corona borealis

Η ζωή έχει γίνει μονοθεματική και ο εγκλεισμός οίκαδε μας καταπονεί.

Αλλά  πρέπει να ασχολούμαστε και με άλλα  γιατί όσο κοιτάμε γύρω μας (όλα αλλάζουν αλλά μπορεί να μείνουν και τα ίδια) παντού υπάρχουν «κορονάκια» και ο Corona-virus είναι κυρίαρχος (επικυρίαρχος καλύτερα).

Ας μιλήσουμε λοιπόν για έναν άλλο corona.Να σας συστήσω  τον Corona Borealis.

Ο corona borealis(Στέφανος λέγεται στα Αρχαιοελληνικά) είναι ένας αστερισμός(αμφιφανής νομίζω)  στο βόρειο ημισφαίριο. Συνορεύει με τους αστερισμούς Όφι προς Β., Βοώτη προς Α. και Ηρακλή προς Δ., αποτελούμενος από σειρά αστέρων σε κυκλοτερή διάταξη, ένα σχεδόν τέλειο ημικύκλιο 20 μοίρες βορειοανατολικά του Αρκτούρου.

Άλλες ονομασίες του στους ρωμαίους είταν Ariadnaea Corona, Corona Ariadnae, Cressa Corona, Corona Gnosida, Corona Cretica, Gnossis, όπως και Minoia Corona, Minoia Virgo (Βαλέριος Φλάκκος, Γερμανικός) ή Ariadnaea Sidus (Οβίδιος).

Ο μύθος λέει πως, όταν χώρισε η Αριάδνη από τον Θησέα, το στεφάνι που της είχε χαρίσει εκείνος (κατ' άλλους η θεά Αφροδίτη) μεταφέρθηκε στους ουρανούς και έγινε ο αστερισμός Στέφανος = στεφάνι ή στέμμα («κορώνα»). Άλλη εκδοχή μας λέει ότι το στεφάνι (το οποίο το είχε φιλοτεχνήσει ο Ήφαιστος) το έκανε δώρο ο Διόνυσος στην Αριάδνη ως σύμβολο του Ιερού Γάμου τους και όταν αναλήφθηκαν στα ουράνια έγινε αστερισμός. Μερικοί, όπως ο Οβίδιος, πίστευαν ότι η ίδια η Αριάδνη μετατράπηκε στον αστερισμό.

Οι Εβραίοι υποτίθεται ότι ονόμαζαν τον Βόρειο Στέφανο Ataroth, δηλαδή το Στέμμα. Οι αρχαίοι Κινέζοι διέφεραν, με την ονομασία Kwan Soo (= Χορδή). Στη Μυθολογία των Κελτών ήταν ο Caer Arianrod, ο Οίκος της Arianrod ή Ethlenn, αδελφής της Gwydyon και κόρης του βασιλέως Don. Οι λέξεις «Αριάδνη» και Arianrod ομοιάζουν ηχητικά. Οι Ινδιάνοι Shawnee γνώριζαν τους αστέρες του Στεφάνου ως τις «Ουράνιες Αδελφές», η ομορφότερη από τις οποίες παντρεύτηκε τον κυνηγό «Λευκό Γεράκι», τον δικό μας Αρκτούρο. Τέλος, οι ιθαγενείς της Αυστραλίας έβλεπαν στον αστερισμό ένα μπούμερανγκ.

- Ο ρ Βορείου Στεφάνου (ρ Coronae Borealis, ρ CrB) δορυφορείται από ένα από τους πρώτους εξωηλιακούς πλανήτες που ανακαλύφθηκαν, στα τέλη του 20ού αιώνα. Ο αστέρας έχει μάζα ίση με τη μάζα του Ηλίου, φαιν.μέγεθος 5,41, απόλυτο 4,2 και φασμ.τύπο G0 Va, ενώ ο πλανήτης του περιφέρεται γύρω του μία φορά κάθε 39,65 γήινες ημέρες σε μέση απόσταση από αυτόν 34,4 εκατομμύρια χιλιόμετρα σε τροχιά σχεδόν κυκλική (εκκεντρότητα 0,028) και έχει μάζα μεγαλύτερη εκείνης του Δία.

Όταν το καλοκαιράκι ξαπλωμένοι σε κάποια χαλικόστρωτη παραλία ατενίζετε στον  νυκτερινό ουρανό,θυμηθείτε  να ρίξετε μια ματιά και στο Στεφάνι -στον Corona borealis- που μοιάζει σαν λαμπρό  περιδέραιο και τότε μπορείτε να κάνετε οποιοδήποτε συνειρμό μαυτά  που ζούμε σήμερα.

Γκέκε ρε Γκαγκά με το θεώρημα Γκούουγκου;

Παρακολουθούσα τις προάλλες στο γιουτούμπι ένα βιντεάκι όπου ένας κύριος με επιβλητική φωνή απεκάλεσε το Πυθαγόρειο Θεώρημα(a^2+b^2=c^2), θεώρημα Γκούουγκου(guugu theorem),όπου guu είναι η μεγαλύτερη κάθετη πλευρά και gu η μικρότερη κάθετη πλευρά ορθογωνίου τριγώνου (στα κινέζικα).

Τι λε ρε γκαγκά;

Μπορεί η πατρότητα του θεωρήματος που αποδόθηκε από τον Πρόκλο στον Πυθαγόρα να είναι αμφισβητήσημη αλλά τη σαφήνεια και την κομψότητα της διατύπωσης και την ομορφιά της απόδειξης από τον Ευκλείδη (όχι τον Τσακαλώτο ,τον Άλλο!) δεν θα την ματαβρείς.

Μπορεί ακόμη και άλλοι Λαοί πλήν των Ελλήνων όπως Σουμέριοι, Βαβυλώνιοι (βλεπε και πινακίδα Plimpton322),Αιγύπτιοι,Ινδοί ,Κινέζοι (guugu theorem)να έκαναν μερική χρήση των Πυθαγόρειων τριάδων και δη του 3-4-5  ακόμη και στην πράξη ορθογωνισμού επιφανειών αλλά καλώς η κακώς η Διεθνής κοινότητα πίστωσε το Θεώρημα στον Πυθαγόρα.

Γκέκε κύριε Γκαγκά με το θεώρημα Γκούουγκου;

Και ερχόμαστε σήμερα εμείς, ευτελείς και ανάξιοι κληρονόμοι , άσωτοι υιοί των προγόνων μας που σπαταλήσαμε και σπαταλάμε την Κληρονομιά τους (που ούτε κάν τα «συμβόλαια» δεν διαβάσαμε) και που μας έχει σώσει και συνεχίζει να μας σώζει ,να διαμαρτυρηθούμε ,να κλαίμε, να οδυρόμαστε, να σχίζουμε τα ιμάτια μας ως μωραί παρθέναι για την κλεμμένη δόξα τους.

Εξέστω Κλαζομενίοις(αυτοί είμαστε εμείς!) ασχημονείν

Ε όχι κύριε Ουολτάϊρε!!

ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΛΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΤΗΣ ΠΑΙΔΕΥΣΕΩΣ ΤΗΣ ΗΜΕΤΕΡΑΣ ΜΕΤΕΧΟΝΤΕΣ

ΙΩΣΗΠΟΣ ΜΟΙΣΙΟΔΑΞ ΚΑΙ ΓΕΩΜΕΤΡΙΑ

Ο Ιώσηπος Μοισιόδαξ ήταν Διδάσκαλος του Γένους- του Γένους του Ελληνικού και όχι του δικού του που ήταν το Βουλγάρικο ! ! γιατί Βούλγαρος είταν ο Ιώσηπος.

Σε μια ομιλία του περί της "Μαθηματικής εν γένει" καταφέρεται εναντίον εκείνων που πάνε "να γδύσουν την Ελλάδα από μια δόξα που της ανήκει" και είναι η δόξα της Γεωμετρίας!

Και να το κείμενο:

Και ποιός είναι μεταξύ αυτών;Ο κύριος Ουολτάϊρος!!!  Ε όχι κύριε Ουαλτάϊρε δεν στάπαν καλά ! κάποιο λάθος κάνεις και καλά στο λέει ο Ιώσηπος.

Υ.Γ. 1 Ο Ουολτάϊρος βέβαια είναι ο γνωστός μας Βολταίρος!!

Υ.Γ.2  Σήρες (δεν είναι οι Σύριοι) αλλά είναι οι Κινέζοι (ειδικότερα οι Δυτικοί που παρήγαγαν το μετάξι. Σήρ λέγεται ο μεταξοσώληκας και από αυτό ή λέξη σηροτροφία = η εκτροφή μεταξοσκωλήκων)

 Υ.Γ.3 Μετά τη Βίβλο το πιο πολυδιαβασμένο βιβλίο ειναι τα Στοιχεία του Ευκλείδη!!

(Το κείμενο του Μοισιόδακα είναι από την έκδοση του Άλκη Αγγέλου)

είσθε δεξιός η αριστερός;

Ας φανταστούμε μια κορδέλα (ταινία)  έγχρωμη « φασματική», κόκκινη από αριστερά και μπλε δεξιά- έως μαύρο  και ενδιάμεσα χρώματα που δείχνει την κομματική  ένταξη  όπως προκύπτει από αυτοπροσδιορισμό  Αριστερά-Δεξιά.

(Το παρακάτω διάγραμμα δείχνει την κομματική ένταξη στην Ελλάδα).

Καθένας μπορεί  να τοποθετήσει τον εαυτό του σε οποιοδήποτε χρώμα.Η  ταινία αυτή έχει τέσσερα ας πούμε «επίπεδα» (αγγλιστί  Layers).

Το Πολιτικό,το Κοινωνικό,το Ιστορικό,το Ατομικό.

1)      Το Πολιτικό είναι τα κόμματα όπως αυτά προσδιορίζονται Αριστερά-Δεξιά.

Ας πούμε Δεξιά είναι η ΝΔ και η υπόλοιπη Πολυκατοικία,Κεντρα είναι ας πούμε το Πασοκινάλ,Αριστερα ,ΚΚΕ ,Συριζα,Βαρουφάκης και λοιπα κομματα και κομματίδια.

2)      Κοινωνικά, Δεξιά είναι η διαχείριση της εξουσίας, Αριστερά είναι η διαμαρτυρία.

3)      Ιστορικά είναι η θέση μας στις μεγάλες στιγμές της Ιστορίας μας .Πόλεμοι, Αντίσταση, Δικτατορία  ,Εμφύλιοι.

Σ'αυτά συνήθως οι Δεξιοί κάθονται σπίτι τους (η πλειονότητα) και στη χειρότερη συνεργάζονται με τον « κατακτητή».Οι Αριστεροί αγωνίζονται (τελοσπάντων κάποιοι από τους Αριστερούς).

4)      Ατομικά τώρα  αυτοπροσδιορίζεσαι, αλλά πάντως οι έννοιες που έχουν παγιωθεί είναι ότι ο Αριστερός είναι ο Προοδευτικός, παραγωγικός ,δημιουργικός και Ηθικός. Δεξιός είναι ο Συντηρητικός,τεμπέλης ,στείρος και παράσιτο.

Πολλοί λένε ότι η Αριστερά είναι προοδευτική επειδή «βλέπει» την  πρόοδο με τα γυαλιά της Ηθικής από την μεριά των Αδυνάτων (Σαρτρ) χωρίς βέβαια τα όρια Αδυνάτων-Δυνατών να είναι σαφή (θυμηθείτε τους μη προνομιούχους!)

Εναν πιο πρόσφατο ορισμό της Αριστεράς έδωσε ο Ν. Μπόμπιο. Στο  βιβλίο του «Δεξιά και Αριστερά» ο Ιταλός φιλόσοφος και σοσιαλιστής διαχώρισε (όχι όμως απόλυτα) τις δύο ιδεολογίες ή ιστορικές τάσεις με βάση το δίπολο ελευθερία - ισότητα. Η Δεξιά δίνει περισσότερη έμφαση στην ελευθερία, η Αριστερά στην ισότητα, και υπάρχει στο πολιτικό φάσμα μια κλίμακα με διαφορετικούς βαθμούς έμφασης στη μία ή την άλλη αξία.

Σήμερα είναι της μόδας, μια ενισχυμένη, βολονταριστική, μεταμοντέρνα εκδοχή της Προοδευτικότητας.

Ο καθένας μπορεί να επιλέξει σε ποια πολιτισμική κοινότητα θα ανήκει και με ποιους όρους, πόσα και ποια συστατικά από διαφορετικές κουλτούρες θα βάλει στο μίξερ της ταυτότητάς του, ποια ιστορική «αφήγηση» θα δεχτεί ως αληθινή, ακόμη και ποιο φύλο θα έχει ή αν θα έχει φύλο. Προοδευτική δράση είναι εδώ η κινητοποίηση για τη θεσμική αναγνώριση τέτοιων επιλογών (επιθυμιών) ως δικαιωμάτων και οι Αριστεροί γίνονται Διακαιωματιστές.

Σε ατομικό επίπεδο νομίζω ότι ισχύει το Τσαρούχειον «στην Ελλάδα είσαι ότι δηλώσεις».

Αριστερός είναι ο Κουτσούμπας αλλά και ο Βαρουφάκης ,ο Κατρούγκαλος ισως -ισως και η Κουντουρά.Δεξιός είναι ο Αδωνις ,ο Μπογδάνος αλλά και ο Μάνος Χατζιδάκις(!).

Μοιάζει σαν η «φασματική ταινία» να είναι μια ταινία Μέμπιους όπου όλα τα σημεία μπορούν εύκολα να’ρθουν κοντά  όσο μακρυά κι αν είναι, μ’ άλλα λόγια ακόμη και η « Παρθένα με το Σατανά» (βλέπε και ΕΔΩ)

Οσο για το Ηθικό Πλεονέκτημα (βλέπε καιΕΔΩ) έχω γνωρίσει (και εσείς πιστεύω) στη ζωή μου πολλούς δεξιούς που είσαν Κύριοι και  πολλά Αριστερά καθίκια αλλά και Αριστερούς Κυρίους και Δεξιούς Παλιανθρώπους.

Δεν φτάνει να «δηλώσεις» σήμερα ότι είσαι Αριστερός η Δεξιός αλλά πάντα χρειάζεται ένα επίθετο όπως Φιλελεύθερος η Μεταρυθμιστής η Ρεμπουμπλικάνος, η πάλι μπορείς να δηλώνεις αντιφατικά πράγματα όπως ο Γιούγκερ (δεξιός) που είπε ότι είναι κεντροαριστερός η να λες ότι είσαι Αριστερός «εν συγχύσει» η ότι ανήκεις  στην Μελαγχολική Αριστερά και πάει λέγοντας.

Και τώρα που τα διαβάσατε όλα αυτά (αν τα διαβάσατε)  ΣΒΗΣΤΕ ΤΑ ΟΛΑ και ΠΑΡΑΚΑΛΩ διαβάστε πως απαντάει την ερώτηση «είσθε δεξιός η αριστερός » ο Στοχαστής Π.Κονδύλης:

«Είστε αριστερός ή δεξιός;»

Το επόμενο από απόσπασμα είναι από μια συνέντευξη του Παναγιώτη Κονδύλη στον Σπύρο Τσακνιά με τίτλο «Εκπλήσσομαι αν κάποιος συμφωνεί μαζί μου· δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «ΔΙΑΒΑΖΩ», τ.384, Απρίλιος 1998.

Ερώτηση: Και μια τελευταία ερώτηση: κ. Κονδύλη, είστε αριστερός ή δεξιός;

Όταν ανατέμνω τις ιδεολογικές ψευδαισθήσεις των «δεξιών», πλείστοι όσοι με θεωρούν «αριστερό»· όταν υποβάλλω σε βάσανο τις αντίστοιχες αυταπάτες των «αριστερών», πλείστοι όσοι με χαρακτηρίζουν «δεξιό». Η δική μου τοποθέτηση παραμένει, βέβαια, αμετάβλητη και στις δύο περιπτώσεις. Γιατί και στις δύο χρησιμοποιώ τα ίδια αναλυτικά εργαλεία, και στις δύο πρόθεση μου δεν είναι να προσφέρω πολεμικά επιχειρήματα στη μια πλευρά εναντίον της άλλης, αλλά να δω τα πράγματα σε μιαν ευρύτερη και υπέρτερη προοπτική – και μιά τέτοια προοπτική είναι, ως γνωστόν, άχρηστη σε όσους μάχονται για την παράταξη τους, μαχόμενοι ταυτόχρονα (ιδιοτελώς ή ανιδιοτελώς, αυτό δεν ενδιαφέρει εδώ) για τον εαυτό τους, ήτοι για την ταυτότητα που τους επιτρέπει να προσανατολίζονται και να επιβιώνουν κοινωνικά. Ακριβώς η συνύφανση της πολιτικής ιδεολογίας με τις εκάστοτε ανάγκες της προσωπικής ταυτότητας προσδίδει στις διαμάχες μεταξύ φορέων των διαφόρων ιδεολογιών οξύτητα ασυμβίβαστη με μιαν διαφορισμένη θεώρηση του άλλου· γιατί στον βαθμό όπου έχει κάποιο δίκιο ο ένας, παύει να έχει κάποιο δίκιο ο άλλος, ήτοι μειώνεται το δικαίωμα υπάρξεως του ως φορέα αυτής της ιδεολογίας. Έτσι, η ψυχική οικονομία επιβάλλει τις γρήγορες κατατάξεις και τις συνοπτικές κρίσεις, έστω και αν στον άλλον αποδίδονται τα ζοφερότερα κίνητρα και οι ελεεινότερες προθέσεις.

Μια από τις κρίσιμες ανακαλύψεις στην πνευματική μου ζωή, την οποία έκαμα –ευτυχώς όχι πολύ αργά– όταν ακόμα αισθανόμουν και ο ίδιος στρατευμένος, είναι ότι ο απέναντι σου, εκείνον που εσύ θεωρείς αντίπαλο ή εχθρό σου, εκείνος που ίσως είναι διώκτης σου, μπορεί να έχει εξ ίσου καθαρή συνείδηση και εξ ίσου αγνά κίνητρα όσο και εσύ, να διαπνέεται από την ίδια ακλόνητη πεποίθηση για το δίκαιο του. Τα πράγματα δεν είναι έτσι όπως παρουσιάζονται στα διδακτικά-προπαγανδιστικά έργα του Brecht, που άσκησαν τόση γοητεία ακριβώς επειδή ξεχωρίζουν με το μαχαίρι το άσπρο από το μαύρο. Εδώ ο εχθρός, δηλαδή ο «κακός», όχι μόνον είναι εξ αντικειμένου κακός, αλλά και το ξέρει επί πλέον ο ίδιος, και μάλιστα το απολαμβάνει· εννοείται, απέναντι σ’ ένα τέτοιο υποκείμενο είναι περιττό να έχουμε οιουσδήποτε διανοητικούς ή ψυχικούς ενδοιασμούς. Μπορώ να πω, όχι δίχως κάποιαν υπερηφάνεια, ότι αφ’ ότου κατανόησα ίσαμε τις έσχατες συνέπειες της τη διάκριση ανάμεσα σε ηθικό ποιόν και σε πολιτικοϊδεολογικές προτιμήσεις, ποτέ δεν αντιπάθησα κάποιον επειδή διαφωνούσε μαζί μου σε πολιτικά ζητήματα ούτε και συμπάθησα κάποιον άλλον μόνο και μόνο επειδή έτυχε να συμφωνεί. Προσωπικά δυσβάστακτη μου είναι μόνον η έλλειψη χιούμορ – και χιούμορ δεν σημαίνει την ικανότητα να γελάς εις βάρος των άλλων, αλλά την ικανότητα να γελάς μαζί με τους άλλους εις βάρος του εαυτού σου, την ικανότητα να σχετικεύεις τον εαυτό σου. Ωστόσο, ακόμα και η παντελής έλλειψη χιούμορ φαίνεται κατανοητή και συγχωρητέα, αν σκεφθούμε πόσο βαθειά είναι η ανάγκη να έχει κανείς μια ταυτότητα και πόσο άτεγκτη είναι η λογική της περιφρούρησής της. Υπό τις συνθήκες αυτές, η ιδεολογική πλάνη συνιστά τη φυσική κατάσταση, και είναι δευτερεύον, συχνά τυχαίο μάλιστα, αν η πλάνη θα έχει «δεξιά» ή «αριστερά» πρόσημα. Όλοι έχουν ίσα δικαιώματα στην ψευδαίσθηση, αφού δεν έχουν όλοι την ίδια ικανότητα ή το ίδιο θάρρος για γνώση. Μερικές φορές στενοχωρούμαι εκ των υστέρων γιατί σε κάποια συζήτηση επέμεινα στην υπεράσπιση «δυσάρεστων» διαγνώσεων ή απόψεων περισσότερο απ’ ό,τι το επέτρεπε η ψυχική αντοχή ή η αντιληπτικότητα του συνομιλητή μου. Θα ήταν ασφαλώς πολύ δύσκολο να του εξηγήσω ότι στην επιμονή αυτή δεν με οδηγεί η ισχυρογνωμοσύνη κι η διάθεση να τον «αλλάξω», αλλά μάλλον η απρόσωπη αγάπη μου για τη συνοχή και την πληρότητα μιας επιχειρηματολογίας. Όπως και να ‘χει, οι πλείστοι άνθρωποι θεωρούν περίπου αφύσικο να πρεσβεύουν οι άλλοι αντίθετες αντιλήψεις. Απεναντίας, εγώ εκπλήσσομαι αν κάποιος συμφωνεί μαζί μου.

Δεν εμερολήπτησα, πιστεύω, κατά την ανάλυση «δεξιών» και «αριστερών» ιδεολογικών πλανών. Δεν περιορίσθηκα στην ανατομία της κομμουνιστικής εσχατολογίας, αλλά προχώρησα σε μιαν επισταμένη εξέταση των ιδεολογημάτων του κλασσικού και του νεώτερου συντηρητισμού (στη μονογραφία μου Συντηρητισμός, ενώ στις πολιτικοστρατηγικές αναλύσεις μου μετά τον τερματισμό του Ψυχρού Πολέμου κεντρική θέση επέχει η κριτική του οικονομιστικού και οικουμενιστικού «νεοφιλελευθερισμού». Γενικότερα, διατύπωσα αιτιολογημένα την πεποίθηση ότι η τριχοτόμηση του πολιτικού φάσματος σε «συντηρητισμό», «φιλελευθερισμό» και «κοινωνική δημοκρατία (σοσιαλισμό)» απετέλεσε ειδοποιό συμπαρακολούθημα των ευρωπαϊκών Νέων Χρονών και χάνει τη σημασία της στον βαθμό όπου οι τελευταίοι διαλύονται μέσα στην μαζικοδημοκρατική πλανητική εποχή. Γιατί το πρόβλημα της κατανομής δεν τίθεται πλέον μεταξύ συγκροτημένων κοινωνικών τάξεων στο πλαίσιο χωριστών εθνών και άφθονων ακόμα φυσικών πόρων αλλά τίθεται μετά την απορρόφηση των κλασσικών κοινωνικών τάξεων από τη μαζικοδημοκρατική χοάνη και στο πλαίσιο ενός πλανήτη, όπου η δημογραφική και η οικολογική επιβάρυνση καθίσταται βαθμιαία αφόρητη. Τα γυμνά βιολογικά μεγέθη υποκαθιστούν σιγά-σιγά τα παραδοσιακά πολιτικά, με την εκάστοτε ιδεολογική συσκευασία τους. Καμιά «δεξιά» και καμιά «αριστερή» σοφία δεν θα βοηθούσε αν οχτώ ή δέκα δισεκατομμύρια άνθρωποι επιδιώκουν μανιωδώς να καταναλώσουν τόσες πρώτες ύλες τόση ενέργεια και τόσα αγαθά όσα οι Βορειοαμερικανοί και οι Ευρωπαίοι. Η πολιτική γίνεται βιολογική καθώς μετατρέπεται απλώς σε κατανομή αγαθών (αγαθών επίσης οικολογικών) πάνω σ’ έναν στενότατο πλέον πλανήτη. Όπως βλέπουμε, η αναγκαστική αποκοπή από τις πολιτικές ιδεολογίες των ευρωπαϊκών Νέων χρόνων δεν θα σημάνει το τέλος των αγώνων μεταξύ των ανθρώπων παρά θα σημάνει απλώς αγώνες χωρίς τέτοιες ιδεολογίες – στη χειρότερη περίπτωση θα σημάνει επιστροφή στις γυμνές υπαρξιακές αντιπαραθέσεις που δεν χρειάζονται καν ιδεολογικούς εξωραϊσμούς και ιδεολογικά περιτυλίγματα. Η υποκατάσταση των γνωστών μας πολιτικών ιδεολογιών με τα βιολογικά κριτήρια και μεγέθη δεν θα συνιστούσε, στη χειρότερη αυτή περίπτωση, μιαν ευπρόσδεκτη απελευθέρωση της ανθρώπινης ιστορίας από το περιττό φορτίο αρχέγονων ψευδαισθήσεων, αλλά το αντίθετο: θα σηματοδοτούσε μια κατάσταση τόσο βεβαρημένη, ώστε να μη μπορεί να σηκώσει επιπρόσθετα ούτε καν το μικρό βάρος μιας ιδεολογικής σαπουνόφουσκας.

Αν....

Ανησυχούμε;

Ε   ναι ανησυχούμε.

Και αν όχι, καλά θα κάνουμε να αρχίσουμε να ανησυχούμε.

Αν …………

Η πολιτική «θέλει» να βρεί  μια συνέχεια με άλλα μέσα με πράξεις βίας ,με πόλεμο(όπως μας λέει ο Κλαούζεβιτς αλλά  και ο δικός μας Π.Κονδύλης που φώτισε το έργο του),τότε…..

Αν….,

 Κινδυνεύσει  η Υπέρτατη Εννοια της Ελευθερίας και αν το κατανοήσουμε , σε μια τέτοια «οριακή κατάσταση» κάθε ένας  ότι νάναι στο σήμερα, σουρουκλεμές,χλεχλές,φλούφλης,τσιχλιμπίχλης,λαλάκης,λολοφιόγκος,φιρφιρής αυγολέμονος,μπουκμαμάκιας,χλιμίτζουρας ,χαβαλές,γκρινιάρης γραψαρχίδης(Δ.Χαριτόπουλος «προβα πολέμου»)επαγγελματίας λουφαδόρος ,βύσμα και παρατρεχάμενος  των επιτελών,άπατρις η αρνησιπάτρις, γόνος Βορείων και Νοτίων Προαστείων αλλα και νεόμαγκας της Δυτικής Οχθης ,μπορεί με τρόπο «μαγικό» να γίνει Αρχάγγελος πολεμιστής έτοιμος να «θυσιαστεί» για το Σύνολο να προστατεύσει ότι έιναι δικό του γιατί  «δικό σου είναι μόνο αυτό που μπορείς να προστατεύσεις»(Χαριτόπουλος «πρόβες πολέμου»).

Αν….

Πολιτική και στρατιωτική ηγεσία έχουν έστω μια υποτυπώδη στρατηγική της «στιγμής» (γιατί ας μη γελιόμαστε ποτέ δεν έχουμε στρατηγική βάθους ) τότε ίσως οι δύσκολες στιγμές νάναι πιο εύκολες.

Αν…

3 ....cool cats!

https://www.youtube.com/watch?v=yJJtX0JaROs

Για τη γάτα του Παραδόξου Σρέντιγκερ  έχουν ασχοληθεί φιλόσοφοι, φυσικοί,μαθηματικοί και λοιποί κοινωνιολογούντες και μη.
Παρακάτω όμως αυτό το βίντεο αποδεικνύει πέραν πάσης αμφιβολίας οτι η Γάτα του Σρέντιγκερ (dead or alive!) είναι σωματίδιο και κύμα μαζί!!

https://www.facebook.com/watch/?t=37&v=705573663248677

Αν όμως απομένει και η παραμικρή αμφιβολία γιαυτό ,θα πρέπει να γίνει τουλάχιστον αποδεκτό ,οτι οι γάτες ανήκουν στην κατηγορία των Ρευστών.

Γιατί ρευστό είναι σώμα  που  λαμβάνει κάθε φορά το σχήμα του χώρου που καταλαμβάνει  ή του μέσου δια του οποίου κινείται αυτό.(βλ. https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A1%CE%B5%CF%85%CF%83%CF%84%CF%8C)

Οι παρακάτω εικόνες ελπίζω να σας πείσουν:

Οσο για τα 3 γατιά που φιλοξενούνται (τρόπος του λέγειν) στην αυλή μου,(η μαμά Ροζαλία,ο γιός Μπλάκι και η κόρη Φραγκούλα) κάθε φορά που τα ταϊζουμε ,επαληθεύουν το φαινόμενο της Κβαντικής Υπέρθεσης (βλ.https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9A%CE%B2%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CF%85%CF%80%CE%AD%CF%81%CE%B8%CE%B5%CF%83%CE%B7) α

αφού μπλέκονται και γίνονται "ενα" με χέρια- πόδια μες το πιάτο τους!!!Κάπως έτσι.......

Θα είταν παράλειψη μου αν δεν μνημόνευα τον γείτονα Επικυρίαρχο Γάτο του επιτόπιου Καφενέ τον ομώνυμο Γάτο-Σάββα!

Ο Τζαναμπέτης Σάββας κοσμεί το Καφενείο της Υπερτάτου Παρακμής (Καφενείο της Καστανιάς τόλεγε ο Οργουελ) αρχηγεύει ,καταλαμβάνει το πέριξ χώρο και "καταδυναστεύει " τα συναισθήματα των καφενοβίων

Πράσινες Ενοχές και το Παράδοξο Jevons

Ο Αγγλος οικονομολόγος W.S. Jevons (1835-1882), παρατήρησε ότι οι ατμολέβητες (ατμομηχανές) κατανάλωναν ολοένα λιγότερο κάρβουνο λόγω των τεχνικών τελειοποιήσεων, αλλά παρόλα αυτά η συνολική κατανάλωση κάρβουνου συνέχιζε να αυξάνεται εξαιτίας της αύξησης του αριθμού των λεβήτων!!

Το «παράδοξο του Jevons» σχετίζεται με την τεχνολογική πρόοδο.

Παραδόξως, ο ρυθμός κατανάλωσης του συγκεκριμένου πόρου αυξάνεται επειδή αυξάνεται η ζήτηση του πόρου. Ως εκ τούτου, στο τέλος, παρατηρείται το φαινόμενο της αναπήδησης (rebound effect) το οποίο δρα εντελώς αντίθετα στον αρχικό στόχο.

Αυτό το φαινόμενο έχει ένα ψυχολογικό θεμέλιο.

 Κάποιος που μειώνει την κατανάλωση ενέργειας, χρησιμοποιώντας πχ. Λαμπες  χαμηλής τάσης, ικανοποιείται από την εξοικονόμηση που πετυχαίνει  και προσφέρει στον εαυτό του, ως μπόνους, ένα  ταξιδάκι  σε έναν μακρινό προορισμό, που θα αντιπροσωπεύει μια κατανάλωση ενέργειας πολύ υψηλότερη απ’ αυτήν που θα έχουμε εξοικονομήσει!!

Όταν το φαινόμενο αναπήδησης ξεπερνά το 100% (δηλαδή διπλασιασμός της χρήσης ενός πόρου αντί για μείωσή του) τότε λειτουργεί ως  μπούμεραγκ  (backfire effect).

Τωρα ας έρθουμε στο σήμερα!

Η τεχνολογία στις ανεμογεννήτριες και στα ηλεκτρικά αυτοκίνητα βελτιώνεται διαρκώς ώστε να χρησιμοποιούνται όλο και λιγότερες ποσότητες σπάνιων γαιών, καθώς η περίπτωση της εξολοκλήρου απεξάρτησης των τεχνολογιών από τις σπάνιες γαίες δεν υφίσταται, αφού δεν υπάρχουν τεχνητά ή φυσικά αντικατάστατά τους.

Θα περίμενε λοιπόν κανείς όσο βελτιώνεται η τεχνολογία στη χρήση των σπάνιων γαιών, τόσο να μειώνεται η κατανάλωσή τους. Όμως συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο: όσο βελτιώνεται η τεχνολογία πχ. στα ηλεκτρικά αυτοκίνητα, τόσο αυξάνεται η ζήτηση τους.

Περισσότερο και από το 90% των ορυκτών αυτών (σπάνιες γαιες) που συλλογικά ονομάζονται στη Χημεία Σπάνιες Γαίες βρίσκονται στο έδαφος της Κίνας. Περισσότερο από το μισό προέρχεται από ένα μόνον ορυχείο που βρίσκεται στην ονομαζόμενη Εσωτερική Μογγολία στο Bayan Obo . Από τα 16 αυτά στοιχεία λοιπόν πρωταγωνιστικό ρόλο στη δημιουργία εξαρτημάτων για νέα μηχανήματα παίζει το νεοδύμιο. Και ο πιο γνωστός τομέας είναι οι μαγνήτες. Από τους σκληρούς δίσκους των υπολογιστών ως τις ανεμογεννήτριες μαγνητικοι Τομογραφοι και τα υβριδικά αυτοκίνητα χρησιμοποιούνται μαγνήτες με βασικό συστατικό το νεοδύμιο.

Τα μαγνητικά πεδία εντός της ανεμο γεννήτριας που απαιτούνται για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, παράγονται πλέον από έναν μόνιμο μαγνήτη για την κατασκευή του οποίου απαιτείται Νεοδύμιο. Κάθε ανεμογεννήτρια ισχύος 1MW απαιτεί περίπου 200 κιλά του σπάνιου αυτού μετάλλου με το ποσό να αυξάνεται όσο μεγαλώνει η ισχύ της ανεμογεννήτριας. Το γενικό κόστος κατασκευής και λειτουργίας της ανεμογεννήτριας μειώνεται όμως μέσω της εξοικονόμησης υλικών και εργασιών συντήρησης, η ανεμογεννήτρια γίνεται με λίγα λόγια πιο «οικοσυμβατή», και το περιθώριο κέρδους για τους κατασκευαστές αυξάνεται.

Αλλά και αλλού χρησιμοποιούνατι σπάνιες γαίες  όπως: για την παραγωγή  ευρύτατου φάσματος προϊόντων υψηλής τεχνολογίας, από τα κινητα σμάρτ, τους υπολογιστές και τις επίπεδες οθόνες τηλεοράσεων, τις ανεμογεννήτριες, τους  καταλύτες των αυτοκινήτων και τα διυλιστήρια, τις μπαταρίες των ηλεκτροκίνητων αυτοκινήτων μέχρι τον αμυντικό εξοπλισμό, τους δορυφόρους, τα λέιζερ, τις οπτικές ίνες και τους κινητήρες αεροσκαφών.

Τώρα πια τους βρίσκουμε σε αυτοματισμούς κλεισίματος παραθύρων και θυρών, αντλίες καυσίμων.Επίσης γυαλί με νεοδύμιο συναντούμε σε συσκευές Laser μεγάλης ισχύος.

Και σήμερα έχουμε έναν ακήρυκτο πόλεμο όπου η Κίνα έχει γίνει ο βασικός παραγωγός τέτοιων μαγνητών και κρατάει στα χέρια της όλο το εμπόριο.

Η κλιμάκωση της έντασης ανάμεσα στο Πεκίνο και στην Ουάσιγκτον έχει ενσπείρει ανησυχία ότι η Κίνα θα εκμεταλλευθεί τη κυρίαρχη  θέση της στην παγκόσμια αγορά σπάνιων γαιών για να εκβιάσει τις ΗΠΑ. Και αυτό γιατί το διάστημα 2014-2017 τουλάχιστον το 80% των σπάνιων γαιών που εισήγαγαν οι ΗΠΑ προήλθε από την Κίνα. Η Κίνα αντιπροσωπεύει τουλάχιστον το 85% της παραγωγικής δυνατότητας σπάνιων γαιών.

Να και ο εμπόρικος πόλεμος Κινας-Τραμπ.