Νοέμβρης μήνας δεν θα μείνει...(1)

         

                                              Νοέμβρης  μήνας  δεν θα μείνει....(1)

                                              ΜΥΘΟΙ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

Ο φίλος και γείτονας Χ.Σ.μ'ανοιχτά τα χέρια να αγκαλιάσει το "όνειρο".Από τότε έχω να τον δω!!Ας είναι καλά.

Ο πατέρας του του ’λεγε: «Βρε δε θα φτιάξεις εσύ το ρωμαίικο…»

Προς στιγμήν πίστεψε κι αυτός, σχεδόν παιδί, πως θα το φτιάξει

(Τριάντα χρόνια τώρα, παλιά χρόνια, ποιός τα θυμάται)

..........................................

Μ. Αναγνωστάκης

Κάθε χρόνο ,κάθε Νοέμβρη, (για  πάρα  πολλά  χρόνια μετά την μεταπολίτευση), ένα «φάντασμα» πλανιέται στις καρδιές των νέων, μια ιδέα φτερουγίζει μέσα στα νεανικά στήθια ( το  «φοβερό»  όνομά της  Ελευθερία), μια ημερομηνία στοιχειώνει τον μέλλον τους (17 Νοέμβρη) και το παρελθόν μας.

Δυο συνθήματα έρχονται στα χείλια  της μνήμης ,«Ψωμί.Παιδεία,Ελευθερία» και «Εξι χρόνια αρκετά δεν θα κάτσετε εφτά».

Το πρώτο φαίνεται τριπλό ,αλλά το Ψωμί και η Παιδεία είναι το προκάλυμμα για να κρυφτεί η «φοβερή» κουβέντα η Ελευθερία.

Το δεύτερο δείχνει την αγανάκτηση αλλά  και την ντροπή  που για 6 ολόκληρα χρόνια η Ελλάδα έχει μια χούντα “ηλίθιων” στρατιωτικών, που οι νέοι δεν μπορούν να την αντέξουν πια.

Και ένα σύμβολο, Πολυτεχνείο.

Για πολλά χρόνια δεκαετίες ολόκληρες ,δεν έχω μιλήσει γι αυτό.

Ντρεπόμουνα ακόμη και να πω ότι έχω αποφοιτήσει από το Πολυτεχνείο (με στοίχειωνε η λέξη) και έλεγα Ε.Μ.Π.

Δεν μπορούσα να αποδεχτώ  τον « Μύθο» της εξέγερσης όπως αυτός διαμορφώθηκε μεταπολιτευτικά.

Τώρα  που ο Χρόνος μου χάρισε την απόσταση, μπορώ   λίγες κουβέντες να γράψω εδώ ,γιατί χωρίς να το διαλέξω  αυτή είναι η γενιά μου, σ’αυτήν ανήκω.

Όταν μιλάς για ιστορικά γεγονότα  που είναι σχετικά  πρόσφατα αλλά και βιωματικά αναγκαστικά  γίνεσαι αφοριστικός και βέβαια  εμφωλιάζει  μέσα και ο υποκειμενισμός ,άρα η αλήθεια μου δεν σημαίνει ότι έχει καθολική ισχύ.

Πια είναι όμως τα στοιχεία του «μύθου»;

Η Εξέγερση του Πολυτεχνείου σαν κατάληξη ενός νεολαιίστικου φοιτητικού και αντιδικτατορικού  κινήματος) είταν  αυθόρμητη (και απροετοίμαστη) και μη επιθυμητή από τους μεταγενέστερα  υπάρχοντες   κομματικούς σχηματισμούς (το Πασοκ δεν υπήρχε,και η παραδοσιακή  Αριστερά  δεν την επιθυμούσε). Είχε την αφέλεια την απειρία και την αθωότητα της νεολαίας. (Πάντως η Εξέγερση είταν υπόθεση της Αριστεράς ,αλλά μιας «πλουμιστής» Αριστεράς και ίσως   πούμε γιαυτό αργότερα.)

Υπάρχουν μαρτυρίες και ντοκουμέντα  γι αυτό και νομίζω ότι έχει γίνει αποδεκτό από τους ιστορικούς.

Το Πολυτεχνείο δεν «έριξε» την Χούντα .Αυτός είναι ένας μύθος. Η χούντα έπεσε με την τραγωδία της Κύπρου. Την κλώνησε όμως, την ταρακούνησε τις έβγαλε τη «γλώσσα», έδειξε για πρώτη φορά ότι η Χούντα δεν είναι παντοδύναμη,  «έσπασε» τον Γύψο που μας είχε φορέσει η Χούντα.

Μεταπολιτευτικά  πολλοί  εκμεταλεύθηκαν την εξέγερση .Η Αριστερά,η χούντα Ιωαννίδη, το Πασοκ και λοιπές Δημοκρατικές Δυνάμεις.

Σ΄ολη τη διάρκεια της δικτατορίας δεν έχουμε μαζική Αντίσταση από το Λαό.

Μπορεί ο πολύς κόσμος να μην την αποδέχτηκε (τη Χούντα)  αλλά την ανέχτηκε, την φοβόταν (δικαίως) και ακολουθούσε το Δόγμα «Κάτσε Βασίλη φρόνημα».

Στη μεταπολίτευση κατακλειστήκαμε από αντιστασιακούς. Ακόμη και άνθρωποι που υπηρέτησαν την Χούντα επικαλούνταν αντιστασιακές  περγαμηνές με λίγα λόγια ο Μύθος του Πολυτεχνείου ξέπλυνε τις τύψεις ενός  λαού που έμεινε στην καλύτερη περίπτωση απαθής  σ’όλη  την διάρκειά  της.

Άλλος  είχε το παιδί του εκεί,άλλος βόηθησε δίνοντας τρόφιμα και φάρμακα,άλλος  περίθαλψε και έκρυψε τους διωκόμενους,άλλος είταν στις διαδηλώσεις απέξω,άλλος ακουγε τον ραδιοσταθμό,άλλος είχε τον κουμπάρο του μέσα,άλλος πέρασε από τους γύρω δρόμους κ.λ.π.

Δεν υποτιμώ αυτές τις δράσεις αλλά δεν συνιστούν Αντίσταση και δεν είναι αντιστασιακοί όλοι αυτοί!

Η εξέγερση δεν μπορεί να συγκριθεί με άλλα ιστορικά γεγονότα στη ελληνική ιστορία ,όπως η Επανάσταση του 21,οι Βαλκανικοί Πόλεμοι ,το Επος του 40,η οι διαδηλώσεις της Κατοχής Η εξέγερση δεν είχε Παλλαικό χαρακτήρα .

Η γιορτή του Πολυτεχνείου έγινε μια τελετουργία για την εμπέδωση της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας .Η γιορτή έφτιαξε σύμβολα (σημαίες, πόρτες  κ.λ.π) και ήρωες.

Όλα τα παραπάνω είταν μέσα μου καθαρά από πολύ νωρίς  γιαυτο ποτέ  δεν αποδέχτηκα την Επέτειο και  ποτέ δεν συμμετείχα στους εορτασμούς με κόστος την απομόνωση και την «γραφικότητα». Ακόμη και σήμερα δεν μπορώ να περνάω από τους γύρω δρόμους του Πολυτεχνείου η να συζητώ  γι αυτό με εξαίρεση αυτό το γραφτό.

Kάθε επέτειος μετά την εξέγερση του 1973 λειτουργεί ως αποσπασματική «συνέχεια» της «Μεταπολίτευσης» και δείχνει  πώς -κράτος και κοινωνία- επιλέγουν κάθε φορά να ανταποκριθούν στο «αφήγημα» που φιλοτέχνησαν οι πρωταγωνιστές της.

 Ο αυθορμητισμός, η φρεσκάδα η νεανικότητα ,θεμελιώδη συστατικά  της 17ης Νοεμβρίου 1973, συνιστούν  στις μέρες μας  συλλογική φαντασίωση.

Από τα  πιο πάνω ίσως-εσφαλμένα- κάποιος να συνάγει το συμπέρασμα ότι θεωρώ την Εξέγερση κάτι το ασήμαντο το τετριμμένο. Λάθος!!! Την θεωρώ μεγαλειώδη!!

Η Εξέγερση  είταν  και είναι το συλλογικό Βίωμα μιας «γενιάς», που κάλυψε το συλλογικό «απωθημένο» και το «ενοχικό κενό» μιας συμβιβασμένης και μιας «απούσας» κοινωνίας,έσωσε την χαμένη τιμή της κοινωνίας μας.

Ο «Μύθος» κάλυψε τα κενά, τις ενοχές, τις τύψεις και τους συμβιβασμούς των «ουτιδανών», των «απόντων» και των «συναλλακτικών», όλων αυτών που έψαχναν ένα Καθαρτήριο.

Αλλά γιαυτό και  πιο πολλά έχουμε συνέχεια.......Την συνέχεια δεν θα την κοινοποιήσω στην Ομάδα αλλά μπορείτε βέβαια να την διαβάσετε!

Ο κοκκινολαίμης και η κβαντική διεμπλοκή!

                                           Ο  κοκκινολαίμης   και η  κβαντική διεμπλοκή!

Στο τζάμι του Γραφείου που κάθομαι,προσκρούει κάθε 2-3 λεπτά ένας  κοκκινολαίμης  που άγνωστο για  πιο λόγο φέτος εμφανίστηκε ενωρίς  τώρα τον Οκτώβρη ,ενώ κάθε χρόνο εμφανίζεται τον Δεκέμβρη κοντά στα Χριστούγεννα.

Εχει στεκιάσει πάνω σε ένα νυχτολουλούδο και ίσως αναζητά  τροφή  η θέλει να φτιάξει τη φωλιά του.

Η επιστημονική ονομασία του είναι Erithacus rubecula rubecula (Linnaeus, 1758),το erithacus από το  ερεύθω «χρωματίζω κάτι ερυθρό, το κοκκινίζω» και το rubecula είναι υποκοριστικό του ruber που σημαίνει «κοκκινος»

Διαβάζω: Ο κοκκινολαίμης έχει μελετηθεί εκτενώς για την ικανότητά του να ανιχνεύει μαγνητικά πεδία (magnetoreception), μέσω της όρασης, κάτι που εκμεταλλεύεται κατά τις μεταναστεύσεις του. Ο φυσικός μηχανισμός αυτής της ικανότητας, δεν είναι πλήρως κατανοητός, αλλά μπορεί να περιλαμβάνει κβαντική διεμπλοκή ηλεκτρονίων, μέσω της ιδιοστροφορμής τους (σπιν).

Δεν σταματάει να κελαιδάει και διαβάζω: Το τραγούδι του, το οποίο αρθρώνεται από χαμηλό πόστο (low perch), είναι πολύ όμορφο, φλουταριστό και με διανθίσματα, που ακούγεται όλες τις εποχές, ιδιαίτερα κατά την αναπαραγωγική περίοδο. Μάλιστα, συχνά τραγουδάει το βράδυ, με αποτέλεσμα οι άνθρωποι να το συγχέουν με το τραγούδι του αηδονιού.Αυτό έκανε εχτές κελαιδούσε ακατάπαυστα  ακόμη και όταν η ώρα είταν 1.00 μετά τα μεσάνυχτα.

Στη Λαογραφία ο κοκκινολαίμης κατέχει περίοπτη θέση, ήταν ιερό πουλί του Θωρ, θεού του κεραυνού στην Σκανδιναβική μυθολογία, πιο πρόσφατα, ο κοκκινολαίμης έχει συνδεθεί έντονα με τα Χριστούγεννα, έχοντας πρωταγωνιστικό ρόλο σε πολλές κάρτες των Χριστουγέννων από τα μέσα του 19ου αιώνα. Η σύνδεση με τα Χριστούγεννα, πιθανόν να προκύπτει από το γεγονός ότι οι ταχυδρόμοι στην βικτοριανή Βρετανία φορούσαν κόκκινα πανωφόρια και είχαν το παρατσούκλι Robin «κοκκινολαίμης».

Ο θρύλος λέει ότι, όταν ο Ιησούς πέθαινε στο σταυρό, ο κοκκινολαίμης που, τότε είχε καφέ χρώμα, πέταξε προς το μέρος του και τραγούδησε στο αυτί του για να τον παρηγορήσει στον πόνο του. Το αίμα από τις πληγές του Ιησού χρωμάτισαν το στήθος του πουλιού και, από τότε, όλοι οι κοκκινολαίμηδες πήραν το σημάδι του αίματος του Χριστού επάνω τους.

Το 1960, ο κοκκινολαίμης υπήρξε το Εθνικό Πτηνό της Βρετανίας. Πολλοί αθλητικοί σύλλογοι στο Ηνωμένο Βασίλειο έχουν το παρατσούκλι The Robins «Οι Κοκκινολαίμηδες», όπως οι ποδοσφαιρικές ομάδες Μπρίστολ, Σουίντον και Ρέξαμ.

 Εξαιτίας της ιδιαίτερης συμπεριφοράς του, αλλά και της ομορφιάς του, έχει γίνει «ήρωας» σε πλήθος παιδικών βιβλίων, ελληνικών και ξένων και έχει εμπνεύσει μεγάλους Έλληνες ποιητές όπως τον Γεώργιο Δροσίνη, τον Ηλία Βενέζη και τον Αριστοτέλη Βαλαωρίτη. Χαρακτηριστική η πρώτη στροφή του ποιήματος του Βαλαωρίτη «Ο Καλογιάννος»:

«Μὴ μὲ ρωτᾷς ποῦθ᾿ ἔρχομαι, μὴ μὲ ρωτᾷς ποῦ τρέχω

πατρίδα ἐγὼ δὲν ἔχω

παρὰ τοῦ βάτου τ᾿ ἄγριο, τ᾿ ἀγκαθερὸ κλαρί.

Μὲ δέρνει τ᾿ ἀνεμόβροχο, εἶμαι φτωχὸ πουλί,

Ὁ λόγκος τὸ παλάτι μου, καὶ βιό μου εἶν᾿ ἡ χαρά,

πετώ,κορνιάζω ξέγνοιαστος οσώχω τα φτερά"

Στον ελλαδικό χώρο ο κοκκινολαίμης απαντά με πολλές ονομασίες: γύφταλος, γυφτούλα, καλόγιαννος και καλογιάννος, κομπογιάννης, κοκκινοτραχηλίτσα (Καρδίτσα), πυρρούλας, ρούβελας, τσιγκογιάννης (Θεσσαλία), τσιμπογιάννης, τσιπουργιάννης και τσιρογιάννης (Αίγινα).

Η 4η Βιομηχανική Επανάσταση.

        

             Πως η Τεχνολογία  πέρασε σαν τυφώνας από «πάνω» μου χωρίς να το καταλάβω.

Το 1968-69 στο Α έτος σπουδών στο Πολυτεχνείο ,οι αριθμητικές  πράξεις γίνονταν με 3 τρόπους:

Α) Με το χέρι όπου αυτό είταν δυνατό με τους τρόπους που μ;aθαμε σε δημοτικό.

Αλλά όπου οι υπολογισμοί απαιτούσαν ακρίβεια (όπως στο Μάθημα της Γεωδαισίας) τότε κάναμε χρήση Λογαριθμικών πινάκων.

Β)Με μηχανές  που τις λέγαμε Πασκαλίνες (τις είχε εφεύρει  ο Πασκάλ).Είταν μηχανικές με «γρανάζια» και μπορούσες να εκτελέσεις  πράξεις αλλά  βέβαια όχι με μεγάλη ακρίβεια.

Γ)Με τον   Λογαριθμικό  κανόνα ένα  έξυπνο και απλό εργαλείο.

Είχε εφευρεθεί από ένα Γαλλο λοχαγό του πυροβολικού για να ορίζει τις βολές του πυροβόλου.

Η λειτουργεία του βασίζεται στις ιδιότητες των λογαρίθμων, που τους πολλαπλασιασμούς τους μετατρέπου ν σε προσθέσεις .

Με τον «κανόνα» και για ακρίβεια 2 δεκαδικων ψηφίων μπορείς να κάνεις  πράξεις με μεγάλη ταχύτητα πιο γρήγορα από ένα μικρουπολογιστή.

Εκείνη λοιπόν την χρονιά(η αρχες της επόμενης)  κάνουν εμφάνιση στην αγορά  οι πρώτες Ηλεκτρονικές Μηχανές 4 πράξεων στο μέγεθος μιας Γραφομηχανής.

Αν θυμάμαι καλά οι περισσότερες είταν OLYMPIA.Οι αιθουσες διδασκαλιας γέμισαν με μπαλαντέζες (δεν υπήρχαν πολλές μπρίζες).

Την  επόμενη Χρονιά ίσως νάταν 1971-1972 εμφανίστηκαν τα πρώτα calculators,μικρές αριθμομηχανές τσέπης ( φίρμας Texas Instrument).Η αποθέωση της Τεχνολογίας.

Μερικά από αυτά είταν «προγραματιζόμενα».

Το 1973 την Διπλωματική μου εργασία την έκανα σε Υπολογιστή(δεν θα μπορούσε να γίνει και αλλιώς,είταν πολλοί οι υπολογισμοί και θα χρειάζονταν κάποια χρόνια να γίνουν με το «χερι»).

Το πολυτεχνείο νοίκιαζε τους κεντρικούς  υπολογιστές τις  IBM που στεγάζονταν   στην Οδ.Ασκληπιου.

Για περίπου 3 ώρες κάθε μεσημέρι συνδεόμαστε τεληφωνικά με τους  σέρβερς της IBM σε τερματικά που υπήρχαν στο Πολυτεχνείο φτιάχναμε προγράμματα, δίναμε δεδομένα και πέρναμε αποτελέσματα.

Το κακό είταν ότι η εγγραφή  γίνοταν με διάτρηση σε  χαρτοταινία,οποτε κάθε λάθος η κάθε μικρη βλάβη(τσαλάκωμα) της ταινίας «έστελνε» τη δουλιά μας  στα σκουπίδια.

Η Διπλωματική δεν τελείωσε ποτέ στους σέρβερς της IBM.

Αναγκαστήκαμε να χρησιμοποιήσουμε τους υπολογιστές του Υπουργείου Δημοσίων Εργων για να τελειώσουμε.

Το 1982 η το 1983 ένας  ZX 81 είταν ένας μικρός υπολογιστής  που έγινε κτήμα  μου και αργότερα ένας Spectrum  της ίδιας εταιρείας.

Αργότερα ισως το 1985-86 είρθε στα χέρια μου ένας IBM  με φλόπυ .Και από εκει και πέρα όλα πήραν τον  δρόμο της εξέλιξης.

Το 1996 πρωτομπήκα στο Ιντερνετ με σερβερ το Τ.Ε.Ε

Ετσι έζησα την 4^η Βιομηχανικη επανάσταση χωρίς καν να το καταλάβω.

Ανεπαισθήτως όπως  θάλεγε  ο ποιητής!

Ε...........ΟΧΙ!

Ας κάνουμε μια υπόθεση εργασίας ..

Είμαστε (ας πούμε ρε αδελφέ ότι είμαστε) απόγονοι των Ελλήνων (αν και σήμερα δεν γεννιέσαι Ελληνας ,αλλά Ελληνας  καταντάς!).

Οι πρόγονοι μας μας κληροδότησαν ένα πολιτισμό.

Δυο πόδια έχει αυτός ο πολιτισμός:

Φιλοσοφία και Μαθηματικα.

Αν το λοιπόν εχουμε μια υποχρέωση, αυτή είναι να  τα διατηρησουμε και να τα κληροδοτησουμε στα παιδιά μας.  

ΑΛΛΑ....... εμείς τι κάνουμε -θάλεγα μάλιστα ότι το κάνουμε- συστηματικα εδώ και πολλά χρόνια.Πριονίζουμε συνέχεια το ένα πόδι τα Μαθηματικα και βέβαια και το άλλο κουτσενεται κιαυτο.........Είμαστε Τεχνοφοβικοί στον αιώνα της αποθέωσης της Τεχνογνωσιάς

Διαβάζω:

«Ξέσπασαν οι Επιστημονικές Ενώσεις Φυσικών Επιστημών κατά σχεδίων Κ. Γαβρόγλου : Αχρήστευσε το Γυμνάσιο και τώρα διαλύει το Λύκειο»

Υπογραφές:

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΕΩΛΟΓΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ-ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΓΕΩΛΟΓΩΝ-Κλάδο Γεωλόγων ΓΕΩΤΕΕ

Η ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΡΙΑ    ΑΣΗΜΙΝΑ ΑΝΤΩΝΑΡΑΚΟΥ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΦΥΣΙΚΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ     ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΤΟΜΠΡΑΣ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΩΣΗ ΕΛΛΗΝΩΝ ΦΥΣΙΚΩΝ

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ    ΕΥΣΤΡΑΤΙΟΣ ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΩΣΗ ΕΛΛΗΝΩΝ ΧΗΜΙΚΩΝ

Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ    ΦΙΛΛΕΝΙΑ ΣΙΔΕΡΗ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΒΙΟΕΠΙΣΤΗΜΟΝΩΝ

Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ    ΠΑΝΑΓΟΥΛΑ ΚΟΛΛΙΑ

Αλλά διαβάζω και το χειρότερο:

Takis Chronopoulos

Η Γεωμετρία βγαίνει από τις  εξετάσεις της Β' Λυκείου από φέτος, (εφόσον βγαίνει από τα ενδοσχολικως εξεταζόμενα μαθήματα). Δεν πρέπει οι μαθητές να συνηθίζουν να σκέπτονται, να αιτιολογουν, να κάνουν τέλειους συλλογισμούς σε αφελή σχήματα, να ασκούνται στην εποπτεία, να αποκτήσουν αίσθηση του χώρου. Όσο λιγότερο σκεπτόμενοι είναι οι μαθητές σήμερα, τόσο λιγότερο σκεπτόμενοι θα είναι οι πολίτες αύριο. Τρίζουν τα κόκαλα του Ευκλειδη με τις νέες εξαγγελίες * στην χώρα που μεγαλούργησε στην Γεωμετρία και κατ' επεκτασιν στον ορθολογισμό. Ας κάνουμε ζωγραφιές (γραφικές παραστάσεις στην εποχή των ΤΠΕ) αντί να λύνουμε ασκήσεις και να παρουσιάζουμε μια ορθά δομημένα σκέψη. Η έννοια της απόδειξης απακρυνεται γιατί παιδεύει τους μαθητές που δεν θέλουν να σκέφτονται και να κοπιαζουν. Τι να περιμένει κανείς από μαθητές εθισμένους στην μασημένη τροφή;

Ρε σείς  την Γεωμετρία΄;;;;;;;;;)

Ου να χαθείτε  ιερόσυλοι .Ρε σείς, δεν έχετε διαβάσει Πλάτωνα??  «αγεωμέτρητος   μηδείς  εισίτω  κ.λ.π....»

Δεν φτάνει  που δεν διδάσκεται στην Γ Λυκειου;Δεν φτάνει που έχουν   μειωθει οι ώρες διδασκαλίας;

Ας  δούμε τι έγινε στη Αγγλία:

Δεινά στοιχεία αποκάλυψε η οργάνωση Reform για τις επιπτώσεις της υποχώρησης της σημασίας των Μαθηματικών στη σύγχρονη εκπαίδευση.

Η χαμένη γενιά μισού εκατομμυρίου μαθηματικών, κόστισε στη βρετανική οικονομία 9 δισ. στερλίνες, αποκαλύπτει η έκθεση. Η μελέτη του Reform υποστηρίζει ότι «ο Γόρδιος δεσμός του πολιτικού ελέγχου» απέτρεψε μία ολόκληρη γενιά από το να γίνουν μαθηματικοί, πλήττοντας το ίδιο το μέλλον της βρετανικής οικονομίας. Οι συστάσεις της έκθεσης αφορούν τρία αίτια του προβλήματος: το έλλειμμα ηγετικών φυσιογνωμιών στον τομέα των Μαθηματικών, τις άστοχες παρεμβάσεις του βρετανικού κράτους και η θεμελιώδης αδυναμία κατανόησης της αξίας των Μαθηματικών στο σύγχρονο πολιτισμό.

Η μελέτη διαπίστωσε ότι το επίπεδο των διαγωνισμάτων στα Μαθηματικά έχει σημειώσει σαφή υποχώρηση τα τελευταία 50 χρόνια, με γενιές μαθητών να καλούνται να απαντήσουν σε απλά προβλήματα, που δεν εξετάζουν την ικανότητά τους για ανεξάρτητη, δημιουργική σκέψη. Την ίδια ώρα, τα Μαθηματικά αντιμετωπίζουν πρόβλημα εικόνας, καθώς οι μαθητές που επιδεικνύουν ικανότητες σε αυτά θεωρούνται «φυτά».

«Στη σύγχρονη Βρετανία, είναι απόλυτα θεμιτό να δηλώνεις άσχετος στα Μαθηματικά, ενώ όλοι θα ντρέπονταν να ομολογήσουν ότι δεν ξέρουν να διαβάζουν. Χρειαζόμαστε μία πολιτιστική επανάσταση, που θα μεταμορφώσει τα Μαθηματικά από ενασχόληση «φυτών» σε δραστηριότητα δημοφιλών μαθητών», λέει η Ελίζαμπεθ Τρας, υποδιευθύντρια της Reform και μία από τους συντάκτες της έκθεσης. Η έκθεση, με τίτλο «Η Αξία των Μαθηματικών», συντάχθηκε από ομάδα μαθηματικών, με επικεφαλής τον καθηγητή του Πανεπιστημίου του Μπάκιγχαμ, Τζον Μαρκς, που συγκέντρωσε στοιχεία για τις επιδόσεις μαθητών στα Μαθηματικά από το 1951 έως και το 2006. Η έρευνα του δρος Μαρκς έδειξε ότι το περιεχόμενο των διδασκόμενων Μαθηματικών έγινε πιο ευρύ και ρηχό, με ιδιαίτερη έμφαση στην Αριθμητική, ενώ Αλγεβρα και Γεωμετρία αντικαταστάθηκαν σταδιακά από ύλη, που οδηγεί τους μαθητές σε ασαφή και ατελή αντίληψη των αρχών των Μαθηματικών. Την ίδια ώρα, οι ερωτήσεις έγιναν πιο απλές, ενώ οι μαθητές δεν καλούνται πια να χρησιμοποιήσουν την κρίση τους. Η έκθεση καταλήγει αναφέροντας: «Η συνάφεια της ύλης με την καθημερινή ζωή αντικατέστησε τη δυσκολία, σύμφωνα με εσφαλμένη αντίληψη ότι κάτι τέτοιο θα καθιστούσε τα Μαθηματικά πιο προσιτά. Η μεγάλη σημασία που αποδίδεται στη βαθμολόγηση έκανε τα διαγωνίσματα Μαθηματικών να στηρίζονται σε ερωτήσεις, των οποίων η απάντηση δεν απαιτεί κρίση».

Για τους παραπάνω λόγους, μεγάλη έλλειψη εργαζομένων με ειδίκευση στα Μαθηματικά παρατηρείται επ' εσχάτων στη βρετανική αγορά εργασίας, που αναγκάζεται έτσι να στρατολογεί ταλέντα από το εξωτερικό. Κυβερνητικές πρωτοβουλίες, με στόχο την προσέλκυση εκπαιδευτικών μεγάλου βεληνεκούς σε προβληματικά σχολεία, τη χρηματοδότηση κρατικών ακαδημιών από ιδιωτικά σχολεία και την οικονομική στήριξη ταλαντούχων μαθητών, δεν κάνουν τίποτα παραπάνω από το να «ξύνουν την επιφάνεια», σύμφωνα με τους συντάκτες της έκθεσης.

............

«Τα Μαθηματικά δεν είναι απομονωμένα στην κοινωνία μας. Ακόμη και το Χόλιγουντ γύρισε ταινία με πρωταγωνιστή σπουδαίο μαθηματικό. Ισως ήλθε η στιγμή να ανακαλύψουμε καινοτόμες μεθόδους, ώστε αυτή η πραγματική δίψα για μαθηματικές ιστορίες και παιχνίδια να φθάσει μέχρι τη σχολική αίθουσα», έγραφε σε άρθρο του ο καθηγητής Μαθηματικών του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, Μάρκους ντι Σοτουά.

Χαμογελάστε παρακαλώ!

                                           Χαμογελάστε παρακαλώ!

Γυαλιά οράσεως είθελα να αλλάξω και έπρεπε να αλλάξω και το Βιβλιάριο Υγείας.

Στο  ασφαλιστικό Ταμείο μια υπάλληλος συμπληρώνει τα στοιχεία μου.

-Ετών;ρωτά.

-69 απαντώ

-Πόσο;(μάλλον δεν τάκουσε καλά)

-69 ,το 49 γεννηθείς  περίεργο είναι;

Δεν απάντησε αλλά στα χείλια της σχηματίστηκε ένα αδιόρατο υπομειδίαμα.. Συνέχισε με την συμπλήρωση των στοιχείων και στο τέλος έβαλε ημερομηνία  08/10/2018.

-Αυτό κιαν  είναι  περίεργο είπα.

-Ποιό;

-Η ημερομηνία.

- Γιατί  περίεργο; απόρησε.

-Γιατί είναι καρκινική.

-Καρκινική; Τ’είναι αυτό;

-Διαβάζεται και ανάποδα.

-Ε και που είναι το περίεργο;

-Είναι πολύ σπάνιο κάτι τέτοιο. Ποιός ξέρει πότε είναι η επόμενη.

-Στις 09/10/2019 λέει ένας συνάδελφος  που είταν στην  αναμονή.

-Εντάξει η μεθεπόμενη  λέω εγώ.

Στο μεταξύ η υπάλληλος μου παραδίδει το νέο βιβλιάριο  αλλά έχει ακόμη κρεμασμένο το υπομειδίαμα της στα χείλια της.

Την ευχαρίστησα χαιρέτησα και κάνω να φύγω.

-Συνάδελφε πότε είναι η μεθεπόμενη;

-Που να ξέρω,ίσως   02/02/2020 ...

-Ναι ρε γαμώτο το σκέφτηκα και εγώ μου λέει.

Εχουμε τέτοιους  προβληματισμούς στο «συνάφι» μας!

Πάω σπίτι και αρχίζω να ψάχνω τους λόγους του υπομειδιάματος της υπαλλήλου πούχουν να κάνουν με το 69.

Και να τα ευρήματα:

1) To 69 είναι στροβογραμματικός αριθμός, δηλαδή παραμένει ο ίδιος αν τον γυρίσουμε ανάποδα  δηλαδή τον στρίψουμε 180 μοιρες.

2)Αν τον στρίψουμε 90 μοίρες είναι το σύμβολο του ζωδίου του καρκίνου (και αυτό με αφορά).

3) Ο αριθμός 69, ως σύνθετος και ημιπρώτος, είναι το γινόμενο δύο πρώτων,  του 3 και του 23.  Οι τεράστιοι ημιπρώτοι είναι χρήσιμοι στην κρυπτογραφία (πχ αλγόριθμος RSA).

4) Το τετράγωνο και ο κύβος του 69, περιέχουν μαζί τα 10 ψηφία του δεκαδικού συστήματος αρίθμησης: 69^2 = 4.761 και 69^3 = 328.509.

5) Το 69 μοιάζει με το σύμβολο Yin Yang.

6)  69=163(π-e) με μεγάλη ακρίβεια

7)  (6Χ9)+(6+9)=69!!!

8)Route 69 είναι το όνομα ενός χαιγουέι στις ΗΠΑ που συνδέει Βορρα-Νότο.

9) Τίτλοι τραγουδιων που περιέχουν το 69 υπάρχουν πάρα  πολλοί. Ενδεικτικά :     Summer of '69 Altiyan   ,     Childs    69 T-Pain, J-Lyriq, J Lyrio  Epiphany,    Psalm 69 Ministry, Death Valley '69  Sonic Youth,  Land 69  69boyz,   Land 69 Todd  rodes   κ.λ.π  κ.λ.π

10) Eίναι ο τίτλος του βιβλίου και της ομώνυμης ταινίας 69 (2004) του  Ryu Murakami, που θεωρείται το μαύρο άλογο της σύγχρονης  γιαπωνέζικης  λογοτεχνίας.

11) To VAT 69 είναι μία παλιά μάρκα ουίσκυ  που πίναμε στα εφηβικά μας  πάρτυ! Το μπουκάλι είχε ιδιαίτερο σχεδιασμό. Πολλοί  το μετέτρεπαν σε πορτατίφ!

12) Είναι όνομα  πασίγνωστων μπάρ στην Κολομβία,στην Ισπανία και αλλού ακόμη και στην Αθήνα!

Απ’αυτή την μικρή έρευνα μπορεί να συνάγει κάποιος ότι ίσως υπάρχουν αρκετοί λόγοι που ερμηνεύουν το υπομειδίαμα της υπαλλήλου.

Αν έχετε άλλη ερμηνεία ευπρόσδεκτη!

Καλοκαίρια ζεστά.

                                                  Καλοκαίρια   ζεστά.

                                   Το ζεστό καλοκαιράκι του 1974.

Εχουμε μπει στο ΄74,κυβερνιόμαστε από αόρατες δυνάμεις.

Στις 25 τα Άπρίλη η Επανάσταση των Γαρυφάλλων εγκαθιστά  μια δημοκρατική κυβέρνηση στην Πορτογαλλία.

Ο Τίτο εκλέγεται  ισόβειος  Πρόεδρος στη Γιουγκοσλαβία.

Στις 15 Ιούλη η Χούντα Ιωαννίδη ανατρέπει τον Μακάριο και εγκαθιστά τον Χασάπη Σαμψών στην Κύπρο.

Οσο για μένα υπηρετώ  κληρωτός, μια δύσκολη θητεία στο στρατό.

703 Τ.Μ.( Τάγμα Μηχανικού) στο Κιλκίς.

Κάθε απογεματάκι 3  φίλοι  που κάνουμε παρέα ,ξεμοναχιαζόμαστε και κρυφακούγαμε B.B.C., και Ντοιτσε Βέλλε.

Στις 19 Ιουλίου ακούμε ότι οι Τούρκοι έχουν συγκεντρώσει στρατό και πλοία στη  Μιρσίνα και ότι το πολύ σε 20 ώρες  θα  εισβάλουν στην Κύπρο.

Την άλλη μέρα το πρωί στη Γυμναστική  μας τρέχουν, ενώ  τραγουδάμε «Μακεδονία  ξακουστή  του Αλεξάνδρου η Χώρα...» και φωνάζουμε συνθήματα  «Ελλάς-Κύπρος-Ενωσις» και άλλα παρόμοια  πατριωτικά.

Σε λίγο μαθαίνουμε από φίλους του Α1 ότι έχει γίνει επιστράτευση.

Η επιστράτευση της σαγιονάρας.

Επικρατεί  κατήφεια, αόριστος  φόβος, στενάχωρες καταστάσεις...

Από το μεσημέρι και μετά καταφθάνουν και οι πρώτοι επίστρατοι, διάφορες  ηλικίες  πολλοί με τα ρούχα τα καθημερινά ελαφρά  ντυμένοι γιατί  είχαμε ένα Ζεστό καλοκαίρι.

Ανθρωποι  που παρατήσαν  παιδιά,γονείς και γυναίκες  να έρθουν να υπερασπιστούν την Πατρίδα  που τόσα  χρόνια τους βιάζει.

Χάος ,ανοργανωσιά , ανετοιμότητα  ,ανοριμότητα των επιτελικών ,έλλειψη εφοδίων και όπλων

Στο μεταξύ φήμες ότι θα μας πάνε στα καράβια για Κύπρο,ενώ μας φορτώνουν στα φορτηγά για το χώρο Διασποράς  που είταν στα  Ελληνοβουλγαρικά  σύνορα (Δεύτερη Γραμμή Αμύνης).

Με διαταγή Διοικητή εγώ  παραμένω  πίσω στο Τάγμα στο Κιλκίς μαζί  με άλλους 2 κληρωτούς και 4 επίστρατους άοπλοι και κουρελήδες. Πρέπει καθημερινά να εφοδιάζουμε το Τάγμα με τρόφιμα  από την Πόλη στο χώρο Διασποράς  50  χλμ .μακρυά.

Στον πρώτο εφοδιασμό την δεύτερη μέρα με πληροφορούν ότι σ΄ένα σκηνάκι  έχουν πετάξει τον Μ.Αναγνωστάκη  50 χρονών άνθρωπο.Τον γνωρίζω και την άλλη μέρα τον τροφοδοτω μ’ένα στρώμα από το Τάγμα.Ευτυχώς τον άνθρωπο τον  αφήσαν μετά  από καμμιά  βδομάδα.

Ο λαός ανακατευόταν με τις Ενοπλες Δυνάμεις κι ως ένα βαθμό εξοπλιζόταν. Αρα έφευγε από τα χέρια της χούντας το βασικό όπλο που την κρατούσε στην εξουσία.Η  Ε πιστράτευση είταν η ληξιαρχική Πράξη Θανάτου της Χούντας αλλα με τι τίμημα!Επεσε με  ένα μεγάλο Μπούμ....

Ο Γκιζίκης μέσω Αβέρωφ  καλεί  τον Καραμανλή να αναλάβει την Κυβέρνηση και έτσι 24 Ιούλη έχουμε ας το πούμε έτσι αποκατάσταση της Δημοκρατίας.

Αμέσως μετά ανακοινώθηκαν τα πρώτα μέτρα για την αποκατάσταση του δημοκρατικού πολιτεύματος: κατάργηση του στρατοπέδου της Γυάρου, απόλυση όλων των κρατουμένων, αμνήστευση όλων των πολιτικών αδικημάτων και απόδοση της ιθαγένειας στους πολίτες από τους οποίους την είχε στερήσει η δικτατορία του 1967.

Οικογένειες διαλυμένες από τις εξορίες και τα άλλα δεινά ψάχνουν να βρουν ένα καινούργιο δρόμο.

Οσο για την επιστράτευση της «σαγιονάρας» να πότε έληξε!!!Στις 24/07/2002!

ΥΠΕΘΑ: Εληξε η γενική επιστράτευση του 1974

Δημοσιεύθηκε: 14:50 - 24/05/02

Την άρση της Γενικής Επιστράτευσης των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας αποφάσισε σήμερα το Συμβούλιο Άμυνας, το οποίο συνεδρίασε υπό την Προεδρία του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, Γ. Παπαντωνίου.Σύμφωνα με την απόφαση καταργείται το Π.Δ. 506/74 ”Περί Γενικής Επιστράτευσης” το οποίο τέθηκε σε ισχύ στις 20 Ιουλίου 1974 κατά την περίοδο της εισβολής των Τουρκικών δυνάμεων στην Κύπρο και απετέλεσε συνέχεια της κατάστασης Μερικής Επιστράτευσης από τον Απρίλιο του 1946 εξαιτίας της εμπόλεμης κατάστασης με την Αλβανία.

Τα ανάλαφρα καλοκαίρια του ’60 (ΜΕΡΟΣ 6ο ..και τελευταίο)

                     Τα ανάλαφρα καλοκαίρια του ’60  (ΜΕΡΟΣ 6^ο ..και τελευταίο)

                                                   Αφτερα   άλματα

Τον Σεπτέμβρη του 1966, τo star treck  προβάλλει το 1ο επεισόδιο

Το πανεπιστήμιο στην Πάτρα είναι γεγονός.

Στη Φαλκονέρα το Ηράκλειο βυθίζεται με 200 νεκρούς.

Η ΕΡΕ ρίχνει τους αποστάτες σε συνεννόηση  με ΕΚ και  Κοκό το Δεκέμβρη.

Πάμε για εκλογές  (που δεν έγιναν  ποτέ).

Για τη δολοφονία Λαμπράκη την  πληρώνει μόνο ο Γκοτζαμάνης

Και έρχεται το 1967....

Στις 2 Απριλίου ο Κοκός  ορίζει  πρωθυπουργό τον Κανελλόπουλο...για να κάνει εκλογές.

Αλλα...........όπως  ίσως θυμάστε   οι Καραβανάδες...παίζουν με τα τανκς  και  έχουμε και λέμε:

6000 εκτοπισμενοι, νεκροί (λίγοι ευτυχώς) ταλαιπωρίες  για ολόκληρες       οικογένειες,ανελευθερία, σκοταδισμός  και μια κοινωνία ανέτοιμη να αντιμετωπίσει αυτό το Κακό. Και ....και....και..  .Όλα γνωστά .

Θάλεγα ότι τα επομενα καλοκαίρια είταν «μουντά», συνεφιασμένα  κάθε τι  όμορφο είχε πάνω του μια σκιά. Τα καλοκαίρια έπαψαν να είναι ανάλαφρα!

Οσο   για μένα και το καλοκαίρι του 1967.......

Δεν δούλεψα. Πήγα 2 μήνες φροντιστήριο στου Μαντά  απέναντι από το Πολυτεχνείο, έδωσα εξετάσεις και πέρασα εκεί  που «γούσταρα»  πολύ. Μαθηματικό  Αθήνας.

Θα’ λεγα  πως έμαθα μερικά μαθηματικά  για ένα χρόνο, αλλά πιο καλά  έμαθα Τάβλι, Σκάκι, Πρέφα, Μπριτζ  και άλλα ευγενή  αθλήματα .Γιατί με 4 ώρες μάθημα  πώς να περάσει  η μέρα σου στην Αθήνα.

Δεν άντεχα αυτούς τους αργόσυρτους  ρυθμούς. Την επόμενη χρονιά εγκατέλειψα αυτό που είχα ονειρευτεί και  προσγειώθηκα  στα  πιο  « σκληρά».

Εδωσα εξετάσεις και πέρασα Πολυτεχνείο. Εκεί  τουλάχιστον είχαμε  περίπου 60 ώρες τη βδομάδα  μαθήματα και εργαστήρια . Ότι  πρέπει για τα γούστα μου.

Αλλά με τις γνώσεις  που είχα συσσωρεύσει  πήρα «ταξική προαγωγή» και από μισθωτός έγινα ελεύθερος επαγγελματίας κάνοντας  «ιδιαίτερα»  στα θετικά  μαθήματα σε μαθητές Γυμνασίου που είχαν να καλύψουν ελλείψεις της χρονιάς.

........................

Στη Γυμναστική στο Γυμνάσιο είχα καλούς βαθμούς. Οχι γιατί  είμουνα τύπος αθλητικός (κάθε άλλο!) αλλά μ’ άρεσε το άλμα εις  μήκος και είχα κάποιες επιδόσεις.

Ιδιαίτερα μ’ άρεσαν εκείνα τα ελάχιστα δευτερόλεπτα  που  «πετάς» στον αέρα, υπερίπτασαι και μαζί  με μένα  πέταγε και η φαντασία μου. Ενοιωθα  τη ζάλη του  Ικαρου την σβελτάδα του Σίλβερ  Κουικ,και διακτινιζόμουνα σαν τον Παράξενο Αδάμ.

Η καριέρα μου σαν «άλτης»  έληξε άδοξα όταν μια φορά την ώρα που  πάταγα για να κάνω το άλμα συγκρούστηκα  με επερχόμενο συμμαθητή μου κατά λάθος .Γκρεμοτσακιστήκαμε και οι 2 με τραύματα  ευτυχώς  χωρίς  κατάγματα.

Τα λέω αυτά για να κάνω ένα  παραλληλισμό!

Στο ξεκίνημα της  πορείας  μου στη ζωή σαν ενήλικας η Δικτατορία είταν μια τρικλοποδιά με τραύματα  πιο σοβαρά, ανεπανόρθωτα. Σε όλες οι εκφάνσεις της ζωής έριχνε τη σκιά της και τη βία της και εμείς νέοι έπρεπε να μάθουμε από το Μηδέν πως θα αντεπεξέλθουμε και πως θα το  αντιμετωπίσουμε.

Τα Ανάλαφρα καλοκαίρια τέλειωσαν και άργησαν να ξανάρθουν και κάπου εδώ τελειώνει και η αφήγησή μου  που ίσως σας  ταλαιπώρησε.