσία παραπέμπει περισσότερο στον ρητορικό ψευδοαντικονφορμισμό κατασκευής του 80. Οι αυθεντικοί outsiders μέσω των άπειρων δικτύων της ελληνικής “αρρωστιας”  βρίσκουν ισορροπίες στα χαμηλά των απαιτήσεων της βιοπάλης. Ο ελληνικός παραγωγικός «εξαιρετισμός» είναι ο πιο αδύνατος σχετικά στον ανεπτυγμένο κόσμο. Και υπήρξαν στιγμές που η πάλαι ποτέ συγκρουσιακή δυναμική Ελλάδα, ναρκισσευόταν για την πρωτοφανή επιτυχία να βρίσκει ευρώ στα ΑΤΜ .

Τι είναι άραγε εκείνο που μας διαφοροποιεί απο τους Ισραηλίτες;

Πολλά και είναι έργο των ιστορικών και των κοινωνιολόγων να τα εντοπίσουν.Για μένα βέβαια κάτι απλό.Ο Ανορθολογισμός μας που μας καθηλώνει ιστορικά.

Αν στα ελάχιστα που συμφωνούμε τα κάναμε πραξη ίσως να ξεφεύγαμε από το βαθύ μαυροπήγαδο που έχουμε βουλιάξει.

Χαμένος στον Πλανήτη με τα Μοσχομπίζελα..

Χαμένος στον Πλανήτη με τα Μοσχομπίζελα..

Όταν η ηλικία μου μούχε χαρίσει  μποϊ ως και μια πήχη, είχαμε κάθε καλοκαίρι σπαρμένο ένα κομμάτι του κήπου με μοσχομπίζελα.

Τα φύτευε την Ανοιξη η μάνα μου,τα σποράκια σε φυτώρια(καφάσια με χώμα) και μεταφύτευε τα ανεπτυγμένα μικρά φυτά στον κήπο.

Στα δικά μου μάτια είταν ένα χρωματιστό δάσος.

Χωνόμουνα μέσα στα δρομάκια αυτού του δάσους σαν άλλος εξερευνητής,άνοιγα δρόμους προσεκτικά μη τα τσακίσω, παραμέριζα  κορμούς, ξετύλιγα τα έλυτρα  που «πιάνονταν» τονα με τα άλλο και με τα καλάμια υποστήριξης ,κούρνιαζα σε πιο  ανοικτούς  χώρους, βοτανολογούσα  χορτάρια , ζιζάνια ,έδινα  ονόματα  σε συγκεκριμένα  φυτά και πολλές  φορές ξάπλωνα «υπο την σκιά»  τους.

Είμουνα ένας εξερευνητής στον Πλανήτη των μοσχομπίζελων,ανάπνεα τις λεπτές μυρωδιές τους και ο ουρανός μου είταν πολύχρωμος ασπρος, μωβ,ροζ,κοκκινος,γκρενά,μπλε και γαλαζιος, πορτοκαλί και αλλα.Μη σας πουν κίτρινα .Δεν υπάρχουν κίτρινα όπως δεν υπάρχουν και μπλέ τριαντάφυλλα (αν  δείτε είναι «βαμμένα»).

Αν είμουνα  περισσότερο φισιοδιφικός  ίσως  νάχα ανακαλύψει τους Νόμους  τους κληρονομικότητας.Πολυ μεγαλύτερος έμαθα ότι ένας  παλιοκαλόγερος  παίζοντας με μοσχομπίζελα βρήκε αυτούς τους Νόμους. Μέντελ τον λέγανε.

Τελοσπάντων στάθηκα άτυχος  γιατί  γεννήθηκα αργά. Οτι και να ανακάλυπτα  πάντα κάποιος  παλιότερος  τόχε  βρεί!!

Βέβαια δουλειά μου εμένα είταν να εξερευνώ  νέους Πλανήτες  κιοχι τους Νόμους της φύσης.

Αργότερα σε μια άλλη εξερεύνηση μου, απομακρύνθηκα χωρίς να το καταλάβω σε μια απόσταση 4 ετών φωτός και από την Αγ.Φανουρίου έφτασα περίπου στην Αλαμάνας.

Άλλος Γαλαξίας εκεί!Τα σπαρτά  είταν ενάμιση μέτρο ψηλά και εγώ   λιλιπούτειος.

Για κακή μου τύχη δεν είχα τα σποράκια του κοντορεβιθούλη ούτε το μιτο της Αριάδνης!

Χαθηκα  λοιπόν σαυτόν τον Σιταροπλανήτη και έπαιρνε να «πέφτει» και ο ήλιος του.

Για καλή μου τύχη με βρήκε η Αστροχωροφυλακή και με γύρισε σπίτι μου.

Τώρα να σας π ω κάτι.

Στον πλανήτη Γη έχουν κάποια βάρβαρα θάλεγα έθιμα και τιμωρούν τους εξερευνητές αν δεν τηρήσουν τα πρωτοκολλα,με σκληρές τιμωρίες πού δεν βάζει ανθρώπου νούς( Αυτά που έκανε η Ιερά Εξέταση είναι χάδια).

Ε  λοιπόν αυτό έκανε και η μάνα μου.Δεν θυμάμαι αν είταν μαυτήν την  αφορμή αλλά έμεινα κρεμασμένος μέσα σ’ένα τσουβάλι από την κληματαριά αποπου μπορούσα να μελετώ και να μετράω τις ρώγες των σταφυλλιών.

Και τη λέγανε κυρα-Καλή!!!